3975 resultaten.
KOEIENDANS
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
294 De deuren van de stal
zwaaien wijd open
telgen van het runderras
verdringen elkaar wild
na maandenlange opsluiting
rennen springen en stampen
op de ruime weide
waar elke grasspriet
feestroes en vrijheid roept
de dolle dieren
werpen al hossend
de stalgeuren van hun huid
door zuiv're lucht over bloemen
reuk kringelt en windt op
stijgt…
Gezamenlijke Leegte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 Daar werd met zoute lippen gezoend
gericht op zijn geketende lijf
die jaren van smuilen en buigen
vervreemd in de gedeelde leegte
bleven de wrede kauwtabletten
weg van rustgevend bladgeritsel
stuitte zij op zijn verharde huid
Zij wierp alles met verve van zich af
de afschuwwekkende werkelijkheid
met vulgaire viswijventrekjes
daar stond…
Aan het eind van de laan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
177 goudgele laan
die oplicht aan de overkant
Mijn kameraad heeft me vaak
tegengehouden, liet me niet
wegzinken in mijn verlangen
liet mijn voeten niet schuifelend
ritselen door de herfstbladeren
om naar haar toe te gaan
naar het lachje om haar lippen
in de parelende lucht, geurend
naar beginnende verrotting
denkend aan haar zachte huid…
Eeuwig geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
182 Jouw passie kruipt onder mijn huid,
Ontvlamt in mij ’t vuur,
Prikkelt mijn zijn van top tot teen,
Dát kan slechts jij alleen.
Jij brengt de zon in mijn leven,
Verwarmt mijn lijf en leden,
Je bent ’t centrum van mijn zijn,
Maakt één van mijn en dijn.…
Jouw fluwelen plooien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
36 Ik zal de nacht die we gelegen
hebben als een legende
optekenen, de hiërogliefen
inlijsten en de geuren
van ons amoureuze minnespel
bewaar ik in mijn kathedraal van
adem, de fluwelen plooien
van jouw huid, je gespreide
lendenen, je mond die mijn
lippen vroeg, je buik
die als een bedding golft
en zo de deining van mijn
dans als een…
HEROÏNEHOERTJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 De maan bescheen ‘t naakte huid
van haar, die achter ‘t venster zat
Ze hoorde aanhoudend het gefluit
en het vragende: Ga je mee schat
Haar gordijnen schoven soms toe
als weer een man de liefde zocht
Ze was nog lange niet levensmoe
maar feit was dat ze was gekocht
Haar lichaam was zo jong en teer
bijgevolg ontfermde zich die vent
Over haar…
Zal ik je stilletjes laten?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
958 Kon ik maar de regen zijn
die de zachtheid van je huid benat,
die dichter bij je mag komen
dan de aanraking van mijn hand.
Ben ik jaloers op de regen?…
Ze luistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Ze wacht,
verlangt
een nieuwe huid,
een ander geluid,
die verre stip
uit handbereik
al een adem lang.
Ze luistert,
verdwijnt
in het lied van de wind.
Het levenslied houdt haar in de ban
al levens lang!…
vergeet te sterven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
520 de oude en moegestreden huid
dat vuil over de dekens kruipt
wijst af tot voorbij de laatste snik
wanneer de wilskracht ’t vertikt
laat de wrangheid van ’t chagrijn
neerdalen als ’n snotterig venijn
want niet weten verschoont ’t verstand
de vrucht verdroogd, ’t vel verbrand
’n nacht losgeslagen in de tijd
de zon verbaast wat zij benijdt
als…
Wanneer herfst ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
339 Ritselend blad valt
ademt de koele herfstlucht
stilte op mijn huid
Bomen ademen in zachte
bewegingen van goud en roest, hun bladeren
ritselen neer als fluisterende herinneringen, ik zie hoe de lucht
vol tinten koper en as wordt, en mijn huid voelt de koele streling van vallend licht.…
Een leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
492 Want er zal een dag komen—
de laatste blik in geliefde ogen,
de laatste kus die trilt op je lippen,
de laatste geur die je ziel verwarmt,
de laatste schemering die de dag zacht uitwist,
de laatste aanraking die blijft hangen in je huid.
