Alle inzendingen over lot

2123 resultaten.

Sorteren op:

Dodenmaskers

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
gaat door de goot Een groep kwetsbare van alle leeftijden en een vergeten groep thuiswonende ouderen niet meer genoemd maar dood verzwegen de beperkte vaccins hebben de werkende jongere gekregen Vijfentachtigjarige een uur in een lange rij blauw van de kou na urenlang reizen zonder vaccin weer terug naar huis Hoe droevig is ons lot…

Futhark

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
kennis je leiden ᚷ geef gul, geef offers geen gratis geschenk ᚹ vervulling, vreugde vrij van wensen, heil ᚺ helse hagelbui hekserij, onheil ᚾ nu of nooit, noodzaak noodvuren branden ᛁ koud, kil winterijs kruit de kade op ᛃ het wiel wentelt door weer keert alles weer ᛇ wereldboom wijdt in weegt mens gelijk god ᛈ geboorte baart lot…
Jack Stoop21 februari 2023Lees meer >

Dwaaltocht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 253
Voorspelling van stormend land, Ik word boodschapper, brenger van hoop, In straatlicht schijnt een eerste zon, Verheven door het lot, de profeet. Oordeel nadert, sirene gilt, Vluchtend op de fiets, Verdwaald in plattegronden, Zoek ik schuil in de stadse nacht.…

OP DE DOORLUCHTIGE ZEGE VAN GRONINGEN

poëzie
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.057
Nu, zestig jaar geleên En nog vijf honderd, moet gij uwe stichters danken, Die u bevestigden met toornen, graf, en steen; Maar namaals, aangegroeid in macht en burgerijen, Ontzaagt ge min ’t geweld, en proefde menigwerf Het wisselbare lot des oorlogs onder ’t strijen, Doch nooit met meer gevaars van ’t uiterste bederf Dan toen de…

Peinzensmoede

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.509
Mysterie – ’t lot! Die schepping predikt Geen liefdrijk God. Natuur – wat deert haar Uw vreugde, uw leed? Ze is zielloos lieflijk En reedloos wreed! En Hij die allen Is vóórgegaan? Liet zonder antwoord Ons Waarom staan! Het eind der wijsheid Blijkt altoos meer; Wij weten weinig – Te weinig, Heer!…

Distichon 37. Paradox. Voltaire. Aardbeving.

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 781
Niets: het boek van het lot gaat dicht voor onze ogen. De mens, een vreemdeling voor zichzelf, wordt door de mens niet gekend. Wat ben ik? waar ben ik? waar ga ik heen, en waarvan ben ik gemaakt? Que peut donc de l’esprit la plus vaste étendue ? Rien : le livre du sort se ferme à notre vue. L’homme, étranger à soi, de l’homme est ignoré.…

De ploert.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Nou pronkt hij met zijen kousen, Die hij kocht bij Franse Lot. ô Hij leent het geld van smousen, Schielijk raakt achter slot.…

Panda en Felicia

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
O Zeus, o Hera, sta ons bij straks drijft Deucalion voorbij het roer ligt stuurloos in mijn hand mijn klauw heb ik aan 't lot verpand Nochtans heb ik één hartewens breng ons naar het theatermens Maestra Felice is haar naam geen pauper maar Napolitaan Zij's inventief als nooit tevoren zoekt voor haar stuk nog tien tenoren zij kan echt…

Insomnia's strijder

netgedicht
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 528
het woord geboren uit elegantie die liefde ademt II Maar in twilight worstelt de wind zwarte vlekken worden van de hemel gerukt in de kou smelten cellen van een gloeiende beweging III Duizend parasangen verder in de hoge en kale bergen tast de strijder naar het spel van ‘t beest in ‘t heiligdom van elke dag overspeelt hij het lot…
Xander17 juni 2025Lees meer >

