5774 resultaten.
Herfst in Hamburg
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
411 Herfst in Hamburg
kille stenen en
koude gezichten in een
warre wilde wind
zwarte
snelle jassen
bruisende bladeren
vliegend op de vlucht
striemend snijdt
gure regen
&
goude golven
dansen
met stille, zilte mist…
Andromeda
netgedicht
4.9 met 65 stemmen
931 en jij bent de nacht
de rust der stille straten
door het leven zo wij waden
ogen gekleurd als Andromeda
sterren twinkelend en vragend
antwoorden die ik adem
dansend op het ritme van bestaan
jij bent het licht van mijn maan
de stilte in de nacht…
Onoorbaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
93 Vertellen van stille geheimen,
Soms in de vorm van rijmen,
Zijn dichterlijk streven.
De stiltes die erop volgen,
Worden door de tijd verzwolgen,
Blijven evenwel hoorbaar,
Zelfs ook al zijn ze onoorbaar.…
't VOSKE
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
146 In het Drimmelse spijshuis
aan rivier de Amer
bewonder je langs glijdende
vrachtschepen en zeilboten
der woelige wereld
aan de overzij zetelt
wildernis van de Biesbosch
genieters van spijs en drank
worden hier verwend
met uitzicht over
drukke watervreugde naast
stille groene ruigte.…
Redding
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
711 Weer luiden klokken overal,
in duisternis en heelal.
Dan fluistert een zachte stem:
opstaan, het is tijd om naar school te gaan.…
Ondraaglijk
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.018 Ik trek me terug in de duisternis,
waar eenzaamheid en verdriet mogen bestaan.
Ik ben mijn houvast in het verleden kwijtgeraakt,
durf mijn kinderjaren niet herinneren.
Op de rand van gisteren en vandaag
bouw ik een leven op een berg van tranen,
eigenaar van mijn bestaan.…
Prentenkabinet 1
gedicht
3.0 met 55 stemmen
15.617 Ik mat haar met een schildersblik: in 't licht
dat scheemrig overbleef uit de gordijnen
heerste bij duisternis en flikkerschijnen
nadrukkelijk en kwabbig haar gezicht.…
Zelfmoord
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
1.594 Kijk ik terug in de duisternis en vraag ik me af.
Waar het allemaal fout is gegaan.…
Eeuwige winter?
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.107 de groene bosbodem,
vallend op de grond,
Maar koud is nu de nacht,
de winter is gevallen,
mijn naakte stam en wortels,
verlangen naar de rijke bosbodem,
die enkel een tijd is heen gegaan,
een tijd van sterfte,
een tijd van dood,
breng mijn lente terug,
want mijn levenskracht,
is immer met de uwe verbonden,
gehuld in duisternis…
een dag die krom trekt
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
959 een vale zon in lucht
waaruit het leven is gevlucht
gebruikt door lijven die
vergeten te bewegen
een dag die krom trekt
door gebrek aan perspectief
verveling is de dief
die uren heeft gestolen
de trage stroom van
dingen die gebeuren
het drijven op gewoonteruis
slaan van klokken en van deuren
de avond ademt
nog geen duisternis
omdat…
Oud in nieuw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
844 verknal
verdrink
verdring gedachten
gebalde vuisten
woordloze hel
godloze duisternis
teruggeworpen
op jezelf
gedane zaken...
te vlot
een toost
ondoordachte woordenvloed
spons over het bord
het binnenste binnen
weet van waarheid:
roetplekken
kruitdamp
geen phoenix die verrijst…
1999 n. Chr. Hier, nu
gedicht
2.9 met 25 stemmen
11.808 In de duisternis van genen broeien al
die vreemde levens. Geduldig wachtend
op een kans om nog eens toe te slaan.
----------------------------------------------------------
Onderdeel van drie 'tijdgedichten', De tweede ronde, 2000.…
Donkere dagen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.406 waarom verdwaal ik deze dagen
in de duisternis voorafgaand aan
het feest van het licht de blijheid
is afstandelijker dan ooit vragen
tooien zich met scherpe mespunten
het gevoel komt uit de diepvriezer
laagste stand of werpt de dooi
zijn schaduw al zodanig vooruit
dat ik nu reeds natte voeten krijg
de tranen zich ras voorzien van
ongekende…
Nieuw licht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.098 In de duisternis van het leven
Wil ik me niet langer begeven
Terug naar het licht
Opnieuw een lach op mijn gezicht
We zijn elkaar definitief kwijtgeraakt
Dat heeft mij tot een ander mens gemaakt
Na veel pijn, verdriet en eenzaamheid
Begint mijn leven opnieuw... een nieuwe tijd
Mij wacht een onbekende levensweg
Zonder jouw navigatie en uitleg…
zie mijn zoon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
628 mijn zoon aan ’t kruis
zijn bloedende handen
heelden eens melaatsen
zijn bijna gebroken stem
riep eens moeder en kind
troostte de wanhopigen
hoor hoe men hem bespotte
na die uren van duisternis
van god en mens verlaten
waarin hij gilde van wanhoop
het zwaard kerft mijn ziel
na een levenslange dreiging
hij groeide onder mijn hart
trappelde…
Wakker worden
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
965 leven
Het gewapper van kleuren
Door de zachte kus
Van de ruisende wind
Liep jij al zwierend
Onder de grote reuzen
In de koele schaduw
Van het dichte groen
Met een glinstering van licht
Bleef je drijven
Op het bed gevormd
Door eb en vloed
Waar tedere schuimkoppen
Je lichaam zachtjes streelden
Werd jij wakker
Omringd door kille duisternis…
verlangen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.083 In de kerker van verlangen
Ergens tussen licht en duisternis
Zit ik stilletjes gevangen
Achter een grote hindernis…
In de verte hoor ik zingen
’t lijkt een hemels kinderkoor
die de stilte gaan omringen
afgestemd op mijn gehoor…
Ik geraak lichtjes bevangen
Denk aan dingen die ik mis
Eenzaam in de donkere gangen
Wat is de betekenis?…
Regen.
