4016 resultaten.
ode aan de winter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
545 nooit onschuldiger
schijnt ons de wereld
dan in winterse dagen
als van tooi ontdaan
naakt de bomen
zich met verse sneeuw
gemanteld weten
nooit kostbaarder
praalt ons de aarde
dan in winterse dagen
als goudgele winterzon
of van avond het licht
aan takken en daken
in ijskristallen parelt
nooit teerder
oogt ons de natuur
dan in winterse…
Kampvuur
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
715 Hij beroerde ieders gevoelige snaar
tot de avond voorbij was gevlogen.
Zittend bij het dansende vuur
speelde hij romantisch repertoire
en vertolkte tot het laatste uur
de passie van hem voor haar.…
Moment
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
598 Het overviel me gisteren
in de winkel
ik voelde iets van
me-willen-vlijen tegen iemand aan
Plots zag ik hem staan
die me op een avond op de dijk
na het zwemmen, de picknick,
het liggen,
om de beurt
een regel citerend uit een gedicht
het verre licht uit Urk
verleiden wou
maar voor wie ik net niet zwichtte.…
de treurwilg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 ik wou dat ik een treurwilg was
dan kon ik lekker gloomen
om 's avonds op het kerkhofgras
de maan zien op te doemen..…
Openbare ruimte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 's Avonds is de rivier een theater
het water draagt de muziek
naar onze oren, de romantiek
van een saxofoon, ondergaande zon
fonkelend in de wijn en de kerk
rozig een en al zachte genade
Toeristen doen klikklak alsof
niet zij maar wij de figuranten zijn
de stad een bordkartonnen decor:
attractiepark Paris l'amour
jongelui op de kaden…
Ontworteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 zijn takken raken de deuren en ramen
waar jij vele winters vaak achter zat
je bleef er uren zitten tuurde voor je uit
schilderde met je camera en luisterde
naar de regen en het geselde van de wind
die de oude treurwilg tot vallen bracht
maar nu wandel ik en neem de dagen
zoals ik ze regelmatig toen met je had
en koester de ochtend en de avond…
Brugpensioen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
675 Mensen een zucht
van verlichting slaken
wanneer ze er eindelijk van verlost zijn,
en zich samen met hun partner
van ’s morgens tot ’s avonds,
dicht bij elkaar,
in huishoudelijke kwarweitjes.
Deze genadige onderdompeling
in het zoete leven gun ik iedereen.
Maar zou het kunnen
dat sommigen liever
blijven werken?…
Ochtend
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
382 Als de avond valt denk
ik al aan de volgende
dag, want dan zal ik in
de vroege morgen een
wandeling maken in de
natuur, bos en prachtige
weilanden.
Je hoopt dan op
onverwachte dingen.
Vooral dieren komen
dan vaak heel
verrassend tevoorschijn.
Fraai is het 's morgens
vroeg in de natuur,
zeker als de zon mag
opkomen.…
SCHEMER VERBINDT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 Schemer verbindt
traag verlopend middag
met avond. Verlichting
(een schakelaar) maakt
het terras zacht zichtbaar.
Fonkelingen wijzen op
glazen, mooi rood van wijn.
Handen omvatten, slokken
worden speels genomen.
Monden proeven, vormen
woorden. Gelach klinkt op.
Wie is nu wie? Wie zegt wat?
‘n Hoge stem: waar is de wc?…
Epiloog
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
530 Zie
hoe december
veel avond heeft
hoe onder een waas van nevel
omfloerst licht
wat schaduwen strooit
over aangevroren glinstering
van een wereld
die nog nauwelijks zichtbaar is
vertel me dan
van witte winters
met nog late zomerwarmte
in je stem
neem scherven mee van voorbije dingen
en leg ze in een schrijn van herinneringen
laat ons…
Luisterend naar Joan as Police Woman no 1
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
578 Zalig als een vrije juli avond
en dan toch weer die eenzaamheid.
Is het waar wat ze zeggen over mij ?
