Alle inzendingen over dalen

1980 resultaten.

Sorteren op:

Ik denk aan u

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.960
Ik denk aan U, als de eerste bladeren dalen, En 't Herfstschoon, willoos, langs de wegen zwerft, De najaarsnevelen 't zwakke licht vervalen Van zilvren zon, die met de middag sterft.…

Wat ik in het weekend nog zag

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 706
Al scheurt de hemel open en dalen alle engelen naast me neer. Gaven ze allemaal hun kracht dan nog deed het zeer. Het enige wat ik kan is daar staan met de kop van een biet. Ben ik nou een papa of ben ik het niet? Hoe kan ik ademen als mijn zuurstof me is ontnomen. Waarom deze nachtmerrie terwijl ik net heerlijk kon dromen.…

Lieve Jan

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 922
Weet Jan dat of ik nou op de top sta of diep in het dal. Het is altijd jou die ik het meest missen zal. Wil je bedanken voor de tijd die ons was gegeven. Ben trots dat ik je meedraag voor de rest van mijn leven.…

Burgerhuisje.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.185
Seringenblaadjes streelden langs ons heen, Rozen, violen, en purpre papaver Bloeiden, en ginds in killen schaduwhoek De schuchtre blanke lelietjes-van-dalen.…

Melancholia.

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.979
Het was niet langer stijgen, Maar dalen; niet zingen, maar zwijgen Want de schemering kwam aan; Achter de stille landen Zag ik de zonne stranden, Stranden en...... dan vergaan. Toen riep er bij dat scheiden Een koekoek of hij zeide De zon een avondgroet.........…

De Texel Twee (een liedje)

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
De botter die had bijna alles doorstaan wat God op de aarde liet dalen. Hij kon nog wel drijven al was het net aan, Neptunus stond klaar hem te halen. Ze wilden nog één keer met hem buitengaats, op tocht naar de vangst van hun leven. Toen kwam er die grondzee en was het gedaan: Het groot spant dat had het begeven.…

Aan een beek

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.606
welk een statig ruisen Van waterval bij val, Fontein en springbron bruisen; ô Welk een zalig dal! Hoe rijk in koele stromen, Hoe eenzaam en hoe stil, Of niets het lied van bomen En water storen wil.…

Gekweld door onkundigen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
Geboren in Spijk was jij daar een eenzaam kind, in Uithuizermeeden was dat nog steeds het geval, al wist jij jezelf als meester genoeg bemind, jouw aard gooide jou in een wreed en diep dal.…

de brug

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 641
langs de geroeste golven in de rails op bielzen groen en geel van mos slenter ik in zacht’ gedachten speels vol met verwarde vragen door het bos de krakende kracht van oer oud hout draagt over ‘t vol gegroeide doornen dal de gebroken brug, op palen ooit gebouwd, al jaargetijden lang gestut van wal tot wal verweerde bielzen vormden ooit…

Liefde.

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Hij die u durft bestrijden, hij die uw reinheid laakt, die heeft de deugd, de schoonheid, de hemel zelf verzaakt; die ziet de zuivre lelie niet bloeien in het dal, die hoort niet van de vogels het wonderzoet geschal; die heeft geen zaalge stemme die roept in zijn gemoed: Sterk als de dood is liefde, de bron van alle goed!…
Emanuel Hiel19 februari 2018Lees meer >

Kerstboom van Maslow

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 619
Ik hoef de kerstboom niet op te tuigen die 'Piramide van Maslow' bedoel ik want deze heb ik het hele jaar in huis de takken, de naalden vallen niet uit veel pieken heb ik niet gehad wel veel dalen tot ver onder de bodem ik blijf net niet hangen in het fundament biologische behoeften: honger, dorst, slaap, voortplanten want ik eet gezond…

Trip door Noviomagus

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
Als valken het hof maken, het dal Van Mariken overstijgend overvliegen; Scherpte zien in de focus van torenhoge Levensopwachtingen en uiterste spatten Van lustige kwasten die onze mondhoeken Kleuren, aftasten met het fingerspitzengefühl.…

ZEGEN DEZE' AVOND, GOD

poëzie
3.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.792
- En wij zijn treúrig, God, al liet ge dalen om de oude plooien van ons wegend drift-gewaad, zoeter dan ooit een liefde om ons haar teerheid laat, de tere goedheid van Uw warende avond-stralen... Zegen deze' avond; zégen, God. Wij zullen zwijgen.…

Zegen deze avond, God...

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.553
- En wij zijn treurig, God, al liet Ge dalen om de oude plooien van ons wegend drift-gewaad, zoeter dan ooit een liefde om ons haar teerheid laat, de tere goedheid van Uw warende avond-stralen... Zegen deze' avond; zégen, God. Wij zullen zwíjgen.…

Het leven

poëzie
4.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 9.506
Wie zou 't leven dragen Met zijn heil en plagen, Met zijn lang verdriet, Zwol, na zoveel kommer, In een dal vol lommer 't Zachtste rustbed niet? Alles is verschijning, Alles is verdwijning, Op de levensstroom.…

Deel je dagelijkse brood

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Ook wij kennen de dalen de open bladzijden treurigheid en uitgezet worden op een boot huis en vaderland te moeten verlaten angst gevoelens van ooit en opnieuw moeten beginnen. De lelijke gedachten en afgunst laat het buiten deel enkel vrede, eigen zielenkracht en liefde om vrijheid van zijn en denken door te geven.…

Wetenschap.

