3310 resultaten.
Moment suprême
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
717 Ik voel je hete adem op mijn lijf,
zo passievol en zo intens bevlogen
maar op ‘t moment suprême kijk ik stijf
van schrik in twee verbaasde koeienogen.…
Onveilig vrijen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
597 Maar na wat zoeken in de paarse pollen
vond hij er een en dacht: ~Die is voor mij,
mooi vol van lijf en o, wat lacht ze blij,
met haar wil ik de hele dag wel snollen.~
Het wijfje -ook zij bleek belust van zinnen-
was onze fiere springer toegedaan
en moedigde hem zonder dralen aan
direct te gaan beginnen haar te minnen.…
Depressie
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.059 Tegen de tijd dat je je weer herinnert
hoe je benen werken,
doet je hele lijf zeer
van het leeggezogen zijn.
Geen mens heeft hem ooit kunnen vangen
of verjagen,
ongrijpbaar als een dief in de nacht,
haalt hij wat hij pakken kan.
En je weet nooit wanneer hij weer terugkomt.…
Jongen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
763 Verdwijn,
red je vege lijf,
spoel de hypocriete woorden uit je vacht.
Luister naar jezelf, wees vrij
en weet, je wordt verwacht, door iemand
net zo puur en echt als jij.…
In verleidelijkheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
567 in
mijn leven gelezen en geschreven heb
verbazing en verwondering waren
de lijn die het zoeken eerst bepaalde
daarna kon ik mijn doelen zelf verhalen
door die bezigheden ben ik verdwaald
heb ik in het echte leven totaal gefaald
tot ik jou begroette in terloops ontmoeten
jij bent geen dromerij
lach en ogen openen bloeiend lente
je lijf…
In 't groen
gedicht
4.7 met 3 stemmen
3.037 En die ter hoogte van de Waterstraat het Palingsgat
in duikt en zich gefnuikt voelt als het vel haar
levend van het lijf getrokken wordt. Die spartelend
en kermend in de pan belandt.…
Altijd gelijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
620 Het ontzettend mooi weer doet mij
bijzonder aan jou denken
Inzichtelijk hier evaluerend de
tijd zonder jou
Toch was, ben en blijf jij de vrouw
die met mooie woorden
-geen opsmuk-
weet te bekoren
Zwemmend met jouw hoofd vrij, in water
dat jouw mooi lijf tip-topt
Onze tijd
een tijd die al die tijd enigszins verloren is gegaan
Hoewel die…
Hittegolf (Ik hou er niet van)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 tjonge jonge wat een hitte
ik zit zwetend in de tuin
de zon staat knalgeel aan de hemel
en ik word rood in plaats van bruin
nu begint mijn huid te jeuken
kleine bultjes op het lijf
allergie verplaatst zich sneller
terwijl ik van mijn stoel afdrijf
wat een onzin hier te zitten
terug naar binnen gordijnen dicht
en een grote ventilator
slechts…
Maatje te klein
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
481 Want toen de zwoele avond kwam, met pootje
baden in de zee – het levende water dat zijn voeten
waste, streelde, beminde - het deinende, meegaande
lijf dat hem moeiteloos overhaalde, verleidde
was hij al weer naarstig aan het zoeken naar de
juiste woorden bij deze ervaring.…
De angst om te sterven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
788 Een pijnscheut schiet door 't hele lijf
hij ziet hoe ze verkrampt
voelt haar pijn als 't ware mee
tranen raken verdampt.
Ik wil niet dood, ik wil niet weg
maar deze pijn is onmenselijk
redt me uit deze krankzinnige hel
help me, oh help me snel.…
Mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
699 De mist streelt mijn weemoed,
gaat hard tekeer in mijn lijf.
De realiteit van de waarheid zijn
beklemmende, vochtige oorden.
De stroom van mijn gedachten
verdampt en vormt weer wolken.
Harde regen dreigt mijn gemoed
voorgoed uit te schakelen.…
Annabel
poëzie
5.0 met 4 stemmen
2.557 Mijn kleine, kleine Annabel
zij zong zo zuiver en zo schel
als fluiten op een glansrivier,
zij was geluk en leefde hier
mijn kleine, kleine Annabel
ik wist uw prille leden wel,
de trilling van die bloemenmond
wanneer een hand uw haren vond
mijn kleine, kleine Annabel
de geest is lang, maar wij gaan snel:
op 't koude laken ligt uw lijf…
De hormonen van Maart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
717 wordt een teken dat we moeten letten
op de nieuwe rillingen in ons lijf.
Leven is niet gebaat bij een oud heden.
Hoor wat er plenty te gebeuren staat:
juist ja, de lente doet zich gelden
waar een 'open mind'
gekmakend in haar grillen opgaat...…
Een nieuw exposure
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 modieus sliertte in hun
kans jouw gezicht te raken
het ronde was weg
in strakke vlakken
toonde jij jouw karakter
maar ook tot mijn
schrik was het gezellige
dik zomaar verdwenen
effectief en snel
bewogen armen doelgericht
bij benen je slanke schenen
nog is er geen
balans maar wel de kans
op een nieuw begin
gun gezicht en lijf…
Onzekerheid schrijft
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
488 ik heb stilaan je
kleuren zien verdwijnen
haren pieken waar
ooit de zon zijn
licht in blonde krullen
heeft laten schijnen
sferisch omhullen
kleren het vroeger
goed getrainde en
gespierde lijf dat nu
met wankele stappen
onzekerheid schrijft
je bent een schim
van je vroeger extraverte
persoonlijkheid die in
bedeesd teruggetrokken…
Liefdesverdriet
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
741 me houden moet
op moet laten lossen
moet stoppen onder het tapijt
op moet laten branden
uit moet laten doven
af moet leiden
met anderen moet overdekken
verstand gebruiken moet
Maar van waar komt toch
dat onstuimige, intense
Dat ik alleen maar jou wil
Je met mijn handen wil behoeden
Je wil drinken tot de bodem
Wil versmelten met je lijf…
LAIS CCXCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up
in designated lies, my name's a stub.
