2226 resultaten.
Mystieke dame
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
575 De draken en vijanden die aan ons kleefden
lieten zich vallen van de bergen liefde
en alle klevende schaduwen verdampten
in de vlinderslagen van aanvliegende
elfen en engelen met zwaarden,
die alle negatieve koorden los sloegen.…
Terminaal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.208 als de ziekte je treft
frontaal en onverbiddelijk
en het lichaam de strijd verliest
word je gevierendeeld
je wil nog wat
je wil nog veel
maar de onmacht
heerst, lamlendig
alles wordt haaks,
gespleten tussen willen
en niet kunnen
elke hoop is slechts illusie
ballast
je koestert
bergen tederheid en liefde
die je aan de straatstenen…
beschikken over een toverkracht.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
809 die ventjes zijn enorm sterk,
verzetten bergen werk
denk maar niet dat ik hen vergeet.…
Kent gij het land?
poëzie
4.0 met 2 stemmen
908 Kent gij de berg met 't steil en kronklend pad?
Het muildier baadt zich in der wolken nat:
in holen woont der draken zwart gebroed,
de rots stort neer en over hem de vloed.
Kent gij het wel?
Dáárheen, dáárheen,
gaat onze weg, mijn Vader! Kom, dáárheen!…
De kleine Mens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
720 De kleine mens op een grotere aarde,
Die gevangen is in de hoogmoed van het getal;
Zal zich afvragen op een morgen,
waarom de bergen zo hoog zijn rond zijn dal.
De vogels en de bloemen
En het beestenspul zonder mensenverstand.
De kleine mens weet zich opnieuw omvangen
Door een ruimere wereld die hij zo talrijk bemant.…
Supermarkt Blues
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
844 Na een zoektocht van 10 jaren
Stond ik boven op een berg
Daar zat een heel oud kereltje
Een helderziende dwerg
Ik mocht hem alles vragen
Toch heb ik nog steeds de blues
Hij wist geen antwoord op de vraag:
Waar staat de appelmoes?…
Badend in rijkdom
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
999 Uit de verhuisdoos vol dia's ,
bekijk ik de vakanties met onze eerste,
tweede en derde
in bergen, de tent, de bloemen,
de hutten, kronkelpaadjes,
mijn jurken van toen,
mijn jassen en keurige kapsel
mijn jonge gezicht, blij, zorgend,
steeds handje in hand of hand om een kind,
taarten waarop kaarsjes en slingers
in kinderstoel zij,
zie…
Aan mijn wandelvriendin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.149 En dan na aankomst
in de bergen en regen
naar het einde lopend
van een kaal dal
terug langs een helling
op een schapenspoor.
De passen en angst die je overstak,
op keien die groen-blauw blonken,
beekjes, niemandsland
uren in het stenige,
kreet van een vogel,
contouren kammen, een waterval.…
Jij bent
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
529 leven binnen liet
Jij bent de mond waardoor ik wil lachen, praten en zoenen
De ogen waardoor ik naar mijzelf leerde kijken
Jij bent de zon die warmt, brandt, mijn leven kleurt
De regen, die mij laat voelen en doet groeien
Jij bent de wind die blaast in mijn kleine zeilen
De muziek waardoor ik wil zingen en kan dansen
Jij bent de berg…
Cucina nomade
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.199 '
"Mijn teerbeminde jonge god, Adonis
beminnelijke hartbreker,
mijn lief
ook vader Zeus was ooit mijn hartedief
hij weet dat eros' liefde
ongewoon is
ik ben een amorzoekende najade
een nereïde, dochter van de zee
van buiten lijk ik op kalliope
draag schoonheid in de godenogen mee
