2054 resultaten.
Melkweg in de lucht
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
416 Ze zeggen dat wij
wonen in een spiraal van vuur en ruimte,
tussen zonnen, als stof dat niemand kent, toch dansend rond
een bleke vlam. Ons kleine thuis, een reis zonder einde; een verhaal van tijd.
Toch voel ik de grond, de
wind, bomen, een trage rust die zich laat
horen. Naast mij ademt iemand zacht, alsof stilte spreken wil.…
aspiraties van een nitwit
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
256 omdat niks goeds jouw roestvastgegroeide
overtuigingen verdringen zal
wat je ook geloof noemen kan
maar daardoor wordt het
nog minder relevant
aldus Dé Kant, want
moraal, een gedeeld verhaal dus
plicht en esthetiek zijn de tonen
maar ook een kus, die de muziek maken
zijn de muren en daken van de huizen
waarin wij wonen, wat wij leven…
BEJAARD STEEDS STERK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 In de jonge jaren
van de twintigste eeuw
verkoopt de meubelmaker
voldaan zijn kapstok
van donkerbruin hout
waarin een spiegel glanst
aan twee trouwlustigen
gedurende heel het leven
van de beide geliefden
houdt de kledingdrager
aan zijn sierlijke booghaken
jassen en hoeden
die de tijd doet verschijnen
en later verdwijnen
nieuwe gewaden…
Als ik des Zomers
poëzie
3.1 met 14 stemmen
2.545 Als ik des zomers, duffe stadswal, u ontweken,
Mijn jonge jeugd geniet in zachte hemelstreken,
En baad in morgenkoelte en dweep in maneschijn
Aan ’t blauwe Sparen of de dichterlijke Rijn,
Waar lieve mensen langs de groene heuvlen wonen,
Waar ’t hoge woud weerklinkt van blijde hemeltonen,
Waar ik de bloempjes ken!…
Er is een verschil bij wezen
netgedicht
3.1 met 31 stemmen
4.814 Ook zij werken met kinderen
Hun ouders zijn er niet, of niet nabij
Net als bij ons, waar donkere kinderen wonen
Die straks weer worden uitgezet
‘Déposh’ zoals zij zeggen
Vissen zij achter het net en ach, hàdden ze maar een net
Want ze hebben niets om bij de grens te overleggen…
En ook wij als werkers
Hebben dit verschil gemerkt
Wij werkten…
HUNKERING ( Taal: AFRIKAANS )
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
9.037 woon daar nog iewers op die vlakte
nederig,
soos ‘n slak in sy dop
mense wat in koue ysig sneeuweer
deur oopmaak,
sou jy om middernag klop ?
waar is die bybel, kerslig en handevat
waar is bakbrood, botter, die vleis sopbeen ?
waar is die mieliepap,
warmte en liefde
sê my, asseblief, waar is die vlakte heen ?…
Solus in aedibus amoris *
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.229 Hoe keer ik na zo rijk begin
Arm tot u in
Naar mijn klein erfdeel onder uwe zonen:
't Is beter, Liefde, alleen bij u te wonen
Dan in der mensen liefdeloos gezin.…
doodstil
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
2.183 ochtend in te zingen
seizoenen zullen blanke toetsen tot
een dof en okergeel polijsten
het pedaal verbeidt zijn tijd in ruste
ontbloot kan ook 't notenschrift zijn kruis bewaren
't huis waarin hibiscus zijn bloemenkelk al
voor het droog verwelkensuur in
koude achteloosheid vallen laat
steenrode schoonheid doemt tot sterven
in dit huis wonen…
dubbelspel
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.949 een vrijstaand herenhuis met dubbelglazen ramen
waardoor de zon moeizaam haar warme stralen schijnt
dit huis is kil, wij wonen er nog ‘samen’
mijn lichaam is aanwezig, maar mijn hart verdwijnt
ik wil naar buiten en me gaan bekwamen
in het weer vrij zijn, niet meer aangelijnd
jouw glitterwereld en het glamourleven
‘t is niet wat ik wil, ik kan…
Nu jij daar (Normandië)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.144 Ga maar zo lang wonen in
die kustlijn grilliger
die diafane golfslag
dat oogverblindend land
van vuistdikke korrels
en heel veel wit licht
Ik zal je bezoeken in
de diadeem van je haar,
je zomerpaleis van zout en
de baklucht van mijn liefde
zal het parfum zijn
dat je draagt,
de dunne halsdoek.…
chat geknoei
hartenkreet
3.9 met 55 stemmen
10.681 Het heeft wat eigenaardigs, mensen via de chat
Soms wonderlijke personen die aanvliegen, met hé schat
Mannen die zichzelf een lolletje beloven
Komen met de intiemste vragen aangevlogen
Heb jij vanavond ook zo een vreselijke zin
In een lekker jonge vent, je raadt wel waarin
Hoe zie je eruit en wat heb je aan
Woon je in de buurt, waar kom je…
Grootmeesteres
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.185 - Maar ook in dít spel won ze gauw.
