2620 resultaten.
laat me
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.054 mijn hart, het heeft te vaak gebloed
ontroostbaar in verleden tijd en te
opstandig in het heden wil ik nieuw
en anders om de lijn te trekken die
weer een nieuw begin markeren zou
zoals het daglicht dat ik niet verdraag
omdat ik in donker beter lieg dan zo
zelfs als ik de waarheid in ere herstel
ben ik naakter dan in het eerste begin
voel…
ga voorbij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
787 ga voorbij
aan het voorbijgaande
het was slechts een onzinnige brei
dat zich tot heden
schijnbaar krakkemikkig
in u een weg baande
of nog gekrast moet worden op een lei
gelijk de tien geboden op stenen
ook zij vielen in duigen
leg die lei toch opzij
koestert u in het gevlei
gij zult niet buigen
neem de benen
ga bij voorbaat…
Hoe zwart is wit
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
2.424 Hoe zwart is wit
En hoe groen
Is een rood stoplicht
Vragen die ik niet
Meer wil beantwoorden
Was ik maar kleurenblind
In plaats van terug kunnen kijken
Op een verleden
Zonder heden
Waarom geen hart
Waarom toch sneller kloppen
Vragen zonder
Het juiste leesteken
Dierbare vriend
Het klinkt zo mooi
Maar zwart is wit
En wit is zwart
Iets…
Mijn vriendin in het Louvre
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
906 Vaak sta ik voor je portret, leef me in
eindelijk grens van waanzin overschreden
kom je tot leven en reikt mij je hand
trekt mij in je wereld, dwars door eeuwen
Heden ontmoet het verleden, tijdsprong
veroorzaakt een spagaat in m'n geest
een elektrische storm waart door mij
vloek zacht, 'n non naast me kijkt kwaad
Hand in hand lopen we over…
Tussen wijde leden
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
965 willekeurige weg
zonder inspanning wordt u tevens:
gewogen, bewonderd,
dan wel, middelpuntvliedend,
naar mijn verte gezogen
de rimpels breed gevoerd,
zowel bóven als ónder
het zichtbarend vermogen,
zijn hemels wat diep gegroefd
en aards, navenant , maar
met hangzakken bemand
de blikvangers
zetten spiegels in het zand
en nodigen het heden…
Pardon
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.125 Mijn schamen is groot
aantrekkende economie
veertig jaar geleden
consumeren produceren
nodigde u uit tot gast
van heden
Nederlanders zeer tevreden
keurden u even
zeg ja liever geen nee
het woord…Ja
moest u kennen
verder niet vragen of klagen
rechte rug redelijk gebit
en
doet het werk wat ik vertik
nu….…
Weerzien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
888 grijs
breekbaar, gebroken
staren blikken in de verte
waar zij eenzame leegte
vullen met hoop
al mijn vragen kennen
slechts één antwoord
‘oorlog’, zeg je
nauwelijks verstaanbaar
snijdt ijzige wind woorden af
volgt de reis in stilte naar omhoog
plots voel ik je hand
die warmte doet verlangen
mij om genegenheid smeekt
wil leven in het heden…
Richting horizon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 onbereikbaar
opent een nieuwe dag en neemt me mee
vanuit een gerafeld verlangen gevangen
laat jij mij leven door jouw warme lach
Donker is jouw huid, naakt en onbevreesd kijk jij
mij mooi, nog steeds kan ik jouw voetsporen niet gaan
Als ik mij in verdwaalde geesten dreig te verliezen
halen jouw zinnen mij in en lopen mijn pad
naar het heden…
Venus en Sedna
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.145 Ver achter het grijsgrauwe regengordijn
zie ik in een flits mijn toekomstig verleden
beelden surfen kopschuimend naar het heden
waar wolken golven raken bij de waterlijn
herinneringen stromen langs vreugde en pijn
over gelopen paden, ooit betreden
werden hoge golven nooit vermeden
prachtige foto’s op papier beelden mijn zijn
lachende ogen…
Schimmen
gedicht
3.1 met 88 stemmen
38.460 Ik kan niet meer teruggaan naar waar ik ooit was
Om de geest van de tijd in het heden te breken.
