2904 resultaten.
Ik ben niet kapot te krijgen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
678 van het leven
Mijn hart gebroken door de liefde die het beleefde
en kapot zijn van de problemen die het kan geven
Gesloopt door de stress van het leven
Maar wat kapot is kan ik maken
Het is een beetje plakken, lijmen en naaien
Maar de kapotte stukjes komen weer samen
De tijd heelt alle wonden
De stiksels van het samen naaien zullen verdwijnen…
Liefdevolle woorden spuwend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 kent geen maat
Als het om de olie gaat, de pers is
Niet meer objectief, overrompeld
Zwijgen wij, het maakt ons kwaad
En agressief, de dief komt om te
Stelen, ver weg de weg naar vrede
Gaan wij weer van elkander, de weg
Naar 't goedwillend mensenhart daar
Waar de liefde reeds ontvlamd wordt
Vol ijver vermeden, dat de woede mag
Verdwijnen…
vredesduiven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
590 waren
Die de lucht bij veel mensen zouden opklaren
Een nieuwe pad
Een nieuwe koers
Op dit nieuwe gegeven
Waar gaat de wereld zich in begeven
Rampspoed
Door hoogmoed
Die de stem van veel mensen negeerden
Het volk is gaan spreken
De verdeeldheid
Is gaan wreken
Op zoek naar een nieuwe eenheid
In een verdeeld land
Wonden van de historie
Verdwijnen…
Parel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
594 Je moet overleven
Overeind blijven in je verdriet
Je anonimiteit
Is je realiteit
Je lach is schimmig
Je leven ijzig
De winden waaien
Vanuit alle kanten
Diep kijk je bij mij naar binnen
Net of je weet van het hoe en wat
Je weet er is altijd een omdat
Een oorzaak een reden
Voor de toestand in het heden
Voor het verdriet
Dat niet kan verdwijnen…
Licht in het hoofd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
504 alles voelde
anders in raken
het deed onverwacht
nieuwe energieën ontwaken
het was geen
stoffig verschijnen na
decennialang verdwijnen maar
een herboren in nieuwe gloren
spanning voelen
in een warm contact
waar delen heel intens
zijn unieke info overbracht
de wereld bekijken
met een nieuw ontzag
omdat alles blijkbaar een
eigen…
als een oase
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
668 dagen lopen op hun laatste benen
evenals de zwart- en bruin gevlekte koeien
grazend onder een late zon die het boerenland
nog zacht belicht waar in alle rust de avond valt
aan de einder schildert van Gogh een handvol
kraaien boven het goudgele, ongemaaide koren
waar verzonken boerderijen en een verre toren
in ijle nevels geruisloos verdwijnen…
Blijf bij mij Heer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
472 Blijf bij mij Heer in donkere dagen
Als ik de zon niet meer zie schijnen
En mijn levenslust gaat verdwijnen
Als ik zo veel leed moet verdragen.
Blijf bij mij Heer, ik kan niet zonder U
Op U vertrouw ik met heel mijn hart
U weet van mijn verdriet en smart
Wil altijd bij mij blijven Heer, ook nu.…
Landelijke Liefde I
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.033 Zo was het altijd:
Verschijnen, verdwijnen, weerzien, afscheid,
Zoeken in elkaars ogen en mond.
Een zoen, niet bij machte kortstondige weelde
Te geven, die alleen het voorgevoel
Van het wellicht voor 't laatst te doen
Een zekere ernstige wellust verleende.…
Zaden van de berk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Dan te denken dat mijn
afdrukken langzaam
verdwijnen, kwaal
van eigen dogma’s die
mij beter kennen dan
ikzelf, het blijven
slechts herinneringen
die ik niet plaatsen kan.…
Wat je gaf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Dat we verdwijnen moeten,
zonder te begrijpen waarom.
Tussen wiegen en graven,
leven mensen,
alsof ze concurrenten zijn.
Winnaars en verliezers.
Wanneer we overlijden,
sterven ook vragen,
over het hoe en het waarom.
Hoogstpersoonlijke vragen,
over onze bron van lijden,
over onze missie in dit leven,
sterven niet.…
Reiderwolde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 in het midden van
wat nu de Dollard is
daar lag dan
Reiderwolde
groot rijk dorp
hoe dat kan
verdrinken, verdwijnen
vissers schijnen
uit de kust
een zeemeermin
niet met rust
te hebben gelaten
ze dolden, rolden
haar in een visnet
voeren terug
naar Reiderwolde
lieten haar niet gaan
ze richtte zich op
en sprak de vloek
"Reiderwolde zal…
Jeugdige ouderdom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 De tijd gaat in ons leven toch zo razend snel
amper kunnen wij van jeugd nog te spreken
dagen van ons goede doen verdwijnen in een tel
komen we in ouderdom gevuld met gebreken.…
Ferm Fier Weelderig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
561 * Vanaf haar terp beziet zij deels de Waal
Zij denkt aan klokgelui en magazijnen Kaars, zandzak, schop, het hele arsenaal
Dijk van een wijf, oervrouw, Eva van staal
Geen vloed zal ooit haar moed laten verdwijnen
*iemand afwijzen…
Sprekende mimiek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 het was moeilijk
om het leven
uit je hand te
kunnen lezen
hoofdletters
maakten hun
eigen diep
liggende lijnen
in die ruimte
kon verwerkt
verdriet zonder
pijn langzaam
verdwijnen toch
overlapten zij
elkaar en werden
er grenzen gesteld
want juist voor
emoties waar
je maar amper
de vinger op kon
leggen was uiterste
subtiliteit…
Wakker liggen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
464 De nacht neemt, traag en stil,
onherroepelijk bezit van de dingen,
doet levendige kleuren verdwijnen,
maakt alles ondoordringbaar en kil.
