2002 resultaten.
De rode Deux Chevaux
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
483 -
Nu is jouw reis afgerond,
stil tot besluit,
de wegen verstillen,
de lichten gaan uit.
Maar elke rit verder,
hoe ver ik ook ga,
voel ik jouw nabijheid,
als wind in mijn haar.
-
De rode deux chevaux,
blijft symbool van kracht,
een wagen vol leven,
vol liefde,
vol pracht.…
De vluchteling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
320 Hij kwam van ver
Zijn rugzak
vol met rauw verdriet
en afscheid
zo verscheurend
Maar dat zei hij niet
Hij noemde wel zijn reis
De route
Maar hij sprak niet van
de hardheid, de versteende kou.…
ode aan het bed
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
182 Dus ons bed, een nachtelijk paleis,
dat ons elke dag weer verwelkomt, zonder reis.…
Oneindige Horizon
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.500 Een kaarsrechte weg
Richting een stralende horizon
Samen vertrokken zonder notie
Geen bagage, slechts een koffer vol verlangens
Zwervend zweven
Zwevend zwerven
Niet omkijkend naar de toekomst
Niet vooruitkijkend naar het verleden
Een fractie oogcontact
Liet zonder woorden deze reis beginnen
Die begint zonder begin en eindigt zonder einde…
SAMEN KIJKEN NAAR CIRQUE DU SOLEIL
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
855 , die niet uit de lichtstroom komt
wat de mens kan is niet te beschrijven
de autoriteit heeft afgedaan
is klein geworden door weerkaatsing
de mens trilt en stampt het kwade uit zich
gaat daarna bevrijd weer op weg
er is nu een antwoord op al je angsten
weet nu, dat jullie alles droomden
waarom willen jullie nu toch weg
we gingen samen op reis…
LIJNPAARDEN
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.080 En zo gaan zij, voortgedreven
als de vroege reis begint,
Slepend hun armzalig leven
met het schip, door weer en wind.
Tot zij aamloos en gebroken,
wen de avond kleppen zal,
brood en rust voor oude knoken
vinden in de vreemde stal.…
nachtdienst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 niet meer hoeven zijn
zocht jij de deur of trap
naar de eeuwige opgang
die nog niemand bouwde
met op het nachtkastje
als altijd naast je staand
jouw vrouw op een foto
wacht je op het moment
de laatste adem snakkend
engelen zo weet je zeker
zullen jou daarheen dragen
waar mensen alleen komen
om onvergankelijk te rusten
wanneer de reis…
Moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 De steen van mijn vader,
de trots van mijn
moeder,
gaat een reis maken
daar waar de natuur zijn
gang
mag gaan, en
vele handen de
steen zullen verwarmen.
Dit wordt voor ons
beiden
het thuishalen van onze
ouders,
vooral de plekken,
waar mijn moeder graag
mocht
zijn.…
inspiratie, verbinding en groei
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 dat voor elke opgave een antwoord heeft
in vertrouwen groeit diepe verbinding
naar oprechte zorg voor ieder mens
laten wij daarom samen voorop gaan
in een elkaar omarmend samen staan
onze Inspiratie kan patronen breken
vleugels geven aan wat gestrand lijkt
als ieder van ons durft te spreken
worden oude gewoonten doorbroken
laat onze reis…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Vrienden verdwenen, de Geest verdampt,
Goede dagen werden grijs,
Ik haatte God die eens bergen kon verplaatsen,
Nu blijft enkel stilte in mijn reis.
Wie zal mij nu dragen,
Nu het fundament verdwenen is?
Wie weet, ooit berg ik hoop opnieuw
In een vallend woord, een klein gemis.…
50 jaar gehuwd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
793 Vijftig Jaar Samen
Vijftig jaar geleden, begon een reis,
met liefde en hoop, zo warm en wijs.
Hand in hand, door de tijd gevlogen,
met elk moment de liefde gewogen.
Jullie bouwden een leven, steen voor steen,
door storm en zonneschijn, steeds te been.
