3774 resultaten.
SCHERVENVUUR
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.354 Ik laat los en voel mij glijden
door de trechter van mijn oppervlak
ik zal mij door de donkere ring bevrijden
zoals mijn scherf mijn eigen vuur ontstak.…
Liefste van ooit
gedicht
2.8 met 20 stemmen
7.836 door de brandende hoepels
springen -
Een koperen pauw
draagt in zijn snavel
je spiegel -
Jij Narcissus die naar
haar evenbeeld kijkt
Ik: altijd bezig je ongrijpbaarheid
te bezweren in het net zo efemere
van de liefdesdaad
Lucht is je teken, lucht
doorzichtig van helderheid
en water dat van je ogen -
de mijne zijn lucht en vuur…
De zee wenkt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
493 Ik zie in heldere dromen
verre voorouders foereren
in de getijden stromen
toen de mensheid jong was
en we onze vacht verloren
De oeroude herinneringen
in mijn genen geschreven
doen me verlangen naar zee
waar ooit het leven begon
om er naakt te spelen met
zand, water en zilte lucht
onder het vuur van de zon
We kozen voor ‘n landleven…
Boos
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.351 Waar het vandaan komt
Geen idee
Het is er en het gaat niet weg
Ik leef er mee
Zie het als een vorm van pech
Boos
Op heel de wereld
Die mij heeft laten staan
Boos
Op alles en iedereen
Die mij wat heeft misdaan
Vooral boos op mezelf
De woede in mij
Het vuur dat innig brandt
Mij innerlijk verteert
Soms loopt het uit de hand
Nooit angermanagement…
Toch blijf ik van de heide dromen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
593 Toch blijf ik van de heide dromen,
al groeit de weemoed met het uur
en gaan herinneringen komen
aan wat ooit gloeide als een vuur.
Als kind kon ik verloren lopen
in 't purper en het gouden licht
maar later leerde ik te hopen
en groeide ook het vergezicht.…
hout
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
804 mislukking
werden zij herboren
zij zongen
hun lied
uit liefde
uit verdriet
er ging zoveel mis
en toch
nooit vergist
in de keuzes die wij maken
geesten lachen praten
er hangt iets in de lucht
het is eindeloos blauw
dit leven
waar ik van hou
muziek op de planken
gevangen in dromen
en gedachtes
in de lessen des
leven
aarde water vuur…
de doofheid van de leugen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.213 gebeden
wanneer ik mijn waarheid op de brandstapel werp
maar geef me een lichaam
waarin ik kan wonen
ongewijzigd gillen
tegen de schrijvers
en de makers van een dichtgemetselde
eeuwigheid
waar ik kan rouwen om de leugen
steen per steen
geworpen in woorden van het lot
bewaak mijn huis
en het eenzame kind
de vonken en het vuur…
Leve de vijand
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
1.973 hopeloos verloren de macht
zonder oppositieargument
elk pro zonder contra vlucht
als een dief in de nacht
dank dus aan de vijand
ook al zit hij je zo dwars
dan verdedig je al het jouwe
met vuur en hand en tand…
Breekbaar?
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
540 Tijd verschuift met dons,
bepaalt het gewicht van
ruïnes, steelt vuur uit
hemel en harten, waarin
blikken zijn versluiert,
golven vonken breken door
vanuit de ruimte, als wolven
land en zee bespringen, een
witte meeuw vangt zilte
wind in een oneindige geeuw.…
Sedep Malem (Geurig in de nacht)
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.330 De vuren zijn gedoofd.
Nog hangt een zweem van rook onder de bomen.
Ik heb vandaag in het geluk geloofd.
Hoe moeizaam sterft het hart toch aan zijn dromen.
