3701 resultaten.
woede vlaagt in rood
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.308 ontspannen lach je
in een droom die zachte
kleuren vlecht in beelden
die je handen maken
je zucht en blaast
wat lucht in glas
je vingers raken aan
wat toekomst was
een ster die barst
in grillig lijnenspel
je lach verdwijnt omdat
je met je tanden knarst
woede vlaagt in
rood achter je ogen
lippen krampen pijn
pastél heeft niet…
reis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.305 Je lippen lijken een lijntje
te trekken onder het woord lief
in de verhalen van je aangezicht
mijn woorden tasten
in teruggehoudenheid gemanteld
door jouw halfbekende planeet
uit elk gaatje in je blik
ontstijgt zijn kernen
een vreemde warmte
ik lijk erop te drijven
geen slag, geen stoot gewoon
mezelf, zonder te zinken
naar…
Samenvatting
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.454 Ik dompel mijn bloed
in het zout van je lippen.
Je vel scheurt open
in tranen rood licht.
De spiegel van je ogen
weerkaatst een vurige lust
die me tanig opgestoken
bitterzoet woekerend verteert.
We zuchten ineen
van opgelucht verschieten,
voegen ons samen
in een nieuwe wet.…
met schaamte behangen
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.597 je hebt me ontvoerd
in boeien gevangen
je buik is zo zacht, geplooid
en met schaamte behangen
ik zwicht voor je borsten
in streelzacht verlangen
voel hoe je opricht
je huid strak gespannen
ik lach naar je mond
de lippen geopend
fluister mijn woorden
voordat je verstomt
we rillen en trillen
in de kleur van genieten
het roze werd rood…
liefde
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
2.198 voelde ik me toen slecht
alleen en verlaten
niemand die met me wou praten
tijd liet ik aan me voorbijgaan
vrienden liet ik staan
ze waren niet echt
haren werden wat langer
ogen steeds banger
ik stond op het punt het te begeven
en toen stond jij er plots
uit het niets kwam je dagen
zonder kijken, zonder vragen
kuste je me op de lippen…
lijnen die je lichaam koos
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.592 ik pak je hand
mijn vingers dansen
langs je arm omhoog
dartelen over je schouder
volgen de ronde boog van
lijnen die je lichaam koos om
je tot vrouw te maken, borsten
harder wordend in het raken
ik ga naar binnen in je blik
als lippen elkaar smaken
het tasten brengt je schrik
passie laat zich snel ontwaken
je lacht in vleugjes hemel…
Ontgrendeld
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.375 Een eindeloze schreeuw splijt
mijn gekwelde lippen en
vult de stilte met pijn en verdriet.
Verraden door ontgrendelde dromen
buigt de bloedende leegte
zich bedreigd en bespied.
Onmachtig waak ik
over mijn donkere wieg.…
bij jou zal blijven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.245 De oever van de maas lag
glimmend op het droge land
waar de kou het water in een
licht bevroren schijn haar
anker in een trots van welvarendheid
had uitgegooid
de koffie parelde aan je lippen
terwijl je ogen twijfelden
je stem minder sprak dan voorheen
voelde mijn hart jouw emoties
van heel nabij
de kiezels waren koud en maakten
wind…
Maria van Magdala
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
883 Noem mij Maria
al ben ik niet als mijn naamgenoot
een zedige vrouw
ja zelfs de onbevlekte maagd
dat zijn jullie woorden
waarom mijn naam verguizen
door mijn lange haren
die zijn tranen drogen
door mijn lippen die
voeten kusten of zelfs
de nardusmirre waarmee ik balsemde
Noem mij gewoon Maria
zonder de steen
voor mijn voeten te gooien…
Nieuwsdienst
gedicht
2.6 met 16 stemmen
18.544 Later zie ik hem met geopende mond
achterover liggen: een paardebloem
bloeit tot pluis toe tussen zijn lippen.
Het is diep geworteld: werkelijkheid,
verval, eierdoppen die krakend
barsten onder schoenzolen.
