3038 resultaten.
in witte uren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
529 de toekomst in een vochtig glas
het is ondoorzichtige huid
in verhulde openheid
een zwevende dans
een overduidelijke kans
op liefde en hoop in de
bedauwde ochtendglans
zweeft daar in nevelen
door dalen en heuvels
en lommerijke gaarden
zilver omfloerste nevel
je bent mijn liefste bron
van verse verzen
die ik in mijn zinnen…
In wispelturig bewegen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 vluchtig is mijn letterzaad
luchtig gedragen
door een vragende wind
speels en verstrooiend
letters schampen
het kalende land zonder
opening van vingers
blijft alles strak in de hand
maar woorden vlijen
zich neer in de luwte
van struiken gedijen in
zacht van een zomerse zon
tussen bosrand en weiden
vermeien zich zinnen tot
strofen…
Spectrum
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
568 Op het duinpad waar wind
de schelpen gruist staat een
woord met zand geschreven
waarmee alles is gezegd,
zich tijdloos op het aanbeeld
van de zeeën kuist, voor mij
onleesbaar, kruist haar essentie
in de ruimte tussen beider oren,
moeite niet te vergeten, wat ik al
bezat, bezetenheid mij omsluit,
een kans behoedzaam de zinnen
in de…
Inspiratie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
543 Een leeg wit vlak
de letters onzichtbaar
meestal met gemak
maar thans; ik staar
naar het witte papier
zinnen verschijnen niet
met een pen in het vizier
ik zie, ik zie wat jij niet ziet
het naakte blad
geen poëzie wat komt
het alfabet heeft letters zat
maar nu is het verstomd
dat witte A vier
blijft onaantastbaar leeg
op geen enkele…
Erfgoed.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
709 Als ik op een lentedag
mijn huisdeur zal openen
vloeit mijn gezicht over
daadkracht, getekend in
een gele zee van velden
van gisteren,in zoverre mijn
huidskleur die weelde kan
verdragen, stroomt de natuur
van onbegrepen zinnen over
mijn gelaat, onbehagen
schept een tijdloze adem van
onbegrip in half bereikte
doelen.…
van guitenstreken tot kunstgenieter
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
827 woorden
de leegte inneemt van mijn stem
ochtendwind begint te walsen
voorbijgaan niet langer meer telt
ik zal je wijzen met kleine streken
waar je in me wonen kan, spiegelschrift
uit schaduw halen, doorgegraven
in een anagram
slaap met me
in' t verdere naakt, poëtisch en in volle klank
tot ik gewichtloos lichtgezouten
met jouw zinnen…
mens
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
850 oog
bewust in dit leven
een aura als de regenboog
omringd door woorden diep uit de kosmos geboren
de essentie zoeken voor wonden
wat duidt op een spiegelbeeld
inspirerende gewaarwordingen in de lucht geschreeuwd
laat het maar simpel zijn
een dichter groeit enkel door de pijn
de ringen door jaren gevormd diep vanbinnen in de boom
zijn zinnen…
Dichtersangst
netgedicht
4.7 met 39 stemmen
887 spreken dicteert onderworpen
maar de dichter ziet woorden in gal en steen
Hij spreekt hier de letters in onrust gedropen
Zijn wereld bevredigd het blok aan zijn been
De dichter bevestigt zijn wezen stilzwijgend
Geluidloos verstokt in gekrabbel bevroren
De rebel wordt immers vermeden door oren,
luidruchtig verbonden met dwaas perkament
In zinnen…
Prelude ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
634 Deksels vallen van de wolken,
een slagboom aan de horizon,
een paraplu van dromen houdt
de afgedwaalde zinnen niet tegen,
ieder woord een uittocht, snel
verdwenen over de paginarand,
van achter de oorsprong koersend
vanuit een gekend verleden of naar
een onbekende einder, refrein op
een onbeschreven blad, uitvlucht
voor zovele kunstgrepen…
Maat - en meetlint
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
617 Zinnen, geef mij je woorden
terug, huid van perkament
een lege slaapzak op de rug,
om inzichtelijk te worden
blindheid op het papier, het
wordt me aangepraat misschien,
geblinddoekt naar een einde
streven naar gelijke strofen
en ik de inhoud nog niet zie
en me op de private tekst verlaat,
het ene dicht de ander toe in de
maat- en…
Laatste gedicht
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
831 Wat wekt een verlangen
naar voelende zinnen
verborgen tussen de regels?
