Alle inzendingen over natuur

12647 resultaten.

Sorteren op:

Lezeres

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
Haar leesbril op kijkt zij naar buiten. Zij hoort de Noordzee en zijn ruis. Zij leest het landschap rond het huis. Slagveld van spetters op de ruiten.…

Uitgelaten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
Uitgelaten buitelen ze voorbij, achter elkaar aan, over elkaar heen. Opwaaiende vachten, geluidloos gesnuif, staarten in wit, grijs en blauw. Eindelijk terug in de lucht.…

Rigolo en rigoroso

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 520
Het mysterie van de graancirkels irriteert de leer der machtigen; voor hen slechts het gekakel van kaketoes, deze tatouage van velden. Komt iemand iets vergelden? Pictogrammen scherp als een piccolo, als uitverbrede hiëroglyfen. Moeilijk te peilen. Schilderachtig barok? Uiteengevallen alfabet in de oksels van het gras? Een organische geometrie…
René Roumen22 december 2011Lees meer >

Raadselachtig

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
balanceren op jouw vleugels gekscherend in de wind laat ze vieren alle teugels dansend als 'n zomerkind op grote hoogte weer dichtbij vliegen wij dan roekeloos gedragen door liefde van weleer, voordat jij de vrijheid koos…
LadyLove15 januari 2012Lees meer >

Fauvistisch opgetekend [ het Wad]

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
geulenrijk gezout, de oorsprong beeldt zich uit in kwadranten fauvistisch opgetekend door de sponning van het raster rantsoeneren, het gelijk stevent af op theater en marktkramen, de ontstemden eten honing en ik kalk mijn fantasieën op de draagmuren van de polder in mindering gebracht zijn kwelders de horigen, het begraasde land van eeuwig…
elze19 januari 2012Lees meer >

Reiger

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
Met vleugels gespreid in de zon gelijk een heer in zijn loden jas, stond roerloos wachtend aan de plas de blauwe reiger toen mijn dag begon. Zijn wijds geopend vleugelpaar vergaart het zonlicht op zijn buik, als ook de bloesems in de vlierstruik zich lavend aan het warme voorjaar. Het riet dat golvend wisselt van klank door wind soms hard…

Bevangen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
Als de eenden opeens stenen zijn in de holten van het riet, als het gladde water onweer voorspiegelt en de hond van het bruggetje zijn kop laat rusten op het hek, dan verkeer je in het oog van het sublieme. Als je terugloopt, zijn de stenen weer eenden, onrustig bewegend in ontnuchterende cirkels.…

Ik krijg ze nog wel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
die verrotte ganzen iedere keer wil ik ze vangen wanneer ze samen dansen met z'n tweeen of met veel meer door de lucht doch steeds ontglippen ze me weer gewapend met camera te midden van een bos turend en hopend als ik daar sta vliegen ze over in een onmogelijke hoek tot zover maar vandaag lijken ze me goedgezind daar sta ik…
LadyLove15 maart 2012Lees meer >

Het geheime leven

gedicht
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.805
onder langgerekte hooggestrekte bomen woon ik in een groot geruis wiegend in de ruimte sta ik boven op mijn lemen huis. als de bomen ben ik langgestrekte ruisvrouw in de wind. in mijn grondhuis slaap ik tussen de wortels van mijn onder-wakend kind. ------------------------------------------ uit: 'Onder een leeggewaaide boom',…

Ik droom de dag

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 710
lenteochtend, zo sluimerig mooi toon je het stille weidelandschap enkel een kievit is mijn metgezel het verenkuifje maakt een dribbelpas rond een kuiltje in het akkergras roept zijn eigen naam kiewiet, kiewiet, kiewiet mijn mond blaast kringelwolkjes door het zuivere koude ademen ik droom de dag alvast naar mij toe er ligt een…

herinnering

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 895
waar de zon nooit onder leek te gaan het glooiend land te sluimeren lag in eeuwig zingend lover, bracht het pad ons naar een stille schaduwrijke oase waar oeroude eiken onze verbazing schetsten alsof hun takken de hemel omarmden en wij ons warempel in een groene tempel waanden door een vergeelde foto ooit belicht hoezeer we daar…

Een beetje ouder.

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
Ik heb mij op zijn winters getooid, daarom al mijn bladeren afgegooid. Ontdaan van alle fleur en prachten is nu 't seizoen van koude en lange nachten. Maar na drie maanden wachten brengt de lentezon mij terug tot volle krachten. Ik kom weer tot volle bloei, ik ben opnieuw in ganse groei. Zo zie je maar, ik word ouder, jaar na jaar,…

zomer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
de plassen op straat weerspiegelen de hemel, een wolk jaagt voorbij de regenboog in een inktzwarte lucht, bomen in zonnestralen het messcherpe licht voorspelt het onheil waaraan ik denk , zolang al de wolken toornen boven de poel , over de ijle kerktoren alles donkergrijs en het regent , dit kan toch maar zo niet doorgaan…

Krachtplaats

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Klaprozen in knallend karmijn, als de 'coquelicots'van Monet herboren in een berm, trekken onze aandacht. Verder, in een uitgeholde terra-nis, daar ruist een 'rio', spuit een waterval. Schemer, een waas, met zweempjes pastel. Een kikker springt op uit een verstilde aqua-krul. Mimet hier iets? In deze holte huist een goddelijke grond die…

Enkel nog haar geur

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
Zij houdt het voor gezien dit seizoen heeft geen zin meer om te bloeien als regen drup voor drup dag na dag haar telkens komt vermoeien blaadjes slap verbleekt de kleur blijft enkel nog haar geur in onfatsoen…

