5125 resultaten.
het kind van de duinen
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
786 van de golven, van de zee
herinner ik me niets meer
de adem van mijn moeder
in augustus
alles verdween, koud
en vervormd door schaduwen
uit een hand
ik hoor nog wel het water en de onvoldragen
meeuwen die van mijn armen
waaiden
trager
in mijn stem dan in de wind
misschien was alles wel
zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen…
Onkruid wieden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 dat er iets aan gedaan
Hoeft te worden -
En als je dan een tijdje
De boel de boel hebt gelaten,
En je de ongewenste gedachten
Hebt laten woekeren, dan wordt
Het gangpad in je bovenkamer
Weldra onbegaanbaar -
Hoog tijd om afscheid van ze
Te nemen, tijd om onkruid te wieden
Zodat je weer licht hebt om te leven,
En lucht om te ademen…
Dageraad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
535 Morgenvroeg omarm ik weer het eerste licht
om je in te ademen
met gesloten ogen
te herinneren.
Eén seconde jouw schoonheid van de dageraad
als warme opwinding
op mijn huid
te absorberen.
Morgenvroeg iets later dan gisteren
open jij jouw hart
om in kleur
te bewonderen.…
Nu
gedicht
5.0 met 117 stemmen
15.508 Ik adem niet, ik zing.
zelfs als ik zucht, klinkt het
per ongeluk alsof ik
een paar noten neurie
die me vannacht, terwijl
ik sliep, zijn voorgezongen.…
Mystiek landschap
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
545 verlangen
wanneer rivieren wilder stromen
door de passie in mijn dromen
de mooiste bloemen mooier bloeien
door alle schoonheid van het groeien
wat als het landschap straks verstilt
en mijn naakte lichaam hevig rilt
aanschouwelijk in de mystieke nacht
door de liefde die jij naar mij bracht
ik zal als een onbewoond eiland zijn
met zilte adem…
Het mystieke
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 sprookjesverteller
van huis uit
ik kies de stilte
droom mijn wereld
die binnenin ontluikt
natuurlijk tuig ik
de kastelen op met koning
en wat prinsen aan het hof
maar hun gebakken lucht
slaat aan en laat het
mystieke voor altijd gaan
ik wil spelen
de ergste confrontaties
tussen groepen liefdevol helen
in een wereld waar
respect de adem…
Een verbonden apartheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
558 Langzaam
ik benader en proef
en niet hoeven te zijn
genietende van oude pijn
En daar was hij
een andere, warme wind
die mij uitademend vindt
lucht die over mijn longen stroomt
en de adem beneemt
Blazende een kus
een onbekende rust
en ergens, ver weg
Een stem
verontrustend
wie ik ben
vertrouwdheid die ik ken
maar blindheid die ik…
gekortwiekte tijd (tussen Kairos en Chronos)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 in gekortwiekte tijd
waar steeds meer
punten de vloer
aanvegen met komma's
de punten van rust
creëren we tussen
puin en pijn een
sprong in het duister
steentjes ketsen over het
water om de grote
afstand te overbruggen
komma's kleuren op de
verdwenen vernislagen
in gekortwiekte tijd ademen
we het broze leven
in en uit…
afgelegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
441 zwerf door diepe, donkere bossen
aan de rand van mijn achterland
zwijg mensenluw mijn vergeten naam
proef bloed, aarde en zand
adem is hier vleeslegerig met een
ijdele hang naar gevallen blad
de schemer zalft, verder gaat dit niet
deze aarde is nu plat
de horizon is ondergegaan
bomen hebben hun bladeren afgelegd
een stilte is verzwegen…
alles en niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 hij ligt naast het
hulpeloze lijf dat
geen vin verroert
zijn overvolle
hoofd herkauwt
draait en maalt
iedere steen op
de achtergelaten
weg keert hij om
de dood komt niet
altijd aan het eind
van het leven
hij denkt aan de
klare lijn de kunst
van het weglaten
alles en niets
zal hierna
hetzelfde zijn
het laatste
ademen…
thermiek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 lucht komt weer op adem, Corona maakt de wegen vrij
Gaia schudt haar veren
de wilde gans stijgt op tegen de rots en wordt
door hemelse thermiek gegrepen…
Contrôle
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Onze longen blijven adem halen.
Onze hersenen blijven waken.
Onze harten pompen trouw.
Nieren filtreren terwijl wij.
Terwijl u en ik slapen.
Ons verwonderen over het wonder dat.
Dat mensen levenskunstenaars zijn.
Dat het idee van contrôle illusie is.
Dat we liefdevol kunnen bestaan.…
Droevige Pierrot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Een afgedankte clown
ver van geliefde verwijderd
een stem zonder klank
geen muziek om te spelen
adem zonder lach.
Waar is mijn liefste
die mijn lippen weer krult
bij muziek van mijn viool
dansend bij licht der maan
op galabal onder sterren.…
Stroomuitval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Alsof een reuzenhand
onzichtbaar
om mijn torso
klauwt
Adem kwijt
onderweg
De trap
een berg
om tergend
traag
te bestijgen
Mijn handen
onder stroom
uitval
Oogleden
dammen
voor een wellende
zee
Oren
uitgefloten
In alle kleuren
van de regenboog
Vingers
die de pen
torsen
Laat
mij
maar
even
liggen…
Het laatste woord
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 Ik haal nu heel diep adem.
Mijn laatste woord is: "Hoop!"
Want hoop doet leven.…
Smultaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Met wat leesmeel
talmt de adem,
welt het alsem,
weten tanden
'Maden strelen de eetlust'
mee te delen...
Destijds H. van der Meyden,
eeuwig jong-zakelijk,
koestert z'n maag:
'Smekkende vrouwtjes
zijn een sensatie.
