1990 resultaten.
Siem
gedicht
2.7 met 48 stemmen
11.089 Het water stijgt
de papieren boten wijken.
-------------------------------------------------------------
Uit: Tzum nr 23, 2003.…
De bedelaar met duizend gulden
poëzie
3.5 met 17 stemmen
2.796 kreeg eens van een zonderling
Een bankbiljet van duizend gulden, voor hij zich verdrinken ging
De stumper keek naar 't papiertje, nooit had hij zoiets gezien
Hij dacht: Het is bepaald een grapje, of het is wel vals misschien
Hij ging, om zich te vergewissen, naar de zaak van een bankier
Daar toonde hij voor 't loketje z'n verdachte stuk papier…
het paleis der
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.162 jongen zij kunnen je maken
jongen zij kunnen je slopen,
waar de waarheid is gekomen
en zomaar een dag opeens verdwenen
in de spinsels die zich weven
als draden in onze eeuwenoude geest
zij vragen niets meer
in deze geest gemaakt van papier
blad na blad
val ik langzaam in het kaal en kil
bestaan van mijn woorden,
tot hier!…
Alleenkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
802 Alleen in de schoolbanken zit zij
Haar trouwste vrienden zijn papier en pen
Op het bord de sommen in een nette rij
Te makkelijk voor haar want ze heeft ze al klaar
Om zich heen kijkend naar haar klasgenoten
Die gebogen zitten te zwoegen op de som
Zwetend werken en studeren, onverdroten
Zit zij zich te koest'ren in de zon
De bel gaat en…
Götterdämmerung
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.936 brengen wij dan ook
het hoofd gebogen naar hollywood of hilversum aan de naam
van grootvorst govert
eerbiedig een langdurig geurig wierookoffer
en prevelen devoot gebeden tot
die in slagerijen en kiosken
arrogant zich voortbewegend leeft
grijnzend vliedt en waait langs lange lanen van sensatie
zijn bolle buik gepropt met goudgeld en papieren…
Opa weet wel beter
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
599 Groot
niet dat de Amerikanen daar echt elk gebod overtraden
de tachtiger jaren, ja de muziek was leuk
maar muziek heeft niets met oorlog te maken
er was oorlog in Nederland, in Amsterdam
Majesteit, geen woning, geen kroning
ik was erbij en moest rennen met schietgebedjes
mijn gebeden zijn meditaties geworden
en uitgedrukt in woorden op papier…
Liefste,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 ik mis je lach
en het praten tot ’s avonds laat.
ik mis het stiekeme verdriet
als jij elke keer weer weggaat.
ik mis de geur van noodles
die je op mijn trui achterliet.
ik mis het samen lachen,
nu is het alleen maar verdriet.
Ik mis je verhalen
over familie en over het leven
En stiekem hoopte ik
dat wij samen een toekomst zouden beleven…
De dwaas spreekt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 tong slaat mijn lippen strak
en dubbel liggen mijn wegen om een fatsoenlijk
gesprek te voeren, waardoor ik alleen lijk te stamelen
als een onopgevoed of goed gesocialiseerd kind
ja, je schoonheid verblind mij zo cliché
zij slaat het rad radeloos
fout na fout in de spelling
en jij, jij corrigeert mij onbevangen
beschrijft één vel blanco papier…
BRUTUS' VISIOEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.262 Alleen in zijne tente kwam des Caesars vriend en moorder
zijn tabels en papieren neer te leggen
en zijne moede leden op het legerbed te spreiden.…
veertigmaal van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 veertig jaar al vul jij van harte
evenzovele vellen wit papier
door van binkemans uit onze handen
tot de grote bink en vader te groeien
voor de vele mensen om jou heen
die jij het leven waarde geeft
je vulde ons veertig bladzijden
met grote en kleine momenten
steeds geschreven in het cadans
van het ritme van jouw ontwikkeling
want niet…
Voorbij de ruis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
166 Ik kwam hier binnen
met de ervaring van complexe wegen,
van verandering die niet op papier,
maar tussen mensen begint.
