2123 resultaten.
Dodenmaskers
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
599 gaat door de goot
Een groep kwetsbare van alle leeftijden en een vergeten groep thuiswonende ouderen
niet meer genoemd maar dood verzwegen
de beperkte vaccins hebben de werkende jongere gekregen
Vijfentachtigjarige een uur in een lange rij blauw van de kou
na urenlang reizen zonder vaccin weer terug naar huis
Hoe droevig is ons lot…
Futhark
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 kennis je leiden
ᚷ
geef gul, geef offers
geen gratis geschenk
ᚹ
vervulling, vreugde
vrij van wensen, heil
ᚺ
helse hagelbui
hekserij, onheil
ᚾ
nu of nooit, noodzaak
noodvuren branden
ᛁ
koud, kil winterijs
kruit de kade op
ᛃ
het wiel wentelt door
weer keert alles weer
ᛇ
wereldboom wijdt in
weegt mens gelijk god
ᛈ
geboorte baart lot…
Dwaaltocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 Voorspelling van stormend land,
Ik word boodschapper, brenger van hoop,
In straatlicht schijnt een eerste zon,
Verheven door het lot, de profeet.
Oordeel nadert, sirene gilt,
Vluchtend op de fiets,
Verdwaald in plattegronden,
Zoek ik schuil in de stadse nacht.…
OP DE DOORLUCHTIGE ZEGE VAN GRONINGEN
poëzie
4.1 met 15 stemmen
6.057 Nu, zestig jaar geleên
En nog vijf honderd, moet gij uwe stichters danken,
Die u bevestigden met toornen, graf, en steen;
Maar namaals, aangegroeid in macht en burgerijen,
Ontzaagt ge min ’t geweld, en proefde menigwerf
Het wisselbare lot des oorlogs onder ’t strijen,
Doch nooit met meer gevaars van ’t uiterste bederf
Dan toen de…
Peinzensmoede
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.509 Mysterie – ’t lot!
Die schepping predikt
Geen liefdrijk God.
Natuur – wat deert haar
Uw vreugde, uw leed?
Ze is zielloos lieflijk
En reedloos wreed!
En Hij die allen
Is vóórgegaan?
Liet zonder antwoord
Ons Waarom staan!
Het eind der wijsheid
Blijkt altoos meer;
Wij weten weinig –
Te weinig, Heer!…
Distichon 37. Paradox. Voltaire. Aardbeving.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
781 Niets: het boek van het lot gaat dicht voor onze ogen.
De mens, een vreemdeling voor zichzelf, wordt door de mens niet gekend.
Wat ben ik? waar ben ik? waar ga ik heen, en waarvan ben ik gemaakt?
Que peut donc de l’esprit la plus vaste étendue ?
Rien : le livre du sort se ferme à notre vue.
L’homme, étranger à soi, de l’homme est ignoré.…
De ploert.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.021 Nou pronkt hij met zijen kousen,
Die hij kocht bij Franse Lot.
ô Hij leent het geld van smousen,
Schielijk raakt achter slot.…
Panda en Felicia
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
462 O Zeus, o Hera, sta ons bij
straks drijft Deucalion voorbij
het roer ligt stuurloos in mijn hand
mijn klauw heb ik aan 't lot verpand
Nochtans heb ik één hartewens
breng ons naar het theatermens
Maestra Felice is haar naam
geen pauper maar Napolitaan
Zij's inventief als nooit tevoren
zoekt voor haar stuk nog tien tenoren
zij kan echt…
Insomnia's strijder
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
528 het woord
geboren uit elegantie
die liefde ademt
II
Maar in twilight worstelt de wind
zwarte vlekken worden van de hemel gerukt
in de kou smelten cellen van
een gloeiende beweging
III
Duizend parasangen verder
in de hoge en kale bergen
tast de strijder naar het spel
van ‘t beest
in ‘t heiligdom van elke dag
overspeelt hij het lot…
Geknield bij Argos’ graf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
456 Eenieder bleek als weke was
in mijn handen,
die beslisten over dood en leven;
ik hield hun lot tussen mijn tanden.
