3181 resultaten.
Open roos
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.592 Zij grijpt naar het heft
Een lemmet vonkt in de zon
Dan werp ik me plat op de grond
Want haar hortende zegekreet
Met een tongval uit het zuiden
Bekroont de luwe veldslag
Nabij het kookpunt
Wankelend over stapstenen
Loodst ze me door een grijs moeras
Waar een geweldig oog lonkt en uitlokt
Hoe ik zwetend in haar nevel val
Me vasthaak aan…
Lange Poten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.295 Hij klom omhoog,
langs schoen en
pijpen, naar zijn
hoofd, en kriebelde
toen aan zijn oog
en vroeg: is het
hierboven droog?
De spin, zei aan
de langepotenman
dat hij
de weg kwijt was
en dat hij met
zijn lange poten
Op Lange Poten was.
Ik zoek
Korte Poten zei
de Spin...…
Zeespiegel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.238 In een zee van bloemen lag het oog van God
als een rode wijnvlek op een wit tapijt.
Bloed en tranen vergoot zij vergeefs
op zoek naar veiligheid.
Geen man, vriendin of verwant verschafte haar een haven,
geen bakens vond zij op haar pad.
Doelloos, dobberend dolen,
kapitein op een stuurloos fregat.…
Bleke humor
netgedicht
3.0 met 47 stemmen
4.126 heb witte wallen rond m'n ogen
een rode knop-neus die zo glimt
en brede lippen die soms mogen
lachen, als de spot licht dimt
'k draag een broek die veel te wijd
is, een ruiten jas die veel te ruim
is, een valse bloem die maar wat schuim
is, ze spuit soms meters guitigheid
maar mijn grijns dat is slechts pose
door dé traan naast elk oog…
MARX
poëzie
3.5 met 14 stemmen
3.286 Van uit zijn brede hoofd, dat altijd zind'
op het verheerlijkst mensenschoon, verrezen
zachte stralen van goedheid - en daar in 't
zwart oog was vreugd en liefde saamgelezen.
Welk een brede machtige handen had hij!…
verloren
hartenkreet
2.2 met 12 stemmen
5.876 Mijn hart verloren
aan jou mijn lief
het was zo goed als bevroren
jij was op het eerste oog mijn hartendief
Ik wilde het nooit geloven
maar nu het zover is
kan ik je beloven
jij was een groot gemis
Laatst mijn vriend verloren
door een auto ongeluk
zijn rug gebroken
mijn leven was weer stuk
Nu weer een beetje op goede gang
een nieuw…
Israël
poëzie
3.5 met 17 stemmen
2.925 Maar ook gij kent de bonte bergen niet,
Waar Gods wil mij machtig heeft heen geleid,
Waar het hunkerend oog de verten ziet,
Van 't Heilig Land tot de open zee gespreid.…
WACHT WAT
poëzie
2.0 met 32 stemmen
3.354 Is mij een vodderij gevallen uit de pen,
(Weet, lezer, dat ik al mijn vodden daar voor ken)
Ik sluit ze van mij af en laat ze liggen rotten:
Lang, lang na haar geboort onthaal ik ze de motten,
En val der met de keur van een vers oog op aan.…
Mijmerij
poëzie
3.3 met 24 stemmen
4.002 Wanneer ik overdenk, hoe minzaam
Haar stralend oog in 't mijne zag,
Hoe vriend'lijk hare woorden waren
En hoe bekoorlijk hare lach,
Dan bonst mijn hart en vreugde komt er
En trots in mijn bewogen geest,
Dat ze eens haar gunst mij heeft geschonken
En mij genegen is geweest.…
(De)generatie
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.158 De sluipmoord draagt de naam dementie
het ongewenst bezoek heet Bechterew
