4149 resultaten.
Wilders is in de wolken: asielwetten aangenomen
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
474 daar zal ik VOLT-democraat maar niet op rekenen
want een hevig donker onweer breekt los
de felste bliksem slaat in, in Kampen
het Kerkasiel wordt ge(k)raakt
daar zijn, Geerts wetten voor gemaakt…
Teasers & Cliffhangers
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
426 Houd mij scherper dan de staat waarin ik verkeer
of leer mij met losse voeten op de reling staan;
vergeet mij al die volgende keren,
maar laat mij nu niet half vergaan.…
HEMELGELUK, HARTE-SMARTEKREET tbv HEMELPOST bij afsluiting KAS ROUWEN EN VIEREN!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
469 HEMELGELUK
Er is veel post voor de hemel
Hemelpost
woorden vol passie en met warmte geschreven
in de Kas van Rouwen en Vieren
door honderden alhier op aarde
daar laten we nu het vuur op los
zodat het opgaat in de hoogte
en ver stijgt boven de wolken
en wie goed kijkt en fijn voelt
voelt geluk neerdalen uit de Hemel
Hemelgeluk
De…
echo van een nimf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
382 Wat ik zeggen wil,
als ik spreken zou,
los van de waarheid
en die saaie eerlijkheid;
hoe ik mijn bessen,
bedrieglijke killers,
door lauwerkransen
breed verspreiden liet;
of wat mijn schaduw,
met gespleten tong,
opzettelijk buiten
het zicht hield van jou."…
Ordeloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.166 Zonder die context valt de clou in het water en is het volkomen LOOS
*
ORDELOOS
Ridder in de ORDE van Oranje-Nassau word je niet zomaar!…
Gehecht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
231 Het gaat op en neer met mij
Ik omarm het leven en laat het los
omdat het geen toekomst heeft
Ik streepte onmogelijkheden af
en er bleef weinig concreets over
Wel liefde
Voor mezelf, mijn verlangen
om te leven, de mensen
om me heen, ja zelfs voor
altijd weer, hun gestuntel
En ik wil het allemaal niet missen
Behalve wanneer het iets…
Nabij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
136 gedachten dwaalden
niet naar een plaats
die bekend was,
maar naar het onbenoemde
waar het alledaagse
zich even onttrok aan
woorden om het bijeen
te houden
herinneringen
zonder aanleiding
verlies dat langzaam
verschoof
alles stond een ogenblik
naast zichzelf
los van nut, van causaliteit
een dieper soort aandacht
waarin aanwezigheid…
Grondzonnebril
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
36 Laat niks los van troefkaarten
Is de basis van het pokerface van ons Ikeatapijt
Schrikt onze robotstofzuiger af waar nodig
Geeft ons parket de schwung
waar ik al jaren naar op zoek was.
Op grondniveau schijnt het altijd zonnig te zijn
want de zonnebril ligt er nog steeds.…
al wie raad'loos klagen!
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.507 al wie raad'loos klagen!
'k Bèn niet de Schoonheid, maar 'k zal vóor Haar spreken.
't Bewijs? 'k Geef u mijn woord-zelf als een teken,
Dat Zij mij zond en gij mij raad moogt vragen.…
Dia de los Muertos - De Dag van de Doden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
564 Ze rusten niet de doden
ze dwalen al werden ze in
graftombes te ruste gelegd
Ze komen terug de doden
houd je vast aan dit hangend koord
lispelt de turquoise slang
Ik ben een Lemniscaat
volg mij ik wijs de weg
naar de wereld
Een onzichtbare reis
een gemaskerd bezoek
aan levende wezens
Waar Kali haar bloedige
scepter zwaait…
LOS VAN NEDERLAND, VAST IN APPARTEMENTENCOMPLEX MICHELANGELO!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
325 Ben even los van Nederland
en zit 'n paar dagen vast in Spanje
in een soort Bijlmer Bajes van Benidorm
op de 7e verdieping in de Binnenstad
binnen veel grijs met witte tinten en
2 stoelen, 2 bedden en 1 tafel
maar wel met openslaande deuren
die massaal zonlicht doorlaten stralen
Het heet 'Michelangelo'
het appartementencomplex
wel een…
EEN OGENBLIKJE GELUKKIG
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
779 Ook al wil je brein het niet
eventjes opgelucht zijn, is toch fijn
Loos al die tranen; loos dit verdriet
om één ogenblikje gelukkig te zijn…
handen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.121 Met pijn in mijn hart moest ik je los laten,
je eigen leven laten zoeken.
In nood zijn mijn handen daar terug
om klaarheid te brengen en weer je tranen te drogen.
Ik sta dag en nacht aan je zij, ik droom de waarheid.
Mijn kleine ukkie, is nu een individu geworden.…
Mijn moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
834 Ze laat mij niet los.
Ook is zij een verre grote bloem in de verte.
Wat mij nederig maakt omdat ik haar in werkelijkheid niet kan plukken.
In mijn bittere nachten.
