3836 resultaten.
¡No pasarán!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 1990: bezoedeld
werd ons heilige land
door een half miljoen ongelovigen
om de buren een lesje te leren
2001: we wassen ons
met het bloed van vijftien
martelaren in het hemelse vuur
hoog boven hun stad
2019: het mag nooit, nooit
meer gebeuren, vreemde soldaten
in ons land, alleen hun wapens
willen we – hier is het geld
Opnieuw luidt…
Eindes genoeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Eindes genoeg haal ik
me in het hoofd, wetend
dat het leven doorgaat
met een kleine stofwisseling
van wat ophoudt te bestaan
maar het valt niet mee
om het luchtig op te vatten
als je het voelt gebeuren
Mijn hart wil wel wijsheid
ademen, maar heeft bloed
nodig om de warmte van liefde
in mij te voelen stromen
in en uit, ontvangen en geven…
Mij rücksichtslos doodt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
451 Wakker werd ik in de epiloog
Zwarte kringen, ogen schuw
terwijl ik immer eeuwig vrij was
trekt de tijd inmiddels aan mij
want deze wil, zonder twijfel slechts
één ding
Toekomstige tijd die mij rücksichtslos
dus echt zonder problemen doodt, daar
mijn bloed dus niet langer kruipt, alwaar
het zeker wel kan gaan
'n Bloedverdunner redt vooralsnog…
Modder stinkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 ik moet nu wel
wandelen over onbekende paden
er is geen weg terug
afgesloten
een indrukwekkend groot bord
ik registreer te vlug
en kijk dus toch weer om
en struikel over takken
ik keek niet
het pad lijkt begaanbaar
als ik opsta verzamel ik moed
gelukkig dat niemand het ziet
het bloed
de tranen
de schaamte
modder stinkt…
Ereschulden
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
373 wij hebben het
weer aangekaart
de zoveelste keer
in ons leven
van kleine woorden
hoofdletters gemaakt
zodat iedereen ze
eindelijk kan lezen
waar wegkijken
onmogelijk wordt
en passie gezamenlijk
alle woede deelt
ook van lang geleden
omdat er nooit goed
op is gepast het
omvat de ereschulden
waarvan bloed
niet meteen aan eigen…
Dambala
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Kom, Dambala, kom
teken je spoor in het zand
ik wil je lezen
tussen de heuvels waarop wij wonen
kom, eet de eieren, Papa, kom
de blauwe en de bruine
Wij zijn groen van het wier
uit de diepzee, wij zijn rood
van het bloed dat vloeit
de witte mensen gaan niet
naar de zwarte hemel
en er is geen hel
Er is alleen het vuur
en de aarde…
't Minste bij haar vertrek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
540 30 jaar geleden stopte mijn
hart en
devalueerde mijn geheugen
3 decennia terug, ging ik
er 2 weerom in tijd
geenszins een leugen
20 jaar geleden weer alles
op rails
ontwikkelde zich, ongeneeslijk
Polycythemia Vera met
een veel teveel aan bloed
ziekte onwezenlijk
Een ziekte zonder hoop op ge-
nezing
Een ziekte met als gevolg gebrek…
Hangend in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 ons om en rusten uit, de wind gaat
heel de wereld over, en wij waaien
even mee met de meeuwen en
stromen even samen met de golven
uit over het blinkende zand
Het luchtruim is ons te groot
schuin voorover hangen we
haast stil, maar het is geen spel meer
We gaan er maar bij liggen
luisteren naar de rijen branding
die ook breekt in ons bloed…
In ongenade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 , moet betalen
in natura, we nemen het
heel persoonlijk, man na man
onderwerpen we met geweld
de laatste vrouw aan ons recht
in haar te dringen zoals zij
en de andere vreemdelingen
zich zes generaties lang in ons
leven drongen, zo stoten wij
nu onze dolken van haat
in haar, ze is weerloos
haar honden blijven stil liggen
in hun bloed…
Vluchtende vlinders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
551 woorden
in de stille bossen van mijn dromenland
heeft ieder geschreven woord die speciale klank
van ontheemde kinderen die naar vrijheid snakken
ik lees de zinnen voorzichtig
met mijn snikkende stemgeluid
weg van het vluchteling zijn, weer mee tellen
geen keurslijf, maar de vrijheid van een kind
in de talloze momenten, de inkt als bloed…
Meeslepend Wezen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 groots meeslepend
en toch klein moet ik leven
met mijn hoofd hoog in de wind
waar ik dat zoek om te overleven
waar ik dat van m’n gading vind
daar het bloed in d’aderen
met moeite omhoog wordt gepompt
zal ik mij rustig moeten weten
nee niet moedig maar ook niet laf
ben ik nooit van mijn zijn afgeweken
gedraag ik me zoals
ik me gedragen…
Rosa Moenkin en de hyena
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.074 Een hyena bleef staan kijken
en rook ons hitsige bloed
maar bijten deed hij niet.