Hij raakte zeer gestresst.
Ze had als dominante vrouw
hem overmeesterest.
Al werd hij murwgedomineerd
en evenzo geschaakt,
z'n nederlaag werd steeds gesmeerd
in bed weer goedgemaakt.
Daar wisten beiden excellent
hun minnevuur te doven.
De man werd op z'n rug verwend.…
TUSSEN DE TWEE *
poëzie
3.5 met 14 stemmen
4.800 Die binnen
de bergen
te wonen
verkiest,
des morgens,
zijn deel in
de zonne
verliest.
Des avonds,
nog eer hij
zijn bedde
bezoekt,
te vroeg is
de zonne ‘m
bedekt en
bedoekt.
Die boven
de bergen
wilt huizen,
en kan
de wind niet
verdragen,
en ‘t ruisen
dervan.…
Het houten huis
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
4.426 Dus koop een houten huis om in te wonen,
hier kun je veel ellende mee voorkomen.…
La voyageuse
poëzie
4.0 met 9 stemmen
3.405 't Was 't allerlaatste wat hij van haar zag,
Al heeft hij dag en nacht en nog een nacht gedwaald
Door de concessies waar zij wonen mag.
Hij wierp zijn waardloos boeltje op de stenen,
Hij had het leven zijn gelag betaald.…
Huisstijl
gedicht
2.3 met 190 stemmen
40.535 Niet waar ik woon en met wat aan de muur
maar toch toegankelijk: wat brommerig
hoor ik en met de actuele grijzen
der jaren negentig - het is per slot
geen sanatorium, er mag ook best
het nodige gesodemieter in.
Voor akoestiek moet je bij mij niet zijn,
ook niet voor schreefloos, als het aan mij ligt.…
onwetendheid zij gezegend
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
570 oneindig strekkend
de aap in mij spelenderwijs
en op de rand daarvan
in het gras
worden zelfs tuinkabouters
deel van een wereldgeschiedenis
die ik zelf verzonnen heb
maar mijn bestaan is gezolderd
in een aantal ornamenten
her en der een zootje
tussen wat schots en scheef
gestapelde bananendozen
daarmee een muur vormende
waarachter ik ook woon…
Wat als ik nou wel verliefd ben
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
913 Je bent niet verliefd op mij,
Althans dat is wat je zei,
Je stond jezelf niet toe dichtbij te komen,
omdat je wist dat je ver weg ging wonen,
Natuurlijk zat ik er ook mee,
Verliefd worden was een slecht idee,
maar het hield me niet tegen,
Ik wilde me er helemaal voor geven,
Ook al hield ik vol,
tussen ons is het iets,
Volgens jouw liep…
Moppers ( proza)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
785 letterlijk en figuurlijk)
ja ja ik weet het wel
we hebben het hier zo goed
we moeten naar de derde wereld landen kijken
nou ik zeg maar een ding
waar zouden we zijn
als we eens twee maanden
geen salaris/ uitkering of pensioen kregen
ik weet het wel
in een doos onder een brug
want dat kleine buffertje
is nooit genoeg
om te kunnen blijven wonen…
FLUXUS
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
591 orgelpijpen
En flarden toga, raapte ik bladgouden waakzaamheid
Scherven van Rilke’s kruik en waaide niet langer met alle
Winden mee
Toch zou mijn haan geen koning kraaien, dat deed wel de
Bundel poëzie in de vorm van een houten kruis met bronzen
Christus, het lag alles voor het grijpen tussen Brocante in Watou
Alwaar de schone kunsten wonen…
Vakantieliefde
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
923 haar samen met haar hoge hakken
en gevulde shirt naar mijn hotelkamer begeleidde
waar we de hele nacht tot de eerste ochtendstralen
het meest intens gevreeën hebben van alle paartjes
ooit op deze aardbol of verderop in de kosmos
Eenmaal thuis heb ik haar nog vele keren een brief
geschreven, ook met de mededeling dat ik best in haar
land wil wonen…
Bestiarium
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
457 vlakbij de stad waar ik woon
net erbuiten dus, niet tè afgelegen
in een bosgebied,
is een park aangelegd
waarin bedreigde of speciale creaturen
zijn ondergebracht
ter leering ende vermaeck
de hokken zijn goed beveiligd,
dacht men, maar soms ontsnapt er één
tot hilariteit van de modalen
hok 1: een uitgeblustte occupyer
hok 2: een bijbels…
Onze vlag.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
649 Uit de verte tooit zijn herfstgeel
waar wij wonen.