Dat ik roekeloos zou zijn en op harten trap,
Ik heb het jouwe nooit gebroken,
zelfs niet één keer voor de grap.…
Principessa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 Een heel ontnuchterende
Goede morgen middag avond
Mijn woordenwijze Sara Thustra
Liaison très dangereuse
Mijn lief, dierbare Sheherezade
Van duizend sproken min een nacht
Op wie de dichter op jouw portrait
Langer niet dan nodig wacht
Ons wachten is geen smachten Maar respectvol mededogen
Als ik u zie, mijn poetessa Principessa…
Onder de kersenboom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Samen op het bankje
onder de kersenboom
de aflopende dag langzaam
de nacht in laten zakken
Weer een avond samen
onder de kersenboom
Denk niet romantisch
aan de fonkeling in een glas
het vlammetje van een kaars
in de schemering
intiem samen
onder de kersenboom
Dat zou surrogaat zijn
en ons geen ruimte laten
te voelen wie we vandaag…
Woestenij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 robijnrode avond
ondergaande zon
werpt bloedgloed
op de zandvlakte
droog stof waait op
dwarrelt doelloos
over dorre bloemen
leven lijkt verdampt
dit doodse landschap
is niet veel meer dan
een roodbruine schets
op vergeeld papier
ogen turen in de verte
de weg naar nergens
eindigt in die vage lijn
trillend aan de einder
een klok…
Zomeravond
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
584 voordeur
staat een bankje voor mij alleen
de zon schijnt haar zomeravondkleuren
in oranje –rood en geel
de lijster op haar nest doet haar best
fluitend mijn gedachten te begeleiden
waarmee ik dromend speel
de schaduw van de plataan is wat opzij gegaan
ze zet mij in het verstilde licht
Aronskelk vouwt traag haar blaadjes dicht
wat is zo’n avond…
ommuring
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
468 vragen in ‘t zog van verwarring, halsoverkop
in ademnood gevangen, belichaamd
door ruwe rauwheid van ontelbare woorden
die elke winter weer overleven
dan volgt diepgevroren spijt, gevolg van
wederkerigheid ergens halverwege
een onbeslapen ochtend, een avond
zonder bomen, het einde dat geen kant op kan…
de sigaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 een sigaar is van tabak
uitdagend en vol essentie
met vakmanschap gerold
van het binnengoed
tot aan het buitenblad
een kunstwerkje op zich
van voet tot vuurmond
onthult hij met elke trek
vol aroma diep en rijk
heerlijk mystieke geuren
toch is een sigaar alleen
enkel slechts een sigaar
tijdens lange avonden
met diepe gesprekken
in…
Het sterven van kleuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
413 we avonden
stilte in het
sterven van
de kleuren
in het licht
nog helder in
de verste verte
maar vervloeiend
en niet meer
direct gericht
onder deze
hemel zullen wij
virtueel samen
komen om dromen
te laten uit komen
want wij gaan
komende dagen
kleuren met accenten
van ontmoeten en
verrassingen die niet
geënt zijn op samen…
Klokken
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
725 's avonds
het dorp valt stil
hoor ik de tijd
het klokje dat
waakt.
Prediker die zei
alles heeft zijn tijd.
Stil slaat het klokje
monotoon
bij afscheid.
Zondagsklokken
die blij wezen.
Bruiloftsklokken
opspringende vreugde.
De Westminsterklok
in ons huis
geeft niet altijd
tikkend
juiste ge-tijden.…
Stapeltjes herinneringen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 coronadagen met
hun intiemheid
gekoesterd
juist daar
waar tocht
het heeft
gewonnen van
isolatiedwang
waait kou
de bloemen
al vriezend
van het behang
het wit van
winters
helderheid
met franjes
dagelijks
leven siert het
landschap met
zijn gekleurde
aanwezigheid
stapeltjes
herinneringen
aan gezamenlijk
doorgebrachte
avonden…
In de verte van dat grote verlangen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
552 Laat me niet alleen spelen
met de boze prinses van de zeehondjes
vertel je me
in de verte van dat grote verlangen
en je huppelt naar de zonneschijn
waar andere kinderen met een touw spelen
in de avond kom je terug met nieuwe schaduwen
die om de beurt om een warm bed vragen
voorzichtig in jouw fluistertoon
en de afstand van dat grote geheim…
Am Abend da es kühle war. - J.S. Bach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 ’s Avonds als het koel is
stroomt het hart leeg
in de donkere tuin
beklemd door vrees.
