14189 resultaten.
Voorbeeldig leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.089 Onze oude kater is uit de tijd,
maar toch is hij gebleven,
in mijn ziel en zaligheid.
Wat ik van hem geleerd heb,
kan niet meer verloren gaan.
De buitenwereld krijgt minder vat,
steeds minder vat op mijn bestaan.
Hij leerde ons wat ontspanning is,
temidden van de wanen van de dag.…
Nieuwe oude tijd. (drie-zes-zes)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Nieuw wordt ook weer oud,
je zult het zien
En wel in driehonderd
en zes en zestig dagen.…
Silencio!
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
807 Van oude liefdes moet men zwijgen,
wat eens zo brandde, is nu as.
En of men toen gelukkig was
of wat gewenst werd niet kon krijgen,
blijf woorden niet tot zinnen rijgen
het is banaal en geeft geen pas:
van oude liefdes moet men zwijgen
wat eens zo brandde, is nu as.…
Door vrienden bedacht
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.141 Door de één word ik overschat
Door de ander onderschat
Wie het ook moge zijn
Iedereen heeft me verkeerd ingeschat
Wanneer ik verlegen en stil ben
Ben ik niet interessant
Toon ik een beetje zelfvertrouwen
Dan ben ik arrogant
Zij geven mij een beeld
Naar hoe ik me moet gedragen
Wanneer ik opleef naar hun beeld
Gaan ze achter mijn rug om…
creativiteit
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.272 Energiën,
Vloeiend vanuit mijn ik,
Beelden van schoonheid
Ze drukken op mijn huid,
Ze willen eruit...
Banen van gekleurd licht
Vertroebelen mijn geest.
Wervelend in alle richtingen,
Zoekend naar een vorm.
Zo intens, zo enorm.
Een beeld ontvouwt zich
Voor mijn ogen.
Een ontlading van de geest.
Even zweef ik buiten deze tijd.…
Onveranderlijk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
694 is god dan jaloers
genadig en liefdevol
ook op z'n tijd
de reformator
had het nog niet door
dat zonder metafor
je beeld van god ook
afgebroken moet worden
dat zal wel
zei hij verstandelijk
dan blijf ik
onveranderlijk…
Liefdeswaan
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.365 Ik denk dat ik van je hou…
langzaam verandert elk figuur
in jouw lachend aangezicht
als ik zit te lezen, kook of gewoon niets
doe, dwaal ik af, verdwijnt het beeld
en wordt een onrealistisch iets.…
individuele kansen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
789 Ik zag het beeld verdwazen
Met vergruisde vuisten als in het
beslagen beeld dat door open handen
Zo diep gezworen was als deze snee.
Verduistering was de steek van het verloren
Hart waarin de ziel steeds verder afdwaalde
Tot het licht weer begon te schijnen in emotionele
Tranen waarin de tijden vol bevrijding waren beschilderd.…
zesentwintig
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
628 de eenhoorn draagt nog sprookjes tussen zijn oren
in het schijnsel van de afnemende maan verdraait
een wolk zijn waarheid
donkerder
waar een zevenmijlsgevoel te grote stappen telt,
gegeven door het levenslange beeld van spiegels
die slechts één kant kennen
ooit zal de zon vertellen hoe het water valt
dan spiegelt er een beeld in vijvers…
verbeelden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
612 had toegeslagen
soms is een ramp te erg
om van dichtbij mee te maken
kan nu de beelden nauwelijks verdragen
en zap ze soms maar even weg…
De moed der wijsheid
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.814 Daar komt al een beeld en het beeld zegt
dat ik je belichten moet,
al spring ik daarbij in zoiets algemeens
als water misschien wel op een rots,
geen ironie, rechtdoorzee, niet dat dociele,
en geen zwembandjes, we willen: echte golven!…
08.00 uur, 18 oktober 2013
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
541 hij denkt dat het veilig is
op de trein, beeld na beeld
gaat voorbij
er zijn kinderen
zijn handen veegt hij af
uit regelmaat
wie trekt er aan de noodrem
wanneer nieuwe wegen zich naakt wensen
langs een ander zijspoor
vergrijpt een man zich aan bomen, blind
en ongeremd
de wind is hem te hoog
elders worden namen gegeven
aan stenen…
instructies
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 in gedachten
hou het beeld van haar
en niets zal je ontberen…
meer dan ‘n lichaam
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
187 t vertroebelde nu en/of ‘t te vergewissen dan
jij
of wat daarvoor door moet gaan
of voor welk beeld jij staat in mijn ogen
leest in de letterlijke woorden ook
de afrekening met jaren voor jou…
Gedachten aan jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 In gedachten teken ik jou uit,
Kom je tot leven als mijn bruid,
Vieren we het leven in liefde,
Tot de realiteit 't beeld kliefde.
