5125 resultaten.
Ademruimte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
634 Ademruimte
Ruimte om te ademen,vanuit
het kreukelwoud van mijn
gedachtenkronkels;een denkbeeldig
briesje,opdwarrelend vanuit
onzichtbare etherische sferen.…
Licht & Duisternis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.630 rennend door de duisternis
met ergens voor mij vrijheid
achter sluiers van witte vlammen
Daar durf ik weer te ademen
met open ogen, open armen
ontsnapt aan een vergeten droom
Of ben ik toch gestruikeld
over diepgewortelde verwachtingen
en viel ik al die tijd
mijn granieten einde tegemoet
Hoelang zou ik al vallen?…
Rollins
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
685 Sonny haalt diep adem en trekt meteen van leer:
baldadige noten stormen uit de koperen ploert.
Ik hoor verdomd een muzikale ets van Escher:
ladders op en ladders af, niet van deze wereld.
Van het ene been op het andere:
calypso, blues, een polonaise van een eeuw.
De sax, de baard, de ogen stralen.…
Thuis wacht al de wieg
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
573 nog ben je ongeboren
maar thuis wacht al de wieg
en het ouderlijk perspectief
de kleine kamer
waar jouw adem in de
grote wereld leven brengt
jij alle ruimten leert
te delen in de zorg
en koestering van velen
tot je vrijheid grenzen vindt
het kind op weg is
naar volwassenheid en
het ouderlijk perspectief ook
dan nog warmte biedt…
Rijp voor...?
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
701 Het sluipt nabij, ik leef
maar door, wacht af wat
komt, wat nader kruipt
grijpt naar de keel, waarmee
de klop verstomd, de dood
in eindigheid vermorst, komt
na het dagelijks brood, groeit
liefde aan tot aangename korst,
bloesemkuur in late jeugd, waar
in wolken adem van de vreugd
de aangeboren rijp ontdooit
in het vuur van ouderdom…
de dood van december
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
800 Traag valt een herfstblad op mijn pad
en ik dien nederig te wezen
- tegen elk wat wils -
wanneer ik mijn tred verzet
door afgestorven bladeren
geen schaduw of verlangen
bietst van het geluk om me te raken
en het is alsof
december de dood zacht in mij laat spreken
ofschoon ik met liefde de adem proef
welke in mij een weeïg gevoel…
Zonder aftiteling
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
490 Het sneeuwt over de kristalen
herten aan het ijsmoeras, wat
maant tot stilte, bewegingen
verstillen in kilte, warme harten
ademen alert op elk gebaar en
blaast kapok uit neus en ogen,
kool van transparante inkt maar
even zichtbaar, onhoorbaar in de
slag van snelle vleugels afgeworpen,
verdwijnen schaduwen op het
parelscherm van de avondwind…
Zij, die Lente heet
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
869 nu winter de laatste niesbui heeft
z'n mantel uitgeveegd
zit lente op zijn schouders
jong en fris en groen
speelt zij met wilde haren
spint een draad van oude dagen
om te glijden naar benee
haar zoete adem zo licht en teer
bemind door vroege vogels
strijkt ontluikend neer
vooruitgesneld door faam
proeft en voelt
een ieder haar naam…
omgekeerd
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
551 op mijn tenen
loop ik door een
omgekeerde wereld
ik ben hier onbekend
maar heb een droom
in mijn armen
te beschermen
tegen een naam
die de droom zelf
nog niet kent
zelfs in de stilte
hoor ik het gefluister
woorden ademen
in alle hoeken
van het duister
hun schaduw lacht
elk wolkje uit de lucht
het spiegelt in de nacht
en…
maansteen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
610 (die mooie glans kan alleen maar liefde zijn)
nu draag ik wat je ogen voor me vroegen
en jouw handen voor me kochten, in
een winkel vol verschil
heel zacht verwarmt mijn borst de witte steen
maar als licht haar ronding kaatst
laat lila tere bloemen bloeien, op de adem
van mijn hart
binnen smart
vol zoet herinneren kleurt ze edel…
Alpen - Stenden
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
530 Het knarsetandend wit
Dat in mijn adem fluistert
Mijn trouwe metgezel
Als hartslag in de schemer
Tegen een oranje aura
Prik ik in het laken
Groots en nietig tegelijk
Weet ik mij verbonden
Het zuivere koude water
Valt hard naar beneden
Ik lest mijn dorst
Proef het zout van mijn huid
Hier op dit hoogste punt
Stroomt de aarde door mijn…
je leeft nog steeds
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
493 - Een mens heeft maar één hart
Een ziel wel duizenden
Het maakt dat de mens
Een mens verdragen kan -
hier sta ik dan
tien jaar verder
van jouw dood
verwijderd
als zachte tikken van koper
tegen ’t mahoniehout
gaat de tijd voorbij
al wat ik hoor
is jouw stem
tussen het steen
en het mos
de kiezels bewijzen
dat jouw adem niet…
De pluisjes in de Pinksterdienst
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 tegen de uitgebloeide
paardebloem
pluisjes cirkelden rondom
beschenen door het licht
van de door glas in lood
komende zon
het is als met de wind
je ziet hem
door de dingen die bewegen
net als de pluisjes
neerdalend op uitgesleten tegels
zo is de Geest,
je ziet hem in de liefde
in al wat goed is,
vruchten geeft
het is Gods adem…
Herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 De nacht stoot haar adem uit over het land
een mistig verlangen hangt in de lucht
de horizon glinstert in zwevend zilver
de dag druppelt binnen op het gras
in v verbinden zich de wilde ganzen
het seizoen toont zich in de vlucht
op het pad dansen vrije blaad’ren
in de armen van de vroege bries
overtuigend geluk maakt zich meester
in…
Nachtpiano
