2393 resultaten.
luister
poëzie
3.3 met 177 stemmen
75.406 luister:
toen ik nog met hem
leefde en wij de wereld samen
maakten, wevend en rafelend
toen ik zijn oog bij mij had
en zijn witte handen
toen heb ik de sneeuw gezegend
en in de regen gelachen.…
Grand Forks (North Dakota)
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
943 Sneeuw. Zijn er woorden voor wit?
Boven de blokken huizen hangt iemand
een grauwe mantel uit. Dakota's misschien
om hun zwarte hart dat ook uit de grove
aarde steekt. Een scherpe snee weg naar
het Zuiden, een haar dat op de vlucht slaat,
maar de grotten zijn dicht. Neonlicht
doet allicht vergeten.…
Al te vroeg
poëzie
4.3 met 15 stemmen
4.289 .*
Maar toen de zon ter ruste lag,
Toen kwam met sneeuw beladen,
De winter eenklaps voor de dag,
En knakte steng* en bladen;
En al de bloempjes wit en rood
Die waren 's morgens ziek of dood.…
Kindje
poëzie
4.1 met 10 stemmen
2.973 -
Schendt men dan de sneeuw-gedachtjes
die er door uw kopke gaan?
Straks, als ge zult sluimren,
kind dat ik zo geerne zie,
dàn misschien zal ik u zoenen,
lijk men kust een relikwie.
------------------------------------------
uit: Op zachte vooizekens (1923)…
Wij hebben alles nog tegoed
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.607 Het voorjaar in de velden
de zomeravonden warm
en zwoel, de herfst raakt
ons beider hart, de winter
geeft koude een stoel
het ontluiken van de
natuur, de lange
zomernachten, kleuren
wandelen met ons mee,
sneeuw en ijs koelen
verhitte gedachten
ogen stralen warmte
uit, gebaren vertalen
zinnen, handen geven
liefde leven, monden
willen…
Weg
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.067 IJzige kou dringt naar binnen
Sneeuw bedekt de aarde met een zachte deken
De duisternis komt gauw
Je loopt vlug
Je warme adem maakt wolken
Je ogen zoeken
Je bent moe
Vlucht in de duisternis
Je ziet jezelf in het spiegelende ijs
Voor de laatste keer
Bloed dampt
Vormt rode vlekken op een wit tapijt
Je huilt
Een laatste snik
Eeuwige stilte…
Avondland
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.131 Was ik maar vertrokken toen 't kon
naar 'n ver land met sneeuw en ijs
schrijven in 'n houten huis aan zee
tussen soulmates om mee te praten.
Had ik niet geleden, van niets geweten
slijt nu m'n levensavond in 't land
dat historische eigenheid verkwanselt.…
Het ijspaleis
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
405 Die ridder nadert het kasteel
waar hij de sneeuw zal smelten
zijn warme gloed verandert veel
want komt er vuur in het paleis
begint er wat te koken
en slaan de vlammen in het ijs
dan is dat snel gebroken.…
Grafrozen
poëzie
3.6 met 8 stemmen
1.843 –
Als sneeuw op aarde en vederig wolkje in ’t blauw.
En rood was de andre als ’t vlammend hart der vrouw.
------------------------------------
uit: Diepe wateren (1897)…
Kerstmaand?
hartenkreet
2.6 met 30 stemmen
4.991 Sneeuw,
dwarrelend wit
bracht ons toen de Kerstmissfeer…
Vadertje winter, wanneer kom je weer?
Verdrijf met kille pit
m’n geeuw!
Kerstmis,
malse konijnenbout;
waar blijft de échte kerstgedachte?
