2556 resultaten.
Synthese?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 stroom mee in de seizoenen
van het bloed, ruisend
bladgoed van synthese
die na de storm is gaan
liggen, een opmaat tot het nemen
van de laatste hindernis om
het schoonste wat ik bezit in te
lijven met de ongekuiste teksten
mijn blijvende honger stilt, aan
dat laatste heb ik mij vaak vertild.…
Orgelpijpen,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 Verborgen stemmen in
boomtoppen, orgelpijpen
in de storm, gewogen in
het ritmisch krakend riet
het huilen van de wind
als wolven van dit seizoen
zich niet foppen laten door
mee te spelen met zijn
onbestemde instrumenten
van het fluitend griend,
wat voor buitenlieden
als concertzaal dient,
bij de woeligste plas
recipieert het…
Durf te geloven in de liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Ik kijk naar de tijd
De tijd die je niet meer kunt terugdraaien
En langzaam tikt de tijd weg
Laat mij maar voelen hoe het voelt
Om om de tijd terug te draaien
Waar ik aandachtig luister naar mijn moeders stem
Dat alles goed komt en dat alles is zoals het is en ze zal ongeveer dit zeggen:
Stormen zullen waaien, hevige golven zullen stranden…
zandkastelen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 na iedere donkere nacht
komt een lichte dag
maar de onrust blijft
zoals ook nieuwsgierigheid
naar het gewenste einde
terwijl de zorgen doorgaan
om nieuwe besmettingen
de strijd tegen het virus
is als zandkastelen bouwen
terwijl magere hein beukt
als zware storm op strand
die met getijden stromend
steeds weer de gaten slaat
die jij…
Weeffout?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 Zaai mijn loten in de wind
van een naderende storm
mijn onrustig hart als ik naar
onbekende oorden reis,
verstrooi mij in de sporen
van de golven van een
oceaan, om daar te ontwaken
leer mij van de vruchtbare
grond te eten indien ik de
aardse armen ontstegen
in het oog van een argeloze
orkaan, die mij zwijgend aan
de blinde…
Vleermuis schaduwen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
468 Och; zie en ken ze
de bloemen met hun
gouden hart naar
de hemel gericht, hoe ze trillen
terwijl de storm de blaadjes rult
weerloos tot de nacht ze verwaait
en de morgenzon wit straalt
door de gespleten boom
der duisternis
voorbij het dodenhuis
de vleermuis schaduwen
gesloten luiken met de hoge vensters
Ik lig in bed en hoor een wonderlijk…
Vleugjes wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 op luwe plekjes
langs muren met ramen
die al decennialang
in vage verten turen
dwarrelen vleugjes geur
mengen zich zonder
kleur tot een database
van alle liefde en leed
dat in de wereld gebeurt
pas als de grote
schoonmaak komt in
het seizoen van stormen
worden de geuren
geüpdatet door het blad
dat in de herfst gevallen is
en meegenomen…
Rimboerijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
560 Kwam ooit een medicijnman
Uit het moederland Belanda
In het onherbergzaam land
Vervlogen rijk Sriviaya
Kwam ooit een blanke doekoen
In de rimboerijke ruigte
Traag en breed doorsneden
Woeste kali's van Noord-Atjeh
Over hellinghoge kustweg
Vallend puin door dynamiet
In de oksels van de goenoeng
Reed een mokum-man van Blanda
Storm…
het verbeuren van hoop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 rusten
bijna nog erger
dan weggerukte gezichten
opengereten borstkasten
de straaltjes bloed achter het oor
van hen die op hun gezicht
in elkaar zijn gezakt
op de weg ligt een gewond
paard door granaten uit elkaar
gescheurd de ogen uit lege
holten naar buiten gerold
deze nacht is niets
niets vergeleken met de
volgende nacht
een storm…
Vaarwel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 laatste schoor is weggeslagen
het is een vreemd gevoel
en 't doet een beetje zeer
ons eigen lief en leed
voortaan
alleen te moeten dragen
er is niemand meer vooraan
het schip vaart nu op eigen kracht
in 't midden van de oceaan
de dageraad ver achter ons
en ginder lonkt de nacht
angstig zijn we niet
want wij hebben geleerd
dat storm…
JETJE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Haar gave rijst bescheiden, doch taant niet,
ontvangt de eer op het klavier te tronen:
tere vingers maken storm in boomkronen
of zacht zingende zucht uit wuivend riet.
