2258 resultaten.
Winterspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 De winter trof ons
Slapend alleen
Geen spoor verlopen
In toverslag bijeen
Dan priemt een sluimerend verlangen
Verscheurend als een eerste licht
In richting gemeend gevangen
Toont ruimte haar gezicht
Zo roept de vorm van beide
Het hele circus in bedrijf
Geen opvoering meer te mijden
Ieder wakend in een oneigenlijk lijf
Men went aan…
Opmontering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Ach beste vriend vergeet wat achter je ligt
En leef je leven vandaag, leef in ‘t heden
Gooi achter je de deur naar ’t verleden dicht
Vergeet ’t verdriet wat je hebt geleden
Kom vriend en recht je rug, ga moedig voorwaarts
Zit niet gevangen achter een open poort
Met gebogen hoofd ga je zo snel neerwaarts
Geniet elke morgen als de zon weer gloort…
Orfeurydice
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
440 Eurydice Eurydice
de mooiste nimf van al
godin, gelijk Persefone
de schoonste bloem in 't korendal
ik nam jou mee in mijn gezangen
van kreta naar persepolis
van kasjmir naar de hindu kush
van kazachstan naar kyrgistan
maar plots nam hades jou gevangen
was 't opzet of een overval?…
(On)beantwoord verlangen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
406 Zijn door haar beantwoord verlangen,
Waarmee zij zijn hart nu vult,
Is ’t enige nog voor hem telt,
Nu hij haar aandacht heeft gevangen.
Zij bleek voor zijn verlangen niet blind,
Zij zag hem nu wel staan,
Liet merken dat ze hem de liefste vindt.
Hij plengt ’n vreugdetraan,
Wijl hij haar en zij hem bemint,
Saam ’t liefdespad op gaan.…
Farawaystan
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
281 Missterieuze Elime
is samen met Judy
Felice en Elfriede
voor eens en vooral
van het tableau vivant
voorgoed verdwenen
met de noorderzon
voor altijd en eeuwig
in het gevang…
Ontworsteling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
158 Toen het dier de blik ophief uit het gras,
zijn klauwen opende, en met een schok
zichzelf gevangen zag in de tijd.
Geen schepping uit het niets,
maar uit de adem van een jager, een prooi,
wankelde een denker tevoorschijn.
Het blijft een huiveringwekkend raadsel
dat het sprakeloze stof een stem kreeg.…
Dwaas aan de Poort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
285 Zij herkende, vluchtig, de absurditeit van deze wereld,
gevangen in de dwaze toespelingen van een vermoeide ziel.
Laat de vergankelijkheid maar aan het nageslacht,
aan hen die straks de lippen op de doden drukken.
Hoor nu, er klopt een vreemdeling op de poort,
een zielloze gedaante uit de schaduw van de stad.…
Tartarus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 Kluistergestraft aan de hartmonitor
Gekneveld aan catheter en tube
Ligt Levensnevelend in limbo
De wrakende dupe
En kind noch kraai bezet
De ziekbedrand waaraan ik "de horror"
Met stokkende lippen prevel
Tot zijn duikerklokkig oog
Het bolsegment priemend uit de kom
Dat afgezonderd in een nopend noumenon
Ik seuterig bij zijn…
Vrij verbonden ...
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.077 als een heerlijke
passievrucht, vurig pel jij de laatste
schil van mijn lichaam, raakt mijn hart
in haar ziel, ik volg jou in woeste golven,
bemind door al jouw zinnen verlies
ik mij in jou, speel begerig met ons
verlangen, nader dichter dan dicht,
streel onze adem met mijn tong,
laat je smekend verdwalen in
hartstocht, eenmaal gevangen…
moeilijke tijden !!
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
2.578 En nu zit ik gevangen in
mijn eigen verdriet en eenzaamheid.
Soms weet ik niet hoe erdoorheen te komen.
Het geluk heb ik verleerd,
vertrouwen doe ik bijna niemand meer.
Al die ellende voor de mensen om me heen
die me lief hebben, dat doet me nog het meeste pijn.
