2838 resultaten.
Dat geloof ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Sneeuw smelt onder de zon.
Rivieren stromen.
Mensen worden ongevraagd geboren.
Tranen stromen zoals rivieren stromen.
Ongevraagd moeten wij weer gaan.
Als wolken worden we gebroken.
Het onbegrijpelijk mysterie blijft.
Wonderen bestaan.…
kokmeeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 hoog de hemel kijkend
staat hij op een paal
krietend krijsend
alsof hij zeggen wil
vanmorgen nog toch
vloog daar mijn lief
onder haar chocoladen kop
boven rood haar poten
vonkte wit als pas gepoetst
zilverend het verenkleed
dat naar voedsel vissend
in de zilte vismarkt dook
als een vlokje sneeuw
door zonnestraal verdreven
schoot…
Mensenpaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
679 Koud en kil
het jaargetij
de aarde
met sneeuw bedekt
De loden lucht
voorspelt
weinig
.......goeds
Een onderkomen?
een plaats
waar het Kind
geboren worden kan?
De man.....
haast radeloos
de vrouw
vervuld vän twijfels
Het daglicht
schamel .....
waar de herberg?
waar het haardvuur?
Het uur van baren?…
En U
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Hier en nu,
in vers geweven,
smijt ik mijn laatste greintje tederheid op de bühne,
omgeven door sneeuw en hagelstenen -
En u...
U verstopt uw stiften achter zonnebrillen,
en pulkt mijn hulzen tot purschuimgedichten.…
Wereld Lichtjesdag en Kerstnacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 vandaag is het lichtjes dag de
internationale vlag van
rouw hangt uit: de
kaarsjes aangestoken
het overleden kind herdacht: de
sneeuw valt in de kerstnacht
rondom een warme stal
een kribbetje in 't hooi met
't kindje ons geboren
rondom de engelen koren
Jezus Christus onze Here
de troost voor wie gelooft
de vreugde…
Golven van de tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
513 Vier jaargetijden (Tanka)
De zomer verkleurt
en heeft zijn geur verloren
de herfst staat voor de deur
dan winter geen sneeuw geen ijs
een lentevogel vliegt op.
Diepe wateren
Sneller dan de wind
vluchtiger dan een zeemeeuw
slapende golven.
Hoofd boven water
De economie hapert
water tot aan de lippen
kopje gaat onder.…
Dus blijven hopen op verlichting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 De aanraking is voorbij
De geur van de huid verdwenen
De lieve spontane omhelzingen
Die zijn Overleden en begraven
Dood als een pier
De natuur doet
Daar nog een schepje bovenop
Dagen laat zij sneeuw vallen
De koude oosterwind laat
Duinen ontstaan
Doodse witte sneeuwduinen
Die verder en verder ophopen
Dan komt de dooi
Doodse dooie…
Model
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
548 Je staat voorzichtig model
voor mijn onzekere schaduw
het vileine grauwe spook
dat onder mijn bed slaapt
ik wil niet dat je bij me blijft luisteren
of dat je verdwijnt in het duisteren
schreeuw alsof je een leeuw bent
zwijg als de sneeuw in de bergen
en laat me niet moederziel alleen
sta niet model om me alleen te laten
schemering…
Een jaar lang dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Zullen we een jaar lang dromen
over sneeuw, bloesems, schaduwen in de zomer
en vallende bladeren in de herfst?…
WATER
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
574 water valt als druppels neer
onder meer als regen
al sinds een ver verleden
verdampten zij tot een wolk
naar de toekomst en het heden
water neemt mee wat
mensen vergeten
verbergt veel meer in zich
dan we ons beseffen
en ooit zullen weten