Samen lachen, samen huilen,
in elkaars armen altijd schuilen.…
20 miljard over de muur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
620 Haviken strijken hun pluimen
Hun lobbyclub heeft goed werk gedaan
20 miljard voor oorlogsschepen
Wen er maar vast aan
Het kan oplopen tot het dubbele
en misschien nog méér
De eindjes staan open
Politiek kent geen ommekeer
Oorlogsschepen zijn passé
Geldverslindend en kwetsbaar op zee
Afgeschreven in 30 jaar
Meer op de werf dan vaarklaar…
Door hollands dreven
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
543 "NIET ZO ERG HOLLANDS"
- uit het dagboek van een niettemin geslaagde reis naar Nederland -
Een reisrelaas met Pegasus
enigermate aangedikt
met de pluralis majestatis
alsook met die des dichters
bloedeigen vrijzinnigheid
waar duivelsverzen feiten zijn
en dagboeken een fictie,
toevertrouwd aan houtvrij papier
gegraveerd met vogelveer…
ik als militair
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
3.007 Op de terug reis ben je rustig en cool. Aangekomen op het vliegveld zit je op het puntje van je stoel.
Je loopt naar binnen en ziet familie zwaaien huilen en roepen om je naam. Maar uiteindelijk kan je niemand verstaan.
Het weer bij je familie en vrienden zijn is het lekkerste gevoel. Sommige mensen kennen het gevoel en begrijpen wat ik bedoel.…
Rimbaud in Marseille
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
700 Na een pijnlijke reis vanuit Roche,
waar zijn moeder hem geen blik waardig gunde
en zij liever pronkte met een oude broche,
dan weer geconfronteerd met zijn onkunde,
leed hij nog het meest door haar afgewende ogen
en niet zozeer door de kanker in zijn lijf en botten,
waar hij zich veel minder door voelde bedrogen,
maar wel door haar 'wat kan…
Pappa's kleine meid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.032 27 jaar geleden begon voor mij een grote reis.
Jij pakte voor het eerst mijn hand.
Hopend dat jij mij veel kon geven, een paradijs.
“Ik ben jouw pappa!” zei jij heel charmant.
Jij die mij zag groeien als kool.
De eerste stapjes snel gezet.
Al snel ging ik naar school.
En kon zonder hulp naar het toilet.…
Het hulkje der liefde
poëzie
4.3 met 3 stemmen
990 op de reis van 't leven
mijn getrouwe tochtgenoot!
Die me in 't moeilijk voorwaarts streven
steeds uw raad en bijstand bood!
Lieve! in voorspoed en gevaren
voer ge nu reeds zes paar jaren
welgemoed en rustig mee
in het hulkje van de liefde,
dat de vlotte golven kliefde
van de onzeekre huwlijkszee.…
Later
netgedicht
4.9 met 19 stemmen
539 Verliefd op Inge
zei ze je mag niet afkijken
klas 5 verkeersexamen
en na de vakantie
zij een kop groter
de zomer had vergeven
kom kom hier maar zitten
Welkom in klas 6
het was aan met die en die
op reis heette het verkering
nooit met Inge
Inge vond verkering stom
En als Inge zegt
spring in de sloot
Dan lag ik er al in
10 jaar…
Ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
711 Onherroepelijk komt de vraag, wat was het doel,
voor wat was deze reis bestemd,
waar ging het naar toe,
was er wel een weg afgestemd?
Of is er teveel van het leven verlangd,
zoekend naar wat het spiegelbeeld reflecteerde,
een gelijke om mee samen te gaan, hand in hand,
maar wat uiteindelijk het hart verteerde.…
Gramsbergen - Coevorden v.v.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Een bord, 500 m, doet de vermoeidheid wat voelen
nog maar een paar halen
de haven is een van de halve doelen
je geest doet aan vertalen
Nu rest alleen nog de reis terug
naar de Gramsberger haven
je wilt niet falen
dus je gaat er voor
met ferme halen.…
De onbekende overledene
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
6 Hij moet op weg, de laatste reis is thans begonnen,
De ochtend wacht, al heeft het licht nog niet gewonnen.
De straten worden schoon en vlijtig schoongeveegd,
Terwijl de harde stad de dode ziel verzwijgt.