Voorgekauwd succes
of een ex-relatie -
het plempt relaxed
in mijn Privaat.'…
Zuchtend landschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
465 Het zuchtend landschap
openbaart zich bij nacht
in oeverloze liefdesbrieven
ze hijgt met haar talloze rivieren
houd haar adem in als een slang
tussen dwaalstenen in duister
ze opent deuren met haar organisme
haar organisatie om alles te duiden
een mist hangt boven het zoetwatermeer
vlinders dwarrelen en dansen in de lucht
niets anders…
wie niet oppast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
487 voor wie nergens vandaan komt
weet verdriet geen weg
heeft herinnering geen adem
hangt leven aan beeldloze tijd
voor wie nergens vandaan komt
hij is de som van vergeten tijd
hangen woorden loodzwaar in de lucht
vervagen in de plooien van de tijd
voor wie nergens vandaan komt
heeft geen weet van naam of huis
draait het leven zich niet om…
In ronde stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
658 je hebt geen stem
het zwijgen zoekt
woorden in duister
taal is de sleutel
van betekenis
keiharde waarheid
je weet
en voelt
aanwezigheid
ware aard
iets mysterieus
vanuit de dieptes
naakt met blote adem
in ronde stilte
verstand op nul
helemaal jezelf
groots in kleinheid
ongetemd hart
stille gedachten
kunnen niet praten…
Gedachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
503 een tunnel van angst
muren kijken mij dreigend aan
de angst is overal, in mij, naast mij,
voor mij, achter mij, boven mij
ik ben vervuld van angst
hijgend ren ik door
naar het streepje licht
in de verte
eindelijk kruip ik
uit de tunnel
naar het licht
ik voel dat mijn gedachten
de angst hebben losgelaten
opgelucht haal ik adem…
dichter op de huid
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
584 hoe rakelings kunnen we gaan
zolang sprake is van deze verte
dit is een baan om het lichaam
op ramkoers met aarde en ziel
noorderlicht is een wervelwind
van bijna zichtbare tastzin
en als de storm niet gaat liggen
sluit dan je ogen en voel het denkbare
langs de ruggengraat van adem
elektrisch geladen, meercellig gestemd
trillend…
Zaterdagnacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
557 eenzaam aan de oevers
van in zijn bed gedroomde rivieren
door dwaasheid die zijn ziel ontdekt
beleeft hij in het idioom van de nacht
nieuwe essenties van het woordenspel
korte woorden die voor vibraties zorgen
uitgesproken met hijgend vitaal stemgeluid
hij penetreert nu dieper in zijn liefdesdroom
alle liefde om hem heen snakt naar adem…
de wand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
412 de stilte schuift
langs de muren
alsof ze iets zoekt
dat net niet aanwezig is
er hangt een kleur
geen naam voor
maar je voelt het
in je schouders
iets kijkt
maar zonder ogen
en jij kijkt terug
met iets dat niet van jou is
de tijd is traag vandaag
als verf die weigert te drogen
als adem in een kamer
waar niemand wordt gemist…
Kwijnende nachtbloem
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
643 Afscheid van een bloem
zinneloos in het verdriet
stil ademend hart
in de nacht alleen
zonder bestemming in niets
een zwijgende roos
het liedje fluistert
over jouw naam en jouw hart
liefde blijft dromen
duister spiegelt troost
helder licht van de sterren
aanwezig in rust
kwijnende nachtbloem
toegegeven aan het noodlot
maanlicht…
Tussen ons in
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
528 De eerste ogen die ik
nog gesloten zie;
de eerste adem voelen,
als jij opent voor de dag.
Als een refrein dat volgt
op de hoogste tonen;
aan de nacht herinneren
slechts de kreukelzones,
in onze lijven gegutst.
Het gepruts daargelaten,
vergaten wij elkaar niet
tot leven te kussen.…
in gedeelde lucht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
686 hoofd
toen hij van ruisende bomen droomde
hij strekte zijn armen naar hoge populieren uit
om in een droom van verbondenheid
boom met de bomen te worden
mensen zouden hem zien
zouden weten wie hij was
aanraakbaar wilde hij zijn
zuchtjes wind streken over zijn kroon
de blinde wildeman zag
de alziende ritselende populieren
een ademen…
A tot D is CB
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
582 een ruimte die mij niet aankijkt
waar stilte ondersteunend blijft
muren adem dragen van anderen
de tijd die niets van mij verlangt
ik voel hoe ik hier mag rusten
als een vorm van aandacht
licht door hoge ramen valt
stil ligt op steen en hout
ik hoef niet meer te worden dan
wanneer ik uiteindelijk opsta
de ruimte in verstilling verlaat…
stond hij; vloog hij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
274 Stond hij
tussen twee vuren,
had hij kunnen ademen:
hij zwom in vlammenzeeën,
weidser
dan de denkbaarste universa,
hij verzoop in golven van haat;
en wraak
donderde hels rond zijn hoofd.…
Berkel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
29 laat me zitten in je zwijgen
even maar, heus niet lang
mijn knieën vinden gras
daar ben ik thuis, vandaag
de Berkel met haar draaiingen
het bruine riet en statig zilver
ik volg je adem op de oever
de hoogte van het zand
de gaten van de oeverzwaluw
en de ijsvogel samen
het spinrag in de heg
een druppel op het mos
staat er…
Deze nacht...
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
3.414 De nacht brengt ons samen
We laten ons voeren op vleugels
Je ogen fonkelen als parels
Wetend dat we elkaar gaan begeren
Langzaam sluipen we om elkaar
Ademend onze liefdesgeuren
Ik plaag je met onweerstaanbaar genot
En laat je sluipen totdat je me aanraakt...…