O!, Argos,
maar ik kon aan niemand toegeven
dat zij
hun macht aan mij hadden gegeven.…
Herakles #3
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
403 maagd om wie de strijd begon
zelfs dáár zag men hoe Ajax telkens won
laat ik een èchte held dan maar bepleiten
*
Als Almelose Heraclesfanaat
ben ik me in diens mythen gaan verdiepen
hoe sinds zijn jeugd bij hem de hazen liepen
als royal, half gemengd met godenzaad
hij is naar niemands evenbeeld geschapen
zijn dna bepaalt nochtans
zijn lot…
Nieuwjaars-Lied
poëzie
4.1 met 63 stemmen
11.199 Dat de tijd hier 't al verover',
Aan geen tijdperk hangt mijn lot.
Gij, Gij blijft mij altijd over,
Gij blijft eindeloos mijn God.
Wel een ramp mij hier ook nader,
'k Vind in U mijn rustpunt weer.
Gij blijft in uw' Zoon mijn Vader,
Wat verander', wat verkeer'.…
UITVAART VAN MIJN DOCHTERKEN (1633)
poëzie
4.1 met 53 stemmen
11.667 de jammerende schaar
Met tranen om de baar,
En kermde nog op ’t lijk van haar gespeel,
En wenste lot en deel
Te hebben met haar kaartje*,
En dood te zijn als Saartje.
De speelnoot vlocht (toen ’t anders niet mocht zijn)
Een krans van roosmarijn
Ter liefde van heur beste kameraad.
O kranke* troost! wat baat
De groene en goude lover?…
stadse dame
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.117 Het laat haar leden lachen met de kop van een naald,
maar zij, zij steekt de hand op naar nieuwe loten.
Het bange land hoedt zich voor de overname
beraamd in het hart van de levenslieve dame.…
Belgische plaatsnamen
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
875 Was 't nu gewoon het LOT
ofwel de wil van God,
vlak naast zijn KERKSKEN te LANDEN.
Een jongetje uit KALKEN
wilde zijn broer verschalken.
Hij lag plat op zijn buik
op ZOLDER op het LUIK,
al dronken van 't bier uit ALKEN.
Een dokter uit KAPELLEN
moest een diagnose stellen.…
Klacht
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.163 'k Weet van geen liefde meer of haat,
moet ik nu zoeken in de straat,
is dat mijn lot?
Maar waarom bad ik dan tot God?
0, zo ik nog mijzelve had!
Ben ik een vrouw, zo 'k nooit werd echt bemind?
Ben ik een vrouw, zo 'k nimmer droeg een kind?
Ben ik dan niets, dan wat verdriet
dat hij, vergeten, achterliet?…
De maan
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.183 Mijn vader die, met wijze goedheid,
Mijn wislend lot op aarde schikt,
En, schoon mij dikwijls distels steken,
Door menig bloempje mij verkwikt.
Die, als Hij mij mijn liefste wensen
Ontzegt, toch mijn geluk bereidt,
En door de tranen van dit leven,
Mij rijp maakt voor de zaligheid.
Ach!…
Kerstfeest 1940
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Die zou onze schuld betalen
Met zijn dood: wat schrikk'lijk lot!
Vrede zal op aarde dagen.
God heeft in de mens behagen:
Daarom offert Hij zijn zoon,
En men zingt op blijde toon:
Vrede op aarde!
Twintig eeuwen zijn vervlogen.
Hebt gij wel eens overwogen.…
Gebed tegen vervolgers.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
936 Had ik uwer lippen woord,
Dat beschermde mild mijn lot:
't Leidde mij door 't leven voort.
Heer, mijn voet betrad uw spoor,
Nimmer, wanklend op die baan,
'k Roep tot U, mijn God, o hoor
Mijn gebed genadig aan.