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
758 Er is iets gebleven van het idee
van de piano in de nacht
muziek die in je geest verschuilt
en klanken klinken, hol en zacht
alsof stilte tussen toetsen zweeft
de geest muziek weer leven geeft
als adem zich in mist verspreid
weer terugvalt in genegenheid
en zielentoetsen, woordenstil
verliezen zo hun tijdelijkheid.…
nachtvorst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
541 nu kou de adem nam van zachte bloesems
twijfelt leven of ze verder kan, de
kille dood neemt kleur uit welig groen
de lente wacht
alsof ze stilletjes vertellen wil dat
uit één nacht
geen gram valt te behalen
over zeven weken bloeit april in witte jacobsladders
tree voor tree beklimt mijn spijt
langs bloemen die er niet toe doen…
in ogen gestreept
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
723 kan ik alles achterlaten
nu ik eenmaal weet heb van
verleden, dagen aan nachten
keten met niets dan adem
tekens verdwijnen, de kiem
van glijdend geluk wanneer
ontkenning breekt in assen
doorheen het geweld van vuur
kan ik, beroofd van verlangen,
liefde in oprechtheid leggen
of ben ik al te diep door
het gestreepte sterven bevangen…
I've always been decent until now
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.925 Je geur, je lichaam,
je warmte
De blik in je ogen
kom dichterbij
Je adem tegen mijn wang,
je lippen vol en nat
Een zucht, je handen trillen,
strelen nog niet voorbij
Je rug die kromt,
mijn mond die gromt
En dan de vlucht
we komen los
Golven breken op ons neer
Je zucht, ontspant en lacht
en pleased en zegt,
ik wil nog een keer
Bostok…
Golvende stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
512 Ik zie je
Ver van hier
Voel de adem
Langs de wang
Is het geluk
Dat ik vier
Of drijf ik op dromen
Die bij voortduring komen
Aan mijn wimpers voorbijgaan
Als mijn ogen, blauw getint,
Wagenwijd openstaan
En de zee haar zilte
Met mijn hoop baart
In golvende stilte
Als kussen wordt aangereikt
Tot wederkerigheid geneigd…
Lente blues
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
578 me laat gaan
Inzien dat het overwicht
Zich met mij heeft verstaan
Dagen met enkel regen
Of bezwaarde wolken
De aanwezigheid ervaren
Van uitzichtloze wegen
Waar ongerijmde gevoelens kolken
Die mijn geest niet verklaren
Het zou moeten zijn
Als dat ik word gedragen
In de door mij gevoelde
Onderscheidende lagen
Doch het ademen…
Snoepvlinder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
824 De lekkernijen die ik
in mijn geest verzin
zijn immaterieel
en door mystiek gezonden
snoepvlinder
ik praat tegen je
in mijn duisterslaap
maar wakker in het licht
ben je er niet
tussen de letters
van mijn woorden
heerst stilte
hongerige zuiverheid
van naakte adem
daar moet ik het mee doen
snoepvlinder
jij bent gevlogen…
Zeilende stenen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 aan mondhoeken kabbelend
proef ik een vloeibare wens
de lucht te bevolken, te dolen
langs een frisse, onbewaakte grens
de ideale plek om een offer
over bodemloze grond te plengen
of mijn stoffig lijf uit aderkalk
met gestrekte adem te lengen
bij hoog mikken of laag scheren
kent deze platgeslagen woestijn
noch gebeitelde geboden…
Aards besef
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
551 De tijdelijke bevriezing
verdwijnt in het besef
van eenvoudig geluk,
leven te ademen.…
Bij mijn graf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.066 Ik ben de vlinder in zijn vlucht,
Ik ben adem in je zucht.
Laat bij mijn graf geen traan om mij,
Ik ging niet dood. Ik ben nu vrij.…
Het pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Ik kan opgelucht adem halen en weer verder gaan.…
na Parijs
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
556 ogenschijnlijk is er rust
in weergekeerd ademen, opgelucht
bevrijd en kwijt, door harde dagen
niet alleen een naam: zijn klank is nooit
vermoord
niet alleen het vrije woord is ruw verstoord
door zwaar geweld
het potlood tekent bloed en geldt
rond zwarte rouw
maar trouw aan alles dat waarachtig is
druipt de vernis
van valse preken…
ZICHT EN TOCHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
526 Hoge appelbloesems
wiegen losjes
in wijde bolle kruinen
waaronder
kleine krentenbomen
luchtig ademen
uit hun stil vlammend wit
de grote gaard vol zuchtjes
is een kluwen flamingo's
die op wil vliegen
maar steeds laag boven de grond
door zich heen blijft zweven
blije verwondering geeft
met opwekkende vragen
en antwoord naar ieders zin.…
huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 striemende regenvlagen
en een op hol geslagen zon
niets anders dan de
drukkende stilte
het snerpen van cicaden
de trage vleugelslag van een roofvogel
het verweerde tafelblad
een atlas met kringen
krabbels en datums van
de voltooide verleden tijd
in deze uithoek van
het menselijk bestaan
verlangt hij niets meer
dan hier te ademen…
Uit de verte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
589 Nachten zonder jouw hete adem in mijn nek
jouw barmhartigheid in de kilte is verloren
zonder jouw empathische arm om mijn middel
heb ik jouw hartstochtelijke woorden bevroren.…
Herdenking
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 Hier sta ik in de wind van het land aan de zee
ik herinner me jouw schoonheid als een bloem
een bloem die schoonheid niet vergeten kan
jeugdig als de lente, weldadig als de zomer
in de heimwee van de herfst en stilte van de winter
hier sta ik in de wind en ik houd mijn adem in
om even de stilte te ervaren die ik in me voel
omdat je er niet…