Alle inzendingen over sterven

2935 resultaten.

Sorteren op:

Floraliënlaan

gedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.958
Teruggevonden, kale, onvast neergekribbelde afnemende cijferreeks, angstvallig genotuleerde afgelegde weg verklapt ten slotte toch hoe iemand het komen van zijn sterven verbergt, stiekem zijn stappen telt, hoop aftrekt, zijn laan in- slaat, paniek beaamt met mijn ogen dicht: verlegen verloren heer aan de kant gewankeld van zijn private…

Overal dezelfde ellende?

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.049
Mensen die teveel te eten hebben mensen die naar de voedselbank moeten omdat ze anders sterven van de honger en overal is dezelfde ellende. Een stel op huwelijksreis in een prachtig land wordt beroofd van geld en lichaam, wat is er in deze wereld toch aan de hand Is nou overal dezelfde ellende?…
an terlouw13 november 2006Lees meer >

De zin van het onzinnige bestaan

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 716
Het roze rimpelige sterven neemt aanvang Begeleid bij het geluid van de rammelaar De onzin van de geborene brengt vreugde Een wreed succes resultaat van verdwazing En altijd weer dat onbezonnen proces De drang van voortplanting in de stress Gewraakt is de minachting der goden Gniffelend aanschouwen zij het gepeupel De goddelijke hebben…
Ivan Grud10 februari 2007Lees meer >

Lenteloten

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
bevlogen woorden in jouw handen ik zie je lippen smelten in een lach hoor, het timbre van mijn bloed als volle halmen op de akkers zonder barsten buigen voor de storm geef me vrijheid om te zwijgen laat gebroken dromen zijn, vannacht vergeet niet wat nog is en wacht tot alles wat gesproken werd van waarde rust en leef in plaats van sterven…
sacrajewa24 januari 2008Lees meer >

Schilderij

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.065
Mijn lippen geverfd in 't vurigste rood nog vochtig en vol van het eerste bedrijf als vluchtige vlinders likraak op je lijf je buik op het bed je rug breed ontbloot Ik zoen je heupen ik voel zonder handen hoe laaiend jij onder mijn vleugels ligt de haartjes omhoog en de ogen half dicht nooit weet waar de vlindertjes zullen landen en sterven…

De geestengijzelaar

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 740
Hun eigen stem maakt ze tot woordjunk, de drempellozen hebben de halve wereld; verbaasd mij dat ze ‘n natuurlijke dood sterven, niet halfweg door toorn geveld.…
Custor20 augustus 2008Lees meer >

IJsbloemen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
Ik zal sterven zonder het te weten anders had ik de tijd wel teruggezet, en de ijsbloemen voor het blinde raam gezet om de teruggang te kunnen meten, zou ik het eindig doel maar vergeten, wordt op de laatste adem – tocht de toon gezet om de ijsbloemen te herschikken in een veranderend boeket, vol ongeduld te wachten, rolt zich…
pama1 december 2008Lees meer >

Weer maar verder

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 821
Nu de Nieuwjaarsdrukte weer verstomt en de glaasjes zijn geledigd dringt het stilaan weer door tot ons hart en ons denken dat er elders oorlog is, dat kinderen sterven zonder ooit te hebben gezien hoe de zomer weer komen zal nadat de lente alles weer in bloei zet.…
Adeleyd2 januari 2009Lees meer >

Oude foto's

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 644
verdiep me in oude foto’s generatie van m’n grootouders met m’n geest in spagaat overbrug ik heden en verleden geboorte en sterven meegesleept als in ‘n film voel ik de vergankelijkheid en de snelheid van de tijd voel de pijn van weemoed omdat ze er niet meer zijn hun verwondering bewaard gestold in de tijd lees verwachting…

Deze nacht is naakt

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 708
taal zal wezen totdat de vroege schemer mij de weg zal wijzen vanwaar ik kwam tot aan het eind van mijn vaarwel ‘k wil niet hopen dat vrees mijn gids zal wezen, in nachten waar ik mijn ontrouw heb afgezworen en moge die enkeling die in mij is geborgen me verhoeden voor de dromen waar ik in eeuwigheid steeds opnieuw zal gaan sterven…
elze8 juli 2009Lees meer >

