3211 resultaten.
Illusie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
583 Haar vulpen schrijft de blues
waar verleden laag bij de grond ligt
danst zij wild op jong groen gras
en vertrapt meedogenloos nieuw leven
ademloos kijk zij niet meer achterom
geeft hartstochtelijk gisteren een schop
en klein als zij is, schreeuwt aandacht
om wie zij ooit was voor de vernedering
die als een rode draad haar leven beheerste…
Waterweide
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
636 We waren jong als veulens
onze staarten nog verschroeid
zo pril in Januari
half doof van knallend vuurwerk
ruiste schemerig de rivier
onder ons het verdronken gras
de oevers in een eenzame kleur
de trage stroom een slagader
in het lichaam van het lage land
waar stilstand tegen stroming vecht
aan de waterbomen de toverballen
met de kleuren…
strelende lente
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
769 Als het gordijn van de nacht
door het morgenlicht
is opengegaan
en de aarde zich aan de lenteregen
tegoed heeft gedaan
is het gras groener dan ooit
en het groen van de bomen uitbundiger getooid
fluitekruid en boterbloem sieren
als een geweven kanten lint
berm en waterkant
wiegend in de wind
vogels uit volle borst weer zingen
en zonnestralen…
overbodige annonce
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
803 een heuvel
zwijgen als een blad
dat tijdens de herfst ademloos
ten onder is gegaan
koorddansen op de rug van een rivier
en een enkele keer overleven
tussen vlam en vuur
zomaar, zonder reden uitbarsten
in onberekenbare bronnen, scherp zijn
als een mes van fluwelen kwaad
maar vooral, in het samenzijn,
moet ze kunnen liggen in het gras…
Vanaf de horizon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
744 Het gras kleurt grauw
waar jij dromen verspeelt
slapen zeemeerminnen
op vaste wal, vervreemd
golven klotsen tegen kadekust
dromen hernemen liefste lust
en jij schrijft brieven aan de toekomst
vanaf de horizon tot aan het heelal
voor wie het hoort, de zondeval
is door jouw ogen droomgestoord
maar het leven is geen carnaval
door liefde…
Voyeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Zacht ligt het gemaaide gras op de dijk,
maar rechtop nog staat fluitenkruid,
te kijken!…
Haar kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Het kind van mijn blonde dochter
is soms wel eens dwars
stampt dan op de grond
rolt in de modder
met gras in haar mond.
Het paard van mijn blonde dochter.…
Morgen als geen andere
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Voor Rina
Jongen piepen in hun hok
Gemaakt van hout en liefde,
Ouders vliegen zich suf
Tussen nest en buiten -
En ik geniet van de lome
Schaduwen op het pas gemaaide gras
In lauwe ochtendzon, geur van wilde kruiden
En het allerliefste fluitenkruid,
Lammeren die veilig drinken bij hun moeder
Die dromerig van het ochtendleven geniet…
niet te vergeten dat
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 de wilgen met hun kaalgekapte koppen
staan er, in een strak gelid
de weg scheert langs de waterkant en
lichtgebogen
staat het riet de laatste wind te keren
boven, in het lichtbewolkte scheren voorts
de eerste vogels in hun lentekoorts
op tijd te willen zijn
fijn dat elders bloemen bloeien
fijn
dat in het gras de eerste meizoen
wist…
in de hoek
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
562 vaak woon ik in mijn hoofd
dagenlang
in een enkele kamer
er zijn vogels
en kinderen die overal lopen moeten
dansen op wenkbrauwen
van het tjilpend gras
jazeker, ook vlinders
want vlinders zijn tijd
er zijn monologen en dialogen
eenzaamheid als speelbal van schaduw en echo's
in de linkerhoek naast het tafeltje
staat een spiegel…
Wie is het?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Zittend onder de grond, een weg
banend naar boven, grote hopen
in het gras. Ik zou wel eens willen weten
wie van de familie Mol het was.
Zie de grond, op en neer bewegen
ze laten zich niet zien.