Ze bereist de aardbol met echtgenoot Jan,
vindt overal het vertrouwde toetsenbord,
brengt vele oren in aangename ban.…
Scheppingsdag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
608 kleine grijze
duif eet
wat van
de bladeren
maar waait
hierop mee
met de
harde wind
met de
storm langs
de woeste
zee een
uitje voor
ouders en
kind
dit alles
geschapen door
de heilige
Schepper ziet
hoezeer hij
ons bemind
sportieve jongelui
in zomerse
kleding kunstrijke
sprongen op
de trampoline
voetballen nog
erbij…
KOUDE VLAM
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 in de stilte, midden in het ruisen van de storm,
sluipt het naderbij. ze rilt en zweet, zo dicht is het nabij.
zij wordt heel tenger dan en maakt het innig blij en vrij.…
De hemel, de hemel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
461 en mengt zich
met de zang van de snaar
die jij in mij aanslaat, die
tot in de hemel weerklinkt
- de hemel, de hemel
Ik buig mijn takken mee
met jou, ik kabbel gedachten
aan jou overal over jou heen
ik drink het restje uit jouw beker
mijn lippen drukken waar de jouwe
mij nog kussen, in de hemel
- de hemel, de hemel
Buiten danst de storm…
opgeslokt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 opgeslokt door golven van gedachten
gevangen in de buik van tijd
de zee raast door mijn dagen
de storm laat mij niet vrij
controle is een schim geworden
steeds ontglipt het uit mijn hand
ik wankel op een brug van schaduwen
geen vaste grond, geen zeker land
mijn geest cirkelt als gierende vogels
boven een bodem diep en zwart
mijn adem zoekt…
Brug
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
402 werkelijkheden
machinerie van dolle economische welvaart
welzijn van pure natuur in het nauw gedreven
verleden rekent af met arme onschuld
allemaal betalen we de hoge rekening
zonder natuur is er nauwelijks welzijn
de brug is wankel, door zijn elegantie
alsof ratio aan erosie onderhevig is
wat je gezien hebt over waarheden
stilte voor de storm…
de late liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 in de storm van verrukking
waar lust gaandeweg de vorm
verliest van een passend antwoord
is het zoeken naar copulatie
een wonder wanneer men het
gebeuren voor waar aanneemt
leeftijd naar jaar, het spel is nimmer
uitgespeeld, wel draaien de wijzers
van tijd op een zacht normalistische wijze
trager dan toen wanneer de coïtus
standvastig…
jij bent er
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
430 betrouwbaar als een huis
dat in stilte schuil geeft, warm en stevig is
je handen rusten vaak rusteloos wachtend
totdat ze voor mij nodig en helpend zijn
als een baken, snel en zeker, staan ze klaar
een vaderhart immers weet, zwijgt en telt
je hoeft geen grote woorden, geen applaus
je liefde door de tijd heen, woont in jouw daden
als stormen…
Nachtelijke Spiegeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
8 Slechts wie de moed heeft in de nacht te treden,
en oog in oog staat met de diepe grond,
vindt in het zwijgen van de stilste stonde
het anker dat de storm voorgoed kan weren.…
Regen voor zonneschijn brengt stilte na de storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Vragen in mijn hoofd,
antwoorden in mijn hoofd.
Duidelijk, kloppend maar onherkenbaar,
de wet vervangt de vraag.
Vreemde stemmen ingefluisterd,
niet van hier, onbekend.
