Alle inzendingen over glas

2594 resultaten.

Sorteren op:

Geen Titel

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.104
overreden In stukjes gescheurd Weggerukt uit haar oude leven Zit ze in een vreemd tehuis, Te staren uit het raam De minuten tikken weg En het leven vliegt voorbij De vroegere vrienden mompelen Het zou je maar gebeuren En kijken haar meelevend aan Om daarna weer vrolijk verder te gaan Maar zij blijft daar eenzaam zitten En door het glas…
Renate20 oktober 2008Lees meer >

Eens in Venetië

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.223
er was sprake van een onstuitbaar beven Beneden op het kanaal bij het San Marcoplein verstoorde een gondel het trage golven de gondelier roerde zich vooruit Het opende een rij van vragen van waarom nu en waarvoor Een boodschap van de goden van de oude dagen Waarom juist ik hiervoor wakker geworden was uitkijkend door het raam met een glas…

Dichterbij

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 716
al zag hij nog een laatste maal zijn schouders op de golven dansen als een dronkenman die slepend er zijn evenwicht niet vond Het was te lang -te lang geleden dat de wind hem had gemeden maar nu zuchtte hij zijn ogen waarna hij het venster sloot de dood was verder weg dan ooit en dichterbij was hij tevreden toen hij staande voor het glas…
jan haak17 februari 2009Lees meer >

jij dronk het tegenlicht

netgedicht
2.6 met 36 stemmen aantal keer bekeken 2.204
herleeft in haar compassie, doch het late maanlicht schrobt de nacht voor zich uit en stapelt hoop op afvalbergen woordenhoog jij lijnde de grenzen op je kaart en scheurde de evenaar in twee, jij kan niet houden van een wereld waar levens worden geplukt zoals wij in ‘t vroeger eens de appels met elkander deelden met genoegen vulde jij het glas…
elze2 mei 2009Lees meer >

Voorbij

hartenkreet
4.5 met 57 stemmen aantal keer bekeken 3.768
Scherven onder jouw voeten echo van mijn ziel vreemdeling die mijn emoties bevroor als ik toch kon ontwaren jouw gezicht jouw gedachten kon voelen misschien, heel misschien zou daardoor mijn verstard hart nog kunnen bloeden Geen woede geen verdriet geen pijn geen besef van plaats en tijd Fragiel als glas, ligt aan jouw voeten alles wat…

Stilleven

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 901
helder sneeuwlicht uit de hemelse maagd geboren stuwt tegen het glas in lood opgehangen tegenover het ingelijste bos, dat romantiek ademt van een zomer de glazen Christus in velden verdeeld kijkt neer op de volmaakte mens zonder ledematen: de torso van een man zo toont een bescheiden deel ik aanschouw de gekruisigde zijn borst…

´Dicht z´n dicht´

netgedicht
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 502
Bevangen door stilte en ongeduld, de jacht naar ultieme zinnen, gedachten en het glas rijkelijk gevuld, voelt hij de leegte van zinne, elke streek bevat een woord gedreven bouwt hij voort, versjouwt zich aan de droes van de tijd, in roes ontstaan beelden in de ziel van de dag die op hem wacht, buigt meewarig over tekst en uitleg die…
pama20 februari 2010Lees meer >

Peepshow

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Ze wuifde naar mij, terwijl ik al bijna tot een hoogtepunt kwam, haar borsten met de grote tepels stonden stoned en spits in de lucht te ademen, haar boze pooier bonkte op mijn deur, maar dat kon niet verhinderen dat zij door het glas brak, ik haar pooier met een karatetrap uitschakelde, wij samen van kijken en bekeken worden tot een huwelijk…

- Zee van vlammend Vuur -

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 707
als een zee van glas met vuur vermengd, wilde ik bloemen van schouders kussen terwijl onze monden verzegeld waren en alle ogen schuchter keken, en zonder liefde rood openbloeiden om duidelijk te zien wat pure liefde was, terwijl de zee van vlammend vuur ontredderd een omheining was.…

