3834 resultaten.
Koorts
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
801 Toen moeizaam de ochtend kwam
verkilde gestoomd nachtelijk zweet
huiverend, rillend ijskleed,
dat het gloeien overnam
het glazen geluk beademd
waarachter het bleke doodslicht
wacht op ratels van een klaaggedicht
denken in rood geremd
opnieuw ontbrandt het vuur
getooid in duistere waas
tollend hoofd naarmate het late uur
blauwe diva’…
Ik heb de herfst gevangen ( en in 'n potje gestopt)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 vlinderen wilden
regenboog met aan 't eind de pot vol goud
prikkelbare kastanjes
eikels die me om de oren vlogen
paddenstoelen in alle soorten en maten
rode bladeren zij fluisterden
over de wind die toenemen zou
zwaluwen die voor even hun heil
zochten in de schoonheid
van onze beeldschone natuur
bewaar deze totdat de tijd daar is
om me opnieuw…
Gestript
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Opnieuw
dwarrelt de sneeuw
veroorzaakt soms letsel
De koning te rijk
zich zeer gelukkig voelend
als 't ijs aangenaam kraakt
Honden aan de
imponerende voet
blaffen slechts, zonder
hun tanden te ontbloten
Bijtende kou echter
weerhoudt allen
de liefde te ontzien
van komende kerst…
Na even wachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 Schenk me opnieuw een hart dat vindt.…
Stapelwolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
593 De zon die even scheen
door te breken
door stapelwolken heen
is opnieuw bezweken
onder rampspoed en geween
dat nimmer bleek geweken.
Wolken wolken overal
en stapelen rondom
elk geweken leven
begraven de vreugde
in elk vers
gegraven graf.
Waar loopt de weg
dit pad voorbij
waar zonnebloemen
bloeien?…
Er was...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Eind April begroet opnieuw de draak
die als een losgeslagen metrowagon
door de bloedrode groeve raast
geen halte
geen opstapmogelijkheid
alleen zwarte uren springen op het verlaten perron
zwartgeblakerde tunnelwanden
met affiches vol doodsmaskers
diep wortelende bomen schilderen een regenboog
in chaos
in gebroken kleuren
wat ooit vloeibaar…
Er is iets...
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
616 naar het befaamde lied
toewijding van een verenpracht
ik hoorde enkel een kraai
ze scherpte wat in haar nest:
“Blijf jij maar ver van mij vandaan”
straks komt de nacht
zullen de bomen zwijgen
enkel de wind spreekt
in zijn bekende ritseltaal
misschien…
zal mij de maan verschijnen
het licht waar ik zo van houd
wordt mijn ster opnieuw…
en ik begreep
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 lief is
liggen ook mijn voetstappen
hoor de echo
van onze stemmen
daar waar het altijd oorlog is
lopen wij samen
hand in hand
slapen op het dak
alsof er geen afweergeschut is
kijkend naar de sterren
in het zachte ochtendlicht
net voor ik me bewust ben
van mijn leven
waar mijn onschuld nog leeft
ik net als ieder mens op aarde
opnieuw…
- Idylle -
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
861 Regen doet de straat opnieuw glimmen
volledig anders dan het ene prachtmoment
het dagen van nieuw inzicht wordt nu spaarzaam
ja, door wat nevelig maanlicht geveld..
water op het trottoir weerspiegelt "Marie, Marie"
de glans van nooit verloren gaand geluk,
heerlijke overgave alsmede onrust
schreeuwt onhoorbaar een naam..…
Big brother is watching you
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 Ik voel me klein en angstig
verdwaald in deze wereld
waar achter alle hoeken
opnieuw gevaren zijn
Een wereld veel te groot
door camera's bekeken
waar mensen onbenoemd
jouw wereld overzien
Wat willen ze van mij?
