2616 resultaten.
De krant
gedicht
2.4 met 90 stemmen
34.055 Op het plein worden de sporen
gewist. De man zoekt in zijn krant wat hij mist,
wat hem stoort, boven het hoofd hangt en wie
zich vergist. De vrouw slaapt, wordt niet gehoord.
De torenklok, op de tijd achteruit, slaat geloofd
zij de heer om zich heen en de huizen rollen
als egels op elkaar in.…
Roos van de geest
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
691 verheft boven dier zijn
schilfert af, roos van de geest
Wachten op het einde
een reuzenbaby in een luier
dat heb je niet verdient
Je bent al dood
de mens in je stierf toen je
niet wist waar je was, wie je was
Pijn en verdriet voel je niet
dat namen wij van je over
de dag dat je vroeg wie we waren
In je lichaam trekt de dood sporen…
Bad- en zweminrichting 'De Regentes'
gedicht
2.6 met 35 stemmen
11.777 Weer in dat broeierige hokje;
je vangt in tegels soms een glimp op
van jezelf, ontdekt
sporen van roest. Een nutteloze plug.
Met ribbelige vingers
wrik je hem eruit.
Schuim daalt langs haar rug.
Je volgt haar hand, de welving
van haar buik.
Vlug naderend geklos.
Dat godzijdank voorbijgaat.
Het kletteren van hangsels
later.…
Ontwaken van de geest
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
690 In nog slapend leeg land breekt de
zon dwars door sluiers ochtendnevel;
sporen wijzen op de mens hier in
de oertijd tijdens de dageraad van
z'n geest; hij spreekt er de eerste
zin om zijn verwondering te uiten.…
horror
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
996 je draaft op een draak wier tong smeult
een harnas van opgepoetst chroom draag je
leren teugel snijdt in eeltige handpalm
te wankel, te loom, te lomp in het zadel
zeul je de bronzen koets door drasland
slikgas welt op in een weeë bel
de malariamug zaait haar sporen
talmend knal je de zweep op zijn flank
stug van verveling tel je de schubben…
Stoeptegel
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.028 ik vond je in de achtertuin
had je bijna niet gezien
liggend tussen stukken puin
gebroken bovendien
ik dacht meteen wat doe jij hier
wat heeft het nog voor zin
ontdekte lege flessen bier
het schuim zat op je kin
je ogen straalden geilheid uit
geen enkel spoor van schroom
er droop wat sperma van je huid
als bij een natte droom
de roze…
"Angst voor wat?"
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
656 Een angst de noodzaak onderschrijft
in het spoor van oorzaak en gevolg,
de processen beter te ontleden, wordt de
genomen afstand van de angst beloond
en ik evenwichtiger mijn schreden vervolg...…
Enschede huilt
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
17.172 In de oorlog stond de stad in brand op pathmos,
Zwik en hoogeland: meer dan een halve eeuw nadien,
kun je daar nog sporen van zien.
Nu is, in de heerlijke maand mei,
bij vogelzang, zo vrij en blij,
de stad opnieuw iets aan gedaan,
dat nooit en nooit voorbij zal gaan.…
Eeuwig kind van mijmering
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.517 Vaak denk ik aan die dagen
dat ik jou trots bij me droeg
en mezelf mijmerend vroeg
of ik als moedertje zou slagen
Ik stelde me ons leven voor
waarin jij centraal zou staan
ik zag je al over rozen gaan
gebed in een gelukkig spoor
Al dit moois mocht niet zo zijn
mijn armen wiegen enkel lucht
elke ademteug slaakt ’n zucht
en de leegte trekt…
Uitgestapt
gedicht
3.0 met 70 stemmen
41.353 Mijn blote voeten lieten stille sporen
in het tapijt van de uitgesleten treden
die ‘k nauwgezet steeds had gemeden
uit angst ‘t rustend duister te verstoren
Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden
het stormend bloed stolde zich bevroren
m’n jagende blik zocht wijd en verloren
naar schimmen uit een ontzield verleden
Ik schreeuwde mijn wanhoop…
mijn goddelijke vrouwe
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
788 geserveerd met vele sauzen
je blik is weids, maar
alle kathedralen zuchten
van gezemel over luchten
het aardse paradijs wordt slijts
teveel verwachten God als
superkoning van zijn eigen hemel
je slaat de hengst
en zweept hem verder op
voelt zijn intense hitte in je kruis
lacht dan het nederige klootjesvolk
uit in het geven van de sporen…
Ontmoeting
gedicht
3.1 met 19 stemmen
16.304 Drie dagen lang loopt het spoor, doorgaan.
Laat handen van vermoeide reizigers even
wuiven naar vergeelde plaatjes, doorgaan.