Wat je wil

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 884
Het water druipt langs de muren er groeien zwammen in de hoeken het glas valt uit de ramen klimop zoekt zijn weg naar binnen ratten knagen door de vloer een weg naar boven. mijn doos rumbonen,repen chocolade, koekjes,dadels,aardappelchips, alles nemen ze mee zelfs geld,horloges en telefoons.…
rudy paans7 oktober 2010Lees meer >

Vader

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 880
Het woord vader zit in de klank van oude hobo's die melancholisch het gejaag der harpen doet verstenen het zit in het geluid van brekend glas dat met koele gratie de sintels in de as tot glinsteren dwingt en na de stilte en de storm breekt het door de wolken, soms als een schitterend conclaaf van open en gesloten lettergrepen statig…

Bottle of Blues

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 750
‘k Zit al een tijdje in m’n glas te turen Ik weet het…. drinken…het is verkeerd… en het zal ook niet zolang gaan duren Maar ik word vanbinnen verteerd, nadat je vanmorgen woest ’t bed uitgleed me schrijnend van weemoed achterliet je mooie kontje definitief de deur dichtsmeet greep ik naar een fles vol bluesverdriet de bodem is al een tijdje…

En dan krijgen we weersverandering

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
Heerlijk is dat zomerweer dat luieren in de zon ergens op het pas gemaaide gras of in een luie stoel op het gazon je humeur is als de zonneschijn warm, licht en mild en naast je staat een koel glas met drank waar je je niet aan vertilt langzaam sluiten je ogen tegen het felle licht ongemerkt lig je aan een palmenstrand en maakt een schitterend…

Westers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Eens als stad de vleugels uitslaan, straatwanden neerzetten in baksteenrood, bovenramen met fraai glas en lood. Mercatorplein doet een wijk ontstaan. Het noorderlicht wil je zien in de Vespuccistraat. Hoofdweg met strak gevelaanzicht als ader met bloed. Portieken met tegels in glazuur maken het zoet.…
Pablo29 juli 2011Lees meer >

De moeder het kind

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.217
Een minuut of tien dat ik haar zag, in ’t glas, mijn droom gedronken, mijn hoofd vol van het water, wijd en zijd laat mij daar tussen haar onstuimigheid een beeld vernemen en mijn ogen blonken. Het was geen schim. De golf die zij bevoer kwam traagzaam rechtdoor naar de kust gevaren.…
Hanny23 augustus 2011Lees meer >

Potdicht (4)

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
Het hete vuur van woordenwinden in dit glas water, Buitenhof, waar ik mij steeds opnieuw moet vinden als daggesprek en buitenstof. Bestaat dit echt of zijn wij poppen, naturen dansend tand om tand, gedurig in heet vuur ontstoken door beelden uit nat zand? Ga maar bij dichters, boeren kijken: hun vers, hun oogst, vast in de hand.…
Fibo Foppe27 augustus 2011Lees meer >

Stilleven

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.056
in volheid van leegte vormt een opgerekte schaduw smalle strakke strepen over zand, in uiteinden verbonden, wijzend naar een verhoogd terras daar, verder, onder azuur waar zicht in ongrijpbaarheid landt een transparant glas, verguld met aangeslagen licht, reikt over eigen lengte heen opweg naar een bindend slot echter door de zonnestand…

Ik heb zo vaak…

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.916
Als ’t koude glas drukte ik mijn hete wangen Mijn ogen zochten door de mist te turen, Speurend wie nog zo laat de laan inliep. En in mijn oren zong mijn oud verlangen De wijze die in al mijn droeve uren Niet wilde zwijgen, maar uw namen riep. ----------------------------------------------- uit: Nalezing I (1907 - 1915)…

Een verre Vriend, liefde en de dood.

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.195
Ondertussen zagen wij, in liefde, zittend aan de rand van de zon, glas Castelli Romani in de hand wel zeven schepen tegelijk in beeld. Niemand die het zal geloven, van die zon, die olijven en die wijn, van die liefde en de dood.…

Kentering

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
met gesloten deuren en ramen is het er als een doorzichtige houtworm vreet het zich gestaag naar mijn binnenste niet te stuiten knagend vol genot geen verweer maar zin in morgen meer het leven laat zich zien zonderling kronkelend maar helder als glas flonkert het diep in mij handen voor de oren ogen strak gesloten maar het komt binnen anders…
KeesJan Plomp1 september 2012Lees meer >