Waar gisteren nog twee hopen waren,
zien we er nu vier, zouden ze 't erbij laten?…
deja vu
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 Ineens is het teruggekomen
die geur uit een voorbije tijd
een zondagmiddag in de zomer
terwijl ik door de polder rijd
de geur van hooi, herinneringen
veel ouder dan het verse gras
die warme prikkelende dingen
die ik al haast vergeten was
dan in een vlaag ruik ik de koeien
de lucht van mest en van het kuil
ik hoor het rammelen en loeien…
In eigen herinnering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
433 voeten bogen het gras
kleine takken kraakten
het was mijn eerste pad
ik ben terug gegaan
na enkele dagen
het spoor is blijven staan
verbond na betreden
twee plaatsen in mijn leven
ieder met een eigen gezicht
de horizon aan het
einde van mijn blik verdween
terwijl er een nieuwe verscheen
mijn pad was
het ontdekken van hoe
ooit…
Pijn fabrieken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 gevoelloos koud als een blok ijs
een harde korst dat zich
door zon niet laat smelten
is de kracht van gewetenloze mensen
als kemphanen staan zij
tegenover elkaar
en kakelen als de kippen
die het moeten bezuren
en nauwelijks
nog eieren kunnen leggen
staat daarom even stil bij de zachte
wind die overal om ons heen is
en geurt naar lelies en
gras…
Deprimerende schaamte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
612 in uw woordenvloed
onder de mensen
verjongen doe ik niet
uw drammerige beken
in mijn aderen
stromen slapjes
door het duinlandschap
dat aan mijn avond komt
het meanderen van wanen
zang van verloren tranen
het eerste maanlicht mild
in beschaving van het verlangen
naar eenvoud van de dood
u brengt het dichtbij
uw bruin verdorde gras…
Wit en zwart
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.226 voor Rozalie
Het sneeuwt vlok voor vlok
tussen takken, kleine twijgen,
op het gras, waar een poes sluipt
naar de struiken voor het raam.
Ze zijn als jouw woorden
zo vroeg in de ochtend
dat ik de letters bijna dubbel las:
je zingt, lieve vriendin, je taal is
bloesemzacht. Straks sluit
ik de witte Japanse panelen
voor mijn raam.…
"Mes études"
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 vaak word ik
door schoonheid verblind
het is een tint die mij
met haar verbindt
en ik de blauwe lucht
zie als hemel
terwijl het gras ruikt naar parfum
dat ik ooit rook in Leningrad
het is de dag voelen in een zachte
zwoele schemer
zonder dat ik het licht verlaat
naakt is dan ook de werkelijkheid
die na verloop van tijd
het vlies…
Smelt Zeng Tril
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Wat wij in de bosjes doen
kijk maar, als je hier voorbijkomt
we ontkennen alles wat je denkt
We ontsteken een laaiend vuur
voet voor voet, hand voor hand
wat de draaischijf aangeeft
een stap op mijn blauwe broek
een hand op het gele zand
het uitstel is spannend
als de eerste keer, nu de andere
hand op het groene gras
een been op de…
Sierlijkheid
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
485 je smalle voeten
veerden op het gras
dat opkwam na
het raken om zonder
dauw jouw kunst in
een lichtere variant
groen na te laten
jij schreef vrijheid
in gebondenheid
van het gazon
wij lazen uit jouw
prints hoe sierlijkheid
zich met jouw motoriek
op subtiele wijze verstond
jij sloot af waar je
begonnen bent met
een heerlijke lach…
Toen waren wij samen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 Toen waren wij
samen in de nacht
waren wij onze handen en voeten
onze ogen tedere lippen
één adem één ritme
uitgestrekt in het hoge gras
boven wolken uit
zonken we in de diepte
van de zee
de tijd vooruit gevlogen
hebben we gelachen
waren we dronken
van de aarde
waren we dronken
van de wijn
dag en nacht dansend
zijn we moe geworden…
Coup de Foudre
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
591 Opdoemende donderkoppen en route
Worden wegens jachtige windvlagen
Met schrikgezichten gadegeslagen
In spookachtig oplichtende gloed
En bibberend onder de broeiende nok
Gevlucht op een berg zonder regenjas
Samenspannend boven het opgetaste gras
Slaat de bliksem in de schuur met een schok
En daar de nadering op handen lijkt
In het zoetgeurige…
Groener groeiend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
448 ik liep de
scala in waar
zelfs roezemoes
de welluidende kleur
waar maakte
van groener
groeiend gras
er was geen begin
omdat men nooit
geëindigd was
geen laatst akkoord
of een verdwaalde noot
die de strijkstok
zomaar losgelaten had
hier was muziek
in de speeltuin van
klanken zelfs de
banken zaten zacht
omdat kaatsende
kanten…
Eindelijk zomer
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
585 Ik lig in het gras en kijk naar de sterren
en geniet van het heerlijke weer.