Wanneer verloren tijd niet meer
te achterhalen valt,
wanneer zowel toekomst als verleden
nog slechts in het nu te voelen is
en alleen gedachten wijzen op het gemis.…
Een woord ?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
734 Ik weet niet of er
zinnen bestaan die de
geur van je huid kunnen
vangen, de bewegelijke
spirit in je ogen, een bron
die wordt verwend als
de prille knoppen botten,
het fluisterstille gebaar van
mijn vingertoppen in je
rulle haar, de koelte in de
schaduw van je oogleden,
die altijd te beminnen.…
perpetuum mobile
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
800 Wat kan ik jou beminnen
onvoorwaardelijk, buiten zinnen
en zo opgaan in onze liefdesstroom.
Als een prachtige liefdesdroom
en elke nacht van voor af aan
onze wereld samen laten gaan.
Een Machtige Liefde van het tweede soort,
fysiek onmogelijk, en zelden verwoord
nee, nooit meer stoppen Liefste, nee,
onze Liefde, een perpetuum mobile....…
maar door zichzelf en door elkaar niet meer
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.129 onstuimig-verre oceaan
rolt vloedig-dikke lagen zand
over een - van God verlaten - strand
om open wonden toe te dekken
alsof zij nooit hebben bestaan
en diep onder de aarde
waar zij hun vleugels zandig nat
door tochten langs het donderpad
naar het domein van helledromen
onmogelijk verzwaarden
waar zinnen niet meer in beheer
bewegingen…
Zorgen.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
763 Liefde zit veel meer van binnen
vraagt alle aandacht en zo meer,
het berooft je van de zinnen
alle dagen steeds maar weer.
Kom mijn liefste, geef mijn liefste
wil voor altijd bij me zijn,
beleef met mij het meest dol drieste
liefde is een groots festijn.…
Telkens dooft het pluralisme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 het kenmerk van een naakt verlangen
dat taalkundig mij verziet in liefde
weliswaar met afgebroken zinnen
plaatst ons samenzijn
tussen houten pilaren
buigzaam zoals de nacht
riekt naar stilstaande uren die
sober doch kwetsbaar de repen
maanlicht versmallen speurt
mijn domein naar eenvoud
een eenvoud zonder sporen
die wijzen naar nieuwigheden…
Blauwe bloes.
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.876 jij platina blonde poes
met je licht blauwe bloes
welke ik graag wil ontknopen
om mijn vuur op te stoken
je speelt met mijn zinnen
die willen beminnen
zet hormonen in bedrijf
in mijn onvervulde lijf
uitpuilende blauwe bloes
mijn wellust zoekt een smoes
mijn twijfel zoekt te lang
maakt mijn geweten bang
ik loop snel het steegje door…
Smoelboek
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
804 het werd een week zoals ervoor
en ik dacht, dat was het weer
hier dringt het licht niet door
al blinkt het boven keer op keer
we worden omringd door gekken
zei Gerrit en de gekken kwamen
dromden samen om het tumult
en schreven met virtuele namen
vijfduizend volgers in een rij
rapen woorden en lullen mee
tot de nacht de zinnen dempt
van…
Levensdans in de natuur
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.754 Onstuimig gaat het soms te keer
Waar golven het strand beminnen
In een zee met duizenden zinnen
Hij strekt zich uit in schuimend nat
Over haar zanderige gladde huid
Reikt naar glooiend duinlandschap
Waarop hij flink beukende stuit
Zij biedt weerstand aan zijn storm
Natuurlijk met haar bekken
Hij begint zich na zijn heftige daad
Langzaamaan…
stil de wil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
609 dit is van willen het begin
de spin heeft haar web gesponnen
en zit er doodstil middenin
het grote wachten is begonnen
mij schiet nu even niets te binnen
we wachten wel de spin en ik
zij op haar prooi en ik op zinnen
wij vangen duur in ogenblik