AAN DE MAAN

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.422
U groet het avondkoeltje en ritselt door de blaân Van berk en populier, die in uw glansen weemlen Misschien doet ge ook uw licht door 't bontgeschilderd glas Der dorpskerk op het graf van mijn geliefden dalen; Maar ach, al drong ge ook door tot hun zo dierbare as, Ze ontwaken niet, hun oog is blind voor uwe stralen.…

Het gietijzer van stations...

gedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 10.168
Het gietijzer van stations, het glas, je handen. Deze schoonheid is breekbaar, is te ontkennen, maar overtreft ons. Ik ben klein in je nabijheid als een tor in het hoge gras, dapper ploeterend - in de verte ben ik groter, spookhuis, het vervormde beeld in de gekromde spiegel.…
Mark Boog29 december 2021Lees meer >

Schoonheid

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.010
(voor Liu Yu Xin) Ik loop door een bos met bomen van goud en de paden zijn bezaaid met anemonen twintig kabouters brengen een glas wijn en mijn naakte lichaam vindt een meer gevuld met het helderste blauwe water en zeemeerminnen strelen mijn lijf en van een dolfijn krijg ik meer wijn terwijl jij in de verte mij wuift betovert jouw lijf…

Basale ganglia

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
dagelijkse pendelreis hij maakt zo alle dagen steeds gewoner verruilt ledigheid voor een vaste prijs de pendelaar tussen mensen als de zijne volgt de tegels op het rookvrije perron terwijl het zog van passerende treinen lijzig licht verdrijft uit de ademloze zon langs afgewende blikken van zwijgzamen schuift onbetreedbaar een panorama in glas…
Iniduo22 februari 2013Lees meer >

Verveloos?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
Dichten is liegen op een hoger plan van een lentemus een zwaluw maken als deze onschuldige het lijden kan, nonchalant de kosmos raken, nog met een uitgestoken vinger in de pap, en trek daarmee een smetteloos laken over de lappendekens van een laatste winterdag, achter de spiegel staat een droombeeld wat ik herken, de hemel drinkt het eerste glas…
Pama20 maart 2013Lees meer >

plompverloren geluk

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
een landschap waar je plompverloren komt te staan ik was vergeten stil te staan er hing een blad papier in mijn mond alles wat ik moest zeggen voorontwerp tijdsbestek en de rekening achteraf nochtans [was ik iets vergeten] vraagtekens luifels gaan open en dicht haag vol met dood dode bladeren vers gras verse eieren vers leven een glas…

Sliep uit

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 8.628
Helemaal diep achter glas wacht Brom de lange dagen van de fotografie af. Brom driepoot niet tweepoot Bron. 'Bron is een mooiere naam'. 'Ik ben heel tevreden met Brom. Brom, voornaam Toon.' De vrijwillige molenaar, scharrelvleesafvalsnor, te oud om nog auto te rijden.…

twijgen worden mens

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
vernis van de wind, de kou zal in zijn honger blijven zoals de schaduw van de verdwenen pas niets zal de tijd doorstaan in weggelaten woorden er rest nog wat tapijt van het nooit geoogst respect twijgen worden mens en de vrucht verstilt wanneer er wordt gemaaid, zal ik sterven in het wieden van het gras, me glazuren omwille van het lege glas…
elze29 januari 2014Lees meer >

De dood viel op een dinsdag

gedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5.425
Aders marmerden mijn armen dieper en dieper dan een glas was de stem die jou plechtig aan het hoofd bracht van al mijn onbegonnen doch gezongen brieven. Zo liet ik mij te water, zo lag ik te baden in dat lied. Met mijn erectie linea recta naar jouw sterrenbeeld. Een dinsdag en de dood, zei ik. Je was er niet.…

Ligstoel I

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 26.279
Zoals je een cognac afmeet door het glas horizontaal te leggen, zo is dit liggen, ik heb niet veel van mezelf nodig om vol te zijn, wat ik nodig heb is vooral: weinig:. Er is te weinig weinig. De vergevensgezindheid van het niets waarin wij, als we eveneens niets zouden zijn, zouden passen. De lucht is zo blauw als vergeetachtigheid.…