Geen zerk zal later melden wie hier eenzaam lag,
Geen klok die treurt om zijn verloren levensdag.…
Macht van de Gelukkige
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 ga je mee op reis?
altijd.
ik ben er als je huilt.
als je boos bent.
als je bang bent.
als je niets meer weet te zeggen.
ik ben je soul mate.
voor het komende leven.
ik begon zwijgend.
bouwde kastelen van zand
in een woestijn zonder regen.
ik zei niet veel,
maar ik was blij.
zo blij
dat ze mochten verwaaien.…
W.A.M. 270
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 We zouden bijna vergeten
hoe het grootste muzikale genie
voor de elites van toen
en de wereld van nu
vertoevend bij goden
in de boog van de hemel
gevierd in zijn jeugd
als een wonderkind
aan de hand van zijn moeder
en reislustige vader
in zijn laatste dagen
tussen hemel en aarde
als sterveling kwijnde
arm en gepijnigd
stierf…
De Dankbare Zoon
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.480 Integendeel, door mijn gedrag
Hoop ik al meer en meer,
- Als ik het zo 'reis noemen mag, -
Te strekken tot uw eer.
Zo moogt gij eenmaal, oude liên!
Nog in uw jongste telg misschien
Uw evenbeeld gespiegeld zien.
Verleden week zag ik een zoon,
Die zijne grootmama
Behandlen dorst met smaad en hoon,
De moeder van zijn pa!…
Welkom in de wereld...de wereld van...ja die!
netgedicht
3.6 met 61 stemmen
6.343 Je wilt ‘vroeger’ achterlaten
Voor ‘het nu’ niet bang meer zijn
Je wilt klaarblijkelijk de dingen laten
Die schijnbaar hielpen tegen pijn
En je heelt
Ik voel, onze deuren staan open
Ik loop in een warme tocht
’t Is wel een eindje lopen
Aan de reis raak ik verknocht
Vanaf stap één
We willen op een eiland leven, alleen dan met ons twee…
Wie goed doet van alles ontmoet
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.224 drama ongehoord
de trein is het ultieme rustbeleven
geen gedoe met mist en drukke wegen
niet het bekende na plots remmen harte beven
maar toch ook niet ultieme rijke zegen
want als gedwongen consument van verhalen
zit ik voor de twintigste keer zuchtend te balen
luisterend naar een perfecte standaard keuken
verkondigd per mobieltje om de reis…
Vierde akte/ parallelle aarde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
863 Even de twijfel
maar dit is haar wereld
en ze komt weer bij
van het ongeloof
tussen twee harde hartslagen in
haar tweelingzus
staat op van de keukenvloer
ze heeft de laatste tijd
last van appelflauwtes
herinnert ze zich weer
het was begonnen twee jaar terug
toen vader en moeder trouwden
Vader komt vandaag terug
van zijn spirituele reis…
"hoge muren, open deuren"
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
810 Ik wist het echt niet meer
Tot het punt waarop ik aankwam
Een reis tot in mijn diepste ik
Waar mijn angsten en onwetendheid
Dwaalden, wachtend op ik bangerik
Oh, ik kon die ander heel goed helpen,
Denkend dat ik het allemaal wel wist
Maar mijn eigen leven niet op orde
Ik had me in mezelf vergist
Nu een nieuwe weg, een nieuwe kijk
Bewust…
Hoge muren, open deuren
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
1.465 Ik wist het echt niet meer
Tot het punt waarop ik aankwam
Een reis tot in mijn diepste ik
Waar mijn angsten en onwetendheid
Dwaalden, wachtend op ik bangerik
Oh, ik kon die ander heel goed helpen,
Denkend dat ik het allemaal wel wist
Maar mijn eigen leven niet op orde
Ik had me in mezelf vergist
Nu een nieuwe weg, een nieuwe kijk
Bewust…
JANMAAT
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.433 Janmaat was thuis van zijn reis naar het Noord,
Liep wat te draaien en zat overal;
'Kaereltje', zei ik, 'blijf jij zo van boord?
Heb jij een trekpleister hier aan de wal?'
'Waait me', zo sprak hij, 'uit die hoek de wind?
Vrijster, verkoop eens wat pittiger praat;
Wat doet een zeeman met vrouw en met kind?…