Treinrails komen samen, glimmen fel oranje.
Slingeren, wenden, wisselen, geen terugkeren.
Passagiers groepen drommen, verspreken zich
in volle talen, lezen allen de krant van Babel.…
Uithalen vol zilt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.757 Het noodweer luwt met droeve snik
waar druppels verbergen onder tranen
die zich na droogte steeds vaker banen
langs getrokken sporen uit menig ogenblik
Triest gevoel ebt weg in sterke vlagen
paniek slaat golven langs boeg voorbij
het zicht schreeuwt gillen binnen mij
geraas overspoelt mijn angstige vragen
`t is niet zo dat je er niet meer…
De vrome vrouw en de kleuter
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
668 Onbegrepen aanvallen op hem in
z’n jeugd trekken diepe sporen
in z‘n brein; neemt ze mee naar
volwassenheid waar op afstand
de gebeurtenissen in een groter
verband te beoordelen zijn
Wat moet dat joch hier, vraagt de
vrome vrouw onder het schilderij
van Christus aan het avondmaal;
in haar blik leest hij dat zij een
kind ziet van…
Rolden waterrimpels in het zand
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
648 waarin ik ver weg droomde
werd door niemand gestoord
rolden waterrimpels in het zand
de wind speelde ermee
maar de golven der tijd spoelde alles weg
ik kwam innerlijk weer tot rust
ver weg van alles
gaf het interessante inkijkjes
die emotie opwekte naar een eigen taal
meeslepend en diepgaand
naargelang de ruimte
laat het een spoor…
Als hoog moet
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.213 Hij schat het pad dat voor hem ligt in als klimop
en richt zijn blik met vastberadenheid naar voren
voetje voor voetje volgt hij eeuwenoude sporen
die leiden naar het wijde zicht vanaf de top
zijn wens om daar te komen stuwt hem hogerop
van rust of stijgen met beleid wil hij niets horen
de stenen die hem storen tuimelen verloren
waar luide…
Vrijheid
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.363 tijdverdrijf
werd ik bevangen door je charme
voelde ik de warmte van je lijf
jij was de man van mijn dromen
liet steeds mijn hart sneller slaan
wist niet dat er een dag zou komen
dat je weer bij me weg zou gaan
ik had dan ook niet kunnen vermoeden
dat je zou kiezen voor die andere vrouw
jij laat mijn hart stevig bloeden
maar toont geen spoor…
jong hoofd oud woord en het komaf maken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
608 jaren worden vermeerderd
door het spiegelen
in gebroken scherven
nog een paar era gisten
dan zal mijn echte gezicht
door mijn voorhoofd persen
het zal wel wat sporen nalaten
een paar lijnen of zeventien
maar ik
zal niet meer klinken als wat
hol fruit dat zijn eigen vruchtvlees
niet kan bezwangeren en mijn stem
zal voorbij mijn huig schieten…
kindsoldaat
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.277 Van binnen leeg en koud bevroren,
waar moed iets fatalistisch heeft
waar dromen lang al zijn verloren
en met kogels zijn doorzeefd
Karaktertrekken uitgewist,
als sporen na een regenbui
Een radertje in een machine
niets op zichzelf, direct vervangbaar,
een leven dat vergiftigd wegtikt, explosief,
niets te verliezen,
radeloos, een hoopje mens…
Kikkerland
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
624 laffe grauwe bouwsels
van koud beton en ijzig staal
eigen geluid klinkt hol en kaal
vanuit een puiloos huizenblok
beklommen langs dofgrijze trappen
lijkt leegte om zich heen te happen
bedroeft de bodem zonder kleur
waarin geen plant wil groeien
en geen vogel foerageert
wind en regen bespelen beneden
het onlangs opgespoten zand
in sporen…
Lichter word ik niet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 mijn eigen naaktheid is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat je woorden zien
een lach en passie in het duister
omdat ik in ontmoetingslicht
zo bloot ben dat ik voor je huiver
je handen zullen strelend
nog wel jeugd ontdekken maar
je ogen gaan in de tekens
mijn…
Lichter word ik niet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 zo op de rand
geen lucht geen aarde
zelfs gestolen tijd kan ons
de liefde niet meer baren
er is er niets te stelen
in de wereld van geloven
in het hopen op een toekomst
die vandaag geen handen geeft
mijn eigen naaktzijn is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat…
Stilte en eenvoud
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.138 Geen knal is te horen, geen vuurpijl te zien,
en vrijwel geen sporen, wat afval misschien.
