2307 resultaten.
onberispelijk iets met wiskunde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 r
dit bracht verwarring en het
urinaal werd vlot bezongen met een
gerichte straal van ontboezeming
de wimpers werden gelost, en het vorige
herduide zich in maten die in oppervlakkigheden
zich oploste met de formule - diameter2 x ? / 4.…
Resurrectie ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
446 Mijn troubadour, mijn heraut, de zon,
geestdriftig krijger voor de deugd
en louter vreugd van velen, zuiverheid
als pas gedorst graan, jeugdigheid
uit de simpele eenvoud van het hart,
een verlosser en boodschapper
tegelijk, te zaaien om te oogsten, een
verlossende maaier in een wervelende
show van purper stralen, in een oceaan
van hoop…
Daar waar dromen woonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Van peuter tot aan oude vrouw
het kent geen plaats of tijd,
ogen bleven aldoor stralen
ze raakte dit niet kwijt.…
Kleuren van amber
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 de afscheid van de ondergaande zon
als veilig baken, om ver van de harige poten
van een spin te blijven, die haar bouwsel zelf
verzonnen heeft, alleen voor eigen gewin ,
de vlinder denkt wie mij vangt moet
nog geboren worden, het is slechts
gedroomde moed als ik de winter overleef,
het wordt snel donker, de maan tovert met z’n
stralen…
Bevrijdingslied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 De wolken drijven van donker naar donker
langs 't zonnelicht voorbij; 't witte licht spreidt breder baan
in 't aardse donker opgegaan in stergefonkel
't zoete licht waarvan haar ogen stralen; beminnen al tesaam
Och warm geluk dat straalt uit woningen der liefde
gesmaad door wereldse oppervlakkige onbestendigheid
dat als een donkere schaduw…
Mijmeringen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
531 Nonchalant loop je,
straal aan mij voorbij.
En draait je hoofd opzij.
Je bent mijn man niet meer.
Ik vind het goed,
Het doet niet meer zo zeer.…
Zonlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Voorzichtig komen de sporen van het voorjaar door de donkere dagen heen
Het is nog fris, maar de zon laat zich zien
Mensen komen in beweging als krokussen uit de grond
De ster brengt het leven weer op de been
Even het warme stralen waar ik mij mee bedien
De herinnering voelt herkenbaar gezond
Het ontspant na al die nattigheid die even verdween…
Waar is de zon
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
480 Hoe mistig is de ochtend, waar is de zon
toch heen, waar zijn zijn warme stralen,
verscholen achter steen, verborgen in de
struiken, bewaakt door dauwnat mos, alsof
de wolken vallen op 't zilvergrijze bos.…
Kettingsnelsonnet - De beste wensen!
snelsonnet
4.2 met 31 stemmen
1.364 Een dichtend mens, beroeps of amateur,
maakt fouten, faalt, kan woord voor zin verdwalen,
maar laat het resultaat verlichtend stralen
hij schrapt en schaaft en opent elke deur
en nu, het einde van het jaar in zicht,
denkbeeldigt met zijn pen het woord en dicht
hij schuilt heel soms in verzen van beton
onneembaar fort voorkomt dat men hem…
lieve kleine ik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 je lichtje straalde, fel en puur
een danser, dromer, zo uniek
maar langzaam doofde het in de wind
de wereld leek jou niet te zien
toch draag ik jou nog altijd mee
jij was de vlam, jij was de strijd
nu mag ik jou zacht omarmen
een nieuw begin, een nieuwe tijd
ik zie je, voel je, houd je vast
je bent mijn kracht, mijn fundament
nu straal…
Onder het zachte sterrenlicht
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.010 Ster aan de hemel
zij geeft licht en warmte zacht
blijft eeuwig stralen
Soms voelt sterrenlicht niet als iets dat ik kan grijpen,
maar als een zachte adem langs mijn huid.