Feest van ’t Licht - niet of de lekk’re, zachte
konijnenbout goed is gezout…
Droefenis!…
Voor de meeste mensen gek
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
758 ogen open zie ik
stukjes blauwe lucht
maar altijd weer die regen
op mijn kop voel nattigheid
weet nalatend zijn en zucht
maar net als jij
trotseer ik alle buien
en grijp de wind met
stormkracht in zijn nek
ben het kind dat buiten speelt
en voor de meeste mensen gek
ook in extremen vraag
ik je me mee te nemen
naar de halve meter sneeuw…
Het licht
gedicht
3.1 met 34 stemmen
20.694 Mijn gezicht is bleek, er is geen licht in deze stad,
ik steek mijn haar op met een ivoren kam,
ivoor is het ooglid van mijn kind en het halsje,
ivoor is de sneeuw in de parken
ze worden gemeden
behalve door dichters,
mijn gezicht is bleek van heimwee, er is geen licht in deze stad
geen ster te zien, verguld of bestreken met ivoor,
geen…
Eenzaam monument
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
2.694 M'n ouderende vriend verkiest crematie
familie haalt hem over tot begraven
graf als monument voor 'n geliefde
plek om herinneringen op te halen
De stervende mens wil het graag geloven
hij wordt begraven, sneeuw bedekt z'n graf
de tijd schrijdt voort, niemand komt langs
ik sta alleen aan je graf op je sterfdag
Het graf gekozen om te laten…
Uren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
801 De sneeuw wolkt als vitrage voor de ramen
Hij houdt de wereld buiten en sereen
Breken wij onze jeugd af steen na steen
Triest scharen zich de meubelen tesamen
De vensterbank met stervende cyclamen
Zegt dat het nooit meer wordt zoals voorheen
Gelijmde briefjes waarop onze namen
Leiden ons veilig door de uren heen
Wij openen de kast met de…
Elfjes
hartenkreet
1.1 met 29 stemmen
1.404 Bal
driemaal stuiterend
klimt ten hemel
suist vervolgens naar hel
Tennis
Rennersbenen
flink gemasseerd
tegen bonkige koersewegen
zachte sneeuw als manna
Ontgoocheling
Woorden
geregen letters
gescheiden door tekens
binden alles aan elkaar
taal!…
Sterrenstof
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.303 vertwijfeld
ineengedoken
lopen ze door
de witte wereld
verlaten en alleen
Maar dit gaat
niet op voor jou
want het voorjaar
is weer in je terug
hoe hard het ook
kan stormen
jij loopt met grote
passen met de wind
in je rug
De winter ademt
een kille sfeer uit
het kan je niet bekoren
je hebt de liefde
opnieuw ontdekt
daarom is de sneeuw…
Sinds
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
2.812 wij deze weg
zijn ingeslagen, zijn de
zwaluwen weergekeerd
is de jasmijn diep uit
haar slagaderen gaan
geuren is de sneeuw op de top-
pen gesmolten sinds wij
deze weg zijn ingeslagen
is een man geluidloos
achterover getuimeld
door de lucht die we in-
ademen ach, het is alle
lucht van de aarde over-
weldigd door het iele ge-
luid van…
Winter
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
806 Sneeuw roetsjt omlaag langs de daken
en heeft zich op de tuintafel en stoelen gehoogd.
Ik voel hoe zijn omvamen mij warmte ontrooft
en in één adem om de pijn te bestrijden
een van zijn kwartliter bruiden belooft,
maar 't jachtinstinct houdt zich nog koest.…
Van dood naar leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
638 Winterskoud getekend door sneeuw en regen,
in een stormachtige wind en ijzige vorst,
waar ieder wezen zijn eigen strijd in torst,
vervallen matheid in ellende verkregen.…
In Memoriam Matris (Obiit 1.III.95)
gedicht
2.4 met 82 stemmen
33.188 ' En zij zei:
'Ik zou zo graag gaan spelen, weer spelen
in de sneeuw.' De lente kwam, een lente
later zou ze sterven. Maar ze zei:
'Ik zou zo graag gaan lopen, lopen door
de regen, al die druppels op mijn gezicht.'
