4016 resultaten.
Rand van mijn kijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 geluk
als de randen van mijn kijken
en ik bescherm me met geuren
ga nooit de deur uit zonder
deze zekerheid van de zegen
van boven, de rode loper
op mijn bedachte weg
Rekken en strekken
met sierlijke bogen
van liefde om te voorkomen
dat mijn lichaam inzakt
dat is alles
waar het om gaat
onderweg zijn
naar evenwicht
tot het avond…
Van dorp naar verre stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 De avond valt in duisternis
op aardse zwarte gronden
er ligt een diep verlangen
in het nabije landschap
een stille hunkering
in dorst naar regen
sobere onbestemde nuchterheid
tekent zich af met het donkere
silhouetten van bomen
begrenzen zoete fantasieën
jouw lucide dromen reizen
met raven, wolven en vleermuizen
in vertrouwd…
De ruil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 's Avonds loop ik graag
door de straten, kijkend
naar de mensen in hun huizen
en dan vraag ik me af
met wie ik zou willen ruilen
en wat voor ruil dat dan is
Wat geef ik en wat krijg ik?
Een ziel voor een ziel, misschien
niet om voor altijd te houden
maar, wie zou de mijne willen
met alle gevolgen van dien?…
De wiskunde sust mij in slaap
netgedicht
4.7 met 562 stemmen
1.739 Een blinde schetst op doeken
Zoals hij leest in boeken
Mijn ogen zijn gesloten
Doch met beelden overgoten
Al liggend kan ik zweven
Langs alles in het leven
Al gekluisterd aan de grond
Vlieg ik elke avond
Uren kan ik dan verdwijnen
Dromend over lijnen
Getallen delen verhalen
Waarin je kunt verdwalen
Echter elke ochtend weer
Ontwaak…
Pitriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
565 Een mandje geweven van riet,
in de warmte van de zon, teer en breekbaar
Tegen de avond vloeit de zonneschoot weg,
en komt de grondgeur naar boven drijven,
van de aarde waarin het riet is volgroeid,
en die zijn rijke sappen in het pitriet heeft opgeslagen
In de nacht worden alle sterren gelokt,
waardoor de hemel lijkt op een pikzwart geverfde…
Fijne dagen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
114 Lieverd, dank je wel
voor de fijne dagen met jou
Ik denk al de hele avond aan je…
Afscheid in de mist
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
578 Bladeren veranderen van seizoen,
verlaten stilstaande bomen, die
niet langer zongedragen zijn.
In de mist klinkt veelstemmig
'vaarwel' stil tussen de takken...
(Ieder) verloren in (eigen) gedachten,
niets ziend, lopend in het duister,
merken we enkel
dat de mist ons haar bevochtigd.
Naast het pad vangen bomen
mist in druppels, druppels…
IN EEN WERELD DIE NIET DE ONZE IS...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
981 Ik raak niet vertrouwd met deze wereld
hoe ik ook mijn best doe
in zuid, noord, oost en west
de pest aan het goede
mee trouwen zit er dus niet in
huwelijk bij voorbaat gestrand
ook niet samenwonen, zelfs samen komen
stuit tot afkeer van mijn zijn
ik ben zeker niet de beste
maar ook niet de slechtste
vandaag 42 jaar geleden mijn man ontmoet…
Merkwaardige zaken
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.328 Het is een bizarre club met mensen
Bij de cursus voodoo poppen maken
Ik voel me er nog niet echt erg thuis
Maar heb eindelijk iets om jou te raken
Iedereen komt met een foto in een lijstje
Die wordt dan netjes op de werkbank gezet
Dan worden er kaarsen en wierook gebrand
En begint de avond met een duivels gebed
Daarna beginnen we met maken…
De eerste kogel
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.239 Om 's avonds George Bush te horen spreken,
hij zal persoonlijk de eerste kogel afvuren,
sterker nog ... Saddam verjagen uit z'n land.