Geknield bij Argos’ graf

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 456
Eenieder bleek als weke was in mijn handen, die beslisten over dood en leven; ik hield hun lot tussen mijn tanden. O!, Argos, maar ik kon aan niemand toegeven dat zij hun macht aan mij hadden gegeven.…

Herakles #3

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 403
maagd om wie de strijd begon zelfs dáár zag men hoe Ajax telkens won laat ik een èchte held dan maar bepleiten * Als Almelose Heraclesfanaat ben ik me in diens mythen gaan verdiepen hoe sinds zijn jeugd bij hem de hazen liepen als royal, half gemengd met godenzaad hij is naar niemands evenbeeld geschapen zijn dna bepaalt nochtans zijn lot…

Nieuwjaars-Lied

poëzie
4.1 met 63 stemmen aantal keer bekeken 11.199
Dat de tijd hier 't al verover', Aan geen tijdperk hangt mijn lot. Gij, Gij blijft mij altijd over, Gij blijft eindeloos mijn God. Wel een ramp mij hier ook nader, 'k Vind in U mijn rustpunt weer. Gij blijft in uw' Zoon mijn Vader, Wat verander', wat verkeer'.…

UITVAART VAN MIJN DOCHTERKEN (1633)

poëzie
4.1 met 53 stemmen aantal keer bekeken 11.667
de jammerende schaar Met tranen om de baar, En kermde nog op ’t lijk van haar gespeel, En wenste lot en deel Te hebben met haar kaartje*, En dood te zijn als Saartje. De speelnoot vlocht (toen ’t anders niet mocht zijn) Een krans van roosmarijn Ter liefde van heur beste kameraad. O kranke* troost! wat baat De groene en goude lover?…

stadse dame

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Het laat haar leden lachen met de kop van een naald, maar zij, zij steekt de hand op naar nieuwe loten. Het bange land hoedt zich voor de overname beraamd in het hart van de levenslieve dame.…
Miranda Mei6 februari 2008Lees meer >

Belgische plaatsnamen

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 875
Was 't nu gewoon het LOT ofwel de wil van God, vlak naast zijn KERKSKEN te LANDEN. Een jongetje uit KALKEN wilde zijn broer verschalken. Hij lag plat op zijn buik op ZOLDER op het LUIK, al dronken van 't bier uit ALKEN. Een dokter uit KAPELLEN moest een diagnose stellen.…
Frans Vanhove21 november 2009Lees meer >

Klacht

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.163
'k Weet van geen liefde meer of haat, moet ik nu zoeken in de straat, is dat mijn lot? Maar waarom bad ik dan tot God? 0, zo ik nog mijzelve had! Ben ik een vrouw, zo 'k nooit werd echt bemind? Ben ik een vrouw, zo 'k nimmer droeg een kind? Ben ik dan niets, dan wat verdriet dat hij, vergeten, achterliet?…
Dop Bles19 maart 2020Lees meer >

De maan

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.183
Mijn vader die, met wijze goedheid, Mijn wislend lot op aarde schikt, En, schoon mij dikwijls distels steken, Door menig bloempje mij verkwikt. Die, als Hij mij mijn liefste wensen Ontzegt, toch mijn geluk bereidt, En door de tranen van dit leven, Mij rijp maakt voor de zaligheid. Ach!…

Kerstfeest 1940

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
Die zou onze schuld betalen Met zijn dood: wat schrikk'lijk lot! Vrede zal op aarde dagen. God heeft in de mens behagen: Daarom offert Hij zijn zoon, En men zingt op blijde toon: Vrede op aarde! Twintig eeuwen zijn vervlogen. Hebt gij wel eens overwogen.…
K.A. Fraanje25 december 2012Lees meer >

Gebed tegen vervolgers.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 936
Had ik uwer lippen woord, Dat beschermde mild mijn lot: 't Leidde mij door 't leven voort. Heer, mijn voet betrad uw spoor, Nimmer, wanklend op die baan, 'k Roep tot U, mijn God, o hoor Mijn gebed genadig aan. Redder, Gij, van hem, die U Zoekend zich, door U beschermt...…

