Alle inzendingen over sneeuw

2393 resultaten.

Sorteren op:

Haagse held

netgedicht
3.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.818
generaal hij werd gekroond tot tsaar van alle Russen die nu, vol lof, zijn Haagse voeten kussen z’n zegetocht was waarlijk magistraal Sint Petersburg gaf hem een warm onthaal men kon het vuur daar slechts met wodka blussen de krantenkoppen kenden louter plussen: geweldig, ongekend en geniaal Napoleon is nooit zo ver gekomen hij dolf in sneeuw…
Daan de Ligt12 november 2007Lees meer >

Sneeuwbui

gedicht
3.8 met 151 stemmen aantal keer bekeken 10.704
De aarde drinkt de sneeuw met grote slokken en raakt verkild tot in haar ingewanden. De vlokken winnen door hun massa. Wanden van groen worden van spikkelwit doortrokken. De grondverf dekt. Dimensies dijen uit. En kijk, daar is de kerstkaart, rijstepap.…

Wat een vrouw spreekt

poëzie
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.011
En toch gij zoekt bij rozen, merels, Hemel en sneeuw vergeefs twee perels: Deernisse, smart; Man, buig u dat gij beide vinde,- Menselijk geschenk van een beminde,- In mijn arm hart.…

Het zwerfspoor voor…

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 984
Voetstappen kraken op ’t held’re laken van vers gevallen sneeuw verbreken de stilte van de morgen die in kilte uit de nacht ontwaakt met ’n kermende schreeuw De man sjokt voort door niemand gestoord in zijn eenzaam bestaan dat hij zelf doodbedaard onder zwerversleven schaart om in vrijheid over aarde te gaan Dan staat hij stil daar hij…
sacrajewa25 januari 2004Lees meer >

is lente wintertje gaan spelen

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 849
boulevard, net aangelegd de horizon, onzichtbaar kil een wereld drijft voorbij beladen met containers een stil gebed, geen averij maar winst voor ondernemers ze varen uit, in stalen huid met vracht, vakantiemensen op volle snelheid ligt de schuit een droom met al hun wensen we staan aan zee en bouwen luchtkastelen in kleine vlokjes sneeuw…

De gracht

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.325
Ik schaatste over het ijs waarin ik wou verdrinken en ik verjoeg de sneeuw naar een tropisch paradijs. Nog voor ik klaar was met het begrip van toen voelde ik me uitheems, verlost en ongebonden. De brug is pas gerestaureerd en wordt met trots uitgelicht. Ik ben gaan leven door de gracht te dempen.…

Büllingen

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 742
Tegen de bosrand ligt in maart nog sneeuw op de hoogten van Büllingen. De weiden zijn nog dor, blauwgrijs de meidoornhagen. Torenspitsen reiken uit boven alleen maar daken. Maar een strakke wind voert de kracht van het voorjaar aan over de zachte heuvels.…

Alles grijzigjes modaal

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
jezelf ziet je gezicht weerspiegelt niet wat ik voor ogen heb je talenten zijn versneden gedrag is heel sociaal geen wondertjes in heden alles grijzigjes modaal ik wil je anders meer gekte dat normaal je niet laten binden overleef maar de moraal ga zon verhitten zodat polen dolen en niet eeuwig pitten in hun diepvrieskist van sneeuw…
wil melker3 september 2006Lees meer >

Nieuwjaarskaarten in de vijftiger jaren

gedicht
2.5 met 80 stemmen aantal keer bekeken 30.996
Ja hoefijzers en klavertjesvier, zilverglitter, reikten postbodes aan in de sneeuw. Eeuwig stormden klokken aan in de lucht, schijnsel viel uit kerkjes. Zoete landschappen ademden geur van vanille uit. In de zandwegen hoog- stens karresporen; blijde vinkjes laag op hun tak.…

Stil wonder

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 793
Het land gehuld in wit, wolken waar nog sneeuw in zit, bomen trots geheven, met de witte rijp omgeven. De wind is neergestreken, ’t kristallen kunstwerk zou kunnen breken, voorzichtig laten de eerste zonnestralen, zich door de takken dwalen.…
Ans Verzon22 januari 2009Lees meer >

