2308 resultaten.
Mezelf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
819 geen oog meer dicht kan doen
Gedachten laten mij niet rusten
Gedachten van ons tweeën toen
Ik haat mezelf omdat ik
Soms terug wil in de tijd
Om mijn fouten goed te maken
Te zorgen dat ik ze vermijd
Ik haat mezelf omdat ik
Niet weet of ik het wil
Maar leven zonder jou
Is zo akelig en kil
Ik haat mezelf omdat ik
Niet wil lopen in de kou…
Steen der wijzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.064 ik zag je op mijn pad naar benee
mooie steen ik neem je mee
in de broekzak van mijn reis
meer dan 50 tinten grijs
en prachtig van mij
zacht en warm ben jij
je duwt me, draagt me naar het zonnige dal
duikgewicht in mijn vrije val
ik tors je mee op mijn pad omhoog
de lichtheid zoals libelle vloog
lijkt nu bevroren in de kou
meer dan 50 tinten…
herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 o, mooie herfst, mijn jaar getij
je komt al dichter, dichterbij
soms voel ik je al even
wanneer ik vroeg de deur uitga
de zon al schijnt, dan sta ik af en toe
al wat van kou te beven
en later op zo'n mooie dag
dan pluk ik als het even mag
een emmer vol met bramen
zo heerlijk lopen door het duin
of ik pluk asters uit mijn tuin
en zet ze…
Wachtend op wat komen gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 Na het leed van kou, ontberen
Van de warmte in hun veren
Zijn zij ongekroond getuigen
Hoe de peupeldieren spelen
In een rijk vol rituelen -
Paringsdrift en nageslacht
Bij volle maan, rond middernacht
Een kikvors worgt zijn gorgelkeel
Blaast zich op tot wajangpop
Drie maal driedimensioneel,
Zet heel de vijver op z'n kop
Met zijn eeuwige…
Alleen jij speelt met mijn huid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
430 Want als de duisternis terugkeert
en mij inpakt in haar nevel van kou;
kijk ik naar binnen naar mijn dromen,
en zijn mijn gedachten alleen voor jou.
de belofte van jouw handen brengen
blijdschap in mijn bestaan; brengen
van buiten terug naar binnen wat warmte
waarop ik verder zal kunnen gaan.…
MIJN LIEF
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 wolken die drijven
aan een lucht zo blauw
de wind hult zich in zwijgen
waar ze aarzelde of ze spreken zou
de zon die zo vroeg begon
verjaagt enigszins de kou
deed haar best al wat ze kon
maar toch klamp ik me vast
warm me intens gelukkig alleen aan jou
ik ben jouw aapie
en jij die van mij
we zij elkaars ballast
en toch ook elkaars slaapie…
Ik voel ook vandaag dat bitterzoet
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
455 Is het een onzichtbare kou die als front
op die wijze binnen langs wil komen
om ons alvast de agenda van de komende tijd te tonen.
Ik voelde die schaduwen, schaduwen niet van hier.
Vanavond is er vast een smalle sikkelvormige maan
die helder en allesbehalve onzichtbaar voort wil gaan.
En nu is het even sprakeloos stil.…
Zintuigen des leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
513 We zijn in het leven gekomen,
Zonder kou,
Toch voel ik geen warmte.
In een ruimte zonder jou.
We zijn in het leven gekomen,
Zonder geur,
Toch ruik ik je.
Achter elke gesloten deur.
Wij zijn in het leven gekomen,
Zonder smaak,
Toch proef ik jou.
Als ik het leven aanraak.…
WIJ
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
703 Jij warmde mijn handen
tegen de kou.
Jij maakte mijn staartjes
als mama niet wou.
Jij leerde mij fietsen
bij ons in de straat.
We kletsten gezellig
tijdens de vaat.
Jij hielp me met huiswerk,
als dat nodig was,
Door jouw wijze woorden
begreep ik wat ik las.
