3024 resultaten.
Bezoek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
664 Thuisgekomen voor de deur,
zat er een minuscuul geel meesje
op de brievenbus,
geschrokken keek het om naar mij
maar ik, ik wachtte en keek toe
hoe het eerst viel, toen hipte op een tak,
veel keek naar mij,
dan in de conifeer verdween.…
dansen aan de evenaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 de herfst ontluikt als een droom
diep gelegen in het erbarmen waar zwijgers
takken hakken en bladeren worden ontmand
als filosofische krijgers
de geur van bloed overpeinst de straat, met
het denken losgerukt van stem en stil gebaar, de wind
zuigt aan de valreep waar benen zich lossen
van het openbaar gewoel
want alles lijkt de dood te doen…
Boswandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 Wolkje aait zachtjes
‘t ideële levens sprookje
een thuisloos dromen bestaan
wanneer jij afstand
in stilte kan overbruggen
is jouw zwijgen tijdloos
hoogtij van zomer
tooit zich nu
mens hoge varens
onder bomen schaduw
omgevallen stammen, takken
mos, bosgrond en grassen
strijden tegen droogte in luwte
wandelaars slenteren
over ’t…
Daglicht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
455 Morgen die de kim doet blozen
En straalt over ruime veld
Weer verlangen doet naar geurige rozen
Dauwdruppels aan de takken telt
Verlicht het land bestrooid met parelen
Over een deken van diep smaragd
Nadat aan de hemel sterren fonkelen
Als diamanten in duistere nacht.…
Tenzij de dingen uit zichzelf gaan spreken
gedicht
3.0 met 8 stemmen
2.924 een kraan het hoog geluid van liefde fluit
een waterstraal die onverslapte aandacht tikt
een dronken boodschap in de brievenbus
een onverwacht bezoek aan de deur gevonden
de zee die door de straten weifelt
de zon een onbeholpen minnaar op mijn huid
en de doofstomme takken van de bomen
in mijn ogen et cetera
Tenzij ik jaren op je wachten…
van lentezonnen tot ijsbloemen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
535 als alles in de lente bloeit
de zomer binnenschuift en verschroeit
tot de herfstwind met tak en blad stoeit
en het winterijs ten laatste vervloeit
als de lentezon knoppen openbreekt
en later de zomerzon venijnig steekt
de herfstregen jou en mij doorweekt
tot de winter het lijf ruw verbleekt
als de lentebloesem openspringt
en een zomerbries…
Het woord was water geworden
gedicht
4.0 met 2 stemmen
1.997 de polders
vulde de putten en wellen en trassen
in de slapende huizen en hoeven
steeg in de dorpen en gehuchten
drong in de stallen waar het vrezende
vee aan halsters en touwen rukte
muren stortten in, zolders en balken
raakten los van hun ankers, dreven
met mannen, vrouwen en kinderen
als wankele platbodems naar grijpbare
strohalmen en takken…
Opwekking
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
450 Kale takken lijken hulpeloos gekluisterd.
De kille wind blaast de laatste ademtocht,
geen sporen achterlatend in stollend vocht.
Een sneeuwvlok daalt dwarrelend en bedekt,
gevolgd door meer, wat ooit weer wordt gewekt.…
Het zwarte moeras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 ik ken de
witte wieven en
het zachte gepruttel
van het gas uit
het zwarte moeras
de vage zuchten
van oude bomen
als de wind is
gaan liggen en takken
vrij kunnen dromen
toch is in de jaren
het donker verdiept
omdat onbereikbaar
bezit heeft genomen van
ruimte ten koste van licht
waar vroeger het bos
zich transparant opende
met…
wuifwilgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 ze staan er nog
de wind, gevangen in hun kruinen
struint de kale takken door
je hoort ze zachtjes kraken
en hun blaadjes raken
stil de grond
de vooravond van winter
wint met lange passen tijd
je schuifelt mee en kwijt
melancholie aan koude voeten
met een neus vol rottigheid
het laat de regen wenen
in een langgerekt verwijt
als weemoed…
Lente
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 Een merelstel heeft de lege bloempot gekraakt
dit aardewerk pand hangt zo mooi verborgen
tussen de klimop aan de bakstenen muur
het is voorjaar het nest moet worden gemaakt
zij vliegt nijver om het interieur te verzorgen
met sprietjes en pluisjes wordt het niet zo duur
hij zit op een tak ‘s morgens al vroeg te zingen
fluitend naar elke passerende…
Landweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 Hulp ‘loos blad aan naakte takken
hangt nog even, vol angst te vallen.
Dan, een zuchtje herfstwind neemt het mee,
dwarrelt, draait en keert en vleit zich neer
op het tapijt dat vergane zomer toe zal dekken.…
Novembertuin
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 herfstcyclamen
Ik ga mij deels in winterrust begraven
Bij buurman nog geen vieren van de teugels
Zijn til zit vol met hunkerende duiven
Die enthousiast naar buiten willen stuiven
Pas in de lente spreid ook ik mijn vleugels
Uiteindelijk verliezen alle bomen
-Pompoen en paddenstoel zijn aangekomen-
Door storm het blad, de takken…
Stefan Mazrocis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Dus binnensporten werd geprefereerd
Maar wel met ballen, liefst een heleboel
Hoe heet ook weer die sjieke tak van pool?