ISRAËLITISCHE LOVERHUT.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.554
Judea's wijnstok groent hier niet; Olijf, noch vijg teelt ons gebied; Gij gaardet hier, in rauwer lucht, Min weeldrig blad, min zoete vrucht; En toch, gij zit, uw lot getroost, Te midden van uw talrijk kroost; Uw Feesthut staat bij ons geplant, Als eens in 't Palestijnse Land.…

Lachen

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.643
Maar, als ons 't lot geen tijd onthoudt Om van de zorg te pozen, Wanneer men dan met vrienden kout Of mag met meisjes kozen, Dan is 't de lach, die 't hart ontsnoert, En 't wicht der zorgen met zich voert.…
Jan Brester22 november 2016Lees meer >

Redding

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 833
wat in 't leven ons doet hopen, ons doet beven, of ons moedloos stil doet staan; hoe gedrukt door 't naar ontberen, of verblijd om 't lot verkeren, altoos zal ons de uitkomst leren: ‘Wat God doet, is welgedaan!’…

VOX POPULI

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.361
Dan toch het toeval van een lot in mijn buurt, een lot dat mij ontging door het toeval van mijn geboorte. Mijn Mirjam is ondernemend. Pas nog probeerde zij hier in Picardië de maan uit de vijver te vissen en gisteren riep zij mij in het holst van de nacht van zaterdag op zondag. - Pappa, kijk, de maan vannacht is een heel groot oor.…

petrarca sonnet 126 vertaald in blank verse

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.565
woedende zon scheurt watervlak binnenwater overzijde wacht op avondlicht voor oeverbloem een bejaarde engel slechts vergund een avondmist in wie- rooklucht eist het hart een bedelend oog om een bedauwde vrucht ter voeding van de smart bij het laatste woord gezuiverd lot het hemeldek ge- sloten, een klagende geloken blik dankt de herrijzenis…

Droeve Tijden

gedicht
3.7 met 199 stemmen aantal keer bekeken 36.437
Heb meelij met mijn bitter lot!' 'Ju!' roept het jongetje, 'paardeken ju! he! moeder, waar is vader nu?…

Rotterdam

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 7.456
Het is of vanuit deze haven iets over heel de wereld drijft, waardoor ge, waar u ‘t lot mag voeren, toch altijd in haar omtrek blijft. Het is, of met haar water en wind, zij ons heeft opgevoed in ruimte en vergezicht, de kusten van onze toekomst tegemoet.…

IS, NEERLAND! DIT UW BEELD?

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.249
moet uit die flauwe trekken Mijn hart, dat voor u gloeit, uw naderend lot ontdekken? - _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ Ach! zult gij, als die stroom; bezwijken in uw loop? De uitfluiting zijn der aard’? de schandvlek van Euroop’? Neen! neen!…

DE AARDRIJKSKUNDE

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.237
Zij spreidt zich over de aard’; geen lot kan haar doen beven: Zij is de graankorn, die, de vruchtbre grond betrouwd, In duizend halmen leeft, en golft in vloeibaar goud. Schonk gij, Europa!…

Gezondheid

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.500
O wees ons, wat ons lot ook zij, Door zee, en wereldwoestenij, Een trouwe Gezellin! Waar de Overvloed met blijde lach De kostbre feestwijn plengt; In 't hoogste schittren van 't gezag, En wat de Staatzucht strelen mag; Waar jeugd en blijdschap wenkt.…

Rust

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.494
Met dit mijn sober deel te vreên, Vermoei ik 't lot niet met gebeên Om 't nutloos meer, 't bedrieglijk beter; Maar dank die 't lastig arbeidszweet En 't armoed-rillen enden deed In 't matig van de thermometer. Thans moog, dit enige is mijn beê, Mijn golfje op de levenszee In kalme zwelling strandwaart rollen!…