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.363
O, 'k wil mij gaan koestren aan mildere stralen, mij baden in de eeuwige bronne die kracht giet en vreugde over bergen en dalen, de stralen der godlijke zonne! Wetenschap! maagd zonder liefde! Eigenzuchtig, nijdig, grillig! Die u liefheeft, plaagt en tergt gij: al zijn levenskrachten vergt gij, - en uw kussen zijn zo killig.…

Orages en Normandie

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.131
zee Een atoomcentrale schoot door ons heen Dit spektakel van geluid en licht is geen natuur De centrale moet ontploft zijn waar blijft het vuur We zoeken naar de hoogverheven paddestoel Vragen ons af hoe smaakt fall-out Unieke kans dat eens te proeven Dan openen de hemelsluizen Het licht neemt af de waterstromen kletsen Bakken water dalen…

De nacht

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.835
Haar ogen deden nimmer kwaad; zij gaat en doet haar plicht; het leven heeft het aldus ingericht dat zij – als ’t avondt – in de straat moet dalen om daar het geld voor kamer en wat brood te halen, - een kamer en wat brood; zij wil niet dood, en in dees buurt is zij bekend en aan de straat en elk huis gewend.…
Dop Bles10 augustus 2019Lees meer >

Het regent, het regent

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.798
." Feller stralen, sneller dalen: ,,hoor nu, hoor: een jonge vrouwe Ging hier ongeweten dood! zij beminde, dorst vertrouwen -minnen is de droefste nood. - ; Maar haar dood zal hem niet baten die verwaten, eerst vergoodt, om dan dieper nog te haten, zonder mate, al te snood!…
Dop Bles20 september 2013Lees meer >

Wie We Werkelijk Zijn

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 298
Als zoete regen daal ik neer om compassie te voeden: uniek, onbezoedeld, vrij van zonden, zwervend in het pure land. Aanschouw deze strengen van vlasgouden vreugde en elektrische ontlading— daar waar de deva’s hun nectar drinken, onbehouwen vrij, verweven in een realiteit waar illusie versplintert.…

Dweellocht der witte wieven

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.041
Telkens als ik daar toeven was Tussen hei jenever en wollegras Verscheen voor mij het ven de bente Het veen het dal het zand ja Drenthe Het bruine water vermengt zijn geur Met zacht mos groen en bruin van kleur Daartussen op een brede bentepol gezeten Past de adder opgerold precies gemeten De ringslang geelgroenbruin fors en lang Lijkt…

Dan zal de zon weer schijnen wordt het aangenaam WEER!!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
Direct komt er onweer opzetten in mijn lijf, hoofd en leden, wat z'n  weerga niet kent zwaar onstuimig weer teistert de wereld maar het weer teistert vooral de wereld in mij want praktisch wordt geen zon doorgelaten en motregens zijn ver te zoeken, daaraan tegen:: sneeuw in de dalen, slagregens, overstromende beken aanzwellend tot venijnige…

De wagen

poëzie
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.533
Kom, de toppen te zien blinken - en de huizen, ver en klein, en het dal te zien verzinken in de wijde zonneschijn, - en de zaligheid te drinken van alleen en vrij te zijn. Sneller aldoor gaan de bomen, gaaan de woningen voorbij. Tot de overweg gekomen wijken en verdwijnen zij, en de verte ligt voor dromen open, en voor liefde vrij.…
Jan Prins8 december 2023Lees meer >

De renner

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 711
Uitkijkend over het lang gestrekte dal met resten vuilwitte sneeuw en muisgrijze stenen waar lang schaduw is en fris groen van berk en wilg waar de zon is. In mijn neus de geur van de grond de wind suizelt zacht voorbij zij brengt de kou van het grote ijs dat blauwglanzend wacht in de verte.…
Groenland15 oktober 2010Lees meer >

Verjaardag

poëzie
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.531
Nimmer moegerende Tijd, Voerman, die de wagen rijdt Over bergen en door dalen! Laat mij, laat mij adem halen: Waar toch jaagt gij in galop? Voerman, hou eens even op.…

DE LUCHTSPIEGELING

poëzie
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.602
al wijkt in vorm en verwen de aarde van de hemel af, Ik zie weer de hemel dalen En in volle reinheid stralen In de blauwe, smachtende ogen, die de goede God u gaf. En wij drukten ons de handen, En, in zoet gepeins verward, Voerde 't paadje ons spraakloos verder Met de hemel in het hart.…

De maan

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.183
Gij, die alom op berg en dalen, Nu doodlijke eenzaamheid ontmoet, Verlatene akkers, stille weiden Met rustig slapend vee, begroet; Die 't matte loof van bos en velden Met koele dauw verkwikken ziet, En door uw glans in ieder dropje, Een schitrend diamantje biedt.…

De tempel der reinheid.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.248
Ik droomde mij in wolken-landen; het blindend blank der zonnewanden al zwevend in 't rein azuur, als lenig marmer reuze-krullend, de dalen schaduw-purper vullend, - en goud-gekopt de stapel-muur En 'k zag 'n zaal vol schone vrouwen, het blank en blauw, in lange vouwen omhangend los de slanke le'en, in nauwe lijne-sluiting kozend…

Rousillon en Provence.

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.278
Gouden zonnestralen dalen in stilte neer op wit uitgeslagen rotsen in het westen waar de adelaar en de wielrenner zijn kunsten vertoont het wegdek glinstert in de zonnegloed en een kruis dominant staat te schitteren op de hoogste bergtop alwaar vanaf de paragliders dagelijks stil vertrekken.…
Leonardo11 januari 2015Lees meer >