De ketting is onfeilbaar maar doorzichtig als glas
De schimmen in mijn hersens zijn waarheid gebleken.
-----------------------------------
uit: "Door droogdronken dromen"…
overleven was een naam in steen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
706 je zult niet stranden
aan de turkse kust
het binnenland bindt
weer je handen omdat
geschiedenis in rotsen rust
jij voelt hoe steen
in het zacht raken
al zijn emoties zucht
de empathie met het verleden
komt in je vingertoppen terug
je weet de pijn die
is geleden niet door
generaties uit het heden
ziet het bloed niet rood
maar…
Keer op keer
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.455 Keer op keer
Steeds maar weer
Leven in het verleden
Hunkerend naar het heden
Keer op keer
Steeds maar weer
Het doet zo zeer
Maar dit leven wil ik niet meer
Keer op keer
Steeds maar weer
Voelde ik mij gebonden
Maar ik heb mezelf terug gevonden!…
De hoge zon
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.180 De hoge Zon heeft heden schoon bevonden
De bleke Herfst. Dalend tot waar zij zat,
Heeft hij uit nevelsluier teer ontwonden
Haar tengre lijf, van tranen en nachtdauw nat.…
"Zilt zout"
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
635 Het zijn mensenmonden die het zout
in blauwe oceanen proeven, zilte
golven uit een archetypisch verleden
waarin we ons veilig wanen, worden
blik en ethische doel steeds vager,
herkauwt het heden zich roestig tot brij,
scharniert de tijd alsmaar trager,in de
vastgelopen mechaniek met gelijke averij,
een noodzaak om te blijven boren, verder
dan…
Weerstand
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
570 De hemel telt z’n spiegels,
waarop het licht zich deelde, en
sterren baden zich in weelde,
te zien door de stelling van Fermat,
en de directheid van het kind,
die in dit voorbeeld speelde,
verspreidt mijn ideaal en gedachten,
ik leef met het heden op gespannen voet,
de honger naar de rede, houdt mij nog zoet
er is te veel wat ik niet…
VANAF MIJN WOLK
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
739 Vanaf mijn wolk kijk ik naar de Aarde
Daar zie ik broeder tegen broeder vechten
Om een strijd tussen de ouderen te beslechten
Maar wat heeft dat nou eigenlijk voor een waarde
Vanaf mijn wolk kijk ik naar beneden
En denk ik na over welke reden
Want angst en haat uit het verleden
Vergiftigen steeds maar weer het heden
Willen die ouderen geen…
Opstandig verleden
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
655 Moe en gedachteloos word ik
overvallen door herinneringen
die mij al dagen belagen en
nu m’n gedachtegang kraken
Verleden verdringt het heden
uit de spotlight van ‘t bewuste
elke herinnering is ‘n hint voor
de volgende, haken in elkaar
tot ‘n haast naadloos verhaal
Zwiepende losse eindjes van
onverwerkte zaken ranselen
in een…
Werk
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.727 Zijn de dossiers aangevuld en alle brieven buiten
We weten het niet, heden kan het werk fluiten.
Vriendschap werd ons deel, dat voelde 't cliënteel
We vormden een hecht en intens geheel.