IJspaleis

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 737
de warmte heb ik ijzig afgezworen mijn hart is van het hardste noordpoolijs er is geen plaats voor ‘redelijkerwijs’ de geest is al decennia bevroren geen opstand zal mijn schrikbewind verstoren met hand en tand, bereid tot elke prijs verdedig ik mijn arctisch paradijs een dik pak sneeuw zal elke noodkreet smoren ik ben uit een wolvin…

Ruiker van suiker

netgedicht
2.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.052
De dagen vallen over wilde lotussen, de zon scheen wit, was gastvrij, zoals jij, maar de muzen ontweken mij, om in trage tred te naderenden met de lange schaduw aan hun zij, met boeketten van in sneeuw gedoopte loten, viel als basterdsuiker uit heldere sterren van je groene ogen, geplukte ruikers uit je haar verstrooid, het kristallen…
pama2 juni 2009Lees meer >

Vogelvrij

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 829
van hen die mij vervloeken en verachten Oost-Indisch doof ben ik voor jammerklachten een stad aan zee, ik ben een autochtoon u bent lakei en veegt mijn straatje schoon mijn schrikbewind bezorgt u zware nachten het mensdom kijkt omhoog en mag slechts hopen als ik mijn honger van de daken schreeuw mijn ziel is zwart, al ben ik wit als sneeuw…
Daan de Ligt12 augustus 2009Lees meer >

Haar verraden hart

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 564
terwijl ze in zijn armen de wals van het bevroren hart danste de melodie slangachtig wegdraaiend van staccato ritmes, ingehouden ritmes van majeur naar mineur en terug benam het haar de adem alsof haar hart verstild in witte boezem van ijs en sneeuw niet meer rood kloppend wachtte op de verlossing van de lente een hart dat wachtte…
windwhisper9 september 2009Lees meer >

Vanmorgen werd in onze straat...

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 715
Nog volop sneeuw en ijs en gladde wegen, maar toch de harten alweer vol verwachting naar de nieuwe lente. De dagen lengen al, heel kleine vonkjes licht doen elke keer een beetje vroeger hun intrede.…
Adeleyd8 januari 2010Lees meer >

Straatje

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 590
Jan Peter raadt ons zeer indringend aan Om na het driften, dwarrelen en stuiven De sneeuw van onze eigen stoep te schuiven Het land blijft dan op eigen benen staan De Kamer moet hém straks ook maar bewegen Om rond Irak zíjn straatje schoon te vegen. ---- Den Haag.…
trawant10 januari 2010Lees meer >

Winter(3)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
het ruikt hier nog steeds naar zeewier, zout en zand ook al zijn er oceanen aan jaren voorbij gegaan toch is geen waarheid hier ooit hetzelfde vandaag schrijft de hemel in een nieuwsoortig ijzig licht waaruit sneeuw in welwillendheid neervalt vanuit rondbuikige wolken de meeuwen zweven in grote bewondering of kijken toe van op de golfbrekers…
Nadine14 januari 2010Lees meer >

- Pas als jij gaat -

netgedicht
4.0 met 57 stemmen aantal keer bekeken 1.092
Verdrongen doet het vergeten, als pijn de sneeuw gaat verrassen. Verlangen wil het niet weten, dat jouw gedeelte aan liefde uit mij weggesneden voelt, het allerleukste vervlogen, terwijl je "alles" was. Pas als jij gaat, hebt besloten, is het "alles", vermoedelijk weten. "Leuk", herinnering, terwijl je zoete geur hier nog hing.…

Vervloekte

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
Hij was het bange prooidier, troosteloos vereenzaamd, in zijn fragiele nek gebeten en doodbloedend achtergelaten op een verweerd harnas in de sneeuw. Zijn cocaïnebloed stroomde ongezien de aarde in, een verschrikte duif draaide zijn nek als vanzelf te ver door, viel als een rijpe appel op zijn aangehaalde hartstilstand.…