Na 15 jaar hoog als ‘t dak,
trots als een vlag….
Tot rouw het huis omhult
en ook de berk niet meer wapp’ren wil,
maar ik zie het niet.
Pas als het in mijn tuin
flink stinkt, zoek ik,
ruik dat hij het is:
aan de achterkant
traant zuur sap.
Vingerdikke wormen
doorboren bast.…
Een mens tussen de mensen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 De keuze waar te wonen en hoe men maat-
schappelijk betrokken wenst te zijn;
met een kerkelijke gezindheid en/of een
politieke kleur op grond van de vrije keuze
gelukkig te zijn.
Ieder mens is in essentie individueel
bepaald. Maar als deel van een samenleving
wordt door die mens extern iets extra binnen-
gehaald.…
De hupse boer
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.474 Gij sprak weleer, ik wil hier buiten wonen.
Toen vond gij uw vermaak in dit lieve stille veld.
Wat vriendschap wou gij mij toen al betonen!
Wat hebt gij mij toen niet al moois verteld!…
Lelystad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Voordat ‘k hier kwam,
kon ik je niet goed plaatsen
maar nu ‘k er jaren woon,
moest ik me wel onthaasten:
ik zag jouw duist’re hemels, roze zonnen,
zoveel in jou gevlogen,
mijn leven flink bewogen,
driftig gedraafd op dreven,
mijn zoon jou afgegeven.…
Als dat eens kon..?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
374 zwerft door het rentmeesterschap
waarvan we de inhoud niet durven volgen
en strijken we de gebaarde plooien glad,
in de oase van materie die ons heeft
afgemat, dromen door in de hoop dat
in de terugkerende remissie het sterkste
zaad in het on-gewortelde tij zal keren als
dat eens kon, dat wat al verloren lijkt te
herwinnen, iedereen die won…
VIJFENVIJFTIG JAAR GETROUWD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
981 Thans is ‘t de zevenentwintigste januari
en waarachtig alweer zo’n heerlijke dag
Ik heb wederom zo’n overheerlijk alibi,
dat ik als altijd ‘t gedicht schrijven mag
Vijfenvijftig jaar zijn we thans getrouwd
het mooie meisje is nu nog even schoon
Zij wordt potdorie absoluut nimmer oud
‘t is mijn voorrecht dat ik bij haar woon
Vijfenvijftig…
in jaren vergaard
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
522 ik woon in mijn hut
weliswaar van hout
in vergaand stadium onthecht
en op een enkel cruciaal punt gestut
in de zomer warm en winter koud
doch ik ben omgeven door engelen.
ze laten mij met rust of laten mij bengelen
aan de rand van mijn eigen woud.…
Bloeiende ‘roots’
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
572 Ik woon nu al ruim 67 jaar
op deze gastvrije mooie grond,
ruim drie keer langer, dat is waar,
dan daar, waar ooit mijn wiegje stond.
Het voelt, alsof mijn ‘roots’ gaan bloeien,
knoppen vormen en dan een bloem.
Die gedachte valt niet weg te snoeien
hoewel ik dit nooit zo exact benoem.…