Vergeefs tracht ik ’t te herstellen,
Het verlies bleef me kwellen,
Heb d’poging moeten staken,
Kan jouw beeld nooit weer maken.…
Kom gauw
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
1.932 Wachtend met oude boeken
ben ik een oude man
zonder verhaal
en staat
alleen het bord
met
vragende
kinderen
naast mij
en zwijg ik dapper
over het einde
dat ik zal lezen in het boek
van
mijn verloren
kindergedachten.…
een springlevend in memoriam
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
784 ik heb nog een oude foto
van mezelf als baby
een zwaar gehavend exemplaar
maar ook een oud luciferdoosje
met krullen van mijn allereerste haar...
beide bewaar ik als herinnering
aan het kind in mij dat zich
bij vlagen wel eens ontheemd voelt…
een springlevend in memoriam
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
635 ik heb nog een oude foto
van mezelf als baby
een zwaar gehavend exemplaar
maar ook een oud luciferdoosje
met de krullen van mijn
allereerste haar...
beide bewaar ik
als herinnering aan
het kind in mij
dat zich bij vlagen
nog wel eens
ontheemd voelt…
TOEN HET NOG VREDE WAS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Ik ben een oude ziel
voor mij geen vernieuwing
het woord innovatie
krijg ik niet uit mijn mond
alles moet bij het oude blijven
zoals het was, was het goed, goed genoeg
ik spreek graag in het verleden
van ver voor de oorlogen
TOEN HET NOG VREDE WAS!!…
alles draait om haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
542 ze draagt een oude grijze mantel
haar haren ongekamd,
de jaren van oude jongens krentenbrood
reeds lang voorbij
de tijd is niet vriendelijk geweest voor haar
oud is ze … voelt zich ook zo
al doet ze voor de schijn
als was haar leven één groot feest
ze kent de geur van nietszeggende liefdes
van oude dromen nooit uitgekomen
andermans verdriet…
jij en ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.651 De laatste dag in het oude jaar
met al zijn oude zorgen
waarin je steeds zegt "morgen,
ja, morgen zal het beter gaan"
de wereld zal niet meer stil blijven staan
en de toekomst nog verborgen.…
Boomgaard
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
696 Dwalende gedachten
door de oude perenwijn
op een dag zo mooi als vroeger
zal het ooit weer kunnen zijn
in de boomgaard met die dromen
en het uitzicht over de rivier
maar mijn gedachten
snoeien bomen
slechts de fruitschaal
is nog hier
met oude foto's
van jouw glimlach
zie ik terug mijn vergeten dag
in de luwte van oude perenbomen…
Hoe zal mijn woord uw stil bewegen strelen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.661 - Hoe zal 'k uw leden strelen, ik die treurig ben
en, vrezend, in mijn leven slechts de liefde ken
voor mijn vreemd eigen-beeld, weerkaatst in moe dood water;
('t beeld der abelen speelt in 't zilver-gele water)
- hoe smaakt mijn torve mond de wrange, arme waan
dat zijne liefde om uw stil wezen kunne gaan?...…
Wissel van dag en nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Helaas, bij gloren in de vroegste ochtendstond
verdwijnt je beeld in damp als ‘t glanzend morgendauw
gedachten vormen visioenen ‘t etmaal rond
want wat ik daag’lijks zie is enkel ’t beeld van jou.
Des nachts ben jij het licht der dag en rooft mijn slaap
zo wordt mijn dag haast nacht en sta ik te kijk als aap.…
Verdwaalde gedachten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
430 De beelden die voor mij verschijnen,
wanneer ik voor onze spiegel sta,
bereiken mijn nog argeloze oog,
met de snelheid van het licht.
Het beeld dat MIJN oog nu ziet,
ben IK, en niemand anders.
Mijn aangezicht verdwijnt vanzelf,
nadat ik mijn tanden heb gepoetst.
Mijn oog kan ik nu niet langer zien.
Mijn 'IK' heeft me verlaten.…
De Afgod
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.771 Een arme heiden boog gedurig voor zijn god,
Een houten beeld, reeds oud en, mooglijk, half verrot,
Maar door de verfkwast met wat kleuren overstreken.
Daar lag hij diep bedroefd op ’t ijvrigst voor te smeken.…
RIMPELS
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.165 Haar lichaam is oud
vol rimpels en vlekken
ze heeft het snel koud
wil oud zijn bedekken.
Jong is haar geest
maakt graag een praatje
ze kaart, puzzelt, leest
maar denkt, lijf ik haat je!…
het rood van mijn tong
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
636 het rood van mijn tong speelt op
tonen uitslijtend in een stem
van uitgeknepen poëzie
het zijn de oude woorden
klinkend in de kelken van oude wijn
sommigen zijn gegaan,
gedreven door zinnen
en door de golfslag van het bloed…
Uitgespeeld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
518 Het lege lokaal
Gevuld met een eiken houten stoel
Waarop een vermoeide oude man zijn tijd doorbrengt
Na jaren van steun
Zijn best gedaan
Is de vermoeide oude man uitgespeeld…
de zee en de oude man
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 rollende golven
het strand bedolven
onder schuimende koppen
het moet wel kloppen
een oude man
duinpan, het klotst
aan de rand van het strand
de oude man, ziedende zee
een verloren land…