2974 resultaten.
Je houdt me in het licht
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
800 ik draag nevel op vleugels
zo vlieg ik door je heen
kleur het heden in
tot aan de horizon met
het blauw dat jij creëert
op de breuklijn van mijn ogen
wis jij het verleden
en met sterrengefluister
spiegel je mijn wimpers
naar het open zuiden
waar het spelen met wolken
en kralen in de wind
mijn gesloten lippen verbazen
om het kind dat…
doekte stof in ruime zwaaien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 ik zag je in de ramenzeem
het glas dat eindelijk
jouw spiegel kon vervangen
je spic en spande
zuchtte vol verlangen dat
dit beeld voor weken bleef
doekte stof in ruime zwaaien
dweilde vloeren zonder aaien
schudde bedden op en ineens
was er die sanitaire stop
keek het bad je lachend aan
in een kalkrijk vergeten
deze dag dag heb…
Val en tijn
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
922 muziek
daar kunnen wij
intens van genieten
samen stijldansen
zo klassiek
Tijn spreekt een andere taal
die van de blues en rock
in rokerige zaaltjes achteraf
brengt hij me
thuis op de kreidler
tot voor de deur pontificaal
De enveloppen al geschreven
de postzegels zijn geplakt
wachtend tot de dertiende
glimlachend proost ik
in de spiegel…
Cocaïne
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
1.460 Geknield in urine
wordt op het toiletdeksel
een magisch ritueel uitgevoerd
scheermes, spiegel,
cocaïne en bankbiljet
liggen zorgvuldig uitgestald
er wordt gesneden en uitgelijnd
het briefje van honderd opgerold
en rondgereikt
begerig, haastig, teugelloos
wordt het zelfvertrouwen
opgesnoven
extatische vreugde, zwoele dansen,
kleurrijke…
zware stemmen
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
991 ik deed het voor jou
en telkens weer
die moeheid
op zoek naar slaap
achter het bekraste engelenraam
kriskas kruipend door de uren
die alleen ’s nachts de spiegels
bedekten met stenen
van opgestapelde zondes
en na afloop
wanneer wind mijn naam deelde
met de dood, het dorstend antwoord
gaf
zonk de stilte opnieuw
in bomen…
gewichtloos
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
730 keer op keer
wacht ik op het woord
dat mijn dagen zal laten
opengaan
als een landschap
dat danst uit spiegels van
honderd bomen en zeldzame
bloemen, wijd uiteen
het mag zelfs regenen
in mijn oor of tijdens lange
nachten
en wanneer het sprookjesbos
is vastgebonden met touwen van
ongeloof
dan nog word ik je lief
heb ik je…
Tentamen Mondeling
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
2.945 plotseling zit je er en ik voel me betrapt
bij mijn stille, heimelijke gevoelens,
door het donkere vuur dat smeulend oplicht
in de blauwe spiegels van je ogen,
terwijl ik de lastige vragen stel,
dansen grillige vlekken schaamteloos
langs de ronding van je mooie borsten,
je weet geen enkel antwoord, je stamelt,
je bloost en zwijgt, je witte…
Harde modder, guur kristal
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.208 In geen spiegel, gruwvol-eêl,
't beeld van een begeren.
Al de beezmen zijn te veel
om de grond te keren.
Ziekste en schoonste; - neen: zelfs niet
de armoe van te weten
dat u niemand lijden ziet,
en de schoonheid u verliet
waar gij roerloos in uw Niet
waart gezeten.…
Valse schaamte
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
514 vrijgekomen, vanaf de hoge
naar de lage kant, waar geur en
hypokratie hun stinkende stempel
drukken op de aangeboren afvalkuilen,
waarmee overdaad stand houdt tot aan
de marmeren zuilen van de door paal
en perk gesterkte zwijgen, tot in de
weggeworpen kudden van verloren
dromen mij tot een onpasselijkheid
laat neigen, maakt de spiegeling…
Alleen maar toekijken?