Exit

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 782
De tijd liep voor en soms wat achter in de tijd soms spijt soms berijdt om te sterven gewoon maar wat verven de wolken blauw de hemel wit doorgaan met slapen om ooit een dag in ieders ogen te ontwaken wij zijn wachters in de nacht wij zijn de gehatenen en vereerde de juiste en o zo verkeerde wij zouden alles opnieuw moeten leren…

Mijn luister in het nieuwe kind

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.395
het duister wordt verwoord leeft plots het kind al is het schreien nog onverhoord en druipt het bloed dat zich drong in moeder en kind uit wonden die zichtbaar door de tijd zijn gehoond doch wanneer het leven zich mag verpozen tussen schuld en onwetendheid, neem dan mijn leven dat ik draag in een kleurloos hemd en kleed mijn sterven…
elze25 augustus 2009Lees meer >

de keuze

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 860
vandaag beweegt er niets in de tuin maar ik voel de kraaien nabij wij zullen samen sterven of ieder alleen door verdere dagen de zomer is weg, straten worden langer alsof schaduwen geen bestemming meer vinden voor de zoveelste maal zie ik het kind opnieuw ze woont aan de rivier gevormd uit een beetje poëzie en mijn innerlijke…

Zweem van bestaan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
filmrolblikken beelden verpulveren geuren walmen verdampen smaken zinken vallen flauw zinnen smelten schitterend tot een verpletterend niets het gevoel slijt de tijd ebt weg wist monumenten de ruimte dijt uit het heelal draait door dwaas knalt energie de herinnering lekt vervaagt wat eens samen geboren was ligt nu ver uiteen te sterven…

wereldverbeteraars

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 629
Of dood op sterven na, al naar gelang hoe fundamentalistisch groen ze waren, de mensenhaters en cultuurbarbaren in éénstemmige bio-ecozang. Ze moesten achter hun computers strijden voor beesten die ze hun instinct benijdden. Hun niet aflatend schrijven in de pers was voor wie hen gelijk gaf niet te snappen.…

HET GRAF

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.638
haar sterven was een lange weg we hebben veel gepraat maar nooit heb ik van haar gehoord waarom ze dat toen zei haar graf ligt heel diep in het bos het heeft een mooie steen ik ga daar heel vaak heen ik was alleen ik bleef alleen ook bij die mooie steen.…
Hans Uding25 januari 2010Lees meer >

Ik ken je land

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.447
Ik ken je bressen als mijn broekzak, ik weet waar je linies liggen en waar ze lekken, ik weet wanneer je bodem brandt en hoe en waarom, ik ken het knielen, het breken, het scheuren, de scherven, de schoonheid zelfs van het er samen sterven, als oude vijanden, hand in hand.…

Offerande

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
hoe ik je naam prevel, niet kan leven niet kan sterven zonder jou omdat jouw schaduwen mij achtervolgen hoe ik laatst door je straat wandelde, dichtbij je huis stap voor stap, bedachtzaam iedere taal uit mijn passen haalde tot het kruim mijn ledematen omsingelde hoe ik brak toen ik jouw handen in andere handen voelde, mijn rechterarm…
Sandrine23 februari 2010Lees meer >

Terug naar Texel

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 630
laatste brief de lange zomer, een nest gebouwd in zand waar meeuwen om ons lachten zij wisten wel van waterkrachten het keren van tij was hen vertrouwd somtijds denk ik aan die laatste dag waarin woorden dropen van de regen en liefde smoorde in een donderslag de vogels en de zee zongen niet van bruine ogen, zij verzwegen dat kou zou sterven…
Hanny30 maart 2010Lees meer >

op kale grond

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 701
die je gaf in verloren momenten te zwaar beladen was strakgetrokken door het gewicht van eigen bloemlezing onschendbaar vanaf die plek de dansers, ze dansen niet mijn handen beven, de dagen veranderen het wachten op een woord, wat de stilte nog kan oprapen later, of wanneer de blaadjes verdorren tot leugen in de aandacht van het sterven…

dartelen en dwalen

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 801
vol van ongeduld weergaloos stralen in de welving van beminnen als de zee rondreizen zonder regen uit te vegen in het oor van heimwee wanneer de avond dichtvalt ik kan in troebele tijden mezelf verliezen en aan dat ene woord voorbijgaan, zwijgend in een kamer het water naast mij en de wolken daar boven ik kan zijn maar er ook in sterven…

