2296 resultaten.
Het gedenken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
452 Elk verlangen in de nacht vol verrukking;
duisternis zingt als de maan ons kust,
en ik toekijk hoe zij het licht blust.
‘- de nacht gaat aan...’…
RUST VOOR DE DOOD!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 Ik wil rust
aan de kust
een strandstoel een must
lekker met de zonsondergang
voor m'n eigen ondergang
rustend lang genietend lang, lang, lang
of lekker lang lui en loom
onder een grote oude boom
is waarvan ik droom
dus mijn lust
is rust
flink worden gesust
van zoveel must
van zoveel moeten
niets te moeten zoeken
niets te willen…
Voorjaarsbode
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
313 Vleugels in de zon
langs bloesem dwarrelt hij zacht
lente ademt licht
De ochtend ademt over
het jonge gras, een zachte gloed die
de stilte kust. Daar dwarrelt een vlek van kleur, los
van de aarde, een fluistering van lente die zich voorzichtig aandient.
Je draagt het licht van
nieuw begin, lichtvoetig, onbelemmerd
door gisteren.…
Omgekeerde vlag.
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
135 De stikstofregel moet verzachten,
als regen op verschraalde grond
Het draagt de herinnering mee
aan wat ooit vloeibaar was en teer,
wacht slechts op één druppel vocht
die haar wakker kust – tot leven weer.
De wind die eens de vlag liet dansen,
fluistert nu een lege klacht.…
De jonge meeuw
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
222 Geen witte pijl nog, maar een zoekster op de kade,
die met geduld de taal van de kust leert.
Straks slaat zij haar vleugels uit naar het open water,
en wast de zee de laatste jeugd van haar rug.…
Waar het water zwijgt
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
186 langs het stille riet
een rimpeling trekt voorbij
ochtend zonder woord
Het vroege licht strijkt over de rimpelingen,
een zachte bries die de oeverranden kust,
de ochtend draagt heel even een geheim
dat enkel door het stille riet wordt verstaan.…
Spelregels voor de nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
27 Dan klimt de wijn tot in ons zinnenslot,
en drijft ons natte zeil door nauwe stegen;
de wijze bij de kan wordt blindlings zot
en kust een houten bezem, diep genegen.
Toch klinkt door elke roes een helder lied:
de doodsengelen komen ons geleiden;
wij strijden in de slaap, maar 't sterven vliedt,
en niemand vindt de vrede tussen beiden.…
HET ONWEDER.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.642 Nu dartelt weer een lieflijk windje,
Door 't afgematte bos,
En kust de frisse regendroppen,
Van 't schommlend lover, af!
Nu beuren weer de schone bloemen
Haar lachend hoofd omhoog!
Nu zingen weer de lieve vogels,
In 't bos, een dankbaar lied!
Nu vaart de Godheid, op de geuren
Van 't frisse lentekruid.…
DE WARE KUS
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.532 Voorzeker, ’t is een teedre lust,
Wanneer men ’t blozend roosjen kust
Op lieve maagdenwangen!
Voorzeker, ’t is een dierbaar pand,
Een lieve Maagdelijke hand
Met lip en mond te prangen!…
In het gevang.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.167 Zijn vroegere vrouw kuste nog eenmaal zijn mond.
Daarna opende ze de celdeur met de gevangenisbewaarder.
En kuste ze de bijl van de beul.
De beul sloeg in één beweging zijn hoofd van zijn romp.
Zij legde zijn lichaam met hoofd in de kist.
En arme mannen droegen de kist tot ver in het bos.
Tussen de beren en de wolven groeven ze een gat.…
Oom Karel: een familiefilmpje
gedicht
2.3 met 125 stemmen
56.177 Of op topsnelheid, zodat het doodgaan van oom Karel
iets vrolijks krijgt, een uitgelaten dans op een krakend bed,
de omhelzing van een onzichtbare vrouw
die teruggedraaid hem wakker kust; de ogen
worden weer blik, kijken in de lens, de hand wijst.…
Kom terug
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.638 Kom terug, dan geef ik je
de hemel,
de sterren en de maan,
alle warmte van de zon,
de zwoele zucht
van de wind,
die eindeloos teder
jouw lippen kust.
Ik geef je mijn hart,
mijn ziel, mijn leven...
Maar ik smeek je:
kom bij me terug.
Laat me niet sterven,
alleen, in diepe duisternis.…
Taal klanken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.527 gebonden
lopen slingerend door de tijd
andermaal slaat zij diepe wonden
na een heftige strofe strijd
heeft zij zin in mooie zinnen
raakt zij plots menig lezershart
wil zij haten, dan wel beminnen
schrijft zij letters gevuld met smart
kan ze woorden stil laten rusten
bezinken in bedroefde werkelijkheid
dan zullen de letters die haar kusten…
De voorjaarsklassieker
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.177 Flarden mist die aan het optrekken zijn.
’t Is ochtend – vroeg, een zondagse rust,
enkel wat kauwende koeien op de kust.
Er schieten twee schichten langs het Gein.
Behalve het snijden van dunne banden
hoor je soms ook een krachtig gesnuif.
Door de lucht vliegen spatten wit struif,
die achter de twee op het wegdek belanden.…
Geheel van Jou 2
hartenkreet
4.3 met 37 stemmen
2.981 de salsa vol passie
Je glimlach zo lief dichtbij
Alles lijkt weer te stralen
De zon maar ook de maan
Etmaal om in te verdwalen
Geluk de tijd stil laat staan
Ik loods je langs alle plekjes
De Scheveningse boulevard
Waar ik mijn ex ooit liefhad
De lucht nu weer is geklaard
Jij praat over hoe je mij ziet
Zie bewondering in je ogen
Kust…
Novemberavond
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.209 Neem me mee in je armen
tot waar de maan de zon
welterusten kuste
Laat me even vliegen
naar waar de sterren dromen
aan de donkere hemel
Wieg me op de vleugels
van de nachtelijke paradijsvogel
met donzige zachte verenpracht
Laat me neerkijken
op hen waar ik zoveel van houd
Maar laat me ook even bij haar zijn
die ik zo mis
Heel even haar…
Ik, jij, wij .....