Een deel van mij, een andere ik
Tegenovergesteld, compleetmakend.
Mijn intuïtie, mijn weten, mijn gids.
Ying en yang samengesmolten,
zwart en wit ontpopt tot grijs.
Mijn…
EMILY DICKINSON 465
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
580 Toen ik de geest gaf, hoorde ik
Een vlieg mijn slaapvertrek belagen
De stilte daar was voor de storm
Of tussen felle regenvlagen
De ogen waren uitgewrongen
De ademhaling schoolde samen
Om zich ferm en kordaat te houden
Straks voor de Grote Kroongetuige
Wat vond uit mijn nalatenschap
Bij wie als erfstuk onderdak?…
Al die willen te kapen varen
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.666 Tartend stormen, strijd en pijn,
Wild als de baren!
Vliegend als schuim over de zee,
Mannen met baarden, die varen mee!…
Verloren Hart
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.666 gestorven
op de dag dat haar moeder
in de mist verdween
Het kind toen nog zo jong
zat vol met vragen
en de scheuren in haar ziel
voelde zich verraden om
de liefde die verdween
Zij moest de last gaan dragen
op schouders die onzeker waren
zo vocht zij door de jaren heen
een weg die haar verharde
dat liefde niet betrouwbaar was
Stormen…
Bovenwinds
netgedicht
2.3 met 78 stemmen
38.080 Noodweer ken jij vooral in drieglijk gieren
aan `t sneren leek je neerstortend schroef
angstvallig het strakke koord balancerend
Als een vlieger stak jij hoog de loef
klierde donderluchtstroming op winden
vierde met een wonderzucht om te vinden
en vond uiteindelijk lijnrecht je roef
Behendig wist je storm te manoeuvreren
met elke wervel…
Afscheid suicidiale vriendin
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.847 Had ik dan echt gedacht
dat ik ten tijde van hevige storm
jou altijd redden kon?
Heb ik me in die illusie gewaand
veilig maar verwaand?…
Naamloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
788 versteende vrucht na te proeven
het sap, de schil versneden op de tong
Waarom schenden we ons gebit
aan de blanke pit
We verzegelen het bericht
noemen het een gedicht
Opgerold perkament in een koker gepropt
een Save Our Souls dobberend in een fles
in een deinend meer of de witte reisduif
die klapwiekt als een onheilsbode
door een storm…
GODEN!
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.944 Met een staag brandend brein,
Helder als klaar kristallijn
En zingend bij zingende snaren,
Die al wat bang is en klein
Bevleugle' en bevrij'n
In de storm onzer stormende scharen!
Goden willen wij zijn - !…
Agressie ...
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
2.540 Concentratie is totaal weg
vertwijfeling slaat toe
de wil om hard te gillen
is nooit zo heftig geweest
Er hangt een bordje om mijn nek
"gelieve niet te voederen
en schenk geen aandacht
aan mijn gedrag "
Kom maar niet te dichtbij
ga niet in discussie
het helpt niets verbaal
ben ik dan niet te verslaan
Het gaat wel weer over
de storm…
Betrouwbaar.
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
3.167 Daarom blijft ons schip zeewaardig,
kan het menige storm trotseren.
En wat een ánder daar van vindt,
ach, wat kan het ons ook déren.
We weten wat we aan elkaar hebben
en dat is voldoende, vindt je niet?
Op elkaar kunnen rekenen zeg nu zelf,
waar of je dat tegenwoordig dan nog ziet?…
In sonnetvorm komen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
6.600 Sonnetvorm, sonnetvorm, alweer een sonnetvorm
kwam ik daar maar vaker een goeie van tegen
helaas is dat een genoegen zeer zelden aangelegen
‘t zijn zandtaartjes, windhaantjes, glazen zonder storm
Sonnetvorm, oh net vorm, ik kan er niet meer tegen
te vaak blijk je bagger, da`s modder zonder kluit
het slijk van de aarde pust hormonen in je uit…