12647 resultaten.
Lezeres
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 Haar leesbril op kijkt zij naar buiten.
Zij hoort de Noordzee en zijn ruis.
Zij leest het landschap rond het huis.
Slagveld van spetters op de ruiten.…
Uitgelaten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 Uitgelaten
buitelen ze voorbij,
achter elkaar aan,
over elkaar heen.
Opwaaiende vachten,
geluidloos gesnuif,
staarten in wit,
grijs en blauw.
Eindelijk terug
in de lucht.…
Rigolo en rigoroso
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Het mysterie van de graancirkels
irriteert de leer der machtigen;
voor hen slechts het gekakel van kaketoes,
deze tatouage van velden.
Komt iemand iets vergelden?
Pictogrammen scherp als een piccolo,
als uitverbrede hiëroglyfen.
Moeilijk te peilen. Schilderachtig barok?
Uiteengevallen alfabet in de oksels van het gras?
Een organische geometrie…
Raadselachtig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 balanceren op jouw vleugels
gekscherend in de wind
laat ze vieren alle teugels
dansend als 'n zomerkind
op grote hoogte weer dichtbij
vliegen wij dan roekeloos
gedragen door liefde van weleer,
voordat jij de vrijheid koos…
Fauvistisch opgetekend [ het Wad]
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
569 geulenrijk gezout, de oorsprong
beeldt zich uit in kwadranten
fauvistisch opgetekend door de sponning
van het raster
rantsoeneren, het gelijk stevent af
op theater en marktkramen, de ontstemden
eten honing en ik kalk mijn fantasieën
op de draagmuren van de polder
in mindering gebracht zijn kwelders de
horigen, het begraasde land van eeuwig…
Reiger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Met vleugels gespreid in de zon
gelijk een heer in zijn loden jas,
stond roerloos wachtend aan de plas
de blauwe reiger toen mijn dag begon.
Zijn wijds geopend vleugelpaar
vergaart het zonlicht op zijn buik,
als ook de bloesems in de vlierstruik
zich lavend aan het warme voorjaar.
Het riet dat golvend wisselt van klank
door wind soms hard…
Bevangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Als de eenden opeens
stenen zijn
in de holten van het riet,
als het gladde water
onweer voorspiegelt
en de hond van het bruggetje
zijn kop laat rusten op het hek,
dan verkeer je in het oog
van het sublieme.
Als je terugloopt,
zijn de stenen
weer eenden,
onrustig bewegend
in ontnuchterende cirkels.…
Ik krijg ze nog wel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
586 die verrotte ganzen
iedere keer wil ik ze vangen
wanneer ze samen dansen
met z'n tweeen of met veel meer
door de lucht doch steeds
ontglippen ze me weer
gewapend met camera
te midden van een bos
turend en hopend als ik daar sta
vliegen ze over
in een onmogelijke hoek
tot zover
maar vandaag lijken
ze me goedgezind
daar sta ik…
Het geheime leven
gedicht
2.7 met 21 stemmen
4.805 onder langgerekte
hooggestrekte
bomen woon ik
in een groot geruis
wiegend in de ruimte
sta ik
boven op mijn lemen
huis.
als de bomen ben ik
langgestrekte ruisvrouw
in de wind.
in mijn grondhuis
slaap ik
tussen de wortels
van mijn onder-wakend
kind.
------------------------------------------
uit: 'Onder een leeggewaaide boom',…
Ik droom de dag
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
710 lenteochtend, zo sluimerig mooi
toon je het stille weidelandschap
enkel een kievit is mijn metgezel
het verenkuifje maakt een dribbelpas
rond een kuiltje in het akkergras
roept zijn eigen naam
kiewiet, kiewiet, kiewiet
mijn mond blaast kringelwolkjes
door het zuivere koude ademen
ik droom de dag alvast naar mij toe
er ligt een…
herinnering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
895 waar de zon nooit onder leek te gaan
het glooiend land te sluimeren lag in
eeuwig zingend lover, bracht het pad
ons naar een stille schaduwrijke oase
waar oeroude eiken onze verbazing
schetsten alsof hun takken de hemel
omarmden en wij ons warempel
in een groene tempel waanden
door een vergeelde foto ooit belicht
hoezeer we daar…
Een beetje ouder.
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
588 Ik heb mij op zijn winters getooid,
daarom al mijn bladeren afgegooid.
Ontdaan van alle fleur en prachten
is nu 't seizoen van koude en lange nachten.
Maar na drie maanden wachten
brengt de lentezon mij terug tot volle krachten.
Ik kom weer tot volle bloei,
ik ben opnieuw in ganse groei.
Zo zie je maar,
ik word ouder, jaar na jaar,…
zomer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 de plassen op straat
weerspiegelen de hemel,
een wolk jaagt voorbij
de regenboog in
een inktzwarte lucht, bomen
in zonnestralen
het messcherpe licht
voorspelt het onheil waaraan
ik denk , zolang al
de wolken toornen
boven de poel , over de
ijle kerktoren
alles donkergrijs
en het regent , dit kan toch
maar zo niet doorgaan…
Krachtplaats
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Klaprozen in knallend karmijn,
als de 'coquelicots'van Monet
herboren in een berm,
trekken onze aandacht.
Verder, in een uitgeholde terra-nis,
daar ruist een 'rio', spuit een waterval.
Schemer, een waas, met zweempjes pastel.
Een kikker springt op
uit een verstilde aqua-krul.
