3938 resultaten.
de kade verlaten
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.729 waar ijzeren schoenen
van houten karren
kletteren in een oceaan
van lawaai
ik vaar de haven uit
onder een opgeheven brug
handen als geklonken
aan het draaituig
waarvan het hart niet klopt
omdat de richting
door vuisten wordt gekozen
mijn rug schermt
het priemen af
terwijl witte doeken
op de steigers
het water ten…
mozes kriebel (de dirigent)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
823 ik krijg de kriebels van die hoog-
zingende meiden die me wel zouden
verblijden van top tot teen als ze
hun mond maar hielden, dat ik mijn
handen nu voor mijn oren moet houden
om te genieten van hun borst en bil-
partij, hun hóge gekwaak echter kan
ik niet lijden omdat ik last heb van een
absoluut gehoor, schreeuwen die halsen
wéér in koor…
Een waarlijk gedicht
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
739 vandaag doe ik mijn best
oprechte poëzie te schrijven
het ligt niet echt in mijn handen
slechts goden bepalen of mijn verzen
ten einde in lyrische zin
aan uw superbe ziel zullen beklijven
die zo met waarden en normen
van de letterorde is begaan
en zij, strofisch als gezegd,
in uw edele gemoed wensen te landen
ik spreek thans…
Onzwezenlijk 2
gedicht
2.4 met 58 stemmen
19.476 Verlangend naar wat ik zou doen
als ik hier niet hoefde zijn
lach ik mee zonder te weten waarom
en verstar ten slotte tot zwijgen
waarin ik meer en meer word
iemand die vol zit met overbodige belevenissen
iemand met een onnodig lichaam
iemand die ertussenuit wil knijpen
voordat de tijd toestemming geeft om te gaan.
-------------------…
Eldorado
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 Er is een land
waar illegalen
thuisgekomen zijn,
verdreven overlevenden,
eeuwig onderweg,
drijvenden
die wilskrachtig streden
in de golven
van de ruwe zee,
zoekend naar houvast
hoop zagen varen,
zingend ten onder gingen
in het tumult
van water, wind
en regen,
door smekende blikken gedrevenen
die grensoverschrijdend streden
vasthoudend…
Storm
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
533 Eindelijk moest ook die storm overstag,
ze ging kennelijk alleen ten gronde
aan haar eigen onbetamelijk wangedrag,
de wind nam af, de zon scheen flauw,
het mozaïek werd blad na blad verslonden
en ik, ik nam alles gelaten in ogenschouw.…
Ik ken je land
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.447 Ik ken je land, liefste, ik heb het zo vaak
ten voeten uit veroverd. En toch,
toch lig ik hier weer heen en weer
aan de rand van mezelf, dicht
en dringend tegen je aan.…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.023 zichtbaar op een oude foto in sepiabruine tinten
boven de kast
waarop ze te midden van wie haar dierbaar waren
het leven nog rimpelloos toelacht, met een open
blik betast en verkent
hoe zij me woordeloos vertelt dat haar dagen
leger en eenzamer worden, haar aanwezigheid
stilaan overbodig lijkt
dat er niets meer beklijft, haar bestaan ten…
Herinneringen aan Wateringen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 herinneringen aan
flirt en vertier
waarbij de liedjes ons als muziek
in de oren klonken
en het bier in het vochtige gras
vergoten vloeide en de massa naar
testosteron en transpiratie stonk
Ik verloor geenszins mijn wilde haren
met krakersgloed en hanenkam
Met de tand des tijds en jonge jaren
blik ik terug met het ouder worden en
het milderen ten…
Zoals je bent
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.504 'k Hou van je lachen en je wenen
ik hou van jou in goed en kwaad
'k hou van je hoofd tot aan je tenen
ik hou van jou in het kwadraat.