Diens bloed zal stromen door 't groene gras.
Daarna allemaal naar bed: De warme deken,
waaronder de nacht een eeuwigheid zal duren.…
Klokken in 't avondgrauw
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.128 De klokken luien, luien door de avond!
de klokken, hoog verloren in het duister,
de klokken van ellende en dood,... de klokken!...…
Jantje's Kerstfeest
netgedicht
1.1 met 8 stemmen
1.640 avonds zongen hoog de liederen van het Leger
door de straat maar Jan bleef op de stoel zitten
met een blos op zijn gelaat
Wat is er kleine jongen? Vertel moeder
wat scheelt eraan?…
Proost!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
666 eindig met twee katers, alhoewel
naar mijn idee, toch geslaagd
en slaap onder een met sterren
bedekt bed mijn roes en bele-
venissen van deze avond uit…
Zichtbaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
720 De sterren zijn goed te zien, de hemel is strak en donker,
de maan laat zich goed zien, bomen steken zich af tegen
de invallende avond.
Langzaamaan worden de vogels rustig de stilte valt in.
Af en toe komt er een auto voorbij, maar dat is dan ook alles,
wat de avond verstoord.…
Wens
hartenkreet
5.0 met 58 stemmen
929 Elke avond op mijn knieën naast mijn bed
Spreek ik tot onze Lieve Heer in een gebed.
Ik ben niet gelovig opgevoed
Maar voor mijzelf vind ik dat Hij het horen moet.
Jarenlang heb ik elke avond gevraagd
Waarom dit meisje zich als een jongen gedraagt.…
Schemersproke
poëzie
3.7 met 10 stemmen
3.392 Ik dacht dat ze ginds in de struiken sliep
En 's avonds héél zwakke mensen riep
En zaaide in de ziel, waar onkruid gedijt
De zaden van twijfel en zelfverwijt
Tòch had ik haar lief en vóór elke nacht
Heb ik haar trouw aan m'n venster gewacht
Tot ik in het heilige der avonden las
Dat schemering niet uit den boze was.…
Nachtelijke wals
netgedicht
4.3 met 51 stemmen
28.741 In mijn armen dansen de dagen
ritmisch op gespeelde klanken,
waar uren steeds sneller willen,
schuifelen voeten naar de avond
sierlijk bewegen zij en beroeren
de snaren, licht geraakt draaien
ze kleine pasjes, volgen slepend
de tonen en zweven richting duister,
waar zij verdwijnen voor een laatste
wals, duizelig valt de nacht als een…
ze donkerden de nacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.003 donkerden de nacht
vanmorgen keken ze
zo veelbelovend
toen het ontwaken ons
de vroege uren bracht
wisten lente in ontdooien
zagen winter zich in
krokussen ontplooien
en lachten naar elkaar
hoorden vogels
voorjaar fluiten en in
tonen hun domeinen sluiten
in de kruinen van de boom
nu zijn we in het duister
van beloven en vaagt de
avond…
uit een open raam verwaait de jazz
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
750 raam
verwaait de jazz
een trompet geeft
weemoed aan
de bas dreunt
huizen verder weg
en uitgelopen teer
verhindert het
verkeer te razen
de lucht is zwaar
van zomer en geel stof
de bomen stuiven
luizen lekken vocht
dat plakt op autoruiten
ik voel de hitte zinderen
er spelen nu geen kinderen
ze willen rust en
dromen tot de avond…
Verborgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
861 Jeruzalem's edelen
zitten uitermate safe
in superieure handen
en ervaren rust
over verre einders
rennen aardse leugens
lallend en slalommend
westwaarts
alwaar titanen,
zegevierend in chaos,
heftig tekeer gaan bij
avondlijke aanvaringen :
revoltes
eerlang navigeert
over naamloze zenits :
indalend charisma,
heilzame toerusting…
Bickerseiland
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.395 Tuig dat vrouwen lastig ging vallen
nergens kon je gezellig meer staan
's avonds geen brief durfde posten
daarom zijn we weggegaan!…
Zomer einde
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
1.724 hoor de wind mijn lieve kind
luister bloemen fluister ruisen
langs de bladeren van papier
in mijn zomertuin van hier
hoor de tinkel van gerinkel
van de buisjes van metaal
mijn zinnen aan een touwtje
in de flonker van een vrouwtje
hoor de tuinfluiter zingen
de avond schemert kringen
en kleurt de tinten rood
als de zon traag vergroot…
Gebaar
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
3.516 De avond verandert
wenend in de nacht.