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
571 Om alleen maar naar
je kijken, drijvend op
een laatste strohalm
en je te zwemmend te
bereiken, verwaaid
onder wolken waaruit
druppels zich aan regen
hechten, in de spiegels
van de tijd verlost,
komen we onszelf weer
tegen, opkomende dorst
verlegen lessend van
haar borst, rimpels
fronsen in het water,
oprijzend worden over…
Mamma
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.027 Ik zie in mijn gezicht het jouwe
Ik loop op de benen die jij me gaf
Ik voel elke steen, elke scherf met mijn voeten
En elk litteken blijft gegrift in mijn hart
Ik zie jouw gezicht soms in de spiegel
Je kijkt me dan indringend aan
En ik stel jou de vraag soms
Wat heb ik ooit fout gedaan ?…
Modern bijgeloof
gedicht
2.0 met 108 stemmen
20.718 Men moet in het duister
geen uurwerk opwinden
en honden moeten niet
in spiegels kunnen zien
op vrijdagen geen nagels knippen
en (wie wijs is) mijdt ook
de zondagen, al verschillen
hier de rekkelijken van
de preciezen - en bij
afnemende maan geen mannenhaar
snijden, op straffe van
kaalheid (van gesnedene)
nimmer een hoed op een bed…
Träumerei
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
796 tussen toets en snaar
soms tegendraads doch vaker gemeen
op Schumann’s geschreven noten vaart
zo nu en dan licht kabbelend
op een oceaan van kwetsbare stilte
waaraan klanken gewend lijken
en harten zich langzaam ontdoen van kilte
de melancholie in het dragend verhaal
zuivert een atmosfeer van oud zweet
ontsluit mijn ziel opnieuw voor spiegelende…
Trotse zomerbruid
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.793 je draagt de wereld op je hand
de zon van oost naar west
het licht van noord naar zuid
de schaduw is je vreemd
je bloei der jaren
toont een trotse zomerbruid
gracieus is je spiegeling
een dans tussen werkelijkheid
en nog onbekende dromen
op dekentjes van dauw
laat je tinkelsterren
in liefde samen komen
ik wens jou duizend blaadjes…
bloemlezing in de tuin
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
747 in een waterplas
maan ik een spiegel aan
tot stilstand
aan de rand, van mij alleen
rolt een steen uit
ik verberg hem
onder mijn huid
alsof zonder niet meer kan
alsof hij ogen baart
die zich niet kunnen weren
tegen de bewegingen van het water
wanneer wolken stil liggen
en niets meer lijkt te ademen in mijn lichaam
het oor leeg, naast…
tussentijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
555 zon verstreek langs witte hoogtes
beneden op de grond stond de tijd
alleen gelaten door mijn hart
verloren tussen bomen liepen slechts mijn dromen
over hoe het was geweest- ik mis je zo
ik mis
de glans van wie je was, van wie je bent
van wie je steeds zult zijn
het blijft- en is verloren binnen pijn
beklonken in de alledaagse spiegels…
zesentwintig
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
628 de eenhoorn draagt nog sprookjes tussen zijn oren
in het schijnsel van de afnemende maan verdraait
een wolk zijn waarheid
donkerder
waar een zevenmijlsgevoel te grote stappen telt,
gegeven door het levenslange beeld van spiegels
die slechts één kant kennen
ooit zal de zon vertellen hoe het water valt
dan spiegelt er een beeld in vijvers…
Mensdom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 wat zich niet laat zien
of als machtige boom zijn lijnen in
het blad en hart blootgeeft, voelbaar
zichtbaar in doorgezaagde stam
de wind zingt in onze oren dat wij
moeten reflecteren in eigen nerven
daar wij amper weten wie wij zelf zijn
hoeveel nerven de mensheid heeft
doet niet terzake maar weten waar
zij huizen en voelen
de spiegel…
Schijn
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
699 Ik keer mij af
(ach schijn wat lijk je schoon)
en zie daar buiten
druppels dauw
de zon weerkaatsen
Mijn ziel zoekt onze band
jouw ogen gulzig
spiegelen de diamant
wiens geslepenheid jouw ziel verblindt.…
Aan de lijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
624 Toen Dick in een snackbar te Asten
een spiegel zag, schrok-ie: hij was te
gezet, vond de man.
Daarom was-ie van plan
in de toekomst wat vaker te vasten.
