2487 resultaten.
MAANLICHT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.964 Alleen de grote zonnen hangen
Als feller kaarsen in die schijn:
De ziel herdenkt haar lang verlangen
In niets-verlangend zalig zijn:
Alsof van achter diepe slippen
Haar dolend tasten eindlijk vond
Met hare warme blinde lippen
Nog lichter lust dan uwe mond.…
Kerstliedje
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
3.550 Blind en al helemaal oostindisch doof.
Ik trek mijn sporen door de sneeuw,
mijn roep om vrede als een schreeuw.
En de wereld reageert in ongeloof.…
Passie, liefde, verleiding
hartenkreet
4.0 met 28 stemmen
13.490 De woorden die je gek maken en blind....
Liefde is een warm gevoel en iedereen weet wat ik bedoel...
Verleiding....!
Dat is het moeilijke verleiding...
het is niet altijd het beste wat je kunt volgen...
Maar als je weet dat de verleiding er is...
Dan weet je wat je mist.....
Jouw handen....
Jouw ogen....
En je heerlijke mond.....…
herfstgevoel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.045 grijzige van dit jaargetij
word ik door treurnis stil bevangen
het voelt als zachte zwarte zij
die mij omhult als tweede huid
en zich, als was ‘t onzichtbaar
voorzichtig om mij legt
ik voel het nauwelijks dat ik lijd
maar wil ik vrolijk zijn, grenst zij mij in
beroert mij bijna teder fijn
slechts als een zweem te merken
ik tast blind…
Dodendans
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.415 Een klasseloos heden, zonder verleden
iedereen danst 'blind' met iedereen
al hebben ze elkaar gehaat bij leven.
De gehangene danst met z'n folteraar
moeder met haar jong gestorven kind
het meisje swingt met haar moordenaar.
In de dodenstad op maanverlichte pade
klepperen skeletten als castagnetten
de dodendans in de schaduw der aarde.…
lege dozen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.054 hoor mij leegtes vullen
van letterloze schimmen
die weerkaatsen tegen
dik geplamuurde
blinde muren
het schaamteloos vallen
van geschuurd gruis
neem ik waar
als neerstortende
onthoofde woorden
zoveel lagen
door de jaren heen
geworden tot
ontedeld gekunsteld eelt
geraken tot stof
van antieke beelden
de ziel
tot naaktheid gedwongen…
Piet's lijn zoek in Oele
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
709 piet mondriaan
van vóór de lijnen en de vlakken
bomen duidelijk nog te herkennen
zijn natuurlijk nooit samen vergaan
dat bos moet dus nog echt bestaan
overal gezocht nergens te bekennen
vraag nu zaten ze niet te dommelen
die dikke lijn is echt de horizon
geel ja daar bestraald door de zon
golvend licht achter felle kleuren
ziende blind…
Windstil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
662 Het wandelen van de avond geeft verstilde impressie
Belevenissen van deze dag leggen zich murmelend neer
Met iedere stap verwijdering van dingen zoals ze zijn
Langzaamaan valt verloren geheugen fel op haar plaats
Duisternis dekt toe, wat ik zo zoet, alleen voor lief nam
Opent blind een vergezicht aan wat ik niet wilde weten
Met steevast ritme…
voor jou...
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
3.231 over een paar jaar zak ik misschien wel door de grond,
omdat ik te blind was te zien, dat de ware altijd al voor me stond.…
Ik ben weer thuis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
973 niet meer verdwijnen zonder te vertrekken
niet meer verschijnen in blinde vlekken van geschiedenis
ze snijden ze scheuren ze lopen weg met woorden als
zonde
jammer
tot ziens
nooit meer
en toch houden we vast omdat we nog niet weten
wat we straks nog meer zullen vergeten
misschien
uiteindelijk
elkaar
nooit meer…
'Een lege postbode verdrinkt op de landweg'
poëzie
3.7 met 47 stemmen
14.805 haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten
het is een oud huis als in Greenwich Village
de bomen staan haastig in te pakken
hun bladeren gaan in de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken
de vensters van mijn lichaam zijn blind…
Twee-eenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
603 jongere zelf zichzelf
in leven zonder zenuwknopen
hij schijnt zijn hoop met de kracht van de nacht
doornen zijn vurig aangestoken
onder een glooiend oppervlak
klank verzonken in baden lood
rood verloopt in groeiende macht
dierbaar zijn nochtans de vogelvluchten
met tranende wangen in golvend geluk
doorklievende stralen verdwalen ons blind…
Onzichtbaar
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.043 Maar in wat voor vorm is onwetend afwezig,
Als je blind bent voor het waarneembaar zijn.
Hier twijfel ik,
Want afstotend is mijn buitenlaag,
Niet afkeer wekkend,
Het lijkt open, waarvan gesproken is.
Maar moeilijk doordringbaar.
Het is gesloten, wat niet voor jouw zicht zien baar is.…
Het waalse wijf
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.010 Zij had mij gek en blind gemaakt.
- Bracht zij iets mede?
Ja, een schat!....
Een scheef gezicht en een snijdend blad.
- Wat spraakt gij samen, Waals of Diets?
Het wijf zei alles en ik niets.
- En moest gij vechten om 't gelijk?
Zij had het woord, meteen het rijk.
- En werken?