Hij droop af zoals alleen hyena's dat doen,
zijn staart bewoog naar Jaffa, zijn kop zwaaide ar-Am gedag.
Hatikwa, Hatikwa riep ik bevrijd
en stortte mijn zaad niet op de rotsen.…
Ik heb mannen gekust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Zoveel levens heb ik geleefd
verwoven met wat ik deed
en zei tegen de mensen
die ik aan kon raken
Ik heb mannen gekust
zonder hen te kussen
ik ben in de steek gelaten
verraden en geslagen
alsof het echt was
en in mijn fantasie sliep ik
met vrienden die ik af en toe
even omarmde
Mijn leven is meer
ik ben meer
inleving dan bloed en…
Wat is leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
548 De omloop van mijn bloed?
De regelmaat van mijn adem?
Die vragen komen in mij op.
Dit zijn slechts de instrumenten,
die voor het leven nodig zijn.
Hoe komt het dat ik vreugde vind
in de schoonheid van een bloem.
En blijheid bij het spelen van een kind.
Hoe kan het dat ik liefde voel,
voor iemand die er niet meer is.…
Het buitengewone
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 de
mooiste stukjes van
mijn ziel gegeven in
de meest intrigerende
kleuren van onze
nieuwe lente
luisterend naar
buitenaardse tonen
die in universele
uitvoering ons in
hemelse odes diepte
en warmte betonen
jij hebt de rode
erupties van mijn
liefde in het nachtelijk
duister op zien spatten
in het samen voelen
van mijn hete bloed…
Achter het behang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 ze schreeuwde
woorden met van
die scherpe klanken
die snijden in je ziel
waarvan het bloed
al lang vergoten is
omdat de inhoud
niet helemaal beviel
aan stem verheffen
heeft ze nooit gedaan
de toon ging uit pure
nijd de hoogte in
en mismaakte zo
effecten die al hout
sneden in doelen
zonder smoelen
we beperkten ons
tot klein publiek…
PFAScisme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 De milieuvervuiling is zwaar crimineel,
jullie helpen de aarde naar de kloten,
Chemours verdwijnt van het toneel,
er is onschuldig bloed vergoten.…
MET OPRECHTE DEELNEMING
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
489 Na zijn romance met Frida Kahlo
Vloeide het bloed van Lev in Mexico
.…
Vrijheid Haiku
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
632 Joplin zong het al
vrijheid betekent slechts niets
meer te verliezen
hoezo ben ik vrij
zolang ze jou martelen
jij gevangen bent
waarom vier ik feest
terwijl jij stil verkracht wordt
in je eigen bed
hoe kan ik vrij zijn
zolang mensen onvrij zijn
zusters en broeders
verbonden in bloed
druppels in een oceaan
we zijn…
Omvolking
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
665 landje pikken
Door afbakening van landbouwgronden
Aan onze nieuwe regels gebonden
Dienden de inheemsen zich te schikken
En Kit Carson sprak verwaten: "voor het laatst
Zien we de Indianen jagen op bizons
Zij worden genadeloos door ons verplaatst
Gelijk Neanderthalers en Mastodons"
Dus verdwenen de nobele wilden
Omdat we rijkelijk hun bloed…
La Tierra
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
678 De man wilde vluchten
toen de taaie grond
onwrikbaar bleek
De zwarte houten
waterput geen
water meer gaf
Bezieling bloed
en pijn
verstrengelden zich
Hij trapte op de harde
aarde als moesten
zijn voeten de grond in
Hij hoorde de klanken
van gitaren het stampen
van voeten en handgeklap
De man voelde de extase
van passie…
Verborgen wereld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
530 Bommen die als regendruppels uit de hemel vallen,
laten de aarde steeds weer bloeden.
