1980 resultaten.
Ik denk aan u
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.960 Ik denk aan U, als de eerste bladeren dalen,
En 't Herfstschoon, willoos, langs de wegen zwerft,
De najaarsnevelen 't zwakke licht vervalen
Van zilvren zon, die met de middag sterft.…
Wat ik in het weekend nog zag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
706 Al scheurt de hemel open en dalen alle engelen naast me neer.
Gaven ze allemaal hun kracht dan nog deed het zeer.
Het enige wat ik kan is daar staan met de kop van een biet.
Ben ik nou een papa of ben ik het niet?
Hoe kan ik ademen als mijn zuurstof me is ontnomen.
Waarom deze nachtmerrie terwijl ik net heerlijk kon dromen.…
Lieve Jan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
922 Weet Jan dat of ik nou op de top sta of diep in het dal.
Het is altijd jou die ik het meest missen zal.
Wil je bedanken voor de tijd die ons was gegeven.
Ben trots dat ik je meedraag voor de rest van mijn leven.…
Burgerhuisje.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.185 Seringenblaadjes streelden langs ons heen,
Rozen, violen, en purpre papaver
Bloeiden, en ginds in killen schaduwhoek
De schuchtre blanke lelietjes-van-dalen.…
Melancholia.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.979 Het was niet langer stijgen,
Maar dalen; niet zingen, maar zwijgen
Want de schemering kwam aan;
Achter de stille landen
Zag ik de zonne stranden,
Stranden en...... dan vergaan.
Toen riep er bij dat scheiden
Een koekoek of hij zeide
De zon een avondgroet.........…
De Texel Twee (een liedje)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
534 De botter die had bijna alles doorstaan
wat God op de aarde liet dalen.
Hij kon nog wel drijven al was het net aan,
Neptunus stond klaar hem te halen.
Ze wilden nog één keer met hem buitengaats,
op tocht naar de vangst van hun leven.
Toen kwam er die grondzee en was het gedaan:
Het groot spant dat had het begeven.…
Aan een beek
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.606 welk een statig ruisen
Van waterval bij val,
Fontein en springbron bruisen;
ô Welk een zalig dal!
Hoe rijk in koele stromen,
Hoe eenzaam en hoe stil,
Of niets het lied van bomen
En water storen wil.…
Gekweld door onkundigen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
537 Geboren in Spijk was jij daar een eenzaam kind,
in Uithuizermeeden was dat nog steeds het geval,
al wist jij jezelf als meester genoeg bemind,
jouw aard gooide jou in een wreed en diep dal.…
de brug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 langs de geroeste golven in de rails
op bielzen groen en geel van mos
slenter ik in zacht’ gedachten speels
vol met verwarde vragen door het bos
de krakende kracht van oer oud hout
draagt over ‘t vol gegroeide doornen dal
de gebroken brug, op palen ooit gebouwd,
al jaargetijden lang gestut van wal tot wal
verweerde bielzen vormden ooit…
Liefde.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.163 Hij die u durft bestrijden, hij die uw reinheid laakt,
die heeft de deugd, de schoonheid, de hemel zelf verzaakt;
die ziet de zuivre lelie niet bloeien in het dal,
die hoort niet van de vogels het wonderzoet geschal;
die heeft geen zaalge stemme die roept in zijn gemoed:
Sterk als de dood is liefde, de bron van alle goed!…
Kerstboom van Maslow
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
619 Ik hoef de kerstboom niet op te tuigen
die 'Piramide van Maslow' bedoel ik
want deze heb ik het hele jaar in huis
de takken, de naalden vallen niet uit
veel pieken heb ik niet gehad
wel veel dalen tot ver onder de bodem
ik blijf net niet hangen in het fundament biologische behoeften:
honger, dorst, slaap, voortplanten
want ik eet gezond…
Trip door Noviomagus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 Als valken het hof maken, het dal
Van Mariken overstijgend overvliegen;
Scherpte zien in de focus van torenhoge
Levensopwachtingen en uiterste spatten
Van lustige kwasten die onze mondhoeken
Kleuren, aftasten met het fingerspitzengefühl.…
ZEGEN DEZE' AVOND, GOD
poëzie
3.4 met 23 stemmen
3.792 - En wij zijn treúrig, God, al liet ge dalen
om de oude plooien van ons wegend drift-gewaad,
zoeter dan ooit een liefde om ons haar teerheid laat,
de tere goedheid van Uw warende avond-stralen...
Zegen deze' avond; zégen, God. Wij zullen zwijgen.…
Zegen deze avond, God...
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.553 - En wij zijn treurig, God, al liet Ge dalen
om de oude plooien van ons wegend drift-gewaad,
zoeter dan ooit een liefde om ons haar teerheid laat,
de tere goedheid van Uw warende avond-stralen...
Zegen deze' avond; zégen, God. Wij zullen zwíjgen.…
Het leven
poëzie
4.0 met 36 stemmen
9.506 Wie zou 't leven dragen
Met zijn heil en plagen,
Met zijn lang verdriet,
Zwol, na zoveel kommer,
In een dal vol lommer
't Zachtste rustbed niet?
Alles is verschijning,
Alles is verdwijning,
Op de levensstroom.…
Deel je dagelijkse brood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Ook wij kennen de dalen de open bladzijden
treurigheid en uitgezet worden op een boot
huis en vaderland te moeten verlaten angst
gevoelens van ooit en opnieuw moeten beginnen.