Daarom, koester.
Zeg wat ongezegd bleef,
fluister wat je hart al jaren draagt.…
Blonde minnaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
431 Een storm van huid en haar.
Alle rust verdwijnt.
Het ik lost op.
Het spat open in de ander.…
in ogen die begrijpen
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
1.919 mijn vingers dansen
zacht over je huid
voelen het geluid van
diep intens verlangen
ik stuur ze niet
maar lees de melodie
in ogen die begrijpen
die ik nooit meer
kan ontwijken omdat
ze onze toekomst zien
nog is vandaag
de dag dat we genieten
gisteren is voorbij in wat
de anderen voor ons lieten
dat ging niet tussen jou en mij
zachtjes…
Navigatiesysteem...
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.847 Ik navigeer heerlijk
met mijn handen over je huid.
Onweerstaanbaar, begeerlijk.
Ik zoen de sproeten op je rechterbil
en via de kuiltjes in je onderrug
glijden mijn lippen naar boven
richting linkerarm met je
Drakentatoeage bovenaan.…
contouren van je schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.626 ik keek en
je was naakt
maar zag je
roze liefde sluieren
ontbloot maar
toch verhuld, in rood
contouren van je schoot
in maagdelijk geduld
je wist dat ik je wilde
weerstond de vingers
op je huid met een blik
die jaren honger stilde
je ogen openen mij
handen gaan het heden
veel te snel voorbij
laten toekomst zuchten
ik ga in…
Zaagsporen
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
1.296 Een wakend oog, mijn opstaan
er zijn geen grenzen aan de dagen
heldere nachten bij volle maan
vetverchroomde volle magen
Een starend oog, mijn leven
er hinkelt een treurwilg door het beeld
vage zaagsporen, achtergebleven
onze huid als behang verspeeld
Een slapend oog, mijn dood
er roest een spijker in mijn hart
verzwolgen in de moederschoot…
Anders
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.736 "Wij zitten elkaar niet op de huid
laten elkaar in waarde,
als jij iets wilt,
mag het van mij"
De leeuw rekt zich uit in het dorre gras
en overziet zijn rijk.
Dan drukt hij op de rode knop.
"Kom,
We gaan naar bed
Ik heb slaap".…
De laatste sterren
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.741 Raak niet aan mijn tranen,
loop zachtjes om me heen,
nog even naar de sterren kijken
en het boogje van de maan
Het ontwaken van de pijn,
vluchtig langs mijn wang,
draagt de stilte in jouw ogen
als wij de woorden overslaan
Vraag maar aan de nacht,
slapend op mijn huid
' Mag ik even bij jou schuilen
voor het leven mij verlaat…
gloed
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.941 cellen vuren in het centrum
hartkleppen kloppen
rode stroom vertakt
in blauwe vaten
in fijne haren
intieme plaatsen
wat zou het
wie houdt het voor mogelijk
dit wensen te stuiten
zijn handen met kracht
op haar huid die begeeft
en het warm
en het nat
en het ineens
ineen zijn
stilte
beweeg niet
laat eeuwig het dubbelen duren
hou…
in rondingen je lijf gezet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
863 uit zand en vuur
heb ik je beeld geblazen
in rondingen je lijf gezet
je ogen glanzen
transparant verbazen
je ziel als bodem ingelegd
de zon licht zacht
je trekken uit en
schittert je beweging
je huid grenst aan
de wind en fluistert
zijn gevoelige beleving
je bent gestold in het
moment van reageren
je wilde zoveel uitproberen…
Vrijheid
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.262 Als een deur van de bus zacht sissend opengaat
midden in de nacht op de grens tussen
Irak en Iran ergens, identiteit gevangen
op de grens van huid en ondergoed vastgespeld
Een denkbeeldige lijn
tussen moederland en vaderland
de vrieskou van de woestijn
IJspegels en sterrenlicht
