27289 resultaten.
ons huwelijk
hartenkreet
2.2 met 49 stemmen
7.344 De rivier kan niet zonder water
De maan niet zonder nacht
De zon niet zonder dag
Wij niet zonder elkaar.…
erfrecht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
512 stil zwijgt
om nog wat water te ontvangen…
Daarheen.
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
1.010 Waar de lucht en het water
elkaar ontmoeten,
daar is het,
waar ons geluk werd geboren
Waar wolken met hun schaduwspel
onze namen schrijven
op akkers met zwarte aarde,
doorklieft met diepe voren
Daarheen moeten wij wel gaan,
-zullen wij steeds getrokken worden-
het licht en de luchten
wijzen ons de weg
Ik klem je hand vast…
Elementen wens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Ik wens je de schoonheid van de stilte,
de glorie van het daglicht,
het mysterie van de duisternis,
de magie van het vuur,
de zuiverheid van het water,
de zachtheid van de lucht,
de kalme kracht van de aarde,
de liefde die aan de wortel der dingen licht.…
In poëtisch schrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 ik heb de bron gevonden
ben ineens verlicht
ken alle inns en outs van
morgenstonden in poëtisch schrift
dans op wolken
speel met zon en maan
schemer zacht met kleuren
als mensen slapen gaan
eindelijk zie ik
als ik naar iets kijk
voel een warme bezieling
in dagelijkse werkelijkheid
los zand is nu gebonden
door water uit de bron
aarde…
Palazon
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 stroming in de rivier, almaar
op het grensvlak van water en steen
van lichaam en nachtwolk
kolkend, weeskinderlijk…
Waar het zonlicht sluiers weeft
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 waar het water vredig stroomt
langs oevers uit vorige levens
de stilte wijsheid fluistert
het meisje in mij dagdroomt
waar het zonlicht sluiers weeft
van onvoorwaardelijke liefde
waar verbinding met de bron
boven aardse sferen zweeft
waar het Is met Zijn versmelt
in een beschouwend accepteren
hoop haar tere vleugels spreidt
met liefde…
DAO
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 We zijn de vissen en het water,
de vogels en de lucht,
de Aarde en al haar planten,
zowel boom als vrucht.
We zijn de passie van de liefde,
het lijden en de dood;
de beweging van het Leven
van schoot naar schoot naar schoot.…
OH DIE AMBTENAREN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 Vechten tegen het water
Steeds hogere dijken
Maar politiek op menselijke maat!…
het witte water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 geen weidsheid
geen meerpaal
geen anker
alom
alleen het witte water
alleen mijn eeuwigheid…
Mensen zijn een edel ras
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
559 Eendjes zwemmen in het water
ganzen lopen in de pas
maar mensen zijn een edel ras:
ze hebben zorgen over later
Daar komt ook wel heden aan te pas, alleen
weet niemand wat belangrijk is, waarheen
voert onze levensweg, waartoe zijn wij
op aarde, wat is goed voor jou en mij?…
Exo-aardes ontdekt
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
870 Het laatste astronomisch nieuws geeft aan
dat men een onderzoek naar stelsels deed.
Men vond toen exo-aardes bij de vleet:
er bleken er wel zestien te bestaan.
En vinden we daar tekenen van leven,
welk goede voorbeeld zullen wij dan geven?…
ARMAGEDDON
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
851 de aarde rilt
beeft
kookt
mensen lopen in paniek
als nestverstoorde mieren
door en langs elkaar heen
redeloos radeloos
al hun kennis
al hun wetenschap
het helpt niet
heeft niet geholpen
de aarde rilt
beeft
kookt
land
overstroomt door alles verwoestend water
verdwijnt onder alles vernietigend vuur van aarde
wolken van as verduisteren…
Dag mijn lief
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.965 Pijnlijk laten bloesems hun schoonheid los
Vogels roepen je van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
Aarde bedekt de werkelijkheid
De zon verschuilt zich in verbijstering
Trappers vertragen de weg
Plassen verdriet takelen zich omhoog
Vermoeide wind baant zich een weg
Bomen hebben hun leven weg gegeven
De kist omsluit ons leven.…
aardekind.....
