3836 resultaten.
Zonsondergang op Java
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.001 ,
hoe kakelende kaketoes zwijgen
het loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend bloed…
reis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.305 aangezicht
mijn woorden tasten
in teruggehoudenheid gemanteld
door jouw halfbekende planeet
uit elk gaatje in je blik
ontstijgt zijn kernen
een vreemde warmte
ik lijk erop te drijven
geen slag, geen stoot gewoon
mezelf, zonder te zinken
naar de twijfel en de stress
er leeft iets zuivers in je adem
in je ogen, in het bloed…
Samenvatting
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.454 Ik dompel mijn bloed
in het zout van je lippen.
Je vel scheurt open
in tranen rood licht.
De spiegel van je ogen
weerkaatst een vurige lust
die me tanig opgestoken
bitterzoet woekerend verteert.
We zuchten ineen
van opgelucht verschieten,
voegen ons samen
in een nieuwe wet.…
rust
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.098 door onze haren streelt de wind
die pijnlijke plekken laat voor wat ze zijn
voel de kracht groeien vanuit je hart
het kost bloed, zweet en tranen om te kloppen
een schittering van zonlicht treft jou
de voorgrond ligt voor je open
maak je passen rap voor de schaduw komt
en je wachten moet op nieuwe kansen
normaal een kus, dan weet je dat…
distelvink
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.583 je zweeg, je had genoeg gezegd
aan alles komt een eind
een snijdende jeugdherinnering
hamerslag op een dikke duim
vloeken die je vergeten was
jouw eerste woord
de verdoemde pijn
van zachte heelmeesters
maken stinkende wonden
gemis het hart in sluipt
zaagbekt en bijt
bloed brakend tussen gesloten vingers
jij zwijgt en wijst
naar buiten…
verboden handen in intimiteit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
742 je breekt voorzichtig
uit herinnering
handen bloeden pijn
schouders zijn wat smal
zouden breder moeten zijn
je glimlach
legt vertrouwen neer
voor een ontwapend contact
woede balt geen vuisten meer
ontspanning wordt je kracht
je oogt wel sterker
als je kwetsbaar antwoordt
op tal van rare vragen
je laat je niet uitdagen
door een…
geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
738 de stemmen van een broos gesprek
met spatten glasgerinkel
en kletterend servies
in kleren wil ik ze wel hullen
de vreemde schelpen aan mijn hoofd
beschermend koesteren tegen de golven
die ongevraagd en onverwacht
soms zacht soms ongenadig
mij willen overspoelen
het is zo zalig om je zelf te horen
de harteklop en het ruisen van het bloed…
Afscheid
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.679 Mijn ogen huilden bloed.…
Passendale
gedicht
3.2 met 27 stemmen
16.868 Een weeë welhaast goddeloze droom
van bloed en stank en modder.
De dood waart rond, vermenigvuldigt zich,
blad na blad en boom na boom.
Klik.
-----------------------------
uit: 'Linkerhart', Gent 2000.…
En dan is niets meer
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.253 Ik adem niet
de steen of ergens anders
het warm van iemand,
kleurloos van wind gevangen
vertrouw ik kloppend bloed
aan je hals.
Het ware kind in liefde
opgegroeid huivert als
mijn meesters aanslag
van hervonden letters
op de kille zerken krabben
onder elke voetstap die je zet.…
waarderen
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.157 Waarderen luistert heel goed
Naar mensen respecteren
En in de veelheid van hun zijn
De juiste waarde eren
Ik zag een roos en voelde
Hij prikte mij tot bloed
Toch was het dat ik voelde
Jij roos geurt vreselijk zoet
Ik zag zovele zoete kruiden
Die normaliter dood inluiden
Bij mij bluste de zere wonde
In lachen en een goede daad
Zo ben…
triest
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
869 Op retraite in Sint Nicolaasga
was het al niet stil
genoeg thuis
brak ergens diep de sluis
Onstuimig stroomden mijn woorden
onomkeerbaar op internet
velen die zich met gram stoorden
Ze wijzen me vol woede
en ergernis af met etiket
deugt niet die zal bloeden
zodat ik ook daar nu alleen sta
Niemand geeft thuis
nemen ze op ik krijg ruis…
Oog om Oog
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.305 Op de Eerste Dag dan vieren wij
uw stralende geboorte
met een oorlog in het Oosten
waar de onschuld werd verbrand
om een ezel die in woede
zich ontstak en nietsvermoedend
zich steeds stuk liep op de steen
die hij niet vinden kon in zand
En met bloed nog aan zijn handen
loven wij uw nageboorte
op de Tweede Dag gezworen
in een doodgeboren…
bevroren ziel
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
589 bedroefd
in het donker van een koude avond
in dikke deken ingerold
verwarming gloeiend hoog
toch maar niet warm kan worden
een vraag die-in mijzelf gekeerd
en uit het lood geslagen
omhoog borrelt in sombere gedachten
waar onmiskenbare waarheid
te groot om te bevatten
zich nestelt in spelonken van mijn ziel
die het pulseren van het bloed…
Voorbij
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
2.228 Soms die onrust
dolend in de tijd
Zoekend naar iets
de innerlijke strijd
Soms zo verloren
dat mijn hart bloed
Golvende tranen
emotionele vloed
Soms droom ik
en lijkt alles lucht
Oneindig zweverig
als ik weer vlucht
Soms ben ik leeg
en vol van binnen
Wil en moet weer
opnieuw beginnen
Voel denk en leef
tast naar de kracht
Grijp…
Mijn liefste bloem
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.101 Want hoe de nacht ook eenzaam spreekt
mijn liefste, jouw woorden minnen
mijn smart en maken het bloed diep rood
naar de kleur van liefde in een eeuwig
voor jouw kloppend hart
ik spreek slechts in eenvoud doch
ook met trots wanneer jij
in mijn woorden huist
die ik met wijsheid
naar je heb verwezen
het groen zó ook pril is jouw bestaan…
De nieuwe moord van Raamsdonk
poëzie
4.3 met 9 stemmen
2.745 Haar bedje was doorweekt van bloed,
haar peluwtje vol scheuren.
