3038 resultaten.
Gedicht-en-dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 gedicht-en-dag, de jas gehavend
geschouderd, tegenspraak ligt
op het leesgebeuren dat zich scharniert
in ruime zinnen, het publiek buigt
geërgerd en scharrelt door de zaal
op zoek naar begeerte bevolken ze de
flanken om schuchter de vlamboog
van de waarheid te ontduiken
gedegenheid is het antiek van zorg
en vertrouwen, nu stoffig en schraal…
Inkeer
poëzie
3.2 met 13 stemmen
2.565 Maar hebben zich mijn zinnen
In schone schijn verward –
Zij zien verbaasd naar binnen
In ‘t eigen mensenhart: -
En langzaam gaan mijn ogen
Naar dieper beeltenis -
Ontdekken zij de logen
Van wat daarbuiten is?…
DE PRESSE PAPIER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
661 Van prachtig kristal
en goed zwaar, glashelder
hij houdt de brieven vast
samen geperst op elkaar
de zinnen en woorden versmelten
worden en zijn één geheel
geschriften aan elkaar gekoppeld
veel gevoelens vastgelegd
lange tijd bijééngehouden
inzichten kunnen zich toch wijzigen,
zodat er toch geluk kan ontstaan
het was een mooie warme zomeravond…
tranen van onmacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 Wat heb ik niet goed gedaan
Vergeten door de omgeving
Woorden worden weggeveegd
Zodat de zinnen niet meer kunnen gezegd worden.
Wie zwijgt, delft het onderspit
Wie spreekt krijgt klappen
Mij neerleggen bij alles kan ik niet,
de gang is te smal om er nog door te kunnen.…
Van wind en rag
gedicht
4.4 met 5 stemmen
2.252 Men pen zal ik Oostindisch dopen, ik zal
van zinnen een zilvergazen webje spinnen,
mijn adem langs je ogen blazen, je smaak
verlengen met gezoete room.
Hebben je duivels nog niet afgedaan,
ik ben een engeltje, ik ben van wind en
rag, een zomerdag, hoe het begint, ik
ben het maar.…
Enkel spoor?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
632 Zij paste slecht in wat van mij was
Gooide met mijn gedachtegoed,
Scheurde de zinnen die ik schreef
Verloor mijn patchwork regenjas
Steeds meer wilde zij lenen, ik gaf alles
Tot ik niets meer over had dan de verwachting
Dat een onderpand alles goed zou maken
Het gebeurde, zoals voorspelbaar
Maar toch altijd onverwacht, waar ze
Met het…
Nooit ziet men het geheel.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
434 Gedicht in balans,
zinnen in één oogopslag
grenzen vervagen.
Niemandsland van poëzie
voelt het als een drenkeling,
zwemmend in plassen bloed.
Na de woordsporen
tekent zich een omlijnd profiel
van geleefde maskers.
Blufpoker met mensen
met blanco dobbelstenen
wie komt uit de beker?…
Stem
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
567 Wolf noch schaap was je
op het schaduwfeest
van jouw ademland
met een stem
die niet langer
mocht spreken
dan de stilte
tussen de zinnen.…
Onveilig vrijen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
597 .~
Het wijfje -ook zij bleek belust van zinnen-
was onze fiere springer toegedaan
en moedigde hem zonder dralen aan
direct te gaan beginnen haar te minnen.
Dat heeft de jonge bidsprinkhaan geweten:
na ’t hoogtepunt heeft zij hem opgevreten.…
Verslingerd (sonnet)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
646 Met zinnen die ik hier voor jou ga schrijven
is niemand zo hartstochtelijk gekust.
Ze zullen, ik beloof het je, beklijven.
Mijn wachtwoord . . ., dat vergeet ik keer op keer.
Wie was ik op dit forum ook al weer?…
Contemplatie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 Een monnikspij glijdt langs je dij,
je schrikt, het kietelt, je bent bij zinnen
en je plonst erin, gedurfd en poedelnaakt.…
de hand van het beest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 de hand van het beest in de boom de buit voor
de geest die geneest in de inktzwarte nacht
die de uitgezette lijnen luid loslaat
in de lucht van de kamer van het meisje
dat vlucht door het raam op straat voor het vuur dat
vleugels geeft aan verhalen en zinnen zacht
de vrucht van het uur dat het water op plekken
onhoudbaar de weg van de wolken…
Oude vriend
gedicht
3.2 met 12 stemmen
3.778 Je pakt wel eens een bandje uit een kast,
blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen
wandel je lang vergeten paradijzen binnen,
weer als vanouds ontroerd en weer opnieuw verrast.…
Mijn gevoelens in woorden gieten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
899 Ik rijg de zinnen aan elkaar
tot een beloftevol gebaar,
alleen door mij verwekt.
Ik aai de letters van A naar Z,
speel met woorden.
Ik gebruik die gave die ik bezit.…
Beloftevol
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
912 we spelen ons spel,
lachend in brede zinnen
en daar is de werkelijkheid:
een handjevol liefde met knipoog,
beloftevol naar toekomst,
naar morgen.…
Dichter op de Vismarkt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
714 Je ziet me op het bankje,
Op jóuw bankje, met papier en pen
In de weer, vraagt wat ik aan het doen ben,
Op jóuw vaste woon- en verblijfplaats,
Ik zeg dat ik de stad, jóuw stad,
In woorden vangen wil, in regels,
In zinnen, in een vers -
Je ontbloot je half vergane
Tanden, en zegt, terwijl je kegel
Mij omverblaast: Zoek niet verder,
Je…
Taal troost
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
511 Lezers die plots toetsgevoelig
in een satellietflits
zeggen:
'In jouw bezonnen zinnen
hebben wij iets herkend.'
