2582 resultaten.
NIET IEDEREEN KAN HEIDEN ZIJN
poëzie
4.8 met 6 stemmen
1.715 Niet iedereen voelt zijn verlangst
voldaan op aardes schoot,
schrijdt door het leven zonder angst,
en zonder klacht ten dood.
De aardeling heeft aarde schier
Te moederlijk verwend.
De heiden leef zijn leven hier
in schoonheid tot het end.
De leeuwerik zingt van ’s ochtends vroeg.…
Lichtbundel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 ze is een vrouw
zo doodgewoon
tot plots letters dicht bij haar komen
haar bekoren en het verlangen strelen
ze koestert woorden
speelt met zinnen
ontdekt een bijzonder iets
ze schrijft zo waar haar eerste dicht
als een woordenstroom niet te stoppen
stoeien zinsbeelden in haar gedachten
tot ze moe gemoedelijk uitrusten in haar schoot
ze prikkelen…
Wat ik op de vloedlijn vond
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 Gevangen uit de wieren en de
blauwe algen, bollen tranen op
het zand van beide wangen, ze
verbleken als de zon als wachter
verrijst uit een leeggelopen schoot.…
Kees
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.877 ,
fulmineerde ik ontelbare malen
wanneer hij weer eens als een Houdini
in een onbewaakt ogenblik ongezien
de paradijselijke tuin was ingeglipt
maar vaak nog geen half uur later
zich van geen zondigheid bewust
luidruchtig op mijn schoot kwam spinnen.
“Kees, heel gauw naar boven!”…
Paradijs
gedicht
2.5 met 2 stemmen
3.963 De zachte schoot van Siena is warm en rins
doordesemd met olijf. Cipressen als verstarde wachters
in dit gebarsten paradijs. Alleen de lucht beweegt.
Geen adelaar hield ooit zijn blik zo strak gericht
als jij op mij. Jouw ogen trekken mij de hemel in.…
Rustig ondergaan.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
859 Wat daalt gij rustig in der golven schoot
o Glansrijk licht, beneveld noch verdonkerd,
0 Gouden zon; gij, beeld van al wat flonkert,
Van wat op Aarde heerlijk is en groot!…
De stilte
poëzie
3.9 met 10 stemmen
8.184 Sluit de stilte in uw gaarde,
Wees in haar gelukkig kind:
Al wie ze aan haar schoot vergaarde -
Alle zaligen op aarde
Hebben haar bemind.…
Delen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
596 Zijn neefje die dat nooit heeft kunnen velen,
werd dol van drift als Samson merken liet
zijn speelgoed niet met hem te willen delen
en schoot dan vol met agressief verdriet.…
Er is geen tijd
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.387 :
een kindje dat aan 't schaatren slaat
daar 't wemelt in mijn schoot.
Welke is de krankheid die me pijnt
bij dreigend komen en vergaan?
Wij zijn, daar ze onbeweeglijk schijnt,
een sterre aan hare baan.…
Edele edelsmid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
741 Ik zag je met precisie edelwerken maken
en ik proefde de contouren van je lichaam,
dat als een gazelle heen en weer schoot,
je wist de obstakels in mij te kraken
en zonder dat ik mij schaam
ben ik de krolse kater in jouw dakgoot.…
Arcanum XVI De Toren
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
627 binnenuit en
om me heen
uit het zicht
en uitzichtloos
is ingestort
de koperen koepel
die hem kroonde
weggebliksemd
door hevig hemelvuur,
woeste storm- en hagelbuien
vlammende tongen
verkruimelen
de wankele muren
van mijn zekerheden
ik ben herboren,
uit chaos en verwoesting
in felle barenskramp
gestoten
uit de knusse schoot…
De gele wolken werden langzaam rood...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.049 En dikwijls schoot
De angst door hem heen: Eenmaal gaat moeder dood,
Hoe moet het dan? - Eens voelde hij bij zijn wang
'T laag rits'len van een vleermuis, en werd bang,
Toen hij 'm van dichtbij zag, grijs, plots'ling-groot.…
De stilte
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.151 Sluit de stilte in uw gaarde,
Wees in haar gelukkig kind:
Al wie ze aan haar schoot vergaarde -
Alle zaligen op aarde
Hebben haar bemind.…
ADAMS ONTWAKEN.
poëzie
3.2 met 4 stemmen
839 Toen in des Heilands zwaarste lijdensstonde
De bergen spleten, de aard haar donkre schoot
En grafspelonken sidderende ontsloot,
Drong ’t licht ook door tot Adams diepe sponde.…
Sehnsucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
646 Nochtans jouw ogen lonken, mijn adem raak in't rood,
ik lees in kapitalen "wees welkom in mijn schoot".