Hij vastte, zo liet-ie ons weten,
direct als-ie net had gegeten.
Dit was, vond de vent,
onvoldoende frequent,
dus besloot-ie om vaker te eten.…
Een brug te ver*
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
4.546 In kilometers stel ik de afstand
op vijftig om verzonken te verzeilen
naar beelden die zich schierlijk opwaarts ijlen
uit spiegelingen aan de waterkant.
Ik zie een stad, een stroom, de zwarte spijlen
van overspanning, die oevers verwant
doen zijn aan vlakken van een diamant,
glansrijk ontsnapt aan separaat verwijlen.…
Friso en de familie van Oranje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
617 dreigt
te verliezen
kinderen
hun vader
zijn moeder
haar zoon
broers
hun broer
en het ligt
allemaal
zo open
als een
open wond
dan kijken
we ernaar
behandelen
we elkaar
en bereiden
ons voor op
genezing
met medisch
handelen
en goddelijk gebed
of een natuurlijke dood
Met elkaar
zijn we gebet
in het lijden
van de prins
en spiegelen…
OCHTENDSPRAAK
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 Even wil de vliedende schemering
die vruchtjes en morgendruppels nog raken
met haar afgedane wondertaken,
brengt overal kleine bolle spiegeling.…
De waandirigent
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
532 Dirigeert de waanzin
naar verre uithoeken
van gedachtenwerelden
waar verborgen lijken
wachten op hun kans
om spokend te herleven
Mist één dode hoek
waardoor ze er weer zijn
grijnzend in de spiegel
klaar om in te halen
af te snijden van de weg
Steeds harder gaat het
in de waan te ontsnappen
aan de zin van het lot
de zekerheid van eindeloos…
Echt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 schone schijn
die afgebroken is
om haar te laten
in de stilte
van de storm
zodat enkel zij weet
dat echte liefde bestaat
het leven niet steeds liegt
of
is bloed toch enkel gif
zweef ik slechts in lange dromen
die in alle dagen samen komen
zo in de spiegel van jouw ogen
waar de stille waardig is
jij opent deuren
die toen niet…
verborgen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
628 ik aanvaard de reis
naar winter, er is maar één richting
en misschien alles wat ik wens
de kamer blijft binnen terwijl daken
voorbijtrekken, uit ieder huis een adem ruist
en dan de slaap hervat
welke naam zal ik geven aan het kind dat aan iedere deur
vragen stelt, over spiegels glijdt, half in het huis en enkele seconden later, half in vlokken…
Koudstaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
398 Geschreven woorden verdrinken krampachtig
in bevlogen letters van de spiegelende kust.
Golven van herinnering zijn geen zee te machtig,
zij kennen geen paniek en bewaren alle rust.
Omdat stroming voorbij de kromming begint
en geleidelijk aan mildheid wint.
Omdat wolken het luchtig opnemen
en verdwijnen met de westenwind.…
Hoofdstuk van geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
919 Het huis raakt leeg
Kale muren fluisteren zacht
Nog over liefde en geheimen
Op enkele plaatsen verdriet verborgen
onder gedroogde tranen op de vloer
Liefde en warmte waaien weg door de ramen
Spiegels waarin wij glimlachten krijgen
een nieuw gezicht
De dozen staan hier zwijgend
Materialen van onze levens verpakt
De deur mag dicht
Ga je mee…
Jouw lege plek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 je bloeide aan de beek
in een flauwe bocht
wat hoger op de kant
tegen het groene mos
zag je altijd spiegelen
in bewegend rood en zwart
nooit was er rust en stilte
op de lange zomerdag
het oogstseizoen
heb jij niet meegemaakt
in zware regen zijn
de oevers los geraakt
zag hoe je wortels
werden ondergraven
terwijl jij trachtte
jouw…
Enkele reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 ben weer ingestapt
heb het perron verlaten
er was geen hond
wel verval in alle staten
mijn kaartje enkele reis
had geen prijs voor veel bagage
letters spiegelen in het donkere raam
bestemming einde zonder naam
voort denderen we weer
de conducteur komt nog een keer
hengelt voorzichtig naar een praatje
verlegen in zijn eigen plaatje…