Mimet hier iets? In deze holte
huist een goddelijke grond
die…
Enkel nog haar geur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 Zij
houdt het voor gezien
dit seizoen
heeft geen zin meer om te bloeien
als regen
drup voor drup
dag na dag
haar telkens komt vermoeien
blaadjes slap
verbleekt de kleur
blijft enkel nog haar geur
in onfatsoen…
Opwachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 ik wacht tot zij haar entree maakt
en verstop me zodat ze mij niet
vinden kan
zij glipt langszij zowel
rechts als links toch
zal ze mij niet raken
draai zachtjes met haar
opkomst mee, hou haar
nauwlettend in de gaten
tot op 't moment
waarin de aandacht verslapt
haalt ze zelfs in de schaduw in…
regenliefde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
377 regen ik zal je nooit vergeten
van alle natuur ben je m'n grote liefde
ik zie je bijna niet als ik kijk
maar ik zie je als je in het water valt
ik hoor je als je neerruist
op de bladeren die anders niets waren
ik voel je als ik een hand uitsteek
en m'n gezicht naar boven richt
het is niet dat ik je altijd wil
maar ik zal je missen als…
jouw stem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 zoals tere druppels
van verlate lenteregen
zachtjes glijden langs
hunkerende bladeren
dat geluid
nauwelijks waarneembaar
maar wat oren doet spitsen
klinkt
als je, op jouw manier
zacht mijn naam zegt
in mijn linker oor…
gras
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 het gras kent geen geheimen dan
waarmee de wind het toerust
een lichte stroom brengt het tot
sussen en zwijgen verstrooid in
rust aan niets hoeven te wennen
het gras glijdt mee met gedachten
het ademt diep wat te binnen schiet
dicht bij de aarde reiken halmen
naar de hemel zonder te bewegen
liggen tussen de stand van het gras
zo…
Vertoeven op de grens
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
615 ik vertoef op de grens
van twee werelden
de luwte van de zomer
nog duidelijk in het hoofd
zo voelbaar de tierige herfst
met zijn troosteloze
hangende mistdruppels
aan de berkentakken
toch,
ik zie de vogels genieten
van de noten langs de bosrand
de laatste bessen geurig en zoet
en ik sprokkel de goesting
een aanvuring, de moed…
Ik wacht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
469 opdat de zon
mij vertelt dat het
allemaal goed komt
't geluid van de regen
geeft aan , dat dat nog
wel even kan duren…
Veel gelukjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 't is de natuur die mij verslindt
en waar ik steeds voldoening vind
in alles wat daar leeft en bloeit
en mij steeds weer ontroert en boeit.…
Winterwending
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Op schoenen met lederen zool
en zijn iets te zware lijf
laveert hij tussen nat en glad,
onderwijl de sneeuw,
maar meer nog zichzelf, verwensend.
Geen oog voor het smetteloos wit
dat zich kuis aan hem toont.
Doof voor het opgetogen geroep van het kind
dat zich verwondert om het geschenk van de nacht.
Dromend
zo levensecht
dat hij de warmte…
De steenvis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 Het blanke vel met een flard roze
oogde ooit puntgaaf.
Zinnenstrelend was zijn pose
voor de ogen van de oceanograaf.
Maar nadat een eerste puist verscheen
en steen als camouflage werd ontdekt
joeg hij alle schoonheid er doorheen
en raakte gehavend en bevlekt.
De kokette blik week uit de ogen.
Stilliggend dient hij zijn dagen uit
en doet…
De (stijve) stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 De hazelaartjes waren al uitgelopen,
aangelokt door zachte Spaanse lucht
en door te vroeg getjielp van vogels.
Hun lijfjes stolden tot ikoon,
want daar blies de 'bise', berenkoud.
Lieflijk zijn de zonnestralen
bij dit Arctisch geweld;
een speer-strakke wind, eenlijnig.
De zon stoot schitteringen uit de sneeuw
in tinten van de regenboog…
Vroege vogel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Terwijl de zon zich breekbaar
door het kale hout laat zien
voltooi ik met speels gemak
mijn zondagochtendritueel.
Op spoedende schoenen
ontwijk ik glinsterend slijk
hoor gefluister in het riet
ontwakend land.
Wind die met zachte hand
plaats maakt voor vroege vogels.…
zeezicht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
459 In de luwte van de duinen
ontwaakt de zilte zee.
In het zachte licht
brengt ze haar golven
naar het strand.
Op deze laatste ochtend
ben ik thuisgekomen
en keer ik niet meer om.…
In de tijd van nooit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 In de tijd van nooit
Was het dat ik mezelf
Was kwijtgeraakt - nergens
Meer een spoor te vinden
Van hem die ooit ik was -
En toen ik dan tussen
De dagen was gevallen
Vond ik iets van mezelf
Terug tussen varens aan een
Zacht kabb'lend beekje
Waar de rust zichtbaar werd
Gemaakt door ragfijne dauw
Die in druppels de
Spinnenwebben…
Boezemvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.001 mijn vrijheid te vieren
naast mijn bed begon de keuken
aan een wereld van genegenheid
met biologische melk en dito yoghurt
je gaf niets om mijn woorden
zolang ze vrijblijvend waren
verkoos jij een zwervend bestaan
vanaf mijn bed tot aan de keuken
bestond jouw geloof onder de maan
die haar licht devoot verspreidde
met de bevroren natuur…
Voyeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Een koepel stralen schijnt de late zon.
Op ‘t IJsselmeer ligt een gouden streep,
't verguldt een overstekend bootje.
Gewillig wiegelen kleurtjes water
in en uit elkaar,
alleen zacht klotsen.
Een sliert aalscholvers slingert
boven een horizon van nevel.
Een gat in de wolken lijkt een blauw meer,
omringd door fjorden.
Warme lucht dekt ons…