Wanneer het niet meer brandt de vlamme der moed in mijn schouw.…
Een dreupel poësij
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.651 En hoe is 't arme viske blij,
dat, in mijn net gepakt,
half dood gesperteld, los van mij,
weerom in 't water smakt!
Het gouden vliegsk' hoe blijde ruist
het, werk- en worstelensmoe,
wanneer ik zijn gevang, mijn vuist,
ontluikend opendoe!…
Enkel de gedachte.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Ik open mijn hart, ik ontvouw, ik laat los, ik verstil
Enkel die gedachte maakt alle verschil
Ik rust in mezelf en wordt stil.…
Contramine
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
491 die zijn qua gaza niet meer
af te remmen
Onthoud u van een houding à la Geelman
maar blaas uw kaak en ram er maar op los
als wonderkind - dan wel een total loss
volg toch uw fantasie en wees een speelman!…
Ga alleen
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
2.294 Jouw liefde vol van onvermogen
En als ik val, jouw hand te zwak
Te bang, ik zie het in je ogen
Je voelt je niet op je gemak
Steeds op zoek naar ware binding
Eenzaamheid als zwak excuus
Vluchten lijkt de ware redding
Vluchten in verward confuus
Je wilt graag dansen, rennen, leven
Durft niet alleen en wacht op mij
Laat me los,…
Moeder
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
6.774 En toch nooit
zo dichtbij
dat je niet los
kunt laten.…
Gebaar
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
3.516 Halve nachten praten,
te ver om elkaar aan te raken,
te dichtbij om elkaar los te laten.
Ik probeer je te bereiken met woorden,
gevoelens over te brengen zonder akkoorden.
De avond verandert
wenend in de nacht.
De nacht kruipt moeizaam
naar vroege uurtjes van de dag.…
EEN GESCHENK
gedicht
2.5 met 116 stemmen
25.116 '
Het regende
en God verzonk in gepeins
(maar eerst rukte hij zich nog los,
hij hield niet van hun manieren)
en al peinzend
waadde hij door leven en door dood,
door waanzin en nalatigheid,
door waarheid en door angst,
zag hoe zij frunnikten aan elkaars jas
en daalde peinzend af
langs de smalle trap van hun rede —
'Ik heb het geweten…
Antoine
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.083 Gestoken
Met vergif
In heel het lijf
Tiranniseerde deze vrouw
Ze hield haar poten stijf
Het koekbedrijf
Want zoete koek werd er nog nooit gebakken
Tot op een dag Antoine verscheen
Met krullen en een blos
Zo jong zo pril
Ze veranderde meteen
In ’t lijf scheurde al haar ketens los
In deze vrouw van steen
Vanaf die tijd bakt zij slechts…
je glooit de heuvels tegen blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.217 je bent mijn lentekoningin
en zonnebloemt tegen
het groen van de cypressen
je glooit de heuvels
tegen blauw, verstrooit
de zon in ochtenddauw
als water lijnen raakt
de scherpte in kleur vervaagt
komt harmonie naar voren
in rijpend geel
penseel je zacht
het wuiven van het koren
wolken zijn geboren
gelijnd uit losse hand
warmte…
puzzel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
964 De puzzel die
men leven noemt
los je al
gaande op.
De stukjes krijg
je toegeworpen,
toch is de prijs
vaak veel
te hoog.
Stukjes pijn, met
een scherpe rand
die niet lijken
te passen.
Maar later feilloos
op hun plek vallen
en één geheel
vormen.
Een uitkomst die
je niet begrijpen
kunt, laat staan
aanvaarden.…
een leven aan de zelfkant
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.089 bomen ruisen groen
stammen kringen statig bos
en wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt en
het geluid van stappen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat…
In blik gevangen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.634 plots springt het licht op groen,
ik laat verscheurd de koppeling los.…
Verliefd
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.290 Zomaar ben je dan alleen
En krijg je een hart van steen
Totdat die weer opengaat
En die vlinders weer in je los laat…
Oude jaar
poëzie
3.8 met 19 stemmen
2.903 Daal, hemel, tot ons neer,
wij laten de aarde los,
om zelf niet te bezwijken.
Ontruk ons aan ons zelf
en houd ons vast o Heer!…
als het doorzicht kwijnt
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.071 naar het onbekende daar
ik heb weet van de verlamde passie
de opgesloten sier
alsof een eeuwigdurend zielenstaar
mij voortduwt in het zand van de woestijn,
wellicht een onvermijdelijk levensgebaar
de zon weerkaatst op schaduwen
van gedoofde vuren in een geblakerd bos
momenten met gelijmde kluwen
geen draad te pakken, geen uiteinde los…
woorden van licht
netgedicht
3.4 met 29 stemmen
879 landschap
het neerleggen op mij
de rust, het keren
de kleine verzen
dwalen mag ik
licht boven licht
op blote voeten
het zachte praten
op en neer van
volmaakte ogen
het zuiden, jouw ziel
teder het voelen
de warme buik
van duinen en gras
de zon spoelt aan
in ’t stijgende water
zo onvertaalbaar
heb ik je lief
ik laat niet los…