Dan gaat ook de kerstboom met al zijn versiering
de kamer weer uit, voor een jaar naar de vliering.
Wat valt nog te wensen na al die bombarie?…
- Delirium -
netgedicht
3.9 met 49 stemmen
608 ‘reflection’, onbeschikbaar in hun vorm
delirium, een of andere illusienorm
elektronica naast stilte, ver van het grove spoor
traint en coacht het acute hallucinatoire oor
delirium, alcoholverslaving, een delicaat terrein
verwardheid in trance, als prachtige remix,
het ontwenningsverschijnsel van het leven
waar en wie ben ik alom, hier en…
Van A naar B
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
594 ik zie je frêle
muze pronkstukken verschijnen
op de geflaneerde strandweg
laat mij dorsten
door aderen
boven een zee van taal
ergens tussen
Parijs en Leeuwarden
in woorden van woorden
genegen om oogst te delen
aan het licht
in het vuur van tijd
maar de zeewind waait
schuurt en filtert de bodem
op het stukje strand
sporen worden…
Woordkeuzes?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
566 Woorden wonen niet in boeken
ze leven in het hoofd, onder stenen,
tussen rottend blad en struiken,
witte sporen van paddestoelen
wel gesponnen, niet klaar om te
gebruiken, vloeken over herkomst en
afkomst in regenplassen te voorspellen
of om in schaduwen van het schemer
hun gelijkenis met de maat der dingen,
een ongelijkheid als onvoltooide…
JE GAF MIJ DE BONS
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.429 Toen ik door ‘t eenzaam ging
dacht ik almaar vaker aan jou
Hoe je mij bij ’t oud vuil hing
zonder een spoor van berouw
Alles brengt nog herinnering
ook die trein die ver weg fluit
Ooit scheen jij een naïeveling
Deze naïeveling maakte ’t uit
Zachte zinnen op mijn lippen
die geen mens beluisteren zou
Onze liefde, ras op de klippen
bracht…
De homofoob
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
867 Mannen die van mannen houden
raken van de buitenlucht verkouden
maar sommigen die op ramjacht zijn
ontgaat geen spoor zij willen macht
Wat weegt voor hen een mensenleven
waar ze nog nooit om hebben gegeven
Vrijheid nemen ze alleen voor zichzelf
Elk die zijn eigen graf delft
laat een ander er in vallen
Voor een pleziertje naar de Wallen…
Hartendiefstal en moord
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
546 Een diender kreeg door,
dat de dader een spoor
van gesmoorden had achtergelaten.
De slagvaardige rechter besloot
tot een doodstraf die Beatrix bood:
de sadist moest wel tien
keer d'r kerstboodschap zien
op een scherm. Hij verveelde zich dood.
________________________________________
'Uitzending gemist' maakte dit mogelijk.…
Ontworteld
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
648 bestemming onbekend
kleurde dageraad blauw met schapenwolken
ontlook ze voorzichtig als een passiebloem
groeiden jullie innig doch gestaag naar elkaar
ontmoetten vele hoogtepunten als wel diepe dalen
waar steeds moeizamer uit omhoog geklommen werd
leken obstakels groter, valkuilen onoverkomelijk
tot zij ongemerkt overstapte op een ander spoor…