De nacht kruipt moeizaam
naar vroege uurtjes van de dag.
Ik stik in elk woord, in elk gebaar,
verloren in het diepste van elkaar.
Het ochtendlicht weerkaatst
tegen onze zinnen aan.
Onverwachts
worden armen om me heen geslaan.…
'Hulpeloos'
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.790 'Aangenaam zacht zand;'
Zei ik die ochtend,
toen richting verloren ging in afstand,
met mijn oog op de zon,
zijn bleke kleuren,
als verblindend aan de horizon,
mijn hoop verscheurend,
mijn lichaam getroffen,
'Die rotmoffen;'
Zei ik die avond,
toen leven verloren ging in leegte
en korrels zand mijn lichaam raakte,
als kogels afgevuurd…
De nieuwe wereld
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.878 De nacht is jong, de avond koud
Benieuwd wat staat te wachten
Een stille vonk, gevoelens fout
En kwetsbaar mijn gedachten
Een nieuwe wereld, nieuw begin
Het avontuur van morgen
Een strijd die ik misschien niet win
Maar dat baart mij geen zorgen
Dromen zijn slechts fantasie
Maar diep zijn mijn gedachten
Jij bent alles wat ik zie…
Zijde en flanel
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.974 Als de vroege schemering een deken
over de zotheid van de dag trekt
de wereld thuis tolt en de avond
horizontaal wordt weggekeken
men zich voor het circus van morgen
weer slaafs te laat te ruste strekt
éénzaam door de nacht woelt
broedend op nieuwe duivelstreken
dan wikkelen wij het schemerlicht
in ongekende glinsteringen
de carrousel…
Nadood
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.366 dwarrelen neer als herfstbladeren
in het altijd mistig okeren ochtendgloren
Terwijl een vrolijke rouwstoet
van dierbare herinneringen
als een slang
door het rottende groen sist
en de grond zich opent
als een vuilbruine schede
gaapt de tijd nog eenmaal;
slaat het uur der vergiffenis
en is het naderende verleden
met zijn dode avonden…
Het blauwe van inkt
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.494 's avonds raast
de wind langs
krimpende daken
kaarsen weren
duisternis en
ver open ramen
ik dompel me onder
in onzegbare
woorden
verzamel letters en
assen en oude
paragrafen
ik veer op
uit de sluimer
het tikken sterft weg
herinneringen
en liefde ooit
samen oprecht
de kamer blijft
rustig, verwonderd
kijk ik rond
maar zelfs…
Hoe een idyllisch strand in een slagveld kan veranderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
831 Bijen zoemen in gouden vluchten
boven het avondlijke duin,
de zee draagt een mand vol rode vruchten
het zand is een geurige bloementuin.
Over de golven klinken zuchten:
zacht spoelt het water om de kruin
van de zon, nu baden de luchten
in een gloed van kastanjebruin.…
Zout
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 De ober was een daverende vrouw
donder rommelde door het dal en
stenen muren kaatsten laag het licht
haar lach echode weg
ik was alleen
dat terras
die stoelen nat wit mager
één ervan lag om
vochtig als mijn wangen
naast het oleanderblad
de avond sloeg een klamme doek
mijn lippen zout als zee
en weerlicht in de bergen
wanhopig denkend…