Het lichaam met koud zweet
overgeleverd aan het oordeel
dat wacht in de door de nacht
verhulde stad.
Ontheemd en vreemd
voor het eerst wetend
dit is zonder wederkeer.
De tuin bergt de bomen
zwaar als een gesloten droom.…
Verjaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 De nieuw kans,
vergiffenis,
de avondlijke vuren;
de vredesgroet,
wat zingen doet,
de vriendelijke buren.
Verjaren is
het blije weten
dat alles ons gegeven is.…
ik val in licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
332 ik val in licht
of licht valt in mij
ik zeg aarde
maar het antwoordt goud
ik zeg goud
maar het blijft zwijgen
ik val in licht
of licht valt in mij
hoeven zonder paard
klank zonder weg
avond die lekt
ik val in licht
of licht valt in mij
Lazarus in mijn borst
een deur die niet sluit
een naam die terugkomt…
MAXIMA OVERNACHT OP HET WITTE HUIS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
387 Het Witte Huis kleurt fel Oranje
als Trump Maxima ziet
kleurt ie zelf zelfs rood tot achter z'n oren
ze blijft slapen, ze blijft slapen, die Argentijnse
een Nederlands staatsbezoek alsof er niks aan de hand is
maar de witte vlag blijft echter in de koffer
als de avond invalt de zon ondergaat
kleurt het Witte Huis Oranje
Maxima grimast naar…
Opgaan in iets moois...
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
903 De avond viel romantisch.
Men had begrip voor elkaar:
gedichten werden volkomen begrepen!
Kunstzinnigheid schept voorwaarden.
Daar was men het over eens.
Betekenis geeft dan voldoening
en komt de afronding 's nachts:
als zoete beelden bezingen
wat overdag is bedacht.…
zeg maar niets meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
19 stil
het huis houdt de adem in
alsof de muren meeluisteren
naar wat jij net nog dacht
en de lamp brandt lager
dan gisteren
niets
zeg maar niets meer
laat de woorden liggen waar ze vielen
op het laken, in de hoek van de kamer
ik ken ze al vanbinnen
voordat ze de mond bereiken
de avond schuift dichterbij
zonder gehaast te zijn
zacht…
De jas
gedicht
3.3 met 79 stemmen
27.245 En eerst is er een avond waarop ik aarzel
naar buiten te gaan. Buiten is het koud
In gedachten trek ik voor het eerst
die oude jas aan. Ik ben alleen op straat.
Wie had dat durven hopen. Ik kijk
in de ruiten en zie
voor het eerst mijn vader in deze stad lopen.
'Waar ga je heen?…
Onder de gordel
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.860 Het spiegelmeer herschikt jouw lijn
Een vlak waarin de huid schubt
De heuvelrug glanst van zweet
In een koperen zon
Jouw roos van lippen
De gekartelde wonde, nog pril
Geurt naar een oeroude vijver
Grillige diepte
Groen gevlekt
Maar smetvrees en schaamrood vertragen de kus
Jouw oogwit vangt de schaduw van mijn hand
De avond dompelt in…
Najagen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
636 De avond voor het duister
breekt het zwijgen van de dag
omwoelt haar donker denken
schenkt bezield die ene lach
de nacht voor altijd eenzaam
onder het schijnsel van de maan
verwoest gesmolten zinnen
verdrijft gewonnen waan
de ochtend voor het weten
tikt zware uren naar het noen
op jacht naar nog een leven
vergeet zij het verloren toen…