Redder, Gij, van hem, die U
Zoekend zich, door U beschermt...…
ISRAËLITISCHE LOVERHUT.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.554 Judea's wijnstok groent hier niet;
Olijf, noch vijg teelt ons gebied;
Gij gaardet hier, in rauwer lucht,
Min weeldrig blad, min zoete vrucht;
En toch, gij zit, uw lot getroost,
Te midden van uw talrijk kroost;
Uw Feesthut staat bij ons geplant,
Als eens in 't Palestijnse Land.…
Lachen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.643 Maar, als ons 't lot geen tijd onthoudt
Om van de zorg te pozen,
Wanneer men dan met vrienden kout
Of mag met meisjes kozen,
Dan is 't de lach, die 't hart ontsnoert,
En 't wicht der zorgen met zich voert.…
Redding
poëzie
4.0 met 1 stemmen
833 wat in 't leven
ons doet hopen, ons doet beven,
of ons moedloos stil doet staan;
hoe gedrukt door 't naar ontberen,
of verblijd om 't lot verkeren,
altoos zal ons de uitkomst leren:
‘Wat God doet, is welgedaan!’…
VOX POPULI
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.361 Dan toch
het toeval van een lot in mijn buurt, een lot dat mij ontging door het toeval van
mijn geboorte.
Mijn Mirjam is ondernemend. Pas nog probeerde zij hier in Picardië de maan uit de
vijver te vissen en gisteren riep zij mij in het holst van de nacht van zaterdag op
zondag.
- Pappa, kijk, de maan vannacht is een heel groot oor.…
petrarca sonnet 126 vertaald in blank verse
poëzie
3.5 met 2 stemmen
5.565 woedende zon scheurt watervlak
binnenwater overzijde wacht op
avondlicht voor oeverbloem
een bejaarde engel slechts
vergund een avondmist in wie-
rooklucht eist het hart een
bedelend oog om een bedauwde
vrucht ter voeding van de smart
bij het laatste woord
gezuiverd lot het hemeldek ge-
sloten, een klagende geloken blik
dankt de herrijzenis…
Droeve Tijden
gedicht
3.7 met 199 stemmen
36.437 Heb meelij met mijn bitter lot!'
'Ju!' roept het jongetje, 'paardeken ju!
he! moeder, waar is vader nu?…
Rotterdam
poëzie
3.6 met 15 stemmen
7.456 Het is of vanuit deze haven
iets over heel de wereld drijft,
waardoor ge, waar u ‘t lot mag voeren,
toch altijd in haar omtrek blijft.
Het is, of met haar water
en wind, zij ons heeft opgevoed
in ruimte en vergezicht, de kusten
van onze toekomst tegemoet.…
IS, NEERLAND! DIT UW BEELD?
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.249 moet uit die flauwe trekken
Mijn hart, dat voor u gloeit, uw naderend lot ontdekken? -
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
Ach! zult gij, als die stroom; bezwijken in uw loop?
De uitfluiting zijn der aard’? de schandvlek van Euroop’?
Neen! neen!…
DE AARDRIJKSKUNDE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.237 Zij spreidt zich over de aard’; geen lot kan haar doen beven:
Zij is de graankorn, die, de vruchtbre grond betrouwd,
In duizend halmen leeft, en golft in vloeibaar goud.
Schonk gij, Europa!…
Gezondheid
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.500 O wees ons, wat ons lot ook zij,
Door zee, en wereldwoestenij,
Een trouwe Gezellin!
Waar de Overvloed met blijde lach
De kostbre feestwijn plengt;
In 't hoogste schittren van 't gezag,
En wat de Staatzucht strelen mag;
Waar jeugd en blijdschap wenkt.…
Rust
poëzie
4.2 met 4 stemmen
3.494 Met dit mijn sober deel te vreên,
Vermoei ik 't lot niet met gebeên
Om 't nutloos meer, 't bedrieglijk beter;
Maar dank die 't lastig arbeidszweet
En 't armoed-rillen enden deed
In 't matig van de thermometer.
Thans moog, dit enige is mijn beê,
Mijn golfje op de levenszee
In kalme zwelling strandwaart rollen!…