Opwachten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
ik wacht tot zij haar entree maakt en verstop me zodat ze mij niet vinden kan zij glipt langszij zowel rechts als links toch zal ze mij niet raken draai zachtjes met haar opkomst mee, hou haar nauwlettend in de gaten tot op 't moment waarin de aandacht verslapt haalt ze zelfs in de schaduw in…
LadyLove22 augustus 2012Lees meer >

regenliefde

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 377
regen ik zal je nooit vergeten van alle natuur ben je m'n grote liefde ik zie je bijna niet als ik kijk maar ik zie je als je in het water valt ik hoor je als je neerruist op de bladeren die anders niets waren ik voel je als ik een hand uitsteek en m'n gezicht naar boven richt het is niet dat ik je altijd wil maar ik zal je missen als…

jouw stem

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
zoals tere druppels van verlate lenteregen zachtjes glijden langs hunkerende bladeren dat geluid nauwelijks waarneembaar maar wat oren doet spitsen klinkt als je, op jouw manier zacht mijn naam zegt in mijn linker oor…
KeesJan Plomp1 september 2012Lees meer >

gras

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
het gras kent geen geheimen dan waarmee de wind het toerust een lichte stroom brengt het tot sussen en zwijgen verstrooid in rust aan niets hoeven te wennen het gras glijdt mee met gedachten het ademt diep wat te binnen schiet dicht bij de aarde reiken halmen naar de hemel zonder te bewegen liggen tussen de stand van het gras zo…

Vertoeven op de grens

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 615
ik vertoef op de grens van twee werelden de luwte van de zomer nog duidelijk in het hoofd zo voelbaar de tierige herfst met zijn troosteloze hangende mistdruppels aan de berkentakken toch, ik zie de vogels genieten van de noten langs de bosrand de laatste bessen geurig en zoet en ik sprokkel de goesting een aanvuring, de moed…

Ik wacht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
opdat de zon mij vertelt dat het allemaal goed komt 't geluid van de regen geeft aan , dat dat nog wel even kan duren…
LadyLove19 december 2012Lees meer >

Veel gelukjes

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
't is de natuur die mij verslindt en waar ik steeds voldoening vind in alles wat daar leeft en bloeit en mij steeds weer ontroert en boeit.…
Zeni9 februari 2013Lees meer >

Winterwending

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Op schoenen met lederen zool en zijn iets te zware lijf laveert hij tussen nat en glad, onderwijl de sneeuw, maar meer nog zichzelf, verwensend. Geen oog voor het smetteloos wit dat zich kuis aan hem toont. Doof voor het opgetogen geroep van het kind dat zich verwondert om het geschenk van de nacht. Dromend zo levensecht dat hij de warmte…

De steenvis

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
Het blanke vel met een flard roze oogde ooit puntgaaf. Zinnenstrelend was zijn pose voor de ogen van de oceanograaf. Maar nadat een eerste puist verscheen en steen als camouflage werd ontdekt joeg hij alle schoonheid er doorheen en raakte gehavend en bevlekt. De kokette blik week uit de ogen. Stilliggend dient hij zijn dagen uit en doet…

De (stijve) stilte

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
De hazelaartjes waren al uitgelopen, aangelokt door zachte Spaanse lucht en door te vroeg getjielp van vogels. Hun lijfjes stolden tot ikoon, want daar blies de 'bise', berenkoud. Lieflijk zijn de zonnestralen bij dit Arctisch geweld; een speer-strakke wind, eenlijnig. De zon stoot schitteringen uit de sneeuw in tinten van de regenboog…
René Roumen18 februari 2013Lees meer >

Vroege vogel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Terwijl de zon zich breekbaar door het kale hout laat zien voltooi ik met speels gemak mijn zondagochtendritueel. Op spoedende schoenen ontwijk ik glinsterend slijk hoor gefluister in het riet ontwakend land. Wind die met zachte hand plaats maakt voor vroege vogels.…

zeezicht

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 459
In de luwte van de duinen ontwaakt de zilte zee. In het zachte licht brengt ze haar golven naar het strand. Op deze laatste ochtend ben ik thuisgekomen en keer ik niet meer om.…
J.bakx14 maart 2013Lees meer >

In de tijd van nooit

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
In de tijd van nooit Was het dat ik mezelf Was kwijtgeraakt - nergens Meer een spoor te vinden Van hem die ooit ik was - En toen ik dan tussen De dagen was gevallen Vond ik iets van mezelf Terug tussen varens aan een Zacht kabb'lend beekje Waar de rust zichtbaar werd Gemaakt door ragfijne dauw Die in druppels de Spinnenwebben…

Boezemvriend

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.001
mijn vrijheid te vieren naast mijn bed begon de keuken aan een wereld van genegenheid met biologische melk en dito yoghurt je gaf niets om mijn woorden zolang ze vrijblijvend waren verkoos jij een zwervend bestaan vanaf mijn bed tot aan de keuken bestond jouw geloof onder de maan die haar licht devoot verspreidde met de bevroren natuur…
mobar24 maart 2013Lees meer >

Voyeur

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Een koepel stralen schijnt de late zon. Op ‘t IJsselmeer ligt een gouden streep, 't verguldt een overstekend bootje. Gewillig wiegelen kleurtjes water in en uit elkaar, alleen zacht klotsen. Een sliert aalscholvers slingert boven een horizon van nevel. Een gat in de wolken lijkt een blauw meer, omringd door fjorden. Warme lucht dekt ons…