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.665 Ik blaas de rimpels van jouw voorhoofd
jij kust het kuiltje in mijn kin
ik laat jouw kraaienpootjes dansen
jij geeft duistere ogen weer zin
Ik proef de warmte in ons leven
jij raakt mij zachtjes even aan
ik vat teder jouw beide handen
jij laat mijn vingers zachtjes gaan
Ik voel jouw ingehouden passie
jij raakt de lijnen in mijn gezicht…
Droom???
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.494 Ik rende op je af en kuste je
hartstochtelijk op je mond.
En jij zei mij na afloop
dat je al zag dat ik daar stond.
En je mij ook al had herkend
van je droom eerder die nacht.
En dat je deze ontmoeting
ook nooit had verwacht......…
Anton
gedicht
3.4 met 16 stemmen
10.251 Toen haar vriend weer opdook
kuste hij haar blote schouder en keek mij
ondertussen strak aan.…
Vaak vrij horizontaal
gedicht
2.8 met 18 stemmen
10.365 Waarom
als je zoveel van wat je ziet vergeet, de dingen
zo gauw, je krijgt me niet, uit je loslaten
dat je je afvraagt of je wel bestaat komt juist
het lichtste steeds voorbij, wacht tot de kust vrij is,
roept je met snavels vol eten.
--------------------------
uit: Tirade, nr. 347.…
Umbra mortis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
825 Het koor aan de kust
zingt: de steppe zal bloeien
lachen en juichen.
Ik hoor in de Vogezen
voorlopig enkel zwijgen.
Job neemt het woord:
Waarom ben ik niet gestikt
voor iemand mij zag?
Ik was uit de moederschoot
zo naar de groeve gebracht.…
Aardrijkskunde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
979 het strand
op platte wagens –
oktober is ontruiming
lispelt de dame in het zwart
Hij draaft maar rond
in minderende kringen
op minderend zand –
niemand splijt nog wateren
niemand schept een pad voor hem
Grijs de dagen
zat van regen de akkers
nooit vol de zee
en 's avonds waait nog van verre
fijn zand in hoeken en gaten
Ik wil de kust…
ONTROERING
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
578 beminnen onmogelijk,
je zucht, je huilt, je lacht, je kreunt,
ik neem je en houd je dicht in mijn armen,
ik voel je zachtjes schokken, ik wacht
tot het moment dat je verdwijnt
in een stille, zoete sluimer,
díep en veilig geborgen in de nacht,
ontroerd zie ik hoe de morgenzon,
na deze, verlegen, eerste nacht,
jouw blonde, gouden lokken kust…
Il Dono del Cervo
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
571 tussen de dennen
kruisbekken verknagen zich aan lariks
het voelt eigenlijk alsof wij overbodig
zijn met ons lawaai, ook als we zwijgen
als het graf, raven maken zwarte sneeuw
plooibaar, hier zou ik wel willen liggen
mooier dan ‘n bosrand kan ze niet zijn
een frulleke aan haar kleedje, sjarpe
zo sprak ik met haar, kuste…
Dit eiland
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.936 Oovral op aarde heerst orde,
Men late mijn eiland met rust;
't Blijft woest, zal niet anders worden
Zolang ik kampeer op zijn kust.…
Kinderkopjes in de regen,
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
938 kleven, ver uitzicht, waadt
ze door de tranen heen, benen
getooid in zwart brokaat,
handen in afzwerend gebaar,
met madelieven in het natte
haar, kleur op wang en lippen
waaraan geen regenboog kan
tippen, ogend vurig in
gestolen blikken, om zich in
de dubbele moraal te schikken,
waar een mens de lust moest
reven, laat vuur op kusten…
EVA
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
642 vol golvende baren
een broekzak waarin de wereld kan
een waakvlam die voor altijd brandt
een liefdesuur dat eeuwig duurt
jij wil
een stamelende mond vol zwijgen
een streling zachter dan je zachtste vlees
een adem sterker dan de stormwind
een vers dat zwanger is van taal
jij wil
een stille nachtkus vol muziek
een eiland met eindeloze kusten…
Sneeuwuil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
924 O, zo in het
bewustzijn van het innerlijke licht, helder als
de scherpe ogen van een sneeuwuil in haar wijdse
vlucht, indringend klapwiekend, geborgen in haar
warme verendracht met intense schutkleuren, trots
als de kusten van Israël, waar mooie mensen in
mooie huizen wonen en mooie kunsten vertonen.…
De zuiplap
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.543 dranken gretig zijn doorgeslikt,
sjok je met je werkkornuiten,
zigzaggend en lallend naar buiten
De weg naar huis ken je inmiddels wel,
met hongerige stop voor broodje frikandel
Eenmaal thuis, met harde plof op de bank,
luidruchtig boerend door teveel drank,
tv aan, zapper die op je bierbuik rust
en weer niemand die je "welkom thuis, schat" kust…
Marilyn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
567 Ik kuste haar aaibare snoet.
Huilde onuitputtelijk.
Van mijn weinige centen kocht ik ansichtkaarten
van jou, zielsverwante Marilyn, waarop je lief
en aandachtig mijn arme bestaan verlichtte,
alsof je de enige was, die mij nog beminde.
Alcohol en hasj maakten een zombie van mij,
maar jij wist me miraculeus op te beuren.…