Jij vertelde verhalen
over de zon en de maan.…
Sint Sa Maria
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
759 Hij was een "Koene Ridder"
De Rode Mantel
Stofferig in de kou
Wilde hij zijn lied zingen
Ik hou van jou
De “Duizendjarige Mijters”
Ze bestonden nog niet
Verborgen in een nis
Lag een gehavende naakte
’s Ridders Sint’ sneed met zijn scherpe 'Zwaard
Zijn eigenste "Mantel" in twee
warme hoeven
Samaritaans ontmoeten
ontroeren…
De leefsfeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
680 optimalisering van
emoties in blij zijn
strelend wijzen
vingers en handen
de weg die ogen
leiden naar verbanden
met mensen
in herkenning ligt
het kostbaarste
instrument van de
kinderlijke tast
gehoor reuk en smaak
waarbij details de
verfijning met ieder
samenzijn dieper
hecht en tijd echt deel
wordt van de dag
waarbji warmte en
kou…
After Valentine
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
482 Ik mis m’n ring en ik mis soms jou
Maar een ring is een ding
En jij een warm mens
aan wie ik me warm in de kou
In wie ‘k me verkillen kan
als het te warm
Me rijk voelen kan
als ik arm
Jij die altijd verzint
voor een machine, auto,
vrouw of een kind
Die ‘k altijd kan appen
jij, achter ‘t stuur,
zelfs als jij aan ‘t zappen
terug apt…
Eindeloos en tijdloos
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
312 ik heb de
schaduwen van
duizenden mensen
voorbij zien flitsen
zonder hoofdletters
of opvallend stukjes
identiteit waar zelfs
de kleuren mengen
zonder enige
personality
heel af en toe
flitst er iets
markants voorbij
in de lay-out van pijn
liefde en verdriet
een view met een
opkomende zon
wit rijpende vorst
aan de grond en kou…
Eindeloos en tijdloos
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
293 ik heb de
schaduwen van
duizenden mensen
voorbij zien flitsen
zonder hoofdletters
of opvallend stukjes
identiteit waar zelfs
de kleuren mengen
zonder enige
personality
heel af en toe
flitst er iets
markants voorbij
in de lay-out van pijn
liefde en verdriet
een view met een
opkomende zon
wit rijpende vorst
aan de grond en kou…
Mijn metafoor
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
440 Mijn hart is een raam dat beslaat in de kou,
het toont wat vervaagd, maar verbergt wat ik wou.
Elke traan is een woord dat nooit werd gezegd,
elk gebaar een verhaal dat zijn einde niet weerlegt.
Mijn huid is een blad, vol scheuren en vlekken,
elk woord dat ik schrijf brandt langzaam weg.…
Faëton
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.454 verbaasd als eierschalen
te hoog
te laag
lager
laagst
het werd donker en koud
een drie uur durende duisternis
vader vergeef me
ik wist niet wat ik deed
een bliksemschicht schoot schichtig
verscheurend het lichaam in
vlees en bloed
dat neerstortte in de zilte zee
door geen zon meer te verzoenen
en toch
werd donker licht
werd kou…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Blauw op kale tak
stille hartslag in de kou
leven wacht zachtjes
In de wintertuin voel
ik hoe verstilde aarde ademhaalt
onder het koude kleed, hoe alles wat slaapt
toch beweegt, en ik herken datzelfde sluimeren in mezelf.…
Huisbezoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
290 Ik blijf buiten tot de lantaarnpalen aangaan,
tot mijn adem zichtbaar wordt in de kou.
Dat is tenminste iets
dat vorm heeft.
De buurman staat bij de heg.
Hij stelt de vraag die hij geoefend heeft.
Ik kijk naar de ramen. Ze zijn zwart.
“Ze is naar huis,” zeg ik.
Hij knikt.
Dat is voldoende.
Ik loop de oprit op.…
Merwedebrug
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
344 Gedurende wegwerkzaamheden
de komende vijf jaar in bittere kou
ijzel en weder dienende regen
in voorjaar en najaar
in golven van zomerse hitte
gutsend van zweet op ruggen en zonnebrandolie verdampende torsen
hangt hoog boven water
de infrastructuur
van overheidswege te plegen
ter verdediging van de merwede
een bovendijkshollandse waterlinie…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
109 Zij verlichten niet slechts het heden, maar ook de schimmen
van de jonge mannen die hier honderd jaar geleden liepen,
vol van verlangen, pratend over kunst, de liefde en de dood,
terwijl de kou hun adem in de avondlucht tekende
en de laatste vogels geruisloos de stad verlieten.