een zwerm zwaluwen in het zwerk
zwiert rond de toren van de kerk
mij prikt een mug,er krassen…
voetnoot
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
676 in de vrieskou van alle dag
gloeit het gevoel van warmte soms
nog als het echt tastbaar is
begrip is een enkeling gegeven
liever kruipt men veilig in zijn schulp
koesteren we bezittingen achter
het schrikdraad van kwetsbaarheid
tegen beter weten in brallen we wartaal
en verlengen de zinnen tot pseudo-verhalen...…
EIGENZINNIG SONNET
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
660 In een moment van innige stilte
kreeg ik met Petrarca even contact
mijn ontwerp werd niet direct omgehakt
toch voelde ik wat ijzige kilte
met zijn sonnetten valt niet te stoeien
dwangmatig geschrijf is zijn uitgangspunt
eigen werk is aan een ieder gegund
ik heb geen zin op zinnen te broeien
wilde graag weten wat hij van mij vond
mijn suggestie…
Alleen de liefde nog
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
558 Als zinnen al uit elkaar vallen
Voor ze gevormd zijn, als woorden
Betekenisloos verdwijnen aan
Mijn horizon, als letters
Niet meer dan holle tekens zijn
Die zichtbaar verwaaien in de wind,
Blijft alleen de liefde nog
Die geen woorden nodig heeft,
Een blik, een beweging is genoeg
Om elkaar woordeloos te verstaan,
Diepgevoelde liefde…
Jij spiegelt gemis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
493 ik heb verbaasd
de duiven zien stijgen
langzaam verdwijnend
in einders naar keuze
nadat armen
zacht wiegend wuifden
handen met vingers
als teken gekruist
ja jij was thuis
ver van applaus
dat ik mocht oogsten uit
onze woorden zinnen en strofen
wij hebben alles gedeeld
behalve het leven
dat wiel spaakte en werkt
op deze momenten echt…
gestolen gedicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
735 (bewust gestolen zinnen
uit bekende gedichten
als een fraaie collage)
alles is veel voor
wie niet veel verwacht
veel liefde ging verloren
in de wind en wat de wind
wil zullen wij nooit weten
het zal lang duren
maar de tijd zal komen
die tevergeefs om
zachte woorden smeekt
een taal waarvoor
geen teken is
in dit heelal
verstond ik…
jij.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
924 Ik heb nog veel meer woorden en zinnen voor jou,
en dat komt omdat ik stiekem best wel veel van je hou!…
Ben ik te min?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
570 Beiden
niet van zinnen zich te binden
met de tijdgeest van het bestaan,
kozen in vrijheid te min door het
leven te gaan.…
Op het eerste gezicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
511 jij bloeide ooit
in woordenschat
de mooiste bloemenpracht
schilderde poëzie
met de fijnste penselen
en kleuren uit je hart
toch ben je terug gegaan
het echte grote werk
trok je artistiek niet aan
jij stileert
eenvoud en precisie
in een stil levende positie
raakt met
een enkel woord
het groot orkest en koor
waarbij zinnen…
Een nieuw verlangen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
655 Niet langer dicteren de witregels
de stille heimwee in mijn liefdeshart
er is een boekenlandschap opengegaan
van dansende zinnen over zinvol beminnen
en ik vind mijn ziel niet langer in duisternis
maar in fris daadkrachtig opnieuw beginnen
want hij is gekomen, boodschap over mijn glimlach
vreugde van de twinkelingen in mijn ogen
nooit meer…
remslaap
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 ik leg je weer neer in mijn droom
zodat we niet ontluisteren of
verzaken in een maaltijd
gelijkend op honger, op
geannuleerde genade
als voorzetsel buiten zinnen
laten we de volheid
van hunkering doorgronden
laten we afwijken van stoepranden,
elk fossiel kun je ontkalken
samen gaan we bestaan om
werelden in kaart te brengen
sta…