Het zegt niets en vraagt niets, het is er alleen,
een fluistering die blijft hangen in het diepst van mij.…
HOGE DRUK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
906 brandstofverbruik
minimaliseren de vederlichte stap kenmerkt
de levensgang personifieert vriendelijkheid
contacten blijken productief boodschappen
doen een fluitje van een cent harde rugwind
toelaatbaar blos op beide wangen vertedert
buschauffeur die tien meter voor de halte
zijn vehikel onverwacht tot stilstand brengt
II
de lucht betrekt snel de stralen…
Fiere Kastanje (aan de laan Oranje)
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.186 je staat te kleuren daar van boven
dat kun je echt niet ongemerkt
'k tel nieuwe blaadjes ondersteboven
glimlachend heb ik doorgewerkt
je staat in schaduw nog te pralen
in bloesem straal je naar de zon
rondom je stam dans ik vele malen
'k vlag met wimpel dat je overwon
want daar sta jij, o trotse boom
de zomer fleurt je fraaiheid
en ik…
Kom terug
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.638 Schenk me de stralen
van jouw lach,
de honing van jouw kus,
het fluweel van je stem.
de diamanten die
in jouw ogen schitteren...
Laat me weer lachen,
slapen, dromen, hopen, leven,
samen met jou, mijn liefste,
alleen met jou...…
Huisgeest
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
876 lieve geest van dit huis,
je werpt vertrouwde schaduwen,
silhouetten op de witte muur
je sluipt door al mijn kamers,
je blaast een zachte briesje
in het dons van mijn kussens,
ik hoor je flemende stem,
en wanneer ik sta te douchen,
fluister je in alle stralen
lieve geest van dit huis,
je bewaart mijn heftige geheimen,
je woont in de…
Anno 1700 en Zoveel
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.260 Bij honderd idealen
En duizend weelde-stralen,
Ging ’t zonnetje reeds dalen,
Der oude fermiteit;
Ze staken hun metalen,
Door vader opgeleid,
Niet meer in koffiebalen,
Maar veilden integralen;
Ze lieten de Oost verschalen
En strooiden in hun palen
’t Zaad der lamzaligheid.…
Op een zachte luchtstroom
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
2.262 Een donkere discotheek
Gevoelige muziek
Een emotierijke pianodeun,
Een trage bastoon,
Een gevoelsvolle akoestiek
Blauwe neon-stralen
Snellen over de mensenmassa
Eén keer per seconde
Vallen ze op de jonge vrouw
De in zwart geklede blonde
In tijdsvertraging dansend
Haar hoofd in haar nek
Zachtjes heen en weer gaand
Op één plek
Stilstaand…
Reïncarnatie
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.017 Want elke dag breekt weer een prille morgen aan
spant het hemels laken strak zonder één vouw
klimt zonlicht langzaam hoger uit het oosten
lijkt de natuur op levenskracht te proosten
met helder sprankelende druppels dauw
de vogels kwetteren luidkeels een samenzang
als vederzachte stralen warmte spreiden
bloembladeren zich aarzelend ontplooien…
Geheel van Jou 2
hartenkreet
4.3 met 37 stemmen
2.981 De nacht is omgevlogen
Het was met jou echt fijn
Jij vriendje die mij bemint
In jouw wereld wil ik zijn
Samen de uren vol praten
Een drankje en hapje erbij
Dansen de salsa vol passie
Je glimlach zo lief dichtbij
Alles lijkt weer te stralen
De zon maar ook de maan
Etmaal om in te verdwalen
Geluk de tijd stil laat staan
Ik loods je langs…
Melancholie
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.116 De oranjegele straatlantaarn fascineert mij
Hij schijnt drie kanten op een beetje vier
De straat glanst door asfalt onder regen
Ik kijk door de struiken en zie de romantiek
Daarvoor mijn tuin in duisternis wat wil je
Ik heb het lamplicht welwillend uitgedaan
Zodat het schijnsel mij in al zijn volheid
Met stralen rondom verlichtend kan beslaan…
la cerise rouge