Het is herfst in Amsterdam, stel nu geen nieuwe levensvragen.…
wie denk jij wel niet dat je bent.
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.144 Het enige wat jij kunt is vitten,
de rest zet je in de kou.
Mijn beste vriend kun jij niet accepteren,
ook al is het tussen ons al een jaar uit.
Ik ben het zat mij steeds af te moeten weren,
je zit me teveel op de huid.
Het huis is niet van jou,
je huurt alleen net als ik een kamer daar.…
Winterdorp
gedicht
3.7 met 40 stemmen
22.168 rivier
Het is niet groot
En vrij obscuur
Maar 't heeft een naam
En een bestuur
Er is een school
Een harmonie
Een bankfiliaal
Een kerk of drie
Een communist
Een zonderling
En zelfs een zang-
vereniging
Nu is 't er stil
't Is wintertijd
Er heerst de griep
En knorrigheid
De dag is kort
De hemel grauw
En pas maar op
Je vat nog kou…
lente waar ben je
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.140 blijven liggen
of heeft de tijd hun snavel dicht gedaan
zou de lente het nog weten
of is alles al vergaan
is de lente alles vergeten
en zal het nooit meer bestaan
zouden de mensen nog wel weten
wat het is om de zon te zien schijnen
zouden de mensen nog wel weten
hoe de sneeuw voor de zon kan verdwijnen
zou de lente zijn bevroren door de kou…
Route 34
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
1.407 Route 34
Hoe diep moet het gaan
het schrijven van de woorden
voordat ze verstaanbaar zijn
Hoeveel moet de boer zaaien
op het arme winterland
opdat er genoeg gewas is
Hoe ver moeten vogels vliegen
naar vreemde felle plaatsen
om kou uit veren te schikken
Hoeveel moet ik van je houden
in dit huis, in dit bed
voor je overgave?…
Vakantie
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.787 Je hoeft het niet van de kalender te weten
De hele atmosfeer is bezeten
"Eruit, eruit"naar camping of een stukje stilte
Zonnewarmte na winterse kou en kilte
Kracht opdoen voor donkere dagen
Die extra energie van ons vragen
Files, files, overvolle treinen
Met volwassenen en natúúrlijk ook kleinen
Iedereen gaat zijn plekje zoeken
Op…
Herfst
poëzie
4.2 met 17 stemmen
5.532 - draagt als 'n stramme vrouw
De Herfst zijn lusteloze dagen zonder warmte, zonder kou.
------------------------------
uit: Music-Hall (1916)…
De vier jaargetijden...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
918 zich in volle teugen
welige bloei der natuur in prachtige nuances
stranden in overvloed met adoreerde zonverwanten
in afwachting van roestbruine bladeren die vallen…
Vreugdegevoel stemt zich door somberheid af
doch de schoonheid is te zien in natuurlijke zin
het jong gebloeide verliest het eerst ontsproten blad
mulle aarde verstijft door de kou…
licht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.184 Het brengt Vrede in mijn hart
Maakt de nacht wat minder zwart
In de stralende ogen van een lachend kind
Zie ik dat ik daarin de Lichtjes vind
Van Jezus die ons zoveel Vreugde bracht
In die eens door sterren verlichte nacht
Welvaart heeft de rijkdom uit ons hart gehaald
Ervaar dat het leven om samen delen gaat
Laat je medemens niet in de kou…
Een nieuwjaarsgroet voor...
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.218 Een nieuwjaarsgroet voor al die mensen
die ik langs deze weg ontmoet,
een warme groet voor al wie kou heeft,
wie 't leven zelden zingen doet.
Een nieuwjaarsgroet voor al die mensen
die hopeloos door 't leven gaan,
geketend in hun onvermogen,
door anderen soms niet verstaan.…
Tja
gedicht
2.4 met 125 stemmen
79.157 Ben ik daarom - denk ik daarom ook bij kou de ganse dag
dat ik eigenlijk de kachel aan zou moeten steken...
'Geef mij een hand vol nootjes, amandelen, desnoods
maar een bolster van een walnoot van mijn leeftijd.…