"Waarom " vraag ik dan?
maar daar krijg ik geen antwoord op.…
Dementie
hartenkreet
3.0 met 289 stemmen
31.037 Leven doen ze niet meer
Niet meer zoals vroeger
Verdwaasd lopen ze door de gangen
In hun eigen geest gevangen
Ze zijn altijd aan het zoeken
En ik hoor iemand roepen
Waar is mijn fietsje gebleven
Dat ik van mijn moeder heb gekregen
Ik loop maar door en zeg maar niets
Want ik weet niets van een fiets
Ook kan ik niet zeggen
Ik zal hem…
Schooljongen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.323 Ogenblikken gevangen in een bel
ergens over de tijdgrens waar je mijmert
Hij las de kennis in een damesblad
raadde de welvingen van de juf
de deining van haar buik
de bloesemgeur van haar liezen
Kronkelende krijtlijnen op het bord,
Over leenheren die zonden ruilen voor bezit.…
Het kind in de kast
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.376 haar
ze hoort het slot knarsen
De opgetrokken knietjes
verbergen haar hoofd
ogen stijf toegeknepen
Nee, ze wil niet kijken
naar het griezelig lege zwart
Haar blote voetjes vangen
de kilte van de vloer
Stil is ze, muisstil
Het kind in de kast
Jaren later, angstzweet
dampend op haar lijf
bij het zien van de kast
met de kromme sleutel
Gevangen…
Mascarade..
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.157 een bloem nog in de knop
Je moest ze alleen nog water geven
Vol vertouwen was ik dan ook
Dat het je ooit lukken zou
Te doen wat je altijd al wilde
En wat ik wenste voor jou
Maar ik heb mij blind gestaard
Op al jouw mooie dromen
Ik had moeten weten dat op een dag
De werkelijkheid zich zou tonen
Lichaam en ziel compleet bevroren
Gevangen…
Een wereld voorbij
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
1.184 De regen vormt gestaag
Een druppel op m’n raam
Het licht weerspiegelt
En verspreid een
Caleidoscoop aan kleuren
Gevangen in een glazen bol
Krachten absorberend
Ontstaat een nieuwe wereld
Kijkend van dichtbij
Word ik beweging gewaar
Een wereld op z’n kop
Groeiend en groeiend
Om me heen
Verdwijnt mijn eigen wereld
Verleid door fantasieën…
Gebonden
hartenkreet
3.6 met 25 stemmen
4.327 en een meisje
Die samen vriend en vriendin wilden zijn
Ze smolten hun levens aaneen als broos glaswerk
Ze deelden van alles: vreugde en pijn
Toen kwam de duivel, vol haat en vol afgunst,
Hij blies heel langzaam het glaswerk tot bel
Daardoor werd het nog mooier vol kleuren
Maar het werd ook een gevangenis, een hel
Samen waren zij daar gevangen…
Als een mens zich verliest
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
1.258 dat doch als haast zeker
de zuivere zienswijze draagt
van worden naar zijn
waar echter de kap
gelijk een mantel
van het hemelgewelf
mij verblindt
en het hoofd bedekt
als scheiding tussen mijn en dijn
met het gewicht van oneindig licht
zich ongrijpbaar spreidend
over het verstilde aangezicht
en hoe zijn uiterlijk schijn
gevangen…
middaguur in Bardolino
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 en wijzers van kerktorenklokken hangen vast
in hun tijd. zolang zon, regen en wind het toelaten
wijzen daken alles terug; enkel de woorden
van doden spreken nog over huizen. de morgen
is de avond en de middag vibreert heet in de dag
de echo van stappen over houten bruggen
zijn het gefluister van bomen en zichtbare zeilen
houden stemmen gevangen…
Een nieuwjaarsgroet voor...
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.218 Een nieuwjaarsgroet voor de verslaafden,
voor mensen op de dool geraakt,
voor wie gevangen zijn of zoekend
naar wat hun leven zinvol maakt.