ze hoeven niet te weten
mijn laten en mijn doen
mijn leven is van mij.…
Zoektocht in verf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 Probeer me een beeld
Van jou te vormen,
Nu ik je al zo lang
Niet meer gezien heb,
Ga in mijn hoofd
Terug naar vroeger,
Naar herinneringen,
Bewegingen, het ritme
Van onze muziek,
En wil je van daaruit
Opnieuw construeren,
Neem dan mijn toevlucht
Tot de verf die mij nog
Nooit heeft teleurgesteld:
Laag over laag breng ik…
De juiste tonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 als woorden falen
hun inhoud niet
de juiste tonen
boven halen
is het contact
als los zand
het glijdt
door de hand
die net is gegeven
de blik in begroeten
zal drempels ontmoeten
die onoverkomelijk zijn
opnieuw de pijn
weer doen voelen
van elkaar niet verstaan
de onwil ervaren om
samen verder te gaan
de breuk in bestaan
in stilte…
Verliezen en hervinden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 De pijn schuurt
Draait in mijn buik
Wurgt mijn hart
En klopt verder
De mooiste noot
Gehoord door
Hongerige oren
Snaren mijn ik
Zonder halt
Versmelten met
Eén zijn en voluit
Het leven absorberen
Gepantserd door ervaring
Geleerd een laag te smeden
Van vertraging en
Reflecteren op de betekenis
Kies ik er toch voor
Steeds opnieuw…
Lege huls
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
531 Ik nader opnieuw het frisse ochtendgloren
na een doorwaakte nacht vol onrustig getob.
Ik weet nauwelijks nog wie ik ben en in mijn
bed kroel ik met de luizen en het andere ongedierte.
Laatst kreeg ik een tongzoen van een rioolrat.
Ik dacht dat een bepaalde queen zich had vermomd.
Suffe ik.…
Een nieuw verlangen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
655 Niet langer dicteren de witregels
de stille heimwee in mijn liefdeshart
er is een boekenlandschap opengegaan
van dansende zinnen over zinvol beminnen
en ik vind mijn ziel niet langer in duisternis
maar in fris daadkrachtig opnieuw beginnen
want hij is gekomen, boodschap over mijn glimlach
vreugde van de twinkelingen in mijn ogen
nooit meer…
wat armoede brengt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 niet
de angst
dagelijks
voor de bode
die aan onbetaald
de nota’s herinnert
de verlegenheid
telkens toch
naar de kinderen
die niet mogen
wat anderen kunnen
de gene
altijd nog
voor de rafels
en de randen
die jou kleden
de schaamte
elke keer weer
als enkel nog
jou en de jouen
de voedselbank rest
het gevoel
steeds opnieuw…
Surrealistisch de ontlading
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
521 ik heb je gezien
uitzinnig in beminnen
het steeds maar weer
opnieuw willen beginnen
door de spanning van het spel
we schilderden verleden
op doeken die we kleedden
met het prille groen dat
eerste lentebloesems deed
ontluiken in het tedere toen
magisch waren de nachten
die meer uren telden
in het wachten op elkaar
surrealistisch de ontlading…
Zeeboezem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.021 Gericht nadert mijn lans haar binnenzee
die kabbelend op een stormvloed wacht
van slechts gesproken woorden
heftig-vruchtvol tot eenheid getransformeerd
op haar binnenzee vaart de
ferry terug
heen-en-weer, heen-en-weer, opnieuw terug...…
Samen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
819 Bepaalde woorden
laten mij gevoelens
opnieuw beleven
het is als een aanraking
mijn huid registreert
mijn ogen staren in de ruimte
zien de schoonheid
van het ochtendgloren
mijn adem gaat sneller
het zijn momenten in dit leven
die vastliggen als foto's op reis
jij bent er bij betrokken
mijn reisleidster op mijn levenspad
geef…
Uitzicht op zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 de gaten
kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood
de hond cirkelt onvermoeibaar
om hen heen en blaft alleen
tot zijn geluid weerklinkt
trekt opnieuw…
Mijn God heb ik lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Mijn God heb ik lief, die getrouwe Heer
Wil elke dag opnieuw voor mij zorgen
Bij Hem ben ik veilig en wel geborgen
Halleluja, aan Hem zij de lof en alle eer.
