Alle inzendingen

Dit wordt ons niet ontnomen: lezen en ademloos het blad omslaan, ver van de dagelijksheid vandaan. Die lezen mogen eenzaam wezen. Zij waren het van kind af aan. Hen wenkt een wereld waar de groten, de tijdelozen, voortbestaan. Tot wie wij kleinen mogen gaan; de enigen die ons nooit vers...

Vergaren de grimmige wolken haar macht; Doorkruisen haar pijlen de donkere nacht; Ontworstlen de stormen van 't noorden hun band; Bezwijken de wouden, voor de eeuwen geplant? Laat grimmige wolken zich scharen in 't perk; Laat vliegen de pijlen van 't kampende zwerk...

wie telt de doden in landschappen onder zand schrijft in zwarte inkt over wat kon gebeuren hoe het daar toen was hoe het hier kan gebeuren het daar en het hier zijn familie van elkaar blijf spreken herhaal ver voorbij duizend malen over toen en nu verwantschap met hier en daar wi...

Aan mijn oude waslijnen in de tuin, schoongemaakt en aan de oude knijpers, ook schoongemaakt zolang ze willen dragen hang ik met mijn lijf, dat ik regelmatig schoonmaak zolang het mij wil dragen de was weer buiten

Vandaag de dag viert men een reeks van dagen Zoals men plichtsgetrouw en toegewijd Gewoon was om in meer sacrale tijd Vol overgave en bezonkenheid Te bidden om de heiligen te eren En allerzielen in des hemels sferen Zo ging dat toen, zie hoe vandaag de dag In 't thema staat van meer pr...

ik zet mijn liefje weer eens op het doek met het verzenboek dat op de arm rust dat ze prachtig is ben ik mij van bewust wat mij betreft hoort ze in die ene hoek de rok die ze draagt kleur ik met geel in omdat het prima bij het tafelkleed past ondertussen doe ik wat verf op de kwast die moe...

Ik schilder blijdschap In vlammend rood en geel De blijheid spat er af Ik geef die graag aan jou Ik schilder wijsheid In oranje en in bruin Als ik die ooit zou vinden Dan deel ik die met jou Ik schilder droefheid In tinten grijs en zwart Met onvergoten tranen Die geef ik niet aan jou...

Een diepe vijver met groengrijs water, in zichzelf rustend, bewegingsloos, bladeren van een overhangende tak drijven op het donkere oppervlak, er is wat zwerfvuil ingewaaid. Een windvlaag, die over het water strijkt, het voorzichtig heel zachtjes aait, doet het rimpelen, maakt kabbelende go...

het zijn de vogels die zingen de bloemen die volop gaan bloeien de koeien en het jongvee die dartelen in de wei bomen die al bloesem bloeiend ontwaken uit hun dromen het ongeschoren gras toont nog even z’n bloementapijt het licht dat steeds meer tijd weet te winnen de vogel die...

Ik las in Vrouw en Wijsheid, of Sophia en de Vrouw - hetgeen in mijn beperkte blik een pleonasme is, of beter uitgedrukt tautologie - dat tijdens 'onze Koninginnenach', die laatste van de grasmaand op de eerste dag van mei, dat het Beltane is, het oude Keltisch feest Beltain Belta...

De ochtend valt in droomschaduw hij betreedt regels der heimwee een tante die de was doet in de rivier de oude vader die sigaren rookt krachtige wortels zwijgen in lage mist wanneer landelijke tongen verdwalen geen leugen haalt de horizonnen een harde zon prikt door de nevel kraaien vlie...

Alles gaat heel traag, zijn lopen, zijn antwoorden -- Steeds eerst drie puntjes...

het samen spelen blote voeten op het pas gemaaide nog verend lentegras gaf ons ook zonder publiek zoveel applaus dat samen volmaakt voelde elkaar stimulerend aanvoelend in details de muziek van wolken en wind danste met ons mee en regen spoelde ons schoon na de ovatie van bomen en...

schitterende engelen velen zijn gered een aantal seconden voor de dood zij weten het absoluut zeker voor deze persoon is nog geen plaats gereserveerd op Jezus' heilige schoot jammer toch een vreugdevolle gedachte gemist voor diegene hij/zij  die niet geloven in de engelen...

Regeren wàs vooruitzien, nu niet meer: geen proactief beleid voor zware kluiven, het is de trend om ze vooruit te schuiven, zo sneuvelen twee spreuken van weleer. De zorg wordt onbetaalbaar, valt te vrezen, omdat we niet voorkomen maar genezen.