Ten slotte nog de hond vermoord,
de hond had scherpe tanden.
Een groot portret van de andere drie
stond schrap in alle kranten.
De vrouw was ietwat krom, de man
besnord, kaal, bruut van poten.
Het meisje had de fronsblik van
beginnende idioten.…
DE TIKTAKMAN
gedicht
2.7 met 10 stemmen
7.164 De minuten dobberden op je bloed.
Maar je gaat hier niet aan onderdoor.
Je loopt hoogstens wat zachter
en steeds een paar minuten voor
(nee, achter)…
Dochter
gedicht
3.0 met 38 stemmen
27.371 Ze duwt prikkeldraad opzij,
haar vingers bloeden,
ze ziet wit, ze heeft het koud
voorbij het prikkeldraad zijn struiken
kaal nog en met doornen,
'Loop daaromheen!…
HARD EN TOCH ZACHT
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.051 De hele dag maar èèn gedachte
ik wil er niet meer aan denken
maar dat beeld raak ik niet kwijt
het is een herhaling in zichzelf
een dubbeltelling
altijd naast elkaar
in volle harmonie
van vlees en bloed
mooi in hun pracht
hard en toch zacht
worden met liefde omkleed
gestreeld. geaaid
baby in verrukking
zuigt, trekt en smult
groei…
Glimlach van het avondland ( zen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Vuurvliegen in tal,
dronken van het bruisend bloed,
om mijn lampion.
Pioen straalt licht uit,
wat hij overdag tot zich nam,
lampion in duister.
Verdeeldheid zaait zaad
in de verbrokkelde grond,.
het blijft aftellen.
Sporen van stilte,
glimlach van het avondland,
zon op bamboestok.…
Scoop?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
509 Onder een monnikskap, waaronder
de kleuren zijn verschoten,waar
door tand des tijds het bloed
langzamer doet stromen, aanvaardt
alleen het zaadgebruik, te strooien
met getaande hand uit realiteit,
zonder wachtend spoor van bitterheid
in hart op horizon gericht en de scoop
wat kleiner wordt, voorbij de gulle
zomer blijven zoete herinneringen…
op de afdeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 snel aan de beurt
de bolling van haar buik
verraadt nieuw leven
hoewel zij zelf
nog amper vijfentwintig
heel onbevangen
laat zij weten: dit wordt nu al haar derde kind
de andere twee nog niet eens peuter
ik herinner mij haar als een zwakke leerling
en nu, blijkt mij, nog steeds een kind
het ijzer stroomt heel langzaam
helend in haar bloed…
Faits Divers
gedicht
4.1 met 19 stemmen
8.967 Arthur Rimbaud
ik ben een vreemde in eigen bloed
mijn hartslag klopt aan andere deuren
van het schuim der goden herken ik de kleuren
maar het is ik die mij huiveren doe
het zijn de eigen ogen die mij breken
en de stenen
die als ontluikende bloemen
langzaam aan mijn ingewanden groeien
ik ben verdronken in dit drijfzandlied
van waaruit…
doe de dag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
932 's morgens
wakker met dichte ogen
de gedachten beginnen al
doorelkaar
en snel
de ogen open
het is al licht
de gedachtenstroom
in volle gang
dan komt
het bloed
ontwaken
moeten
en willen
opstaan
soms moet je
soms wil je
darmen en geest
vragen aandacht
drijven het lijf
overeind rechtop
de dag is begonnen
al voordat jij…
Waar blijft de conducteur?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
600 Dus reizen zij volvet verder
laait naijver in ijdel bloed
happen muilen in het slijk
hongerig van steedse nood.
Ellende brandt de kaken
harten splijten restjes liefde.
Treinen vol bestemmingen
sporen zich eindeloos dood.
Geen tel is zonder wanhoop
geen dag nog de moeite waard.…
Zonsondergang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.007 Bloed dood.
Voor altijd donker,
onderweg naar de sterren.
De laatste gang,
dwalend naar het bekende land.
Waar zij woont.
Wie vertelt ‘t kleine wonder,
van het sterven onder de sterren.
Voor het volk, niet de mijne.
Voor het land, niet de mijne.…
Tijdserosie ?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
618 Tijdschokken van voorbijgaande aard,
stuwen beken bloed door de beddingen,
slagaders in hun strijd, we plaatsen
merktekens die zullen eroderen door de
jaren om die om te zetten in woestijnen
van zand, gerangschikt in de archieven
van het hart, mijlpalen hebben woorden
nodig, hoe vaak zeer ontluisterend om de
ontstane leegte in te vullen…
de vijfde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
692 het land verlaten
vreemde ogen
staren in de eeuwigheid
die wij langzaam aan verliezen
het gevecht om de geest
is laveloos
tempeliers bewaken de rots vol trots
bedwelmende roes glas rood bloed
het weet je te vangen
zonder handen te klappen
zelfs geen één geluid
gaat boven bidden uit
zoekt duisternis in
lak zakt altijd richting zwaartekracht…
kroon van genade
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
954 tijd is stout en ouder zijn is vel
over been alleen is overkomen slootje
springen beginnen zoals gifsla
bloeit bloed rozen klappen
één hand geen geluid sluit
poort moord roept brand
gang bang samen is pijn
sluis loopt vol licht
een schaduw schijnt fel
priester ken kan jij mij
beter dan ik
woord voor woord god
maar!…