Jij overleed en bekijkt nu alles van daarboven
Marie-José, bedankt voor alles waarvoor ik je wil loven.…
Tijd glijdt geruisloos weg…
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
892 Langzaam draaien de wijzers van de klok
in een cirkel rond de as van het leven
Per seconde zal er een nieuw mens worden geboren
Tegelijk zal er iemand aan de aarde worden teruggeven
Tijd deelt en verdeelt de levenstijd in fasen
Hierdoor blijven de wijzers in het nu en heden
Soms vliegt de tijd heel even terug in de tijd
naar de horizon van…
- In stenen gevangen -
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
496 Als een antieke fontein in marmer,
een heraldisch schild, minder belangwekkend
spankelen mijn woorden
en bedekken met kleine druppels inkt het lichaam
een poging, aan mijn oog onttrokken
de zachte sluier van bescherming
op te tillen
...heden ontvouwt zich langzaam
de werkelijkheid
en zwijgt over wat ze weet
Ik wil niet horen,
ik wil…
HOEVE BIJ HET BOS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 Over de arbeidzame, hechte stee,
waar dierlijk zwerven vrijt met kampavontuur,
drentelt de hoge zucht uit pijnbomen,
spreekt als oude zeilen op onbekende zee,
welke nieuwe koers wezen aan 't aarzelstuur,
Goudeneeuwse kracht heden weer doen komen.…
Wind
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
879 Ik wil niet voorspelbaar zijn in verleden en heden
zie me als het doek in alle hevigheid van jou decor
Schoonheid door velen verafschuwd en aanbeden
ik omhels je met klanken als een ware tenor
In een toneel van getijden bespeel ik je in kwartet
euforie in een spel van hemel en aarde
Glamoureus in verloren stilte een onmisbaar ballet
lach.…
De mythe van de muzen?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 Verhaalt tot op het heden
braaf vanuit het gekuiste
dicht, blijft ik slaaf van literaire
daad, wars van moraal en
plagiaat, zich op het hele
scala van de negen muzen
verlaat, de mythe van de
eenvoud in de overdaad,
waarin ik hopeloos verdwaal,
meer was niet te geven, ik
vond het gewoon op straat
maar daar is mee te leven.…
Hun lach.
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.212 De wolken beginnen te varen,
De bomen in wiegeling
Hebben gezang van blaren,
En alles - Herinnering,
Het Heden nú, en het Verwachten,
Het nóóit moede licht van de zon,
Het korengeel, het smaragd en
Het bloemenrood bij de bron,
Het geluid van een vogel jeugdig
Vol uitgelaten genot,
En hun eigen stemmen, vreugdig,
Als een levens-danklied…
Zoeklicht
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
903 Mij tot heden toe, zelfs tot snikken aan
Diep en zwaar betreurd
Als mijn penis een lampie had…
"kwalitijd" voor mijn zieke vriend
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
1.514 Ik wens jou al jouw dagen bol en barstensvol van “kwalitijd”,
want al het heden wordt verleden; absorbeer het zonder spijt
om wat nooit komt, of is verloren;
maar beleef het in verwondering en hartstocht naar behoren!
en zorg ervoor dat elk moment het waard is te bewaren
als herinnering voor morgen of voor over vele jaren.…
Jammer-lijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 Een wachtlijst wordt opnieuw mijn lot
zo lees ik heden in de kranten:
er meldt zich een surplus aan klanten
dat op de snijzaal is verzot;
overcompleet tot op het bot
zo leur ik nu met mijn restanten.
(Het aantal mensen dat zijn lichaam ter beschikking stelt aan de wetenschap is de afgelopen jaren enorm gegroeid.…
Voor Augustijn
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
646 onder je voeten
je voelt de halmen strelen langs je huid
en bijna maak je zelf zo'n blij geluid
vergeet dat alle mensen sterven moeten
je staat en luistert, bent weer even kind
en voelt zowaar geen pijn in ziel of leden
tot iemand zegt dat haar je staan niet zint
een jonge dame maant je: maak eens plaats
de zanger zwijgt, je bent weer in heden…
Liefste,
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 verlaten vind
zal ik strelen en zachte woorden
prevelen waarin gevangen
zonnestralen uw wangen
verwarmen doen
tot alle droefenis is verdwenen
vervlogen ochtenddauw
in hemelsblauw
noem ik je
liefste
Wanneer ik je zomaar ontmoeten mag
vlecht ik sterrenkransen om
je schouders met duizend
zoenen die de morgen bedelven
onder het eeuwig heden…
Uitgeblust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
529 Kan het zijn dat sommige creaties in het leven
echt alleen gebaseerd zijn
op het verlangend chaotisch denken in het heden?…