35279 resultaten.
Stil verborgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Een zachte klank weerklinkt als een echo voort.
De glinstering uit jouw oog valt op mij.
De band die zo ontstaat verbindt ons.
En ogen verdrinken in elkaar.
Zo drijven wij in gevulde ogen samen.
De ogen gesloten in een moment van eeuwige liefde.
We zijn als sterren, stil verborgen op zoek naar eeuwigheid.…
Benen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
979 De echo sterft langzaam in de nacht.
En dan haar prachtige ogen
die roepen om een nieuwe dag
een kans als goud bij regenboog.
Maar met de wolken,
drijvend langs Brabantse lucht,
zowel zon als regenboog
gestorven.
Haar benen op de grond gezet.…
Ik hoorde klanken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 zoals het koele water
wiegt langs het riet
op een warme zonnige dag
woorden waarin het gevoel
het diepste, kostbaarste
van de mens lag verscholen
rondom statige gewelven
bleef het gesproken verlangen
in een echo voor even hangen
treffend als de adem
een streling langs stoelen
met zintuigen te voelen
een kunstige omarming
door…
als een asceet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 het Wad graast op de eeuwige velden waar
de herfst zijn kraamzorg heeft neergelegd, haar
schoot schudt van schaamte nu ze naakt
haar naamloze leden tentoonspreidt
ergens raakt een voorspoedige dood de echo
die haar loodst en ik vlucht in mijn langste
adem - ooit
alles raakt doorzichtig in de grijze wolken
die als vruchtwater kleven aan…
het kleinere kwaad
netgedicht
4.9 met 30 stemmen
704 toen we ontwaakten
voor dag en dauw
in het deprimerende hotel
mocht je niks meer eten
dus ontbeet ik ook niet
toen we de draaideur door gingen
en de lift in stapten
dacht ik terug aan het zwarte monster
dat we op de echo zagen
toen de afdelingsdeuren openzwaaiden
en ze je wezen welk bed
wilde ik je in een deken wikkelen
je optillen en met…
Winterreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Een magische wintermantel waaronder vredig, fragiel, nieuw leven groeit
tot lentezon vorst ontdooit
alleen zijn koude echo wordt gehoord.
Winterreis...…
Het oerlicht van geweten
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
558 Het is de echo van miljoenen jaren,
van harten die sloegen,
van handen die hielden,
van ogen die zagen:
Anders doen,
is breken.
En breken doet pijn
aan jou,
aan mij,
aan ons.
Dat licht heet geweten.
Dat licht is ons erfgoed,
ouder dan tempels,
ouder dan goden.
En zolang het brandt,
zijn wij mens.…
stille schreeuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
237 Ik roep je in de stilte van kathedralen,
waar echo s vallen als tranen op steen –
en hoor alleen mijn eigen hart,
dat breekt als een viool onder oneindige vingers,
toch blijft het spelen, speelt tot het laatste snik.…
Descensus
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
785 geen hemel die
zich openscheurt
geen stem die nog
een naam verklaart
slechts lucht
waarin het zwijgen
geurt,
de populier buigt
zonder wind
alsof een wereld
langzaam zinkt,
in iets wat
ouder is dan val
geen opstijgen
naar helder licht
maar dieper in
het stille dal,
de echo van
het heelal,
meeuwen trekken
witte tekens…
Nacht. - Aan het open raam
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.803 In norse toomloosheid, in koppig-taai weerstreven,
voel ik mijn rouw in mij gelijk de zee gebreid:
nóg wilder, waar ze in zich voelt huiveren en leven,
o Zee, het wéten van haar wrede oneindigheid.…
OPlichtgedicht
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
851 Niet te geloven wat ik heb gevonden
In Israël, waar ik heb rondgetoerd:
Een Dode Zee-rol! Wat je noemt een knoert
En oud! Flink door millennia geschonden
Wat zegt u nu, zit er een luchtje aan?
Hij komt ook uit een muffe grot vandaan!…
PRUDE AU MATIN (1)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
488 Toen de maan langzaam verbleekte
ontwaakte Hera uit een wulpse droom
zedig en traag schikte ze haarzelf in de plooi.
Welluidende merelklanken
en jubelende leeuweriken
streelden haar slaperige oren.
Hera’s soezen werd wreed verstoord
een woordenbrij gijzelde haar rust
kaapte haar dromen.