Als ik, wakker liggend, minder zie,
dringen geuren zich meer op,
evenals geluiden, overdag verscholen
in een omvattende chaotische melodie.…
Kleine moeite, groot plezier
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 Brief zeer waarschijnlijk
Weer per postduif besteld
Als nog meer brievenbussen
Verdwijnen
Waarom niet kleuren buiten
De lijnen...?…
op één lijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 achterover lopen op bovenkant
zigzag de diepte in
vanaf hangend aan bovenste sport
omhoog kruipen
hoofd tussen sporten
spelen met spijlen
omgekeerd spiegelbeeld
hiphop naar boven
maar niet perfect
toch over denken
mannenkoor zingt niet synchroon
onaffe wegen met cirkels in het zand
verderop liggen mensen
in de zon en verdwijnen…
Ook jij licht op
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 nog drempel ik
hoewel de vrees in
al die jaren lijkt
te verdwijnen in
wat ik achterlaat
handen en vingers
tasten zonder enige
grip op het nieuwe
en nog ongeeigende
in vorm en kleur
nog misplaatst
maar in bezieling
wint harmonie en
komen schoonheid
en talent naar voren
met snelle upgrades
in de hun toegemeten
dimenties worden…
De lagen van de huid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 De windstilte in het kleine hart
het blauwe licht van de dag
het ruisen van de regen
verdwijnen in het angstravijn.
De boze reus overschreeuwt
de blaren het bloed de pijn
van het breekbare soldaatje
met de tere kinderhuid.…
Vurige geestdrift
netgedicht
3.7 met 68 stemmen
343 doet laaien in
vlammen die
van binnen
verterend branden
het komt uit
het culturele
doorgeefluik
dat het internet
aan het universum
geschonken heeft
want dat venster
is dag en nacht
hel verlicht
voor hen
die zich verloren
voelen zonder
klankbord en echo's
die hun angsten
in de onbekende
eindeloze ruimte
oplossend
laten verdwijnen…
Papillon
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
459 bij wierooklicht
Zij luistert zwijgend als een nimfnomade
de echo die narcissus' eigen
nicht
geweest zou zijn in haar ijl nachtgewade
was hij niet voor haar zoet gefleem gezwicht
Zij was mijn vluchtige
sheherazade
zij nam mij mee maar heeft mij opgelicht
tiramisu bij noorderzonnelicht
voor dag en dauw had zij zichzelf verraden
verdwijnend…
Ongezien gelanceerd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Welk ding is het waard om op papier te verdwijnen?
Welk verhaal wil verteld worden
door niets anders dan het stilste ding in de kamer?
En wie luistert er echt?
Jij?
Zij?
Maar dan —
zonder geluid,
zonder aankondiging,
is het gedicht al onderweg.
Een raket,
onzichtbaar voor wie niet weet te kijken.…
Gedoofd licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
409 In mijn land bloeit alleen maar gedoofd licht
de schaduw volgt mij bij elke stap weer heen
De huizen spreken soms, en tonen hun gezicht
En ik verdwijn in zwijgen als een steen
Ontstoken wordt er niets meer, zelfs geen gesprek
De dagen sluieren eindeloos voorbij
Een ontmoeting bergt men op in een gebrek
Alleen het water klinkt nog zij aan zij…
Nachtbruid
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
542 O neen, ik weet, als zij, hoe het begon
ik sugardaddy, zij chinese zijde
uit kyrgistan, maar dit geheel terzijde
Maar al met al weet ik nu hoe dit kon
haar truc om dit jaar uit zicht te verdwijnen:
zij was geen vogel, maar de noorderzon…
Zwaar...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
314 Ze verdwijnen niet uit het leven,
die kronkels.
Maar ga er niet in mee.
Leg de verantwoordelijkheid
waar hij moet liggen.
Loop niet met andermans voeten mee.
Die vracht is veel te zwaar.
Onoplosbare zaken, krijg je niet klaar.
Leg het gewicht op je eigen voeten.
Dat is soms ook al te zwaar.
Laat ieder zijn eigen vrachtje dragen.…
Dauw van de zee
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
536 gedachten
durf ik niet uit te leggen
door middel van de geschriften
oude mensen die me brieven schrijven
over dauw van de zee
en breekbare liefde
die een ieder bij zich draagt, zo schrijven ze
terwijl ik eenzaam verder lees
over toekomstige natuurverschijnselen
rampen die elkaar opvolgen in rampspoed
complete volkeren die dreigen te verdwijnen…
mirakelvis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
284 toch rijs ik op, klootzakken,
stof en sigarettenpeuk van de barvloer,
hart dat bloedt en bier ruikt en niet stopt —
zingend door de leugens, de minnaars die verdwijnen,
de ochtenden die smaken naar as en spijt.
rauw, kapot, eeuwig.…
Naamloos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
119 Ik word bekoord
door het verdwijnen.
En ergens, diep in het donker,
roept een vrouw haar eerste naam—
maar niemand antwoordt.…
Zo is men soms alleen in huis (1)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
947 Om nu niet weg te zinken
moet men op tijd een stapsteen vinden
of iets om zich snel aan vast te grijpen
als het licht dreigt te verdwijnen. Iets
banaals zoals uit een naburige kamer
het opdringerig geluid van een apparaat
dat aangeeft dat toch iets is afgerond.
Weer wat orde in de chaos: borden bij
borden, bestek in de lade.…
Waar de eeuwen wachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 En toch is het landschap
één ademtocht van tijdloosheid,
een plek waar de eeuwen voorbij lijken gegaan
zonder ooit te verdwijnen.
Alsof de aarde zelf je uitnodigt
om trager te stappen,
en te geloven dat het nog altijd kan:
leven in een wereld
die niet haast, maar wacht.…