Deed ik slag om slinger!…
De Vecht
poëzie
3.6 met 25 stemmen
7.708 Er ligt een landhuis aan de stroom, verlaten;
Verbleekt, met donkre luiken, staart het blind,
En laat de stroom, die eenzaam voortglijdt, praten
En luistert niet naar 't fluist'ren van de wind.…
Al onze goede bedoelingen ten spijt
gedicht
3.9 met 75 stemmen
30.806 we knijpen vlinders fijn, verminken het oog
op de vleugel, onderwijl kreetjes van bewondering
slakend, we stoten kinderen om
in onze blinde ijver lief te hebben.
onze omhelzing is omklemming, onze handen zijn te ruw
en behaard, ons hart te onbehouwen. het slaat te graag.…
Opgespoten land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 Wisselend licht scheerde
langs de stadsrand, over
een horizon van waterplezier
van een gastvrij merenland
opgespoten tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een andere tijd, achteloos
gaat de wind er…
MAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Man
van stof en as
die tot me kwam
en met blinde vingers
mijn vlees beschreef
alsof je de liefde
in brailleschrift bedreef
nog hoor ik je stamelen
in oerkreten witheet
hoor ik je gegrom
dat in zacht snikken vergleed
hoe zal ik je zeggen
dat ik stierf en leed
terwijl jij als een Hunnenkoning
mijn lendenen bereed
en lichaam aan lichaam…
Foto met mij
gedicht
2.6 met 51 stemmen
16.005 Het is blind
in je ogen, het is de zon die verkeerd staat.
Naar binnen toe ben je bang. Voorgevoel. Vrouw
naast man. Stoel naast stoel. Je lacht te laat.
Ik droom ervan. Een hand waarin je hart slaat
houdt me tegen. Blijf, blijf. Pulseren wordt
mijn enige bewegen.…
Jij, lieve schat
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
774 Jij, lieve schat, je wordt zo ongenadig
bejegend door blinde gnomen en stupide
machtsmisbruikers, kom, ik wil je met
zachte hand naar mijn hart en ziel, heel
teder, begeleiden, sluit je op binnen de
grenzen van mijn wezen, voel je veilig,
want ik heb me jaren verdiept in allerlei
magie, dieptepsychologie en sjamanisme.…
Whisky nippend
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
592 Helaas
is de massale wereldbevolking te blind
en dom voor echte geestverrijking. Hé,
mede-armoedzaaiers, miskende kunstenaars,
ik schenk jullie whiskywatervallen!…
Het raam.
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
893 Blind verheugd vervolgt zij haar spel
En geen medeleven dat stoort.…
tegendraads timmeren aan de weg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 zoals in het land der blinden
één oog
met harde hand regeert
niet met een witte stok
maar met de strop,
zo krijgt een naaktzwemmer in knokke-zoute meer aandacht dan dezelfde
op het naaktstrand in bredene bij oostende.…
SONNET
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
624 VLEES, op menig duffe deur heb ik geklopt,
Liep menig middernachtelijk paadje uit,
Zocht langs de vloer, heb tegen muren aangeschopt,
Drukte in blinde hoop op de verlichte vensterruit,
Maar steeds vergeefs, hoewel wanneer de maan
Vol aan de hemel stond op volle zee,
Kwam er een wijsje uit mijn lijf vandaan
Gespeeld door Schoonheid in het staminee…
Het ruisen van verloren namen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
779 (namens mijn familieleden
die in Auschwitz zijn omgekomen)
Waar kunnen zij schuilen
als jouw blinde woede
in kinderzieltjes tekeer gaat?
als hun zachte huilen van het gebed
in een ontembare zee ontaardt?…
LIJDENSWEG NUMMER ÉÉN
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.062 ik welhaast elke nacht ween
Heb je dan alleen mijn lief geheten
denk ik op Lijdensweg nummer één
Waar ik steeds aan je moet denken
hoe de maan maar voor ons scheen
Waar ik jou mijn lief bleef schenken
vlak voor Lijdensweg nummer één
Waar je mij thans nog kunt vinden
is vreselijk weg van jou en iedereen
Is in ‘t land der ex-verliefde blinden…
Sterrelicht...
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
3.151 Onverwachts als een diepe wens,
in een juist moment van tijdsgrens,
stond jij daar heilzaam te schitteren,
een éénheid in mijn blind glinsteren.
Een aanraking, intens en liefdevol,
een waarheid zwevend van de aardbol,
in ziel terug naar mijn zeker weten,
jouw licht waarin ik mij mag afmeten.…
Oost Indische kers
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.010 Hij staat in 't zonlicht, in een vloed van bloemen,
't Verwarde kluwen van zijn kers te ontvlechten,
En zorgzaam, wijl de hommels hem omzoemen,
Helpt hij een stengel om zich vast te hechten,
En iedre nieuwe, rood getroste slinger,
Die hij bevrijdt van wie zijn bloei bedekten,
Betast hij zoekend met voorzichtge vinger,
En stoort de blinde…
Zonnebruid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 Spreek ik de voorspelling uit,
gestoken in de geuren van verlangen
in een overspelige wijs,
sluimerend in de zwoele schemer
van symbolen, dronken van het
minnespel en van haar drank en
spijs, geklonken met de zonnebruid
aan beide oevers van het paradijs
tot ze mij in haar overvloedige lust,
als ziende blinde, voorgoed de ogen sluit.…
LIDWINA EN LEO X111
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
723 Op het verzoek haar heilig te verklaren
Behoefde ik mij niet lang blind te staren…