Van karton ben ik, bespat aan twee kanten,
met druppels die kleurstof achterlaten.…
in de dwarsstand van je ogen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
654 stilte ruist
legt gedachten uit
in rust die spreken
overbodig maakt
je bent geen bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
ik proef de kilte van
afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
in de dwarsstand van je ogen
uren zijn…
kuste me in winters licht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
648 in het zand
de sporen
op het strand
waar we op golven
joegen en ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding je kuste
me in winters licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van je wangen
je voelde kreunend
mijn verlangen
ik dronk passie
van je lippen…
Eenzame dromer
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
898 ik duik in jou
mijn dichter
en waan me even
je minnares
op lippen zonder spreken
een eerste geliefde
bemint je niet beter
zoals ik je stem
onder ‘t bundelend licht
van begeren
ik murmel je ’s nachts
in de lucht van mijn longen
kruip in je woorden
om de kou te ontlopen
je bent zo mooi
in de zucht van mijn wereld
achter het…
Muzische mist
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
661 ze kuste me ’s nachts
legde woorden op mijn lippen
die ik ’s morgens als ontbijt
genoot en met liefde toevertrouwde
aan mijn nog maagdelijk wit papier
ze fluisterde zonder geluid
maar met zachte strelingen
expressie in mijn zuchten
nee, ik had nooit honger
mijn enige trek werd gevoed
door de zinnen van een
vrijgevige Griekse schone…
voorbij de Romaanse poort
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.142 ongelijke stenen gemetseld
heeft een muze die mij bekoort
zich op mijn schoot genesteld
ik ruik haar geurenpalet
dat mij doet zweven
door ongekende sferen
mij doordringt
met scheppende beelden
ook al blijft haar tastbare
nabijheid onverlet
het aardse wil ik niet onteren
ik zie in de glans
van haar blikken
de rozenperken bloeien
haar lippen…
wedergeboorte
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
761 de stilte is gestorven
aan prille woorden
zwijgende strakke lippen
ontdooiden
aangeraakt door de echo
van zachte golven
die de duwende lucht
ontkooiden
een nieuwe schepping
werd onstuitbaar
verworven
bevroren in diepe
levensaders
verstokt in
lijfelijk gelid
waar een moedeloos
verloren gemoed
de keel vernauwde
door een hart dat bloedt…
tussen diepte en dauw
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
803 onbeslapen bed
van heimwee
laat mijn handen strelen
naar alle zijden
van je taal
in een wervelstroom
tussen dromen en ontwaken
dek me toe, mijn liefje
met de warme zucht
van je zwijgen
mijn lichaam heeft jouw lichaam lief
doorheen de diepte van het linnen
adem mij, je liefde
ik wil samen met jou stijgen
naar het dauw
op onze lippen…
Zeldzaamheid
gedicht
3.9 met 36 stemmen
19.732 We zoeken naar de woorden
waar geen wereld meer voor is, de stilte
die de stilte op onze lippen legt. Dat
twee mensen zo zeldzaam kunnen zijn.
----------------------------------------------------------
uit: 'Een volle maan en onze handen ernaast', 2005.…
De bruid zegt:
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.738 Hoe wordt mijn lippe week
van honig-smaak?
- 't Is of 'k met tanden-reek
uw tanden raak...
Hoe zijn uw ogen klaar
van vreemde schijn!
'k Zie er me lévens-waar
spieglend in zijn...
'k Hou mijne leden, als
ware ik beschaamd...
- Uw adem, om mijn hals,
die zoelig aêmt...
- Is het een lente-gloed
die dóor me gaat?…
Kerstboodschappen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
719 Wijsvingers laten handen de handen en geen woord
over “vroeger was licht witter” glipt over de lippen.
Slome tango’s slingeren benen heen en weer
terug naar elkaar voor samenhang en stevigheid
wroeten voeten in verloren ogenblikken.