De zomer was voorbij, voorbij.…
Vervloekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
553 Hij was het bange prooidier,
troosteloos vereenzaamd, in zijn fragiele nek
gebeten en doodbloedend achtergelaten op een
verweerd harnas in de sneeuw. Zijn witte bloed
stroomde ongezien de aarde in, een verschrikte
duif draaide zijn nek als vanzelf te ver door,
viel als een rijpe appel op zijn aangehaalde
hartstilstand.…
Stilleven
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
901 aanschouw de gekruisigde
zijn borst deels ontbloot
opdat ik zijn hart maar zie
door een schaduwrijk
getint spectrum
heelal wordt getoond
door kwetsbare schoonheid
te verbeelden
in denkbare ledematen
en een oppermachtige overgave
rode kunstrozen
sieren de aanblik
en vervolmaken
de schepping
zo ik die zie
door blinde ogen
de sneeuw…
TREURTIJD
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
600 Bedekt ben ik met as, ijs en verleden
De bloesem valt, maar ik ben ingesneeuwd
Jij hebt je wanhoop zwijgend uitgeschreeuwd
Ik voel geen toekomst en ik ken geen heden
Het lot en God, zij kwamen tussenbeide
En schopten alle plannen in de war
Ik ben een pop van sneeuw in mei, bizar
Mij rest een kruis, jou wateren en weide
En zeer sporadisch…
DE MEEUW
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.919 Tussen de hemel en de zee
Volgde ik het zweven van een meeuw,
Hoe hel zij steeg, dan nederglee,
Een zonnevonk, een vlokje sneeuw.
En dacht, genesteld tegen het duin,
Waar ik dit spel zat aan te zien:
Als ik de meeuw vanaf deez’ kruin,
Bespiedt een engel míj misschien.…
Zomertuin
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
767 Als dit alles zal verdwijnen
in 'n wereld van sneeuw en ijs,
zal het heel wat moeite vergen
om mijn heimwee te verbergen
naar het zomerse genieten
in mijn mini-paradijs.…
Verschraald winterlicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
620 verknoeiing
aan beiden zijden van het bestaan
en tracht hij zorgvuldig
de gemene deler der geheimen
te benoemen
Een onbezonnen daad
in de kiem gesmoord
Letterlijk vertaald en gehoord
in een veelvoud van woorden
waar niemand aan wil
En eerlijk gezegd
hij al evenmin, ook al
acht hij het oplossen ervan
als bindend…
Het winterlicht van sneeuw…
New York - Queens
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
772 winterse laan
staat een stoere hoge boom
wit besneeuwd verheft hij zich,
onopvallend voor zich uit knarsend,
boven het luidruchtige verkeer uit
niet zwichtend voor de kou en de last
alsof bomen aanvoelen dat
de lente alles zal herstellen
Onder die boom
rust een doelloze zwerver
die ooit ergens liefde gaf en kreeg,
onopvallend onder de sneeuw…
Sneeuwpret.
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
683 een ekster... geniet er van de sneeuw.
Vier, vijf pannen wipt hij naar omhoog,
laat zich dan zomaar glijden.
Met een plof belandt hij in de goot.
Hij schudt zijn veren uit...
klimt dan maar weer omhoog,
en laat zich roetsj...weer glijden.
Lachend zie ik het zo aan.
Zijn vriendjes komen kijken.
Zij durven het niet aan.…
Rifraf
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 Laat het sneeuwen in het hoofd
nieuwe maagdelijkheid ontdekken
voorbij blijft, het is geweest
zout van tranen, het doet slakken
wijken van het eeuwige pad
Vliegend tapijtje met mot
kijk er vormen zich gaten
Men roept hosanna in den hoge
verbindt zich met hemel
en jawel met een stotterende hel
Het is zoveel om te omschrijven
Er past een…
JANUARI
poëzie
3.3 met 14 stemmen
2.189 Dik ligt de sneeuw in veld en woud
En 't Noorden huilt zijn somber lied:
't Is alles doods en vaal en koud
En levensteek'nen zijn er niet.
Geen levensteek'nen? Richt uw oog
Naar 't klein vertrek daar ginds, bestraald
Door zachte glans, die van omhoog
Rooskleurig door de venst'ren daalt.…