Mei Een nieuwe lente en een nieuw geluid: Ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit, Dat ik vaak hoorde voor een zomernacht, In een oud stadje, langs de watergracht -- In huis was 't donker, maar de stille straat Vergaarde schemer, aan de lucht blonk laat Nog licht, er viel een gouden bla...

Zinderende zon De bloemetjes en bijen Vatten vuur en vlam Freya ontkleedt zich Het wordt een warme zomer Vruchtbaarheid alom Veulens in de wei Jong verliefden in het gras Moeder Natuur lacht

duifje van papier olijftak in de snavel wit en vleugellam in gestolde rust hoe komt zij ooit tot leven wanneer vliegt zij uit? hoeveel stilte past in vredesnaam herdenken noemen van je naam? kan vrede passen in twee minuten zwijgen stilgevallen tijd? is vrede een duif vleugella...

Het reimelen heeft voor mei afgedaan Kalibers eik ik met mein schutspatroon En vergeleik ze met een blauwe boon Die mei door 't hoofd schoot in een woordenwaan Van flitsend explosief steigende preizen Tot 't allerlaatst vergeetwoord op de maan Zo'n kans greep ik met beide handen aan ...

Zij fluistert kleine woorden, zacht, soms uitdagend, met omfloerste stem, traag, licht klagend. Zij heeft warme vingers, die, hoewel ze nauwelijks raken, speels lijnen trekken, mijn huid doen otwaken.

We dansten gretig de polenta, de polka aten we in stijl of was het eerder andersom ? Geen Pool of Italiaantje maalt erom, ik droog mijn tranen met een natte dweil. Vandaag gaat alles glad verkeerd, Ik lijk foutief geprogrammeerd. De Taliban heeft honger maar in zijn puntzak zit een gat...

deelgenoot van een gemeenschap over de tong gaan het trotseren van een burgerservicenummer ooit aangeroepen benoemd en bemind ingeschreven in het register der bekenden ondeelbaar, ingebeiteld doorleefd overwoekerd maar leesbaar naamloos is erger dan dood

Ik schipper tussen de ruzies van pap en mam -- Zelf ben ik er niet.

Ze spuigt haar letters door een trechter, Chaotisch vormen woorden niet te begrijpen zinnen in een wereld waar alleen structuur wordt (h)erkent... Ze giet ze op witte vleugels van een vredesduif die door de verholen klankzwaarte van elk bedacht fragment het luchtruim niet haalt en vers...

Ik zou die dag naar de crematie Nam trein, te voet naar uitvaart plek, langs molen, vaart, het centrum, park, een stem zei uit mijn hand, hoe 'k lopen moest, hoe gek en eenmaal daar zag 'k mijn familie, en vrienden van mijn broer en zoons Er was een zaal en banken, de kist vooraan vol b...

Hier volgt een mening voor jou en voor mij 't is mij om het even of een bloednieuw leven een lucas - een hij - of marieke - een zij - een nazaat van rij neveld wordt, 't hoort erbij Ach, iets te voorspelbaar dit rijmelaars ei was 't maar vast juni, dan was 't weer voorbij G...

het duinde geel en roze rood de kleur van het seizoen we liepen steeds een stukje verder weg van de drukte in groen naar de stilte van zee onder een aflandige warme wind op strand met het harde zand op de kentering van eb en vloed waar je de grootste schelpen vindt nog ware...

het feesten in april ging snel voorbij naast eierfeest de tiende koningsdag men deed z’n best en toverde een lach en hup weer klaar voor wat er komt in mei de vogels leggen hun verplichte ei ‘tis voorjaar dan is iederéén pas blij

zullen ze wat zeggen en wat zullen ze zeggen als ik de deur door kom wat zie je er uit je bent ver weg geweest of zullen ze niets zeggen en alleen maar kijken of niets zeggen zelfs niet kijken maar doorgaan met doen net of er niets gebeurd is hier ben ik dan hun vriendelijke ...

Heen is de dag - de nacht nog niet geboren En langs de bergen wademt avond-dauw - De vogel laat een laatst geneurie horen In roerloze aandacht luistert de landouw. De zwerver daalt, in zielsgepeins verloren, In 't dal en naar 't gehucht van wit en grauw; Daar klinken vrome tonen uit de tor...