Met oog voor wat zich aandient,
ook wanneer het nog geen woorden heeft.
Met de wens om werelden te verbinden
zonder hun eigenheid te verliezen.…
ZEVEN COPLA'S
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.228 Papier is wit, is maagdelijke aarde.
Ik zaai voor jou de woorden, rij na rij.
Ik voel het vers, dat groeit, dat rijpt tot iets van waarde,
maar 'k voel: wie het ooit lezen zal, niet jij.
Als 'k met mijn zaadben door de velden loop,
zie 'k jou al achter mij de aren strelen...
Maar 't is een waan, vergeefs is 't dat ik hoop.…
De dichter
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
611 Een vermenigvuldiging van Hem met behulp van pen en papier.
Na denken, schrappen, schrijven en schrappen ontstaat een volwaardig individu.
Het is Zijn kind. Het is Zijn nieuwe ik. Zie hier:
De Dood zei: ‘jij verdient geen tijd.
Jij bent voorbestemd te leven als de wind.…
Laban vlaggen in Libanon
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
847 het Bos der ceders van God
driehonderd torens boven de Qadisha valei
straks in China bij olympisch vlagvertoon
zal er één op tricolore's witte baan
als symbool en vredessouvenir staan
Uit bast maakten ze papyrus in Byblos
Fenicische havenstad voor farao’s
nog steeds purperroem van zeeslakken
unieke schrifturen konden gekopieerd
op papier…
LAAT HAAR
gedicht
2.2 met 709 stemmen
66.439 bewaard het woord
hoe wit op zwart de sneeuw van zinnen
laat haar alle stormen stillen
spelevaren op een zee van meeuwigheid
met eeuwenoude kinderogen kijken naar
het wiegend zogen moe van alle baren
laat haar
ach laat haar maar
tot alle water gebroken
alle plooien gladgestreken
alle kieren en blinden open
alle kinderen vleugels van papier…
Wandeling met oud-schooljuf
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
585 gemene punten,
niet zozeer voor fietsers,
maar voor dieren
Ik raap op
We zien een wit papiertje,
Zie je wel, zeg ik,
we zien alleen afval
Maar nee, want uitvoerig
bewonderde ze bomen
Zegde over madeliefjes versje op,
praatte met hondeigenaar
over mismaakte honden,
dan over de Oostvaardersplassen
zagen zwanennest
We lezen op het papier…
Hij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 vertellen
hij heeft gangen van gemeenten gezien
met koffiemachines als biechthok
heeft organisaties leren lopen
waar ze eerst alleen maar struikelden
en altijd
als de boel net liep
trok hij zelf weer verder
hij weet hoe zwaar asbest weegt
niet alleen in kilo’s
maar in kopzorgen
in adem
in toekomst
en toch staat hij daar
helm op
papieren…
Wat de kat denkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Het zogenaamd melancholische type,
bij sociale zaken te boek als moeilijk
plaatsbaar; weigert papier te prikken.
Waant zich gedoemde dichter, wil zich
tussen decadenten schikken.…
IN DE BRUIDSDAGEN
poëzie
3.2 met 19 stemmen
4.758 Zorg voor papieren;
Haarlemmer krant;
Fooien, presentjes;
Blondes* en kant,
Suikers en koekjes,
Hypokras*, wijn;
Vrienden in waarheid,
Vrienden in schijn.
Vreemde gezichten!
Buren voor ’t glas;
Brieven van buiten;
Geld in de tas.
Jolen en jubelen;
‘ Wee mij’ en ‘ach!’
Tranen met tuiten;
Stof tot gelach.…
woensdag asdag
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.880 as
is zij de vale wade verhullend veile waar
die echter lonkt en lacht en
wulps verleidt tot scandaleuze pronk en praal
as
kerft zich een wraakgierig spoor van derf in
verwrongen maskers van papier-maché waarin
gestolde ogen schuilgaan voor de kille glans van
naakt ontwaken in een vreugdeloos bestaan
as
bezoedelt de guirlande van drie…
Een plekje vinden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 Een map, een bundel papier,
iets tastbaars om vast te houden
nu haar kind dat niet meer kon.