En het gepeupel mag de lieve engel uithangen,
terwijl zij in de tussentijd nieuwe plannen uitbroeden.…
Explosief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Jouw antwoord op mijn verlangen,
Rikketikt mijn hart in galop,
Doet mijn bloed door d’adren razen,
Brengt mijn verstand op hol.
Als jij mij in jouw armen sluit,
Lijkt ik tot ontploffing kom,
Wil dat ’t nooit wordt gestuit.
Wanneer dan ’t stof van d’explosie
Mij terugbrengt in ’t hier en nu,
Weet ik waarom ik jou zo graag zie.…
Een roos-berg-maan-kind-klok-muis-storm-haiku
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
266 De wilde rozen
Vergeten in het donker
Wie of wat ze zijn
De bergen zwijgen
Ze zien ons zwetend lopen
Later bezwijken
De maan verschuilt zich
Zwarte wolken wegen zwaar
De wolven zwijgen
Het kind is van slag
De ouders zijn van ijzer
Tranen zijn van glas
De doffe kerkklok
Het kruipen van de wijzers
Uren bloeden dood
Muis voelt…
Roodkapje
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
515 vind je de mooiste bloemen
net wat verderop bij die heldere bron
vind je de mooiste narcissen
ze liep in het bos
met een roos en een kruik
witte mistslierten dreven in het struweel
een verre echo klonk
gegrom
de tanden waren wit als eierschalen
het speeksel kwijlde in de modder
het vlees was zwak
de kruik brak
de wijn en het bloed…
Onder de paarse hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Zelfs de hemel lijkt te bloeden,
Onder het paarse gewicht van zijn blik.…
Het maagdenoffer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
228 nu
krijg je een andere kamer
We zullen je helpen
Nee, je kunt hen niet meer zien
dat weet je heel goed
Je bent niet rein
voor het Heilige Huis
Je bent al vergeten
Je bent er nooit geweest
Niemand kent je
Jouw leven begint hier
Je moet je voorbereiden
Je moet de regels leren
Na de bevalling zul je gaan
werken om jezelf
het bloed…
Altijd
gedicht
5.0 met 3 stemmen
713 .
---------------------------------------------
uit: 'Inkt, bloed en liefde',
de biografie van Leo (en Tineke) Vroman
door Atte Jongstra (2026)…
Ongerijmd vogeltje
gedicht
4.8 met 4 stemmen
1.764 Maar het bloed is nog rood
in het bijna doorzichtige vlees. Gek
die gele stekels waar de veren zijn mislukt.
De bek snakt nog. Hij lijkt verwonderd
dat een zo dun vlies de zon bedekt.
Elke dag verwondt ons, alleen de laatste doodt.
--------------------------------------------------
uit: het raadsel van de anderen (2026)…
Het stoffige zilverglas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
127 De gezichten in het glas
waren ooit van vlees en bloed
een jonge man met vrome ogen
een moeder die zacht zong
nu zijn ze opgelost
in het kille kwikzilver van de tijd
hij schraapt de achterkant
van de spiegel kaal
in de hoop een glimp
van zijn eigen jeugd op te graven
maar hij vindt slechts
het stof van een mislukt bestaan
zijn vingers…