je morst weer melk een blik vraagt om clementie
en van mijn komst heb je het minst besef
mistflarden taal ze vluchten uit je mond
eerst zeg je zoon daarna ben ik mijnheer
rusteloos reist het oog de kamer rond
stoot op de foto zo zijn we er niet meer
Drie maanden rust…
Nu moet mijn ziel
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
12.335 Nu moet mijn ziel de beelden drinken
in 't licht dat overal nog gloeit
en dat - ragfijn - vóór 't stil verzinken
mijn oog en hart nog hevig boeit.…
En de hemel was ongeschonden
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
825 krokusjes
verliefde paartjes
kropen uit het slijk
en nestelden zich
onder de bomen
buggy's en parasols
plooiden zich stralend
uit het groen
kleedjes in alle soorten en maten
vouwden zich uit de aarde
blote babybeentjes
ontweken het kriebelig gras
kevertjes en mieren
bonte kringen
sierden het gras
verspreide plukken vlekten
zover het oog…
het oude pad
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
684 lopen wij weer het oude pad dat wij liefhebben
altijd weer naar het terug van weleer
de stilstaande maan boven het water
dan zijn de woorden gezegd en is de stilte verstijfd
in een zilverblanke kuil waterdruppen druppen
het licht vast onder de bomen en wij
wij staan te luisteren naar de stemmen uit weleer
wat geweest is, is voorbij aan ons oog…
naamloze geur
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.212 dalende springer
met parachute
lig ik op pril gewas
nog amper bovengronds,
ik spreek over gras
stengelachtig
en broos van natuur
als het ware zacht neergevlijd
maar zeker tot dragen bereid
zo woel ik met mijn lippen
wat kort geplukt
maagdelijk groen
en aanschouw
de steltlopende snippen
die door weinig wuivend riet
aan het oog…
aan de Muzen
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.118 Onverwacht Wonderbaarlijke Dracht
Muzikale Vracht
bodemloos diep uit Zee ge-Bacht
onverdacht Hemel en Aarde verpacht
Zalige Klacht van de Nacht
Licht doorheen de schacht
Gegeven Pracht,zonder macht
Kracht van’ t gedacht
zó eloquent Zacht gebracht
welk ook één betracht
vanuit de gracht tot Wel-Geacht
Oog dat aan ’t tranen placht
Mond…
Tegenstelling
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.512 Duister en stilte zijn gelijk vermoord,
al breekt de klank in 't oor dat niet meer hoort
al dooft de vonk in 't oog dat niet meer ziet,
al wordt de ziel geblust in 't bloed dat vliet.
-------------------------------
uit: Gedichten (1918)…
de laatste storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 ondergronds
de schuile kelders in
waar rijen conserven
trouw in het gelid
'later' voorspellen
als alles is bedaard
generatoren draaien rondjes
terwijl buiten een wereld vergaat
al veel te lang bestaat
wat daar nu rondwaart
komt uit de mensheid voort
die elke bron vermoordt
op zoek naar meer dan
hen ooit heeft toegehoord
het is het kalme oog…
Verloren stilte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.643 Vanaf de wankele brug van de deugd
verliest ons oog snel zijn eindig houvast,
treurend om de voorbijgegane jeugd
torsen wij een steeds zwaarder last.