Geen steen blijft onbeheerd. Tuinen vol puin
drijven uit onze handen.…
toen en nu
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.102 en nu …
is het winter
ik loop daar zonder jou
de rivier treurt
ijskoude wind verlamt mijn lippen
verkleumde handen
de brug is blauw en kil
maar ze knipoogt stil
Ik krijg een warm gevoel
herinneringen aan…
onze eerste kus…
Gedicht met stilte geschreven
gedicht
2.1 met 122 stemmen
28.472 Met een weefsel van regen en moeheid heeft
de stilte ons bekleed en onze lippen gericht
naar het van koude biddend noorden.
Zo stil is het nu dat men huivert en vreest
dat iemand plots op een gong zou slaan
en van de leegte zou scheuren het oorzichtig vlies.…
JE
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
1.905 Die waasdromige blik in je ogen
oh, waar denk je toch aan mijn lief
je ontkent mijn striemend onvermogen
je te bereiken, jij, ontwijkend… instinctief
je in mijn armen nemend, stevig vast
vruchteloos kussend je lippen en wangen
je blanke borsten… witte bergen van albast
echter..je negeert mijn hunkerend verlangen
je wereld is een andere, ver…
Liefdes bouquet
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
698 op de lange zeedijk
dicht ik mijn liefde voor jou
ademt mijn adem
de klaarte eerlijk open
zonder woorden
blozend, zoenend strelend
voel ik jouw passie
het zilte nat ligt sensueel
als liefdesnectar
zoet op mijn lippen
vingertoppen herkennen
het warme weten
maakt de heuvels ongestoord vrij
ik rust in jouw boezem
zacht sluimerend…
Door ontloken klaarheid
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
723 mijn boezem blaakt
bewogen door een schoot
die je adem golvend vervoert
blij en wakker
voor ‘t minnende oog
van de blozende ochtendzon
zo zalig, zo heerlijk
natuurlijk ogend
oh, verzucht ik weer
jouw lieflijk zongezicht
en nectar lippen
verblinden meteen
vertonen op tijd
een wonderlijk zoet genot
door ontloken klaarheid
ontvonkt…
Claire Elisabeth
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
660 Je bent echt mooi
De gratie van je handen
stuwt de woorden
die roekeloos van je lippen
springen de wereld in.
Je bent echt mooi
Je jongleert met sterren
hinkelt over oceanen
kust de wolken en danst
op het touw van de horizon.
Hé Claire Elisabeth!
Kanjer!
Je houdt mijn hart
stevig in de hand.
Je bent echt mooi…
Windbuidel,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
640 Pandora,
de wind ontsnapt uit haar
schoot, raast langs de
karkassen van de levenshoop,
een mager geluid omhult de
witte geraamtes, te dun bekleed
met een verse huid, laat het
aardse stof zich met andere
kleuren verven in de geuren
van de regenboog en het oude
bederven, blaast op de pijpen
van de doedelzak, met stijf
gesloten lippen…
Rimpels
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
807 De grijze hoofden diep gebogen,
de dunne lippen stijf gesloten
zonder een vertogen woord om op ontvallen
vriend en bevrijdende dageraad te wachten,
worden dromen in troost gesmoord, in
de hoop dat morgen nieuwe manen komen
om de jaarringen te verzachten.…
Ontwaken met jou - duodicht
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.647 Zoals de zon het vermoeide
donker van de nacht verdrijft
met haar ogen nog gesloten
zo heb ik voor het eerst in mijn
armoedig leven begrepen
dat de liefde zelf haar tijd kiest
en zich met open ogen
zomaar nestelt in het leven
op een avond door de week
Kleur dus vanavond maar je lippen
en verleid me, verleeg me
tot ik overal bloos…
Ik neem je glimlach mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
906 de stilte ruist
legt gedachten uit
in rust die spreken
overbodig maakt
je bent geen bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
proef de kilte van
het afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
de leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
de dwarsstand van je ogen
de uren zijn…