Voor mij moet jij geen seksbom zijn
en ook niet superslank of chic,
jij bent voor mij zoals je bent
al jarenlang gewoon uniek.…
Xestobium Rufovillosum
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
589 duidelijk zijn
dat het gaat over een ongrijpbaar fenomeen
haast met een psychologische diepte
een wezen wroetend door zijn wereld
dát heeft hij met ons bestaan nagenoeg gemeen
buiten schot baant hij zijn weg
doch kan veel stof doen opwaaien
knaagt blindelings vaak aan edele kunst
weet zichzelf in de leegte om te draaien
voor voedselsplinters ten…
De kabinets-klap
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
580 Hoe vaak we het ook af laten weten,
hoe vaak we ook pogingen doen te leren,
zullen al die pogingen toch eens
ten goede keren?
Is het dan toch de wijze les:
blijven proberen, dan lukt het best?…
Tracébesluit
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.885 In deze chaos overweeg ik met de dag
Als een herboren besluit
Bij het korte eind van gaan
Omwikkeld er wat
Een toestand van begaan
Een pakketje als sneeuw voor de zon
Een tracébesluit
Dat zich ontsluit
Omsloten met een strik
Is in deze afsluiting van het jaar 2010 begonnen
Met veel schik
Ruimt het zo lekker op
En is de wens ver ten top…
Tranen geven me vleugels
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
582 Er zit nog veel verdriet in mij
in kleine stukjes komt het vrij
dan huil ik en ben ik blij
er is weer wat pijn voorbij
Lachen doe ik al zoveel
ook wel als ik me verveel
maar die kroppen in mijn keel
vallen me minder vaak ten deel
Kijk, een vogel op dit blad
vogels vliegen, is me wat
zomaar hop, omhoog en dat
met hun vleugels, da's hun…
waarvandaan
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
570 het was een zacht begin
toen jij dichterbij
kwam
en de rivier achterliet
die ten dode was opgeschreven
je was de enige
die zag hoe het water
treurde
hoe stil haar stroom de klanken
volgde
van de wind, de verte
waar niemand wil komen
en nog trager vogels herleest
dan de woorden, die zichzelf,
nog in hun schaal, niet begrijpen…
Een kindje straalt
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.496 ( Julia )
een kindje straalt
als lichtjes in de nacht
schenkt schoonheid aan
de wijze dichter
een meisje dat groots
gehechtheid, lieflijkheid
in veelvoud
naar zijn ziel laat stromen
zodat hij weer ten volle voelt
leeft in zoete dromen
*
zijn handen rusten
op de glans van de klavieren
ogen strelen
over het doorleefde…
Zonne-bloem
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.738 Zij draagt de kleur der vrolijkheid
en richt haar kelk ten allen tijd
naar 't helder licht der zon.…
WANDELEN OP DE MAAN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
660 Samen wandelen op de maan
in ‘t karige, romantische licht
Eventjes met je blijven staan
mijn handen strelen je gezicht
Zachte klanken van ‘t woud
ruisen woorden om ons heen
Oh mijn lief, je hebt het koud
vanaf je topje tot aan je teen
Handen, die je teder warmen
zweven over heel je koele lijf
Over die schouders en armen
en over..wat ik…
LATE ERVARING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
499 De lange levensweg
loopt reeds spoedig ten einde
is een breed bezadigd zandpad
door een tevreden heideveld
zacht avondrood
geeft de vroege schemer
en de paarse struikjes
warme gloed van berusting
terwijl de eeuwige einder
in vaag vragend grijs ligt
plots kringelt een kleine dwaalster
fel brandend over de grond
schenkt dit leven een verrassing…
Mocht je me uitnodigen op je feestje 2
gedicht
2.7 met 25 stemmen
11.049 Verlangend naar wat ik zou doen
als ik hier niet hoefde te zijn
lach ik mee zonder te weten waarom
en verstar ten slotte tot zwijgen
waarin ik meer en meer word
iemand die vol zit met overbodige belevenissen
iemand met een onnodig lichaam
iemand die er tussenuit wil knijpen
voordat de tijd toestemming geeft om te gaan.
---------------…
Ondergrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Aan de oevers van naderend welbehagen
vangen steile stranden een golf van ijdele hoop,
in verdronken vaarwater ten grave gedragen.