het eeuwige water
de druppel die verdampt
kom je ooit weer tegen
als sneeuw hagel of regen
water is…
WATER
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
583 water valt als druppels neer
onder meer als regen
al sinds een ver verleden
verdampten zij tot een wolk
naar de toekomst en het heden
water neemt mee wat
mensen vergeten
verbergt veel meer in zich
dan we beseffen
en ooit zullen weten
het eeuwige water
de druppel die verdampt
kom je ooit weer tegen
als sneeuw hagel of regen
water is als…
houthakken in het Interbellum (1918-1939)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
666 van verre boerderijen
hoorde hij het
krassen van de
de zwarte vogels
het kraaien van
hanen het
hameren van
de specht in
de bomen
hij hakte hout
hij dacht niet
dat er een god was
die zich met de
mensheid bemoeide
een deken van
sneeuw verborg
muizen en land
hij hoorde de
zwarte vogels
de trekvogels
waren allang…
Verjaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Verjaren is
het helder weten
dat alles ons gegeven is:
de zon, het licht,
de kinderlach,
de bloemen en hun geuren;
de witte sneeuw,
de lange dag,
de vriendschap en de kleuren;
de vogelzang,
de lentelucht,
de blije open deuren.…
Kleine geneugten voor fanatici
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
345 Over het volle leven piekeren
terwijl de sneeuw een maagdelijk tapijt
over de vermoeide oude stad legt
gedachten over stilte na de dood
terwijl de sterren helder schijnen
met hun gefemel van hoopgevend licht
dromen over warme zomers
nu het volop wintert, ijskoud ontkennen
dat het glad wordt en donker in de nacht
warme wijn met gevulde…
Over woorden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
480 Ik weet niet of er woorden bestaan
die de schittering van vroege sneeuw
of het zomerlied van cicaden verstaan.
Is er woord dat ergens toe leiden kan
naar olijfgaard pijnboomwoud of naar
het licht dat in de dood verschaalt?
Ik weet niet of er woorden bestaan
die een pad van ijs doen smelten
kilte en kaalslag kunnen verslaan.…
BIJ WELK LAND?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 Atlantische Oceaan
en de Noordelijke IJszee
voelen over hun golven
een druk trefpunt
van kwade luchtstromen
de koude adem uit Groenland
smeekt de zucht van Denemarken
bij Andersens Sprookjesland
te mogen blijven
terwijl Amerika
hebzuchtige reuk
naar binnen zuigt
wil dit reusachtige eiland
van het Poolgebied bezitten
het strenge sneeuw…
hitte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
203 ik kan de zon niet verzwijgen
wanneer ze hartveroverend
moeder aarde verhit met al
haar liefdesperikelen die ze als
vrouw zeker in grote getale bezit
een lentezomer die in mijlen
stond gegriefd daar de tijd
in een tempo van “ slow motion “
voort slenterde door kou regen
sneeuw warme jassen muts en
de verwarming op aangenaam
onverschrokken…
melodie in koperblaas
netgedicht
2.7 met 38 stemmen
30.874 snaren op klassiek
tokkel wat muziek
in klanken die je
lente laten dansen
voor mij nooit
het stramien, ik heb
het allemaal gezien
speel uit vrije hand
zie wel waar ik strand
ik verbras geen
melodie in koperblaas
roffel niet op trommels
als een dolle dwaas
houd me toch aan regels
haal pegels weg
uit winters vergezicht
smelt sneeuw…
De oude man
poëzie
4.9 met 11 stemmen
2.241 Hij leeft vijandig tussen het ontluiken
Van 't vredig huisgezin; als late sneeuw
Zich handhaaft in de schaduw van de struiken.
En in hun dromen brengt hij angst en schreeuw.