Bashio III

gedicht
3.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 8.962
Nog even, cypressehoed, en ook jij zult ze zien, De sneeuw van Yoshino, de ijsmuts van Sado, Het eiland dat scheepgaat naar Sorén over grafstenen golven. *) Bashio Japanse dichter, beroemd o.a. om zijn haiku. --------------------------------------- uit: 'Het gezicht van het oog', 1989.…

Donkere wolken

hartenkreet
2.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.091
dat zo zit te beven aan haar die het juist zo nodig heeft zodat ze weet dat ze nog leeft zich kan koesteren aan de warmte van een vriend die juist zij zo verdient het mag niet zo zijn naast kou ook noch zoveel pijn de dag en de wolken treken voorbij maar waar is zij het meisje dat zo zat te beven waar is zij gebleven onder een laagje sneeuw…
C. Key4 november 2010Lees meer >

Natuur is in gebed,

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 696
Als de vorst z’n kroon afzet, voor een schaduw van wie daar gaat, ingepakt in stijve kleren voorzichtig over straat, het hoofd in livrei verbonden, stram als een lakei, onder witte mutsen door de sneeuw gehaakt over de tuin en schutting allebei, laten zich verdwijnen over glibberige paden heeft ook zijn stil verlies gekend tussen…
pama27 december 2010Lees meer >

De winter is nu eindelijk gekomen

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.773
De winter is nu eindelijk gekomen, En beemd’ en woud zijn wit van sneeuw en rijp, Bevroren zijn de vlieten en de stromen, Verdord is al wat vruchtbaar was en rijp.…

MELISSA

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.664
Dat was geluk: door angst noch lust gestoord Schreden wij over winters sneeuwen vloeren En spraken samen in een zoet vervoeren Van wat ons in dit leven had bekoord. Het was maar kort en 't lijkt een vreemde droom Waarin zij tot mij kwam en tot mijn peinzen Gelijk een bij naar hoven vol aroom.…

wat zij nog weet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
wat zij nog weet van het begin is de huivering van licht die een zachte wiekslag brengt waarmee de nacht wordt verjaagd wat zij nog weet van de nacht is een hunkering naar kleur die de dreiging van stilte draaglijk maakt wat zij nog weet van kleur is de verandering van seizoenen en nuances in het spel van sneeuw en clair-obscur wat…
Kees Visser7 augustus 2011Lees meer >

Weer wat anders

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
De een aanbidt de vorst met sneeuw en ijs. De ander vindt bij hete zon weer baat. Weerkundig is dit land een paradijs! Een ander lacht, wanneer de lucht bewolkt is. Kortom: voor elk wat wils is ons klimaat! Geen wonder, dat het land zo dicht bevolkt is.…
Aubrey6 december 2011Lees meer >

Droom

gedicht
2.4 met 86 stemmen aantal keer bekeken 21.908
Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke En trage vlokken, als een kind hem pas Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken. Het gras stak stil en hoog boven mij uit. De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken Van iemand vinger, zonder één geluid. Er waren sterretjes, als speldenprikken. Toen werd ik wakker.…

Onbegrip

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.207
De hoop was verdwenen als sneeuw voor de zon. Hopeloos verloren. Jaren zwalpte ik op een woelige zee met golven als spelbrekers, die mij nog op grote golfbrekers lieten afstevenen. Ik had al jaren moeten doorbrengen met het noorderlicht. Nooit kwam de zon nog op. Misschien nu en dan met mist overtrokken.…

Gebedje

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
Echt, het had voor ons soort boeven niet gehoeven Heer Had niet, dwarrelend door de eeuwen ’t troostend woord zacht kunnen sneeuwen evenzeer?…

Notitie

gedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 9.066
Gauw opschrijven voor ik het vergeet: in de auto met D. en haar vader dwars door Amerika's seizoenen heen de vochtige zon in Santa Barbera de kletsnatte sneeuw in Denver en in alle Best Westerns het knipperlicht van de televisie op haar lieve slapen de gezicht van weer heel jong meisje zijn maar het schrijven van de woorden verandert wat…