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.381 kind van de aarde
droom in een droom
omhels de sterren
zonlicht is jouw lach
fluister als wind
heers over stormen
laat tranen als regen
verheerlijk dit leven
kind van liefde
laat de maan jou beminnen
wordt één met jezelf
kleur regenbogen
zin van bestaan
schenk ons het leven
laat licht in het donker
wees aardekind…
Hemel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
619 Zie, de lente groeit
het aanstonds zwellend blad
grof onkruid in het pad
dat op de harde tegel bloeit
Hoor, het voorjaar zingt
haar jubellied vanaf het dak
terwijl de eeuwiggroene tak
ruisend op de adem swingt
Van warme wind die prijst
de zachte wolke deinend
over de stad, zon omheinend
hemel die ter aarde stijgt…
Als gebedsrollen draaien
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
760 Jaren gaven mij vertrouwen
en geloof in hoge macht
die als ik bid de woorden voegt
bij een universele kracht
welke over de aarde waakt
als liefde in de mensheid daalt
verweven tot onbreekbaar lint
alle volkeren samenbindt
dus draai ik hoopvol elke rol
nauwgezet een aantal keren
geef mijn gebed mee aan de wind
verlangend dat het vrede…
Slaapwandeling
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
998 Tegen de avond
een muur ontbloot zijn kale grimas
in de wind, er hangt zwaarmoedigheid
als een mist over de daken.
Daarover schrijdt een vorst
een man met breekbaar geluk
en om zijn schrale lippen
lopen lijnen die verhalen.
Onder de zevende hemel
zonder kreukels in vogelvlucht
ter aarde valt zo’n gedachte
altijd goed.…
De haan kraaide in de nacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 Tussen dode dichters doopte ze
haar pen in honing
meer dood dan levend
groeide ze tussen vuur en rook
de haan kraaide in de nacht
de wind kwam op
veren dwarrelde uitéén
door dodelijke kracht
de dag graaft opnieuw de
dorre aarde
regen bevochtigt het land
een arend komt
altijd weer terug
zoals zon en maan…
Afscheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 zilveren
regen
weet waar
de wind
vandaan komt…
tegemoet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
595 zal warm zijn
zo ook de wind
hou me vast
maar ga niet verder
dan voorbij…
in wiens armen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 de wind slingert
tollend al het tere los
hamerende regendruppels
teisteren de weerloze huid
ik kan moeilijk
net als de planten
mijn wortels in
de aarde vasthouden
ineengedoken op de rand
van waken en slapen zit
de stormvogel op het dek
verstekeling aan boord
in gesloten hartkamers
blijft het duister
de taal van het gaan
is wat…
Geef mij het lichaam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 onbevreesd de aarde zoekt
en vindt…
American Dream [2]
netgedicht
4.8 met 28 stemmen
433 Er staat een frisse wind
er waait een nieuwe wereld
door de stad, ik zie
mijn leven in de verte
aan mijn voeten liggen
Jongemannen dingen naar mij
ze geven me alles wat nodig is
voor de nieuwe tijd
Zij zijn de belofte
ik draag haar fakkel
Zij zijn de daad
ik ben de belofte
Ik beloof de hemel
op aarde, mijn borsten
zijn vol, mijn…
Vallende wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 ze aaide
de bast die
groen zwart
afgaf aan
haar handen
geen vies gezicht
ze wist wat
er komen ging
in het eerste
contact na de storm
het was chaos
geweest toen
de aarde onder
de kracht van een
vallende wind spleet
naaldbomen
met een kort
dikke puntwortel
voor de kap in een rij
vielen in bosjes op de zij
een enkeling is…
Stille Meeuwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
598 hemelse avontuur
besefte ik toch weer
op aarde te zijn beland…
Wortels en vleugels - vier natuurhaiku’s
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
393 Wortels diep in rust
vleugels openen naar licht
stilte draagt mij zacht
Zacht rijst de zon op
adem van de aarde stroomt
vleugels vinden rust
Wind streelt mijn gezicht
bladeren fluisteren zacht
vrij, maar stevig staat
Hemel vol adem
wolkjes dansen in de zon
hart vindt thuis in lucht…
ogen blikken grote gevolgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.010 ik zag je laveren
tegen de wind
het kind in je
speelde met water
je ging overstag
het tuig draaide om
de boom
kwam pas later
de klap was
te hard en
maakte een eind
aan je dromen
het zeil is gereefd
de storm gaan liggen
je kind leeft zich uit
in het kijken naar vissen
lacht naar de zon
weerkaatst in de golven
draait zich uiteindelijk…
bekentenis
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.025 het is de bekentenis in de wind
geen woorden van kamer tot kamer…
Houd je touwtje
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.432 Wind waait wilde wapperharen
water fronst zijn diepste rimpels
wolken scheren flarden regen
blonde pluimen buigen diep
Toch blijf ik met lichtheid lopen
almaar denkend aan het touwtje
dat mijn hoofd iets omhoog trekt
waardoor ik balancerend zweef
Dat touwtje hou ik zelf omhoog
als mijn privé-marionet
beweeg ik me door…