Zo liggen we verzaligd thans, de zon schijnt door de ruiten
Met hoofden licht en leden zwaar en vogels die gaan fluiten
En later op de dag, dan zijn we vast weer vreemden,
vervoegen we met tegenzin het leger der ontheemden.…
De vreugde van de morgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
564 zitje te bemachtigen
Op hetzelfde moment sterft een kind van de honger
De tijd gaat onverbiddelijk door
In het verre land sneuvelt een soldaat
Zijn laatste glimlach
Hij hoefde nooit meer te doden
De vreugde van de oorlog
De vreugde van een rebel
Het kind oog in oog met zijn ouders
Met het geweer in de hand
En de tijd gaat verder
Eén schot…
Boodschap?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 boodschap trof
haar als een dolk,
een pijl die trillend
in de roos blijft steken,
soms gaat zij varen
op een grijze winterwolk
gehuld in sneeuw,
langs hemelse beken,
koos zij voor het zonlicht
in haar hand, die haar een
fonkelend uitzicht bood,
door liefde overmant, een
eindeloos brandende diamant,
zich liet ontvallen uit haar schoot…
Onsterfelijk?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
484 In dit getijdenwerk van brandende sterren ontspringt
de geest van het ongeboren verlangen, daar verrijst
een onsterfelijke eiland, schim van ons bijgeloof in een
sculptuur van zand, aangejaagd door windschepen,
ingeleid aan de kade van een ontvankelijke moeder schoot
die baart een wonderschone wereld waarin we zijn geland…
De zelfde boei?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
585 Zij glijden van mijn schoot
het ruime water op, de boten
waarvan de kiel te vroeg
werd afgelegd, gebreeuwd
met zwarte pek en wit katoen
niet te laten zinken, het geluid
loeit uit een scheepshoorn van
beide zijden, de tegenstelling
van het doel, staan alle voeten
in een niemandsland, de oevers
gescheiden tot aan de overkant, de
littekens…
Het innerlijk oog?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 Een nieuwe pandemie woelt
de pijnaders bloot, er lekken
zure vruchten door de schijn
gebaard uit onkreukbaarheid
van ieders schoot, zoektocht
naar een andere strategie of
medicijn die met alle wetten
breekt of zijn we dat al eeuwen
kwijt? Verzacht dat de innerlijke pijn?…
CODE ROOD CODE DOOD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Mijn schip is stuurloos tussen de klippen
mijn hoofd rust reeds vrijwel in de schoot
Hoop schijnt door mijn vingers te glippen
een vuurpijl toont elkeen mijn code rood
Ik zie de kustlijn alsmaar sneller naderen
het schip lijkt dieper te glijden in de nood
Plots denk ik aan het gebed onze vader en
zie dat aan als het antwoord op code rood…
Morituri te salutant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
418 We zagen kameraden sneuvelen
De aarde kleurde vermiljoen
We zakten door gezwollen benen
We zogen vaak op kiezelstenen
Bij gebrek aan dagrantsoen
Geen kou, geen hitte kon ons deren
Geen geweervuur deed ons keren
Twaalf maanden jachtseizoen
Ons wapen glom van poetskatoen
We kropen door het zenegroen
Soms schoten…
het moment verzilveren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
939 De aarde draait zich soezend
op de warme schoot van de zon
loeiende wellust
breekt aan met het gloren
de gloeiende trilling
schuift de horizon open
ontsluimerende vingers ochtendlicht
haken de voile van de bloembedden los
een lelie pronkt
met haar ontluikende decolleté
loom en gedwee
slaat zij haar jurkje open
op haar volle rode…
De jonge Don Juan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
500 Toen jij zachtjes op mij aankwam
schoof ik beleefd een stukje op
hield mijn handen angstvallig op mijn schoot
want om je aan te raken
geneerde ik mij dood.…
Hedendaagse meditaties
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
410 Met Schotten.
Met El Gusto.
Met Belgen.
Met passie.
Met koffie.
Met bier.…
Tranen in Tirana
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
438 Zij was meermalen abuis
Bij schoten op het houtwerk en het kruis
En keep Patrício, van AS Roma
Mourinho scheldt op scheids, maar looft den heer
Voor 'n hoofdprijs en verdomd, het lukt hem wéér!…
Hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 er is niets meer in de mode
zijn leeftijd zit in zijn ondergoed
neemt hij de route naar het tover kruid
of slaat hij weer verlegen links af
om melk te halen bij de groenteboer
een zwaluw tatoeage op zijn bovenarm
is hij een zonnige dag te lang
in de drukke stad gebleven
toen hij jou zag roeien in die boot
neemt hij de poes van je schoot…
IN DE STILTE VAN DE DOOD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 In de diepste diepten van het heengaan
geloof ik mij in moeder aarde’ s schoot
Is dit nu ‘t eind van mijn aards bestaan
heerst hier slechts de stilte van de dood
Na een doodsstrijd kwam de acceptatie
werd mijn lichaam ijdel en onder nood
Mijn ziel overleefde de snelle crematie
o en ik zweef naar t’ eeuwige der dood
Van ‘t pikzwarte zweven…
Arawn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Kom dus als je mijn roep hoort,
ik beloof je veiligheid en vrede
in de schoot van de Grote Moeder
en ik hou me aan mijn woord.
Je vertrouwde me in de lente van je leven,
voelde mijn kracht in elke liefdesnacht,
mijn opwinding tijdens jachtpartijen in de herfst;
laat me je in je winter dan een deken geven.…
Geluk is...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.007 Wilde ik ze vangen,
dan moest ik rennen, vliegensvlug
Tot ik me hijgend neer liet vallen,
lucht happend en in ademnood
En was ik dan tot rust gekomen
zat hij parmantig op mijn schoot.
Ik ving hem dan
met het potje in mijn hand.
Och ja, die kleine vlinder, en bovendien…
ik liet hem gaan,
rls mijn moeder hem had gezien.…