En daarmee moet je dan
opgewonden verder leven!
Terecht dat scheve ontmoetingen
tot ontgoocheling leiden.
Maar taal troost.
Toont toch maar jouw mogelijkheden:
zó wordt de code gekraakt,
zó gaan gedichten open.…
Duivelsei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 ik zag alle
kleuren dansen
letters sjansen
tot zij bij
zinnen kwamen
in het alfabet
met verf gedekt
door penseel en mes
op linnen doek
zonder gouden lijst
konden zij hun
duivelsei niet kwijt
in artisticiteit
bijt water vuur
snijdt geld hout
is ego het leidend
principe ikke eerst
vooral een ander niet
bevruchting heeft…
Warmere gedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Mijn woorden en zinnen gaan niet
voor een volle lach, niet voor een tranendal
wellicht wel voor een herkenbaar gevoel.
Wellicht ben ik een van die slome vogels,
die onbevangen sluiks naar de wereld kijkt,
stoot mijn verleidelijke verentooi uiterlijk jou af.…
Vervreemd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Hoop had ik haar te zien
Al was het in een ander leven
Ze mist me soms heel even
Maar meestal even niet
Voor zo vaak al kruisde onze wegen
Ging aan mij voorbij
Ook toen in het vorige leven
Raakte ik haar kwijt
Gelukkig heb ik deze zinnen
Geschreven met de liefde
Dat weet ik bovendien
Net als zij mijn hart opzij
Verdraaide emotie…
De toekomst is nu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 voor je
dus grijp ‘em met beide handen
en laat ‘em niet meer los
vlak de onnozelen uit
en zij die niet deugen willen
kleur de dageraad
in de vorm van liefde
overspoel de sjagerijnen
waardoor vensters openvliegen
gordijnen een ballet dansen
op de maat van de wind
bijna opgedroogde
pennen weer
vollopen met woorden
voor dichterlijke zinnen…
Jij en ik.
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
644 Mijn vulpen zoekt weifelend
het wit glanzend papier
Blauw lopen scheve letters
van holle woorden,
naar stotterende zinnen,
zinloos, betekenisloos.
Mijn zakdoek veegt driftig,
troebele bril en natte ogen.
Die het wazig schrift spiegelen,
onbeduidend verloren naast,
de afgeleefde kleurenfoto als
vervallen momentopname.…
Levensmoedig schrijven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 Wanneer zinnen zinvol helen,
hetgeen angst gebroken heeft.
Voor mij is schrijven een recept,
dat ik hoogstpersoonlijk schrijf.
Dat niet voorgeschreven werd.
Schrijven is vooral verlijmen.
Van onbegrepen scherven,
Van versleten woorden,
tot een nieuw geheel.
Verhalen die leven.
Een nieuw gedicht.…
Joni Mitchell
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 stem als tegenwicht
Tegen al het heersend macho
Masculien gitaargeweld
Waar haalde zij de tijd vandaan
Voor al wat zij had meegemaakt
Schetsen autobiografisch
Scènes van haar reisnotities
Vast te leggen in haar dagboek
Neer te pennen in haar schrift
Zittend achter haar piano
Tokkelend op haar gitaar
Woorden dartelend in zinnen…
Middeleeuwse po
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
485 Het plafond van de woning was wit
in het bed lag een oude vrouw
haar gezicht in een grimas
een masker naast haar hoofd
onder het bed stond
een Middeleeuwse po
gewoon po te zijn
in volledig po verlangen
ze prevelde onzinnigheden
onvolledige zinnen
over maagden en helden
en sprak soms heldhaftig
tegen po onder bed
maar po zei niets…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd samen
voorbij de grens
die zich nu wel…
Exhibitionistisch genot
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
479 je handen
zijn eigenzinnig
vingers lang
vol speels talent
dat de kleine
kneepjes al
snel herkent
het lijkt je
allemaal vlot
af te gaan maar
jij als perfectionist
is het je eer te na
om zomaar wat
te broddelen
gelikt is je werk
wat jij met pen
en zinnen doet
raakt emoties van
de ziel verschuift
werkelijkheid naar
volmaakte…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd samen
voorbij de grens
die zich nu wel…
Lijmen zonder pijnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
495 ik zag
hoe jij
voorzichtig
de bladzijden
gladstreek
hoe woorden
zich keurig
voegden in
zinnen en
alinea’s
zij de inhoud
bepaalden van
stukjes leven
die ik nogmaals
wilde lezen
uit de laatste jaren
van mijn jeugd
waarin normen
en waarden deugd
gingen geven
vol verbazing
las ik hoe de tekst
een eigen leven
was gaan leiden…
David
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
728 Je zaait goudsbloemen in de badkamer
voor later op de daktuin als het zomer is
je schrijft me brieven bij een kopje thee
zonnige zinnen die passen bij jouw humeur
altijd vriendelijk in goede stemming
ik heb niet veel geld te besteden
maar jij strooit gratis dromen in mijn hart
ik voel een bevreemdende waarheid
het is net alsof ik je al heel…