Oeverloos gebabbel had kop noch staart
leidde…
gebed
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.482 kom over en help
herstel mijn geloof
hernieuw mijn vertrouwen
in U en mijzelf
geef me één woord slechts
dat ik mag lopen op de golven
of splijt de zee vóór mij
kom over, geef hoop
belofte van de regenboog
strek uw hand naar mij
maar raak me met uw hart
één woord slechts
of splijt de zee voor míj
kom over en help…
Zout water
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
1.648 Jankend aan verre kusten
de zee zelf
de dood in haar armen
de kracht van destructie alom
boezemt angst in
metershoge zeeën boezemen angst in
onverwacht in een verlegen gebaar
zich terugtrekkend voor de aanval
ze jankt de zee
haar zoute tranen
over duizend doden in veelvoud
die ze afgeeft aan de stranden
nadien
verlicht door…
Tussen helm en duin
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
732 zag de sculpturen
tussen helm en duin
hun exposé aan de zee
ze golfden gedachten
speelden met licht in het eindeloos
gaan van beweging en krachten
Zij houwden schuurden en zaagden
zelfs in langdurig polijsten
konden ze haar net nog niet raken
we vonden een steen
die de zee heeft gedragen haar ronding
cirkelt volmaakt het menselijk…
Rondjes draaien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Ik hoor nu nog de zee
en zie haar golven ontstaan
en in een beweging
voor verre tijden blijven bestaan
Ik voel nu nog het zand
dat door de zee wordt gekust
en straks door de wind in
gladgestreken slaap is gesust
Ik ruik nu nog het zout
en deze zon op mijn huid
en de kijkende lucht
van het stiekeme mensengeluid
Maar er komt een moment…
sinds dagen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.535 sinds dagen
blaft een hond
tegen de hitte op
de villa is potdicht
de eigenaar aan zee
het hek is op slot
de buurvrouw brengt
hem proviand en water
maar hij denkt al aan later
als de villa niet meer potdicht is
als zijn baas niet meer aan zee is
als het hek niet meer op slot is
want ofschoon er valt te kluiven
en de buurvrouw kortgerokt…
Je blauwzwarte stem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 jij sprak
als basalt
in een zee
vol geluiden
een alt nog
jeugdig in tijd
je blauwzwarte stem
trotseert elk gelijk
ik graniette
in lichtere kleuren
breekbaar weerbarstig
voelde je dromen van binnenuit
zacht bas ik jouw
golvend komen want in
de zee vol geluiden vleugelt
ons lied er ver bovenuit…
Hoe schuimend spat
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.009 Hoe schuimend spat
dit zoute nat
alsof de zee
in iedere druppel
wordt herboren,
en duizendmaal
een nieuw verhaal
aan elk die luistert
wil doen horen.…
Ongewild
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
548 Droevige en trieste gedachten,
sleuren mij mee
naar die diepe zee
met zijn hoge golven.
Ik word bedolven
met gevoelens die mij neerslachtig maken
die mijn hart te diep raken
om er uit te komen.
Ik voel mij meestromen
naar de dieper dan diepere zee
het trekt mij ongewild mee.…
Son of a beach
gedicht
3.4 met 16 stemmen
13.870 Kijk
naar de zee.
-------------------------------------------------
uit: 'Wie wat vindt heeft slecht gezocht', 1972.…
Ondermaans
gedicht
3.7 met 7 stemmen
5.064 in de golf van een slapende zee
--------------------------------------
uit: 'Wie trekt de regen aan?…
Drijfhout en vuil
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
514 de zee
meedogenloos neemt zij mij mee…
ik zocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
599 zon en zee is wat je zocht…
Perpetuum mobilé van levensritme
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 Tijd is als de zee
oneindig verre deining
in hoog en laag
aanspoelende vloed
woedend als branding
ebbend verdwijnend
met regelmaat en rust,
perpetuum mobilé
van levensritme.…
Zomer in Rockanje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
680 De zee
Water, adem
Het zachte strand
De kleuren die lachen
We vinden de sporen
Van die verloren tijd
hoepelende meisjes
Een zandkasteel van oude lucht
Het geluk van limonade
slome dagen in Juli
we komen er nu langs
koppeltje duikend in ons hoofd
We zien de zee
die altijd blijft
altijd
blijft zingen…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Cato van Hout, 11 jaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
683 Ren je weg over de zee?
Doe dat dat ook, of doe je niet mee?
over de zee, ren
spring over kogels, vlieg
ben weg
van de aarde af-geschooten
De tijd trekt door.
maar jij bent alleen.
geen mens om je heen.
de tijd trekt door.
maar jij blijft staan.…
Zonsondergang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
571 Ik wil met jou de laatste keer
de zon in zee zien zakken.…
Queen of the sea
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 toch zal het nooit sterker zijn als de zee.
Schepen met containers komen en gaan,het is bijzonder
dat deze op zee gewoon kunnen blijven drijven.
Een binnenkomst van dit schip was voor
mij niet te missen.
Met prachtig weer deed het de haven aan.…
Waarom verwijt ge mij
poëzie
3.7 met 18 stemmen
2.744 Waarom verwijt ge mij de paden te verlaten
die, van hun eigen blik verlicht, de mensen gaan,
De zee die klotst om haar zelf- en, zonder baak of bate,
weet in haar slappe kom haar eindloosheid te slaan.
Ik heb geen doel, mijn God, dan van uw wil geboden.
De zee slaat aan de maan de maat van alle tijd.…