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.200 ontbloot
is van enige erotische zuigkracht
en ik daarvoor, kennelijk, een gevoeligheid
heb ontwikkeld
zo is mij in de loop der tijd toegedicht
la cerise rouge
ziet u niet dat deze nog in een pril
stadium van ontwikkeling verkeert
zijn haar eerste en tevens laatste woorden
en veroorzaken een soort ontastbare knock out
blijkbaar straal…
Jarige Martine
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
8.371 zult kunnen dansen en zwijmelen
op je lievelingsmuziek
dat je mooie gedichten zult kunnen
blijven schrijven
Valentijnvrouwke ik wens je
liefde, geluk warmte gezondheid gezelligheid
vriendschap humor en voor elke nieuwe morgen
de fluister van een glimlach toe
voor vandaag een heerlijke dag
te midden van de mensen
die jouw ogen doen stralen…
Zondag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.095 verlegen
een kat, immuun voor honds geblaf
Ik voel nog net je warme lach
je woorden die ik wilde horen
verborgen morgen gaat verloren
als ik me afsluit voor de dag
Toe laat het duren laat het kwijnen
laat vaarwel een metrum schikken
licht omsloten loden blikken
dichtersdromen lot verfijnen
Dan de zon die bot blijft schijnen
tot een straal…
haan met vogelgriep
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.826 egaal dof geworden
de pluimstaart waar hij ooit mee pronkte
sleept hij mee als een muffe vod
de vechtlust is uitgeblust
de sporen overbodig
het venijn zit genesteld in de kiem
een giftige streng die elke weerstand omzeilt
in een woekering van cellen
de haan kraait nog eenmaal hees
en stort dan spartelend in de dauw
binnen een straal…
Het zonnespectrum
poëzie
3.7 met 10 stemmen
4.894 Het licht, dat door dit prisma viel,
Werd mij het beeld van mijne ziel,
Die eveneens een prisma vond,
Waardoor zij hare stralen vond,
Een glas, waarmee ik heb gespeeld,
En dat haar wezen dùs verdeeld
En dùs gekleurd heeft en getint,
Dat zij maar nauw zichzelf hervindt
In 't spel van deze regenboog,
Die zo veelkleurig is voor 't oog.…
De vergeet-mij-niet
poëzie
2.8 met 36 stemmen
3.986 En naar het beekje van de weiden
Boog zich mijns liefjes engelhoofd;
Daar zal de plant geen straal meer spreiden,
Zij werd van hare kroon beroofd.
Liefje in de weelge weiden
Stak ‘t blauwe takje aan mijn hart,
Zij dacht aan ‘t uur van gaan en scheiden
En al haar lust verging in smart.…
Als de liefde niet bestond
gedicht
3.6 met 300 stemmen
349.483 dichter zou meer dichten
Als de liefde niet bestond
Nergens zouden bloemen staan
En de aarde zou verkleuren
Overal gesloten deuren
En de klok zou niet meer slaan
Als de liefde niet bestond
Dan was de hele vrijerij bedorven
De wereld was gauw uitgestorven
Als de liefde niet bestond
Als de liefde niet bestond
Zou de zon niet langer stralen…
DE LIEFDE OVERTREFT
poëzie
2.8 met 13 stemmen
4.188 Maar Liefde, door een straal van ’t godlijk beeld gehuld,
Houdt beiden de armen om haar moorders hals geslagen,
En tracht, al stervend, voor haar vijand hulp te vragen,
Eer dat de tijd der straf volkomen is vervuld.
o Eedle Liefde!…
Kleur en geur
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
483 Als de zon ter kimme gaat dalen,
De laatste geluiden sterven weg,
De nevel rood kleurt in haar laatste stralen,
Blijft schoonheid van woud, bomen en heg.…
DOODLOPENDE WEG
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
982 aan alles had hij gezeten
toen hij stopte, dit stuk ellende
Haar benen holden als gekken
om de onheilsplaats te verlaten
Thuis wilde zij alles uittrekken;
wassen, waar die handen zaten
Haar voeten ijlden naar boven
tot de badkamerdeur zich sloot
‘t Meisje snikte vol ongeloof en
huilde bij de spiegel haar nood
Haar lichaam ‘t wenste stralen…