Daar is hij drijfzand voor hun zware voeten,
En onweerdreigen boven 't machtloos hoofd.…
De vier jaargetijden
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.368 op de fiets
Nooit kom ik je meer tegen
Nooit meer zomer
Nooit meer de zon
Nooit meer die stralende lach
Nooit meer naar de ‘Spar’ met een boodschappenbon
Nooit meer herfst
Nooit meer de wind
Nooit meer ‘Opa’ nooit meer ‘Heit’
Nooit meer een stukje marsepein van die goede oude sint
Maar …
Altijd weer die winter
Altijd weer die sneeuw…
Sinterklaas
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
4.151 Pakpapier of geur van speculaas
natte sneeuw en ’t vroege duister
Op dak of hier, overal was pieterbaas
Dus wees braaf, zei Moe, en luister
Oh, onbezorgde tijd van sfeer
We plukten bloemen van de ramen
en vroeg daalden wij de trappen neer
Naar gevulde schoenen voor ons samen
Mijn God, wat mis ik de kolenhaard
Kapoentje zingen op moeders…
herfst zal ons voorjaar zijn
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.136 ik proef lente
in je herfstkleur
voel de warmte
nog in zomers leven
zie de zon
en ruik je geur
je opent voor me
in een voorjaarskleur
ik zocht je bron
om me te laven
jarenlang verborg je
je talent en vele gaven
er komt geen winter meer
de kou zal je niet deren
sneeuw en ijs zijn slechts
plezier jij laat je niet bezeren
herfst…
Kerstdroom
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
3.519 Bomen getooid met ballen, piek
en sneeuw, engelen met ‘peis en vree’,
kerstman met versierde slee,
huizen vol hemelse muziek,
konden mij niet echt bekoren.
Alleen weten dat jij er was
en altijd tot het heden zou behoren.
Ik kroop dieper in mijn jas,
koude beet in mijn oren,
en volgde blij in jouw pas.…
Tomtom is de weg kwijt
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.741 Tomtom is de weg kwijt
Sneeuw op het beeldscherm, hoop geruis
kan geen verbinding maken, staat er
dan maar de GPS van m'n hart inzetten
en hopen dat ze mijn weg toevallig kruist…
Versleepregeling
netgedicht
3.7 met 51 stemmen
1.413 Maar weeskinderen in de winter
die draag ik door de sneeuw
isoleer hun afgehakte handen
draai op mijn voeten
en sta alleen.…
Ochtendstond
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
2.413 Uit zijn keeltje trilde een liedje,
zo lieflijk dat toen het begon
ik al mijn zorgen voelde smelten
als sneeuw voor de zon.
Het zong van verre stranden,
vol van vrolijkheid en dans;
het was of enkel het vogelwijsje
de ochtend vulde met zonneglans.…
Zo zoet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 geknielde vrouw
een gebroken vleugel trilt
het schors tekent groen
afzonderlijke gezichten
bereiken de grond waar
boomverlatende takken
zoeken naar werkelijkheid
de dwaas de romanticus
ontrouw verliest zich
in brandend verlangen
de ander bidt tot één G
in een onvruchtbaar gebied
wassen zij zich handen tot
de snelstromende rivier tot
sneeuw…
soms is de nacht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.330 soms is de nacht
heel koud en hard
je hoort zelfs het kraken
van de sneeuw op de daken
soms is de nacht
heel zwoel en zacht
je hoort dan de krekels
dat geluid is zo hemels
soms is de nacht
heel vol met gedacht’
de slaap wil dan niet komen
verloren zijn je dromen
soms is de nacht
heel goed en tracht
met duizend hete kussen
je verlangen…
Kille liefde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
635 mij met haar blik terechtstelde wanneer ik er was
Ik voel mijn ontbloedde spieren hijgen naar rust
Zoals een manie opstak door de wijze waarmee ze over mij sprak
Mijn ogen zeuren bij het zien van de onbevlekte hemel
Zoals de dagen dat ze naast mij ontwaakte en ik haar mooie gezicht zag
Mijn oren tuiten door het kraken van de verse jonge sneeuw…
Koop sfeer in dennengroen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.872 koop sfeer in dennengroen
een boom om op te tuigen
met slingers van herinnering
de geur van vroeger weer te ruiken
zie knusheid
in het licht van kaarsen
beloften wiegen in hun vlam
sneeuw ontdooiend aan de laarzen
krijg honger van een
etalage vol met overvloed
het schreeuwend duur verstilt
het wild gevild de wijn is goed
we spreken…