(Woorden uit Psalm 116…
Aan de rand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het spel van zon en schaduw
belicht telkens weer opnieuw
haarden van herinneringen.
De stad ontplooit zich.
De torens blijven wenken.
Als vingers tikken ze mij.
Engagement en eigendom
weerhouden mij verder.
Getikt door de spanning
tussen tastbare biotoop buiten
en verruimende mogelijkheden
van de virtuele stedelijke kosmos.…
Zijwaartse beweging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Elke dag opnieuw
is de mens aan het zorgen
voor zichzelf en zijn naasten:
de moraal is goed
Ze gaat niet achteruit
of vooruit, noch omhoog of omlaag
maar zijwaarts
heen en weer, van mens tot mens
tussen hard en zacht, lief en leed
jong en oud
en tussen wijs en dom
Zou je kunnen regelen, dat er alleen
wijze mensen zijn?…
¡No pasarán!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 1990: bezoedeld
werd ons heilige land
door een half miljoen ongelovigen
om de buren een lesje te leren
2001: we wassen ons
met het bloed van vijftien
martelaren in het hemelse vuur
hoog boven hun stad
2019: het mag nooit, nooit
meer gebeuren, vreemde soldaten
in ons land, alleen hun wapens
willen we – hier is het geld
Opnieuw luidt…
Vage gedachte [2]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 De inzichten in mijn aantekenboekje
zijn raadsels geworden, ik herinner me
de mistige gedachte van vandaag
al eens eerder gehad te hebben
maar helderder, een openbaring
die ik meteen opgeschreven heb
en om haar opnieuw te vangen
ben ik al uren aan het wandelen
snuffelend naar een spoor
loop ik langs de nissenhut
van Het Noorderlicht…
In hoger sferen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
441 wij speelden
het spel van de
ogen die wangetjes
in pure onschuld
liefjes doen blozen
van aanhalen
zonder te raken en er
dan een ingewikkeld
patroon van maken dat
naar meer gaat smaken
wij verloren de tijd
vergaten de wereld
om in hoger sferen
wat steeds niet lukte
opnieuw te proberen
samen op zoek
naar wat ons
ongezien intrigeerde…
BESCHAVING
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
391 mensen denken
mensen weten
mensen denken te weten
mensen overschatten
mensen beschaven
mensen overschatten
hun beschaven
waarschijnlijk iets te volhardend
in typisch mensenfouten en - streken
en als er weer een beschaving
is geweken gaat hij weer
opnieuw denken en weten
z’n beschaven overschatten
een herhaling van dezelfde
menselijke…
Smelt Zeng Tril
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 wat de draaischijf aangeeft
een stap op mijn blauwe broek
een hand op het gele zand
het uitstel is spannend
als de eerste keer, nu de andere
hand op het groene gras
een been op de rode tas
tot ik omval en zijn huid
de hitsige steekvliegjes
voor mij opvangt, kijk maar
ik verdwijn in zijn vuur
ik smelt, ik zeng, ik tril
ik ben opnieuw…
DIE ZEE MAN DIE ZEE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
392 nooit zal hij het vinden
al vaart hij nog
zo veel en ver
er is ook geen enkele
vaste plek die hem kan binden
die hem wordt gewezen door
wie weet dan ook maar welke ster
hij weet ook echt
niet wat hij zoekt
waarop hij eigenlijk jaagt
en dus wordt hij
steeds weer voor een
nieuwe reis geboekt
steeds weer opnieuw uitgedaagd
nu heeft…
Even iets en dan zwijgen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
695 schaars gekleed in lendendoek
bij de boom, die treurde aan de waterkant
waar de dode vis lag vol met vliegenlarven
probeer ik in dit schrijven niets te weerleggen
omdat ik een zwaan zie landen op het water
elegant, zo is de natuur op zijn mooist
wij zijn niet meer bij elkaar in die droom
van vragen in een gesprek zonder antwoorden
en opnieuw…