De weg is stil. De donkre tamarinden
Buigen een koepel in de zoele nacht.…
Glazen vitrine
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
760 naakt kan ik zijn
zo vreselijk vervreemd
ja, van de wereld om me heen
ik tel het vuur in mijzelf op
maar as kan je niet tellen
roept de gevlogen engel
nog uit de verte
haast onhoorbaar
terwijl de kim toch
mijn hart raakt
en de kou mijn vel omsluit
zo ontkleed kan ik zijn
in een vloed van gedachten
de handen, zwart van de resten…
wintergast
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
612 kom bij me
wees nog één keer wintergast
je neus zo koud
die blossen na het schaatsen
op je wangen
ik ruik de winter
zie de honger in je ogen
als ik langzaam
wanten van je handen schuif
kom vlakbij me zitten
laat me nu opnieuw
het vuur opstoken
vertel me van je leven
de uiteindelijke keuzes
die je maakte en de vrouwen
die je hebt…
In rood uiteengereten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
701 nog smeult het vuur
en warmt de as van gisteren
in rood uiteengereten ligt het
oudjaar op de trottoirs verspreid
heb de handen weer geschud
zoenen vol beloften
weg gegeven op misschien
een keerpunt van mijn leven
de bloem die jouw stem
mij beloofde ik zag de
kleuren bloeien in je ogen
heb ik voorzichtig aangenomen
ver na twaalf zijn…
een godganse nacht
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
654 zeg niet
dat ik me mijn dromen verbeeld
ze zijn er, levensecht
zeg niet dat ze uitzichtloos zijn
als antwoord op een eigen teken
maar beschrijf
het onophoudelijke, het ongerepte stromen van de maan
zelfs als ik hier zou sterven
in zwarte kleren van de nacht
of in de scherpte van mijn waan
ik zie de vele harten
het vuur er dwars…
dorp in lentestemming
gedicht
2.4 met 24 stemmen
9.106 Nu de wijven
Schutteldoeken uit het telraam
Van hun mager a b c
Hoe innemend de haat kraait, de vliesdunne wrevel
Bij donker alleen met de rook
Het gebaar voor de spiegel
De baltsende vogel vergaat
In het vuur van haar bloot
Ah de muis in haar hand de beminde
Die klautert en klimt
In haar adem
Het lichaam staat groot…
DOODSANGSTEN.....
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
752 inspireerden
Onvoorwaardelijk liefhadden
Om mij
Het kind
-Nu ouder
Word ik bang
Twijfel aan mijn goedheid
Aan een Hogere macht
Ik wens niet te geloven
In een Hogere
Die zijn eigen schepselen
Straft
-Ik hoop
Een Liefhebbende Hogere Macht
Zo hoog
Dat woorden straf
En straffen
In zijn grootheid
Ondenkbaar zijn
-Angstig voor eeuwig Vuren…
HET BELOOFDE LAND
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
1.607 Als in een film
dringt het water binnen
ijskoud
glijdend, zakt het weg
in 't diepste binnen
van zijn wezen
brandt echter verzengend vuur
erupties zijn niet te vermijden
kokend, borrelt alles op
hete vloeistof
schroeit zijn lippen
de aders zwellen
de huid schrompelt
vernietigde structuren
overgang tot as
uitgestrooid over het stille…
langszij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 zoals schepen ballast dragen, lichter gemaakt
door water lijkt het, immer ver
wasgoed danst haar vriendschap met de wind
het zomerkind speelt
haar vreemde spel veroorzaakt goud
op golfjes, waar haar ritme danst
als vuur
op dit vroege uur vergaat de tijd tot as, in lichte strooisels
samen met de was een luchtballet
dat witte tonen legt…
Maanverlicht
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.295 't Licht streek contouren
Jouw maanverlichte huid
Jouw ogen glanzen
Dansend vuur
Hemelse twinkeling
De schittering in
Schoonheid
Heerlijk jouw lijf
Jouw weelde
Zo puur
Nacht van verlangen
Jouw maanverlicht gezicht
Gracieus en sierlijk
Zacht gekust
'k Voel jouw genegenheid
Mijn handen strelen
Zachtheid
'k Wil mij in jou
Verliezen…
duizendschonen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
837 mijn lief heeft ons een bed gespreid
op glooiend zachte duizendschonen
met de passie van zijn lippen
in de dingen die hij sprak
en de hartstocht in zijn ogen
mij zachtjes naar mijzelf geleid
ik werd weer vrouw en ook weer kind
in het vuur van alle dingen
het leven van voorbije dagen
raakte verloren in de wind
toen het maanlicht werd bezwangerd…
Decemberoffensief
gedicht
2.5 met 28 stemmen
11.637 Zie het vuur
verwaaien zonder warmte op de torentrans.