Aan Rika, Jacoba en Betsy

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 639
En had ik al mijn vrienden vroeg verloren, dan was ik zonder liefde ook al bij het breken van de dag, met morgendamp en herfstdraad, zo zeker ook als druppels op het gras, tot sterven veroordeeld. Zo moedeloos, zo troosteloos, zo inherent en onweerlegbaar reddeloos was er op aarde nooit een.…

alles was evenaar in jou

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 723
jouw spil was niet de as waarom je draaide, het was de plaats het moment waar het sterven in jou de dood ontmoette het klikte, het voelde als geslachtsrijp het genieten van een ontembaar verlangen dat werd gesluierd met witte vlokken die de daad verhulden met kou en wonden waarvan het bloed reeds was gestold jij evenaarde zoals het vuur…
elze19 september 2010Lees meer >

wil jij over mijn schaduw waken

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 721
wat ik jou vragen wilde deed de wind verlengen, op ieder ogenblik van omgrenzing met om ons heen het strand en de verwarring uit zee kon je mij verstaan en verder terwijl je bewoog op vrijheid, het ritme dat jouw stem voedde mijn gefluister als een eiland insloot, dat daar moest sterven, smal en wit meeuwen legden een licht op die…

dag bureau

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 680
de lades zijn eruit getrokken hun gif spreidt wanhoop rond verborgen nood valse papieren wimpelen vertrouwen weg, zelfs nu; na vijftien zomers en een arm vol dood wanneer vuur de uiteinden likken zou, zou ijs verschijnen uit hun kou, verdwaald door harde leugens eerdaags moet de inhoud sterven in een oude doos maar eerst pak in mijn…
switi lobi28 november 2010Lees meer >

Droomvrouwen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 932
Ik droom van een nieuwe Julia, die voor mij wil sterven, zoals ik voor haar. Ik droom van een onweerstaanbare Cleopatra, die me dronken maakt. Ik droom van een Delilah, die mij niet verraadt aan de Filistijnen. Ik droom van de ware Maria Magdalena, die mij over eeuwen heen bemint.…

In limbo

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Als achter ons de poorten sluiten strijken we neer een ieder zwijgend het stroeve licht ons lot beklijvend in dit godverloren oord we trekken soep van oude botten staren elkaar in starre ogen het is alsof wolken vonken stelen uit onze kruinen, wijd geopend weigert de nacht de zucht naar sterren en sterven gebeden op dansend vuur van vers…

Te niet gaan

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Een nieuwe herfst rolt mijn erf op komt binnen zonder kloppen terwijl ik nog blader in een najaar van voorheen straks zullen ze mengen de verleden tinten met de nieuwe dood het kleurrijk dwarrelen zal sterven in een winterdans ik kniel op het tapijt van herinnering vormen van weleer boetseren beelden in mijn geheugen zetten zielloze…
Kees Keizer20 september 2011Lees meer >

Terugkeer

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
Alles spat uiteen in duizend scherven, Maar het kind in hem is nog niet dood, Het is gestorven zonder sterven. Hij zou zijn moeders leed trotseren, kastelen op de vloedlijn bouwen, en zo hij kon, zijn vader eren, maar van zichzelf wou hij niet houden.…

de dood als nerf

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
mijn wil, de dood die ik zoek al staat het gekrast in mijn nagelriem de gesp, de gesp was te scherp en wellicht te begaafd om mij te personaliseren in een besef dat geen geweten kent terugkomend op de dood, de nacht is geen huiler maar oogt zeer voldaan nu het blad in haar nerf het sterven heeft herkend, ik hoor een galop, de herfst davert…
elze30 oktober 2012Lees meer >