Maar regels zijn muren
en muren luisteren niet.
‘Hij moest toestemming geven,’
zei hij,
alsof de dood wacht op formulieren.
Woede ademde door haar heen,
de oude, bekende storm
die niets kapot maakt
maar alles overspoelt.…
Op een pauw-oog vlinder
poëzie
5.0 met 4 stemmen
4.129 Of dwalen mijn smachtende schijnen
Door dromers en peinzende breinen;
En brandt van mijn teer fluweel
Een glans op papier, in penseel,
Een nagloed van zon en maan,
Lust-vol en troost-belaân.…
Stille getuigen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.392 Tekeningen door het hele huis
Schilderingen aan de wand
Wat mijn ogen zagen zette ik ooit
Op papier met mijn hand
Waar is de kunstenares in mij gebleven..
Fotodozen vol met kiekjes
Vele rolletjes volgeschoten
Boeken volgeplakt met herinneringen
Momenten waar zo van is genoten
Waar is de fotografe in mij gebleven..…
Mijn kermisrit
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
624 De vleermuizen die vliegen op mij af
de zombies verpakt in wc papier mompelen wat
ik zag Dracula met zijn rode cape
Daar zit ik dan in het spookhuis donker en alleen
Alles komt beangstend op mij af
Maar mijn geest houd mij in bedwang en hij schreeuwt wat
Over mijn eigen verdriet en pijn
Laat mij gewoon alleen zijn
Het boeit mij niet…
Ik wou dat ik kon...
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.676 je, ’t doet me al met al, best een beetje stil verdriet
Want nou weet ik dat ze zeggen: tel je zegeningen allemaal
Want natuurlijk heb ik die ook en klinkt ’t vast wel wat banaal
Maar ‘k zou zo graag heel mooi kunnen zingen, ‘k heb een stem om cokes te kloppen
En als ik de piano speel, roept iedereen dat ik moet stoppen
Als ik een kwast op papier…
Rue Nélaton , Vel ‘d Hiver, Rogier."Nooit meer Auschwitz"
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
933 Onhandige trillende vingers en papieren lijsten
De vader met de hand aan zijn hals
En kinderen die krijsten
.…
De leeuw en de rat. Een fabel
poëzie
1.0 met 1 stemmen
2.504 was altijd voldoende in ons land;
‘Doch, zo UEd. er niets op tegen hebt, plaats dan liever ons verdrag in de krant;
‘Want daar de diensten van de kleinen door de groten zo gauw worden vergeten,
En de kleinen nog op de koop toe door de groten worden gebeten,
Is het beter, dat mijn natuurgenoten uw besluit uit de papieren weten.’…
Agenda van een moeder in de schuldhulpverlening
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 Wc papier moet even wachten, maar weet je, ik moet langs het ziekenhuis, ga daar naar de wc en neem meteen een rolletje mee, dat merken ze daar toch niet en ziekenfonds is betaald hè. Het enige wat moeder niet ontzegt is een pakkie shag maar das niet slecht, want je moet ergens je frustratie aan kwijt kunnen.…
de dichtende in mij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
61 wanneer het potlood
gheen slijpsteen behoeft
ende het papier
den spiegel wordt
van het oogenblick
.
dan is de wanhope
niet verre
.
ja, ghij hebt wel gesien
.
dit is
mijn eyghen leven
.
ick stelle mij selven
in de etalagie
.
neen
sonder rosse glans
doch wel met siel
soo magh ick
somwijlen hopen
.…
Het droeve eind van Sinterklaas
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.617 Ten eerste: onverzekerd over daken rijden;
Plus geen papieren dat het paard was ingeënt;
En geen verblijfsvergunning ook, voor geen van beiden;
Ook geen ontheffing voor die allochtone vent.
De functionaris zat daar met zijn formulier
en zei toen, ‘geef die zak met rommel maar eens hier.’…