Ooit was het oude landschap ongerept,
elke voetstap een schreeuw om leven,
de sprookjesbloemen hangen nu verlept:
zinloos om ze nog water te geven.…
De moeder
gedicht
2.6 met 52 stemmen
20.108 Haar lach
tast mij in oog en mondhoek aan, breekt uit
zijn glazen kooi de kamer in en zwijgt wat
aldoor was verzwegen: dat ze begraven lag
onder de duim van een man, in een gat
waar een bouwvallige god het werktuig
van haar buik niet ontzag. Hij werd bewaard,
zij vreesde.…
De stille tranen van een man
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.272 weer raakten
En ik huilde met ze mee
Maar er is niets zo mooi
En zo puur als het maar kan
Niets dat mij zo kan verwarmen
Als de tranen van een man
Het gevecht tussen gevoel en trots
Emotie wint het deze keer
Hij kan zijn tranen niet bedwingen
En hij slaat zijn ogen neer
Het intens verdriet op zijn gezicht
Een traan die stil zijn oog…
gaat in drieslag af
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
777 zomaar een straat
jong spul aan
moeders hand
ze gaan en monden
staan niet stil
in samen vergelijken
terwijl ze weten
dat anderen achter
donkere ramen kijken
opgeschoten jeugd
waar een verdwaalde
vader honkbalt met
zijn zoon onder het
kritisch oog van
vrienden en hij bedient
ze met twee deuken in
een auto zonder kreuken
gaat…
Verwoeste stad
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.009 Ossip Zadkine
Noch uit 't hart
Noch uit 't oog!…
het nieuwe gebeuren
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
850 jouw vreemde taal
uitkledend in eigen schaduw
stond je daar in breekbaarheid
in koude klaarheid
en nevels van stilte
nam ik jou in mijn armen
samen losten we op in deze wereld
de wateren van nacht
gaven ons samen kracht
nieuwe minuten en uren
werden er geslagen
's werelds lot gevoed
in een nieuw aanbod
dorstig dromend
in elk oog…
TUSSEN TWEE VUREN
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.001 Tussen twee vuren
Het zijn toch werkelijk buren
Op het eerste oog zou je dat niet zo zeggen
Want ze weten elkaar maar al tegoed om te leggen
Tussen twee vuren
Ze bouwen allebei hoge muren
Niet alleen voor hun eigen kleine geest
Maar ook voor het zogenaamde Duivelse beest
Tussen twee vuren
Ze blijven geniepig naar elkaar turen
Elkaar wederzijds…
Holle spiegels
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
574 Men zaait en oogst de
psalmen als een waterval,
zalmen springen eendrachtig
naar een voltooid verleden,
de ruimte herbergt de eenoog ,
eenling in z'n soort, spiegelt
zich niet met achterdocht,
erodeert niet in getal,
houdt het oog gericht
op de ingelegde treden
waarin zool en ziel,
in oordeel wordt beleden ,
de ware uitkomst zich…
Te laat
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.446 Ik zag een meisje
Zittend op straat
En zie hoe een traan
Haar oog verlaat
En ik kan het zien
Haar huilende ogen
Ze zullen nooit
Voorgoed opdrogen
En ik zie
De blauwe plekken
En al haar pijn
Die haar zal nekken
Maar ik ben bang
ik durf het niet
En loop weer weg
Van haar verdriet
En de dag erna
Dezelfde straat
Hoor ik het geluid…
Bewondering
netgedicht
2.4 met 56 stemmen
5.411 hoe omschrijf je warmte
als je gedichten leest
die je raken
het mystieke geflirt
met de dood
als vriend
het wad, als wonderlijk
waarin jij wadend
vanuit oog en hart
je dromen beleeft
stap voor stap
je vriendschap deelt
en schoonheid laat parelen
kleurrijk met inkt
op ’s mensenhuid
in diverse sjablonen
gedragen
door jouw hand
in…
MIJN GEHEUGEN
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
868 Links bij mijn oor
is het warm en nat
mijn oog dwaalt af
valt bij mij weg
het asfalt glimt mij tegen
storm en regen
zijn tot zegen
ik ben op weg
rondkijkend zie ik boeken
kaften op een rij
gelezen en vergeten
was het heg noch steg
luisterend eerst links dan rechts
hoorde ik weer stemmen
doof zijn, niet begrepen
weer iets weg…
Brief aan Ben
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
526 Ben,
oude vriend,
ik kan met duizend woorden nog niet zeggen
hoe de wereld
met alle sneeuw en ijs
zich aan het oog heeft ontrokken.
De bladerdeken van de herfst
is verscholen onder de winter.
Mijn handen blijven bibberkoud.
Ik herinner me
een silhouet
die, donker als de nacht,
het licht uit de slaapzaal moest weren.…
De Tour in Zeeland
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
688 de gele trui zwoegt over Zeeuwse dijken
en onvermoeibaar waait de westenwind
de Schelde schuimt zover het oog kan reiken
op akkers groeien suikerbiet en bint
gebeier echoot als ontstemde woorden
de doping maakt een mens niet doopsgezind
wee zij die hier de zondagsrust vermoorden
ze draaien eeuwig rondjes om de kerk
de zware straf des Heren…