Het is onbekend hoever wanhoop kan zinken
naar de laagten van de zwaartekracht,
voordat verkalkte echo’s onderaards klinken.…
stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 stilte zit soms vol met vragen
brandend als een heftig vuur
gedurende de dag de dagen
ja voortdurend op elk uur
als eens witte rooksignalen
seinen op het verlossend uur
dan is dat het mooiste teken
einde van het vragenvuur
't antwoord dat wordt gegeven
opent een poort ten leven
er valt niets meer te verbranden
er is iets moois op handen…
BETRAPT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 Ze was gisteravond laat betrapt
nadat ze zich zo toegetakeld had
Ze had zich geheel opengekrabd
bloed lag op de tegels van ’t bad
Ze voelde zich nu ten einde raad
vanzelfsprekend werd ze gestraft
Geen kende immers haar zelfhaat
sedert ze door elk werd afgeblaft
Ze zou meteen verhoord worden
wat moest ze nochtans verklaren
Van ’t sein op…
Chemo strijdt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
915 weer wordt het gif
per hartslag rond gepompt
trekt rode strepen
in een kwetsbaar lijf
zonder onderscheid
doodt zij meedogenloos
de lichaamseigen cellen
waarin ook kanker nu verblijft
chemo strijdt
zonder onderscheid
tegen cellen die snel groeien
ten koste van hun eigen veiligheid
soms ontspringen zij de dans
in vluchten naar de luwte…
Moederschap.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Deze zware last zal er zorg voor dragen, dat ik spoedig ten onder ga.
Ogen die doordrongen zijn van rekenschap, kijken mij beschuldigend aan.
Mijn schreeuw om hulp ging meerdere malen op in vergetelheid.
En zo,..
Zo zal mijn zogenaamde onfeilbaarheid ook vergaan.
Laat de scherprechter maar komen…
Hij zal mijn verlosser zijn!…
Dood door onschuld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
853 neergezet
Door anderen die jou
Niet zien zitten -
Dag in dag uit
Gekrenkt, vernederd,
Bespot en beschimpt
Eerst alleen met woorden,
Daarna wordt ook je lichaam
Door hen niet meer ontzien -
Pijn lijd je, littekens
In je huid en in je ziel
Tot je dit niet meer wil
En zelf een eind maakt aan
Het leven dat je ooit
Als geschenk ten…
manneke
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
592 je hoeft slechts te kijken en je tovert-
mijn glimlach straalt
van wang tot wang voel ik verjonging
die het beste uit mijn mens-zijn haalt
en langs mijn lippen glijdt
de spijt om alle tijd die zonder jou
voorbij sloop
slaap maar
in de kom van mijn bestaan houden mijn handen
je ten doop en samen gaan we
deze weg
waar ik onweer ver…
Op Vakantie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Zo’n zestig jaar geleden ongeveer
toen kwamen wij als mensen niet zo hoog,
je bleef wanneer je met een vliegtuig vloog
ten alle tijden in de troposfeer.
Maar ja het is de mensen eenmaal eigen
om steeds de verste grenzen op te zoeken
en ook de ontoegankelijkste hoeken;
zij moeten tot het allerhoogste stijgen.…
V O G E L V R I J
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
581 pijn
natuur zonder angst ieder uur
om het langst
al is het nog zo guur
en waait het nog zo hard bij de start
op mijn best op het gevoel
zonder doel of richting nog
vogelvrij wat rest en best leeft in mij
zonder grens
niet gebonden aan wens
voel ik mij bevrijd
krijg weer lucht en kracht
loop op eigen benen en tijd
in plaats van tenen…
Zilveren zege
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
488 De Engelse dameshockeyspeelsters
waren, zo leek het, net iets gretiger,
maar de oranje leeuwinnen hebben alles
op alles gezet, terwijl de scheidsrechter
bepaalde cruciale momenten ten nadele van
onze dames blijkbaar niet heeft gezien.…