De vogels die ik hoor die komen van verre,
maar ze zorgen voor een heerlijke sfeer.
Het kampvuur licht op van een zuchtje wind.
De warme gloed drijft over mijn benen.
Door de maan krijgt de hemel een prachtige tint.
En zijn mijn zorgen voor even verdwenen.…
Dieren haiku's #1
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
608 Paarden uit
verschillende stallen
grazen hetzelfde gras.
Schapen
in de uiterwaarden
tellen schepen.
De schreeuw om hulp
werd niet gehoord
arm schaap op zijn rug.
Gezoem van bijen
gefladder van vlinders
honing als beloning.
Natte namiddag
het regent katten en honden
pas ook op luchtvee!…
Deze pastorale
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
511 de fantasie
stopgezet en ben
geland in vette klei
was meteen weer
helemaal bij toen
een vreemde aan
kwam hollen en ik
hem niet kon scrollen
het achterland gaf
geen verband wel
de boerderij dichtbij
met koeien in de wei
die naderbij kwamen
ze loeiden hun namen
droegen overvloedig
hun nog geuierde melk
en sluierden het lange
gras…
Hun schaduw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 ik wist dat
jij aan het
dwalen was
het gras steeds
groenere kleuren
gaf en lachte naar
kleurrijke bloemen
waar jij naar
wuifde op de
vleugjes wind
die jij als storm
in het koppie
voelde naarmate
jij groter groeide
en nog altijd
verbaasd naar
je handen keek
waarvan de vingers
vreemd uitstaken
en konden bewegen
zonder elkaar…
PFAScisme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Het is gedaan met jullie bedrijf
en het lozen van giftige PFAS,
er is geen ruimte voor hol gekijf,
er liggen tijdbommen onder het gras.
Jullie doen aan duivelse gifverspreiding,
er wordt bewust op mensen ingehakt,
de strategie is een en al misleiding
en de leugens zijn wijds vertakt.…
Horror vacui
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 is vrees voor 't grote zinloze
luchtledige
het zwarte gat het niets
zinledige
dat is de angst er niet te
zijn als mens
Kan hij zich wapenen,
verdedigen
existentieel poserend voor
de lens
z'n grijns of glimlach heeft
iets van dat snedige
hij lacht zijn doodsangst weg -
er is een grens
Zijn leven mag dan kort zijn
als het gras…
alles is veranderd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
448 het gras is weer gegroeid
de bloemen zijn uitgebloeid
de kruinen van de hoge bomen
nauwelijks van alles bekomen
liefde schuilt nog dieper weg
wees alert op wat je zegt
of praten we elkaar angst aan
moeten we niet naast elkaar staan
de wapens steeds weer opgepakt
vrede en voorspoed uitgekakt
herdenken in blinkend oorlogstenue
buigen…
Ook katten aan de lijn?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
523 En jij zoeken moet
met welk materiaal
schoon te schrobben
waar de plek tussen ‘t gras
Tenslotte,
dat je dan een blokje raspt
en boven kaarsjes plaatst
het dan lekker ruikt,
je zelfs tevreden stemt
en j’ er om kunt lachen…