in berg en dal zien zij een oreade
geliefd en…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 Steeds meer vervaagt het zicht,
terwijl een vogel zijn laatste weemoedige
klanken zingt en de wind fluistert langs het wuivend gras;
ik berg dit heel zorgvuldig op in mijn breekbaar hart als kostbare herinnering.…
kon ik maar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 kon ik maar
knielen voor
de leegte van het kruis
bidden voor
‘me, myself and I’
mijn lichaam als kluis
een zuiver gewelf om
mijn onbesuisde ik in te huizen
daar waar mijn geest rondwaart
tussen gezond verstand
en menseigen gekte
zal ik nooit
zwijgend leven kunnen
dus gooi ik mij
tegen de steilste bergen op
om de kop
van elk…
Aan het kind van de kinderen van mijn kinderen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
45 Na een lange reis, over vele jaren
Mijn zoveel achter-, achterkleinkind
Ik hoop dat je gelukkig bent
Ik wens daar jullie een natuur
Zo zuiver en vrij als water van beken van bergen
Als de leven gevende wolken in de lucht
Het licht in de wandel van zon en maan
Alle honger wens ik zo de wereld uit
Alle kinderen uit de oorlog, de oorlog uit…
Voor altijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
885 is in mei
Zoals haat weet liefde wint
Weet waar liefde dus begint
Liefde begint bij jou en mij
Zoals toekomst voor vandaag een vraag zal blijven
En we morgen weten wat verleden schrijft
Zoals goedheid wordt beloond
Weet dat liefde in ons woont
Liefde begint bij jou en mij
Totdat de kleuren van de regenboog vergaan
Totdat de bergen…
Bedenking op mijn eigen verjaardag
poëzie
3.1 met 18 stemmen
8.625 ’k vlucht in uwe armen;
Ik berg mij in die hoge nood,
Vol hoop op ’t vaderlijk ontfermen,
Ik berg mijn hoofd in uwe schoot.
Ach! wil de dwaasheên mij vergeven,
De dwaasheên van mijn losse jeugd!
’k Wijde u, o God! mijn volgend leven:
Ik kenne, ik achte, ik kies de deugd.…
Door hollands dreven
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
543 "NIET ZO ERG HOLLANDS"
- uit het dagboek van een niettemin geslaagde reis naar Nederland -
Een reisrelaas met Pegasus
enigermate aangedikt
met de pluralis majestatis
alsook met die des dichters
bloedeigen vrijzinnigheid
waar duivelsverzen feiten zijn
en dagboeken een fictie,
toevertrouwd aan houtvrij papier
gegraveerd met vogelveer…
Eindstation Margraten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 In het smetteloze groene gras
staan hier duizenden vergeet-mij-nietjes
op de kaalgevreten botten
van een lang vervlogen jeugd.
Hier ligt, postuum tot heldendom verheven
en voorzien van ster en streep,
de vroeg geknakte bloem der natie.
Ver van huis verdwaalden jonkies
in een spelletje Stratego
dat verpakt in idealen
aan hun ouders was verkocht…
Brusque
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.078 omsloten en gevormd
door woest gebergte
woonde een man
oud en versleten
in een huis van steen
hij kwam er nooit
en zou Brusque nooit verlaten
want deze man
kende slechts de paden
rond zijn stenen thuis
zijn levenswerk muren
scheef als een lach
grimassen van steen
waarmee hij vocht
zolang hij zich herinnerde
met de bergen sprak hij…
EINDE-lijk rijk!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.416 Alles holt men uit en men noemt dat gouden bergen.
Hun god speelt fluit en zal zich niet meer verbergen.
Men eet hom en kuit, de reus onderdrukt de dwergen.
Oorlog, armoe, ramp en al, schudt de aarde en het heelal.
Onwaarheden zijn ingetreden, ontevreden moe gestreden.