maken de morgen mogelijk
Terug en weg naar Nederland…
de voorhuidmonologen
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
2.047 de goede God, hij zorgde voor een wonder
onmisbaar bij de schone paringsdans
hij schenkt de liefdesdaad de volle glans
een reepje huid, doch zonder meer bijzonder
hij past om maatje pink en volleponder
bescheiden als hij is, maar zoveel mans
al klinkt het vreemd, onmogelijk bijkans:
de moslim en de jood, zij doen het zonder
hij is het speelgoed…
Huilen als de wolven.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
707 Met lege handen
en een leeg hart
gevoelloze vingers
haar blik verstart
koude streelt haar huid
voelen doet zij niet meer
woorden zo bast
het doet haar geen zeer
terug is de façade
het masker van alsof
haar metgezel van jaren
weer vanonder het stof
één schil was gepeld
een glimp van haar hart
was getoond voor even
nu rest nog…
omdat ik bloed vergiet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
714 ik heb je
voor vandaag
van huid en haar ontdaan
alleen je strottenhoofd
spreekt mij nog tegen
spieren pezen nog
in laatste contraheren
maar ik ontleed je toch
mijn zoektocht is
een allerlaatst proberen
te vinden wat
geraamte draagt
organen zijn genomen
hormonen stromen niet
omdat ik bloed vergiet
je toont structuur
van korte…
Begeerte
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.543 Golven van begeerte
overstromen blote liefde
handen die gepassioneerd strelen
overgave aan verlangen
Warme adem, vlammende kussen
op gloeiend hete huid
vurige liefde brandt
ruik het zoete lichaamszweet
Striemende regen
onweert hard
verblindt, onberekenbaar
ontzettend koud
Onderhuids smeulend
zoekt lava echter uitweg
vuurspuwende…
Memory ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 bedolven
heftig en totaal bemind
Gedachten nemen 'n vlucht
woorden vliegen mee
Altijd weer dat trekken
naar die woeste zee
Oneindig in de verte
gevoelens stromen mee
Starend naar de horizon
verdwijnen in de zee
't Opsnuiven van zilte lucht
Ik proef op mijn lippen het zout
Ik voel het zand tussen mijn tenen
De warmte op mijn huid…
't Afscheid .....
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
858 Droom voorbij
jij vervaagt
tot een schim
in de verte
Langzaam ontwakend
een glimlach
in m'n hart
'n herinnering
Geleefd
en gevoeld
in woord
en gebaar
Gezien
en geroken
jouw huid
jouw haar
Jouw liefde
bracht geluk
verdriet
en pijn
't Afscheid
heftig
intens
maar volmaakt
Jij, alleen jij
bent degene die
ook m'…
voordat geheimen gaan vervloeien
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.141 vingers op je huid
ogen die zacht spreken
woorden die gaan breken
zullen steken als je praat
de laatste stap voordat
geheimen gaan vervloeien
jij zult me daarna tijdloos
boeien met intimiteit
tederheid die groeit
in het tasten naar elkaar
die openbloeit in kleuren
van genegenheid
ik heb je blik gelezen
de vragen in je geest gezien…
Een nieuwe dag
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.027 De vrieskou gevoeld op m'n huid,
voorbije duisternis herdacht.
Licht bevroren ramen,
mensen krabbend in de weer.
Waar de nacht en dag afscheid namen,
een nieuwe dag keert weer.
En de zon doorbreekt de wolken,
smelt het witbevroren gras,
condens verdwijnt van de ramen,
en wordt weer doorzichtig glas.…
Zintuigen
gedicht
2.4 met 44 stemmen
17.838 Na dagreizen slaap komt denken vermurwend
een diep mes langs achter in mijn ruggemerg
en haastig breek ik je binnen
en word geboren genezen gedragen hersteld
in een oogwenk
reuk: een lichtende ingeving
mijn huid wordt bevleugeld met tastzin
smaak komt als bloed in mijn mond staan
gehoor breekt door het netvlies van mijn oren
de morgen…