netgedicht
3.7 met 59 stemmen
4.516 het regent weer pijpenstelen
ik zit me knap te vervelen
het weent in mist en duisternis
verlicht door een lantaren
struiken hangen zwaar beladen
tot op de drassige grond
de druilerigheid van buiten
is in mijn hoofd gekropen
de neerslachtigheid in mij
verwacht de zon als tovenaar
gisteren en vandaag zijn plassen
water hinderlijke…
Faro
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.328 waar ’t land zich schier tot eiland tongt
en bunkers kaal uit duinen zweren
wieken zich stralen door de nacht
als dorsers die de polders scheren
grauwend uit zwarte duisternis
hoor ‘k schepen en baleinen hoornen
weergalmend in d’onmeetlijkheid
van trage lankmoedige tonen
bundels priemen door mist en zwerk
klauwen verloren, blind…
En dat dit altijd zo zal zijn
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.275 En dat dit altijd zó zal zijn:
verrijzenis na nacht van dood,
het licht door duisternis omgeven,
en water borrelend ten leven
en bloed vergoten, rood.
En dat dit steeds weer zó zal zijn:
een witte weelde na de pijn
van winter met zijn zwart berusten,
je lippen die me schuchter kusten,
de zoetheid van de wijn.…
Gebroken vleugels
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.381 En toen hij haar ontgleed verscheen de nacht
zacht omhuld door ‘n fluweelzwart nevelkleed
Door de duisternis verblind zocht zij naar wegen
tegen de razende adem van ‘n trieste tegenwind
Maar het loze wervelen bleef zo heftig stoken
dat ze d’r broze vleugels heeft gebroken
Ondanks dat ze zwoegde voor haar zonsopgang
klonk d’r gezang waarmee…
Fataal verdriet
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.256 Er is geen onderscheid meer
tussen licht en duisternis.
In de avond spreekt alleen
nog een ontkleurde erfenis.
Fatale druppels drijven op de waarheid,
traag wordt je bewegen.
Tot aan de rand van vandaag
werd je verdriet zo lang verzwegen.…
Berg en dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 Wolken kussen zachtjes de sneeuw
tussen donker broos hemels steen
helderblauw koel slapend water
betoverend diep groen eromheen
Fabelachtig mooi stuk natuur
door weer en wind gecreëerd
droomland en paradijs tegelijk
hier zijn ooit engeltjes afgemeerd
Mijlenlang zal ik ooit tijdloos reizen
in de duisternis van het machtige heelal
om te…
Het moet niet regenen in een kleine stad
gedicht
2.6 met 66 stemmen
15.873 De regen is een klein en sluipend beest
Dat door een zijmuur in de vesting dringen kan
En stem krijgt en dan zachtjes fluistert van
De impotente minnaar die het leven is
En dat wij naakt staan en in duisternis...
Het moet niet regenen in een kleine stad.…
nieuwe lente
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.116 morgen wordt het licht
ik weet het zeker
dan vervalt de duisternis
gericht op voelbaar zicht
het dal vult zich weer
met het blije lied
kom en kijk met mij
naar het ontluikend verschiet
morgen, ja morgen opent mijn hart
het was voor lange tijd gesloten
verborgen in enge diepte
doordrengd in troebele smart
ik weet het zeker
in…
liefste
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.426 liefste je bent liever
als je lacht je bent veel
mooier dan ik dacht
en ik,
zit hier maar foto te staren
zo ben je dichterbij
en dwaalt er weer
een uur voorbij
liefste er zijn nachten
van duisternis
met een hoofd vol wildernis
waarin de tijd
in traagheid fluistert
zie de sterren urenlang
glinsterend op je wang
liefste er zwemmen…
verre uilen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
880 van bomen en struiken
zo heb je mij verteld
en ogen geopend als luiken
naar het verlichte donker
waar de grond nog voelt
als draagbaar van gras
het laat je voelen
zo de mens is bedoeld
daar waar rust doet zwijgen
en stiltes naar je neigen
bind ik de ruimte
aan sterrenpaden;
een brug naar jouw gedachten
langzaam valt de zwoele duisternis…
Gevallen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
533 Het licht breekt de nacht
De sterren de duisternis
De kou verknipt de felle kleuren
De wind de stilte, de dromerige rust
En ik wacht
Onveranderlijk, onvermurwbaar
Hoop op het knakken van
Mijn botten, ruggengraat in stukken
Gebroken en verlaten lichaamsdelen
Verlangen naar de gepijnigden
Hopen op een plekje tussen
De gevallenen
Ik weet…
Wedertoon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
729 Misschien ook de muziek van toen
waarmee jij de nacht zou inluiden
met een mandoline, nam ik afscheid
van mijn ledig hart, zo jij vertrouwde
droeg je mijn bloedsporen, meelevend
naar maagdelijk witte sneeuw, besproeid
beleefde jij, die helletocht, gevaarlijk
nam jij ook afscheid, doch wederkerig
sliepen wij afstand terug in duisternis…
Modelleren in het duister
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
537 hoe gedegen is mijn trots
telkens wanneer het streven
me laat dolen in de duisternis
vol raadsels, raadsels waar mijn hart
van overslaat en spinnen in hun eigen web
verpauperen tot het skelet verfijnt
tot raadselachtige dromen
deuren afgehangen in kozijnen
van meerdere modellen, al modelleerden
ze allen te hoekig en scherpten ze hun snede…