Die ballensport: verfijnd, gedistingeerd?…
Restant religie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 De vrouw begon nu van zichzelf te houden
Zij had geen ruimte voor een nieuwe band
Die was als zwoegen door het mulle zand
Als anderen dat eens aanvaarden zouden
De vrouw begon zichzelf nu zacht te strelen
Liet los haar vrijwel levenslange taak
Van het verzorgen, want het was nu zaak
Om voor het eind haar eigen hart te helen
Zij was benieuwd…
Restant religie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 De vrouw begon nu van zichzelf te houden
Zij had geen ruimte voor een nieuwe band
Die was als zwoegen door het mulle zand
Als anderen dat eens aanvaarden zouden
De vrouw begon zichzelf nu zacht te strelen
Liet los haar vrijwel levenslange taak
Van het verzorgen, want het was nu zaak
Om voor het eind haar eigen hart te helen
Zij was benieuwd…
vakantiegenot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 ik zie de wolken boven mij
zwevend in de blauwe lucht
ik vraag me af wat ze zien
vraag mij af waarom soms
ze met pijpenstelen huilen
ik luister knapperend vuur
zittend in zijn warme gloed
dat niet meer nodig heeft
dan wat takken en bladeren
om de harten te verwarmen
zachtjes waait er een wind
die mijn huid teer fluistert
als ik tussen…
STILLE TIJD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Over de stroom, tussen takken, verschijnen
in elkaar vloeiende regenbogen,
waarin zeven kleuren opbeurend schijnen.
Hun trillend geschitter toont mededogen
van Hierboven: God wil al de Zijnen
sterken met dansend licht in de ogen.…
UITING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Afbeelding en klank mogen blij wonen
in vele geesten, die het als schone taak
doorgeven aan wetenschap en vermaak.
Zal sterke trots bij kunstenaars tronen?
De wonderbare, geschonken gaven
zijn talloze snippers van allerlei aard,
neer zwevend uit één Hemelse haven.…
Tien jaar
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
456 Onwennig was het zeker,
tien jaar terug
Waar te beginnen met de rituelen
Van formuleren en met woorden spelen
Festina lente, langzaam, niet
te vlug
Je doet iets waar je voor geroepen bent
Een stap in 't rederijk waar je mag falen
Een taak waarvoor de Muze je komt halen
Als inspiratiebron van je talent
Als dichter word je immers
niet…
ontluiken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
620 en kan ik slechts kijken in een enkele richting
het blijkt ook nog eens een doodlopende straat
waar niemand voor mij een deur lijkt te openen
die gastvrij mijn gevoel binnenlaat
als het sterven nagenoeg gestorven is
en vaker iets van licht in mij wil ontluiken
blijft wel de liefde in het niet te duiden gemis
maar ontstaat op sommige ijle takken…
FLAUW SCHIJNSEL
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
569 Takken ogen stakerig in een zuinig licht,
flauw schijnsel ener lantaarn, genoeg
om ‘t donker van het laantje te verzachten.
Het voldoet net voor wie de weg hier weet.
Wind dringt er binnen, bladeren opwerpend,
die droog geworden zuchtend voortschuiven.…
Kinderspel
gedicht
3.3 met 7 stemmen
2.346 Ik klim de woorden binnen
als in een boom en kijk omhoog,
voorbij de takken, blaren zo-
genaamde aardse dingen,
en denk: wie zoekt zal vinden.
Het ruikt hier heerlijk, net een vo-
geltje ben ik. Niets is onmo-
gelijk, ruisen de winden.
Zacht wiegt mijn hut. Ik word weer kind,
omringd door stille tover.…
We noemen hem Kees V
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
429 doldraaide (uit nijd)
met zijn fingerspitzengefühl
voor de fijnste snaartjes in de laatjes
die hij openzetten kon door letters
om te vormen tot woorden zonder
de lezers in keuzes mee te nemen
zo zou hij zich dan ook de hemel in kletsen
proberen de juiste figuren niet te kwetsen
maar hen te raken met pure verhalen
over de onverdiend zware taken…
Wat overblijft
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
262 De breekbaarste takken
worden het laatste
weggevoerd.…
Aanzet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
291 In mama/s dagboek lees ik
dat ze wilde meetellen
in de maatschappij
niet de traditionele
echtgenote wilde worden
thuis alvast oefende en
huishoudelijke taken wegstreepte
tegen het geld dat ze inbracht
als medewerkster van de bank
Maar het viel niet mee
De oorlog en woningnood
schoven het op de lange baan
en papa/s werk hield haar…
DE PLUK SPREEKT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
195 Druiven, aan de tak gehecht, zijn omgeven
door al wat Hemelse genade betaamt.
De Heilige Geest in het ooft beraamt
in stilte waarnaar de vrucht mag streven.
Het wachtende, rijpende sap herbergt
ongekende krachten, die door geen tijd
of omringend gedruis worden getergd.…
Op vleugels van dankbaarheid
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
11.747 Stil, met verbazing in haar ogen,
hoort zij plots een merel zingen,
schone tonen smelten dooi in de
dagen, waar het voorjaar groeit
ze zoekt naar de schoonheid van
dit ontroerende geluid, veegt het
duister uit haar ogen en ziet de
vogel op een tak, vlakbij het raam
verwonderd blijft zij staan en kijkt
de klanken naar binnen, waar haar…
Wodan wekt me
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.129 De vader van gesneuvelden
Troont hoog in het Walhalla
Toonbeeld van plunderaars
Een ziedende krijger
Moet naakt op het slagveld staan
Koorts en kramp bezweren
Zo zaait hij de smeulende twist
Ze bijten naar de strot
Wadend door pus en bloed
Met een bijl die zelden mist
Zijn oog is het wijze offer
Zijn lichaam bengelt aan een tak
De…
Kwikzilver
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.842 Kwikzilver noem je mij
grijze haren spreken een
andere taal en dansend
ren ik voor jou uit
hoofdschuddend vraag je
wanneer ik volwassen word
onmiddellijk weerspreken
twee stralende ogen deze zin
lachend spring ik van de hak
op de tak over paaltjes op die
ene kade waar schepen liggen te
wachten op aankomend vertrek
met beide armen…