Alles wordt duur en zuur en op dit uur speelt men met vuur.…
Domburgs uitzicht
poëzie
3.2 met 14 stemmen
2.592 Opeens, met één blik te overbruggen, valt verslonken
De straklazuren Roompot tot een kronkelkreek
Voor ‘t land van Schouwen als verheerlijkt opgeblonken
En stralend aangedreven uit zijn nevelstreek:
De witte stranden en de brede berg der duinen
Met in zijn laatste plooi het kleine dorp bekneld,
De hoeven loofgepluimd binnen haar akkertuinen,…
Chinese Draak (1)
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
999 goudgroen wervelend, met vlammende tong,
dansend in de rode ochtendzon
ik keek naar de maan en zag mijn
eigen, grillige silhouet, diepzwart
gespannen langs de blauwe nachthemel
de Boogschutter knikte me toe, zacht
zilverlicht omlijstte mijn vuurdans
tot de morgenster verscheen
vandaag ontwaakte ik uit mijn oude droom,
ik overzag de bergen…
IJsland
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
1.581 lichtjes in de bomen
Huizen in diversen stijlen gebouwd
Warme mensen gewend aan de kou
Open en sociaal voelt zo vertrouwd
Gletsjers sprookjesachtig prachtig
Ontroerend wonder natuurschoon
Hagelwit ogen de oneindige vlaktes
Alsof er niets anders bestaat gewoon
IJspegels bekleden donkere grotten
Midden in een landschap groen mos
Bevroren bergen…
mijn zus ging op skiën
hartenkreet
2.2 met 18 stemmen
3.469 wie weet niet
hoe snel het gaat
als je zus in spagaat
van een berg afgaat
ja zei mijn zwager
ik stond gewoon op de ski’s
boven op de top naast haar
we zeiden nog als echt paar
met de hele wereld in ons vizier
staan wij nochtans lief particulier
toen zij vertrok zo zei hij
vertrok zij op caractère
meer vliegend dan glijdend
een stipje…
new york
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 herboren
het is de aarde die me
zachtmoedig spietst
wat was het dom
straten glanzen alomtegenwoordig
kijk dan toch zie je niet
ze vallen te pletter hun ego
is te zwaar voor woorden
opstijgen en ascese vooruit de hemel in
hij lonkt jouw woorden door de daken heen
de wereld zal nog moeten wachten
ze komt terug is watervallen hoog
rijst als bergen…
Moderne kunst(enaar)
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.190 Sommigen denken dat ze kunnen vliegen
ver van de werkelijkheid geraken
waar ze molshopen voor bergen aanzien.
In zulke gevallen gaan we afhaken
zou je zeggen, maar zo werkt 't niet.
Laatste freubelwerk van Mondriaan
Victory Boogie Woogie, kocht men nog
even voor tachtig miljoen gulden aan.…
writersblock
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 Wanneer het zo gevreesde writersblock,
bij de eerste vruchten van de pen,
als een bewegende berg voor je springt
en het zicht op creatieve puls ontneemt,
als knellende band van mijnwerkerslamp,
je hoofd tot barstens toe tracht te kleineren.
Oh woorden, laat mij nu niet in de steek, nu niet !…
Negen maanden hormonen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.891 Hormonen uit het niets maken een wilde start
Maken een potje van je gevoel
Innerlijke geest raakt compleet verward
Een berg gevoelens vormen een enorme warboel
Je voelt je merkwaardig en schaamt je voor emoties
Enorme pieken in je gevoelstoestand
Verloren richtingsgevoel, verlies van de normaalste noties
Maar wij helpen je wel, rijken graag…
De Uitredding
poëzie
2.7 met 7 stemmen
2.451 Waar red, waar berg ik 't aanschijn,
Graaf me in de mors'ge grond!
Droeg ooit een mens zijn aanzijn
In 't licht, zó wond?
Maar als met handen neemt gij
Mijn hand van voor mijn oog,
Als met uw adem zeemt gij
Mijn wangen droog.
En als een kind geheven
Op armen, zie ik nu
Alleen uw ogen leven,
Uw lippen, u!…
DE TAVEERNE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.471 Als smeltend zilver vloeien
de golven van de oude Rijn,
der bergen toppen gloeien
in purperrode avondschijn;
in ‘t dal wel verre beneden,
klinkt stil weemoedig het knapenlied,
en diepe, statige vrede
wiegt zwijgend over het blauw verschiet...…
Brachystonicum
gedicht
3.5 met 14 stemmen
8.581 Een zure vloeistof wordt bij hem naar binnen gegoten
De haren op zijn tong rijzen tot grote groene
Bergen beklommen door bolle bruine griezelberen
Zwelgend in de galsap van zijn sexdode slaap
Plengt de maan hem haar laatste zilveren traan
In zijn ogen valt en hem wekt uit zijn droomorkaan
Gilde het grindpad?…