Mijn hand crumbles into code, mijn nood
loopt dood in Java. I halt. Jouw wet is lood.…
Keetie van Oosten-Hage
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
552 przewalskipaard:
parmantig, onbeteugeld, stevig frame
met pegazussen als de kroost van Heem
in rengalop op ’t stalen ros Beyaert
(maar díe legende redde het toch niet
verdronk net als zovele Zeeuwse dorpen)
En Kéétie op van Rossems zijn chassis
– op alle onderdelen favoriet –
heeft zich aan Leiegod zijn voet geworpen:
‘Aanvaard de gift van lijf…
Op hoop van Beter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 het onzegbare zwijgt
het is beter dat de mens niet alles begrijpt
het is beter dat een vrucht langzaam rijpt
Het is beter dat je rustig blijft
het is beter dat je niet naar een ander wijst
het is beter dat je naar je eigen boezem grijpt
Het is beter dat je voor een ander geen kuil graaft
het is beter als de ander jou geen stuipen op het lijf…
ruggengraat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
480 een tram ramt een bus
sleutelbeen
ribben breken
bekken doorboord
wat blijft over
vermoord door het leven
gekluisterd aan
het Blauwe Huis
kapot lijf kapotte liefde
het verscheurde leven
op het doek de verliezen
dreigende luchten
bloed gaat over in bloemen
aderen verbinden mensen
en altijd haar intense blik
haar ogen houden…
Onkwetsbaarheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 mijn balans
maar die kans werd mij
maar een keer gegund
voor ik echt duikelde
ik wist dat mijn bestaan
alleen nog met variabele
balans kon door blijven gaan
het was een schok
om eigen broosheid als
limiet te moeten ervaren
want in de taal die mijn
lichaam sprak bleef hierna
ook geen enkele kans
deze mededeling te
vergeten het lijf…
Ginseng en dadels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Eeuwenoude rituelen positief verteer van spijs
Verjongingskuur voor lijf en geest en uithoudingsvermogen
Koreanen en Chinezen hebben nooit gelogen
Want ginseng in de gemberthee maakt oergezond en wijs
Boksdoorn ginseng gember rode dadels en anijs
Voeg dagelijks drie dadels aan
je basisvoeding toe
Was en spoel de rode met rozijnen in wat…
't onzegbare
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
479 het lijkt me een genot
niets te moeten zeggen
en alleen ergens te verblijven
geen woord dat dan over mijn lippen komt
alleen mijn lijf zou het uit kunnen leggen
dat wat ik niet luidop wil laten horen
immers zo veel heb ik al gezegd,
voor nog meer lijk ik verstomd
het laatste is vaak pijn of liefde
(wat is het verschil)
verborgen achter…
op zoek naar onderdak...
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
599 van zijn gedichten
'alleen in mijn gedichten
kan ik wonen'
schreef J.Slauerhoff ooit al eens tijdens zijn omzwervingen over zee
en ik moet eerlijk zeggen ook ik
vond daar ergens onderdak
in eigen woorden zo vertrouwd
daar ben ik thuis waar ik me veilig voel voor alles dat neigt naar wreedheid
en juist die wreedheid moeten
we te lijf…
Schemervaag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 verschoond van deze gebreken
droeg de kleren zoals een dame betaamt
dat zeldzaamheid door haar werd belichaamt
merkte hij wel de voorbijgegane weken
gelukkig was zij beter dan de schetsen
van de stad die langzaam in de mist kroop
waar alleen nog een lijntje zichtbaar bleef
met grove halen kon hij haar niet kwetsen
ze voelde dat de penseel haar lijf…
Dromen van ooit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 gisteren nacht had ik een droom
ik keek naar jou
nooit wende je of werd gewoon
een discussie en je zilverkrullen
ik keek naar jou
verstrengeld pratend nachten vullen
je was inmiddels op mijn lijf geschreven
ik keek naar jou
bleef je oneindig liefde geven
gedachtes die ik rijmend probeerde
ik keek naar jou
hoe je schilderde, me inspireerde…
Raamzicht
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
554 de fauteuil spant strak om haar frêle lijf
hij draagt haar het liefst op een mooie dag
over zijn rimpels doet ze geen beklag
het raam bij de tuin is sinds kort zijn verblijf
ze houdt van het panoramisch uitzicht
het madeliefje die uit haar knop springt
het voorjaar die haar liefdevol bezingt
en inlijst in het opkomend ochtendlicht
zijn strakke…
Trigger voor ieders blik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
551 eenzijdig
verlicht met
donkerscherp
contrast
snijdt wind
en regen
onbarmhartig af
de kin wat
geprononceerd
houdt de armslag
in de schouders
keurig in balans
zonder de nek
met lichte druk
naar beneden
te buigen
geen hoogmoed
is er te bekennen
in de blik die
verder kijkt dan
de horizon reikt
de aanwezigheid
van een goed lijf…
Rust
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
369 De sterren kijken op mij neer,
Maantje lacht mij vriendlijk toe,
Verdwijnend in de vergetelheid
Koelt een briesje m’n hete lijf.
In de verte roept m’n moeder
Zacht mijn naam in de nacht,
Uit het land van verleden tijd,
Waar zij al 'n lange tijd verblijft.…
Dezelfde vaas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
386 Die gaan nooit meer stuk -
noch mijn dromen,
uitgesproken,
noch mijn diepste verlangens,
woorden die ik
met heimelijke angst
voor lijf, en af en toe leven,
bijna vergeten was.…