De lelijke gedachten en afgunst laat het buiten
deel enkel vrede, eigen zielenkracht en liefde
om vrijheid van zijn en denken door te geven.…
Wetenschap.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.363 O, 'k wil mij gaan koestren aan mildere stralen,
mij baden in de eeuwige bronne
die kracht giet en vreugde over bergen en dalen,
de stralen der godlijke zonne!
Wetenschap! maagd zonder liefde!
Eigenzuchtig, nijdig, grillig!
Die u liefheeft, plaagt en tergt gij:
al zijn levenskrachten vergt gij, -
en uw kussen zijn zo killig.…
Orages en Normandie
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.131 zee
Een atoomcentrale schoot door ons heen
Dit spektakel van geluid en licht is geen natuur
De centrale moet ontploft zijn waar blijft het vuur
We zoeken naar de hoogverheven paddestoel
Vragen ons af hoe smaakt fall-out
Unieke kans dat eens te proeven
Dan openen de hemelsluizen
Het licht neemt af de waterstromen kletsen
Bakken water dalen…
De nacht
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.835 Haar ogen deden nimmer kwaad;
zij gaat
en doet haar plicht;
het leven heeft het aldus ingericht
dat zij – als ’t avondt – in de straat moet dalen
om daar het geld voor kamer en wat brood te halen, -
een kamer en wat brood;
zij wil niet dood,
en in dees buurt is zij bekend
en aan de straat en elk huis gewend.…
Het regent, het regent
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.798 ."
Feller stralen, sneller dalen:
,,hoor nu, hoor: een jonge vrouwe
Ging hier ongeweten dood!
zij beminde, dorst vertrouwen
-minnen is de droefste nood. - ;
Maar haar dood zal hem niet baten
die verwaten, eerst vergoodt,
om dan dieper nog te haten,
zonder mate, al te snood!…
Wie We Werkelijk Zijn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
298 Als zoete regen daal ik neer om compassie te voeden:
uniek, onbezoedeld, vrij van zonden, zwervend in het pure land.
Aanschouw deze strengen van vlasgouden vreugde
en elektrische ontlading—
daar waar de deva’s hun nectar drinken, onbehouwen vrij,
verweven in een realiteit waar illusie versplintert.…
Dweellocht der witte wieven
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.041 Telkens als ik daar toeven was
Tussen hei jenever en wollegras
Verscheen voor mij het ven de bente
Het veen het dal het zand ja Drenthe
Het bruine water vermengt zijn geur
Met zacht mos groen en bruin van kleur
Daartussen op een brede bentepol gezeten
Past de adder opgerold precies gemeten
De ringslang geelgroenbruin fors en lang
Lijkt…
Dan zal de zon weer schijnen wordt het aangenaam WEER!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Direct komt er onweer opzetten in mijn lijf, hoofd en leden, wat z'n weerga niet kent
zwaar onstuimig weer teistert de wereld maar het weer teistert vooral de wereld in mij
want praktisch wordt geen zon doorgelaten
en motregens zijn ver te zoeken, daaraan tegen::
sneeuw in de dalen, slagregens, overstromende beken
aanzwellend tot venijnige…
De wagen
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.533 Kom, de toppen te zien blinken -
en de huizen, ver en klein,
en het dal te zien verzinken
in de wijde zonneschijn, -
en de zaligheid te drinken
van alleen en vrij te zijn.
Sneller aldoor gaan de bomen,
gaaan de woningen voorbij.
Tot de overweg gekomen
wijken en verdwijnen zij,
en de verte ligt voor dromen
open, en voor liefde vrij.…
De renner
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
711 Uitkijkend over het lang gestrekte dal
met resten vuilwitte sneeuw
en muisgrijze stenen
waar lang schaduw is
en fris groen van berk en wilg
waar de zon is.
In mijn neus
de geur van de grond
de wind suizelt zacht voorbij
zij brengt de kou van het grote ijs
dat blauwglanzend wacht in de verte.…
Verjaardag
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.531 Nimmer moegerende Tijd,
Voerman, die de wagen rijdt
Over bergen en door dalen!
Laat mij, laat mij adem halen:
Waar toch jaagt gij in galop?
Voerman, hou eens even op.…
DE LUCHTSPIEGELING
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.602 al wijkt in vorm en verwen de aarde van de hemel af,
Ik zie weer de hemel dalen
En in volle reinheid stralen
In de blauwe, smachtende ogen, die de goede God u gaf.
En wij drukten ons de handen,
En, in zoet gepeins verward,
Voerde 't paadje ons spraakloos verder
Met de hemel in het hart.…
De maan
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.183 Gij, die alom op berg en dalen,
Nu doodlijke eenzaamheid ontmoet,
Verlatene akkers, stille weiden
Met rustig slapend vee, begroet;
Die 't matte loof van bos en velden
Met koele dauw verkwikken ziet,
En door uw glans in ieder dropje,
Een schitrend diamantje biedt.…
De tempel der reinheid.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.248 Ik droomde mij in wolken-landen;
het blindend blank der zonnewanden
al zwevend in 't rein azuur,
als lenig marmer reuze-krullend,
de dalen schaduw-purper vullend,
- en goud-gekopt de stapel-muur
En 'k zag 'n zaal vol schone vrouwen,
het blank en blauw, in lange vouwen
omhangend los de slanke le'en,
in nauwe lijne-sluiting kozend…
Rousillon en Provence.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.278 Gouden zonnestralen dalen in stilte neer op
wit uitgeslagen rotsen in het westen waar
de adelaar en de wielrenner zijn kunsten vertoont
het wegdek glinstert in de zonnegloed en
een kruis dominant staat te schitteren op
de hoogste bergtop alwaar vanaf de
paragliders dagelijks stil vertrekken.…