Een nieuwjaarsgroet voor de verliefden,
de pasgeborenen op aard',
de oude mensen, ziek of eenzaam,
de kinderen en wie hoop bewaart.…
Merel
hartenkreet
4.2 met 44 stemmen
5.890 zieke merel gevangen in toversteen
zilverkleurige schittering op het water
zoute tranen langs je wangen
zilte herinneringen aan later.
bleke huid en doffe ogen
boze ziekte zonder mededogen
blote borsten met vele draden
bange lossers aan de kade.…
de blinde speleman
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.176 scherper dan wie twee ogen heeft
lucider dan een helderziener
ik overspan gezwind toen en nu
leg een roestende knoop
tussen geheugen en verleden
tussen droom en wat werkelijk is
drijf op het meer golf op het zand
van herinneringen en memories
in een blauwachtig labyrint
het scenario is uitgetekend
generaties geleden reeds
het éne is gevangen…
Ik wist niet wat liefde was
hartenkreet
4.3 met 24 stemmen
1.735 geslacht
Deed alles zelf, m`n huis was een pracht
Toen kwam jij totaal onverwacht
Je mepte me omver met je aantrekkingskracht
Ik kon niet meer op mijn benen staan
En van wat je zei heb ik geen woord verstaan
Rood, verlegen wat niet meer
Voor jou had ik geen natuurlijke afweer
Tranen liepen over mijn wangen
Jij hebt me voor altijd gevangen…
Pandora
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
789 En o o wat zijn de gevangen dichters vol jolijt
wanneer ik hen als spelbrekende klikspaan zeg
dat uw geheugen zo leeg is als een ontrafelde windhoos.
Vanaf morgen bent u toch alles kwijt en herinnert u zich
enkel dat ik dankzij u in mijn zomersblauw walhalla lig.
Blijf nu in vrede. Denk aan
niets.…
Gestolde gevoelens
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.234 Ze bestaan en
houden me gevangen
in onwetendheid van vergeten verdriet
en ontvluchte werkelijkheid.
Tot steen gestolde gevoelens
zitten vast in mij, worden
terug vloeibaar door
begrip en erkenning
in een wereld waar ik
ze reeds vergeten was.
En toch deden ze pijn.
Als paarden in galop
breken zij uit mijn lichaam.…
Mijn zoektocht
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.241 Gevangen in dit lichaam
voel ik me eenzaam, zwijgzaam.
Het verlangen zo ontzettend groot,
geef ik mezelf niet meer bloot.
Wens ik vurig naar zelfvertrouwen,
ondertussen steeds meer mijn masker aan het opbouwen.
Hopend dat zelfrespect ooit de plaats van onzekerheid in kan nemen,
en het einde zal betekenen van alle problemen.…
Zeven Werken
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.561 winterbleek
op schoot van Brusselse straten
Gehavend - ontheemd
van de wereld vervreemd
tussen mensen die werkelijk
haar ledigheid niet zagen
Niet haar honger
dorst
haar schamel kleed
de wind die haar de das omdeed
het zieke kind dat aan haar borst
in tranen werd gedragen
Ze hadden haar begraven
met de voegen van de stad
waar zij gevangene…
Overvloed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 Nu het warmer wordt, komen alle jonge muizen naar buiten en worden ze gevangen door de bosuilen.…
Drie verzen voor een dode III
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.061 . —
meestal op stille ongerepte plekken
waar de natuur nog iets gevangen houdt
van haar voormenselijke zuiverheid.
soms aan een water, soms ook in het woud.
maar op de rotsen met de zachte wieren
die onweerstaanbaar aan uw haar doen denken
vrees ik u telkenmaal te gaan herkennen
in de gedaante van een vluchtend hert.…
'k Stond over 't wonder...
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.184 'k Stond over 't wonder van uw zijn gebogen,
Kind, ziel gevangen in onze aardecel.
En duizlend tuurde ik, als in diep een wel,
In 't grondeloos mysterie van uw ogen.
- ‘Daalt ge uit de Hemel in de levenshel?…
help - riep ze nog- we vallen
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.318 en jij de mijne - floot hij zacht
terwijl hij in haar spiegel keek
hij zocht de warmte van haar schoot
en vond in haar een lotgenoot
zij was gevallen voor de kracht
waarmee hij hoog te vliegen leek
in diep en onvervuld verlangen
voor het leven veel te groot
beloofden zij in zielentonen
de weidse hemel te bewonen
onmachtig in elkaar gevangen…