Rug tegen kale muur, van voor
de vijand, voeten op bevroren
grond, de wind een zweep.
--------------------------------
uit: 'Soldatenliederen', 1991.…
Zwaard-lelies
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.297 In de oude, bekende vertrekken
Zij pronken en stralen en strekken
Hun vuur-prachtig rood;
Zij staan voor de ramen te gloeden
Als van kardinalen de hoeden,
Van machtigen, groot;
En staan in de hoeken te vlammen
Als pluimen in hellem-kammen
En vanen in oorlogs-nood;
En schaatren diep en schreeuwen
De kreet stil die ging door de eeuwen…
Voor dat de wolken wenen
gedicht
3.5 met 14 stemmen
6.197 .
------------------------------------------------
uit: 'Wakker het vuur niet aan' (1994)…
Dictator
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
618 Geluid slaat over
het woord verlinkt
op schreeuwende daken
ruggen gebroken gaten gevuld
wegen aangelegd naar de hel
de troubadour blijft zingen
wolven die blijven huilen
mensenspel wordt gebroken
droomgedachten verlaat ieders lied
vreemde snuiters in magistrale zon
afgoden in goud en brons
ontstemde dingen vuur en gloed
geen stappen geen…
BOOTVLUCHTELING (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Hij droomt van vuur en van geweld
Schrikt wakker midden in de nacht
Zijn vrouw en kind zijn afgeslacht
Hun os ligt op een knekelveld
Hij moet eruit wordt hem verteld
De frisse lucht in voor wat kracht
Het kleintje kraait, spartelt en lacht
Ze gaan en staan al snel versteld
Die frisse tintelkou, dat wit
Zodra hij op een parkbank zit
Is…
paasfeest voor de wereldleiders
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 geween, klaaggezang en
religies zijn het houvast van angst
en verloren momenten, eigengereide
machthebbers die het zwaard laten
spreken zijn de wereldleiders in
alle kleuren
gebeden herinneren slechts fantasieën
de antichrist herleeft in de handen
van de messias, een schizofreen
fenomeen die de nacht onomkeerbaar
zal maken door het vuur…
Déjá vu van de grote liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
798 mijn hart stond in vuur en vlam,
vervuld van liefde
jaren van geluk
werden uiteengerukt,
de dood heeft geen respect voor de liefde.
jaren later,
déjá vu of werkelijkheid,
klein, slank, blond.
weer stond mijn hart in lichterlaaie,
vervuld van liefde
voor deze mooie engel.…
Liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
908 Brandend als een vlammenspel,
Dansend in het vuur van liefde
Los ik op in rook.
Liefde, hoe vaak verloren.
Niet gezien, niet gevoeld.
Zonder hoop op liefde
Word ik levenloos.
Geven, nemen, ontvangend.
Waar is diegene die mijn liefde blust?
Vele malen het gevoel gevolgd.
Steeds weer neergeslagen.
Liefde vult mijn hart.…
Als de schaduw bemint
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
680 als verdriet verdwaalt
tussen vreemde stemmen
en nacht het licht bestraalt
lijkt de ziel niet te gewennen
aan wat in wezen
toekomst bepaalt
taal zonder spraak
kerft bleke wangen
drijft los van enig baken
duidt vooral op
dood verlangen
als van nature
aan de einder geknaagd
doven ademende vuren,
de wereld wordt belaagd…
Als de zon opkomt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.948 Zij zijn het, geven me vuur om voor te vechten.
Om verdriet en wanhoop te beslechten.
Ze geven de innerlijke, gelukkige en
vredige glimlach... de dag,
dat de zon opkomt.…