3533 resultaten.
De kei
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
462 verte nooit
kleiner wordend
in incidentele
schoonmaak
en poets iets
meer opgeglansd
maar altijd indruk
makend aanwezig
in omvang en impact
op de sociale lijn
in zomer kringen
vlogen dromen
op en af maar
ijskoud geelt in de
winterse grijsheid
het kilscherpe
licht van een
volschijnende maan
wij waren meer
van de verborgen
paden…
Ijzer om ijzer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
388 voor een tractor heeft mijn oom me behoed
en het slenteren door te diepe sporen
ik troostte me met het geluid, het koren
dat in de warme zomer was uitgebroed
in vervoering werd ik door het staal gebracht
die brommend en stoer het fraaie erf betrad
zigzaggend ging naar het natuurlijk pad
waar de inspanning leunde op halve kracht
voor mij…
Heerlijk seizoen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
335 Welk seizoen strooit zo kwistig
met edelsteen en goud
over de paden zo welig
in het langzaam kalend woud.
Een genot in late “Indiansommer”
wandelen in het knisperend blad
vrij van zorg, vrij van kommer
weg gedachten van een stad.…
Het staat in de sterren geschreven
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
337 Ik werd rijk, zo leek het leven,
elk pad dat ik koos werd zacht.
Ik voelde geluk in de liefde,
als een zon die voor mij lacht.
Geen ziekte kon mij raken,
geen zorg kwam nog dichtbij.
Ik liep door gouden dagen,
En alles voelde licht en vrij.
Het stond in de sterren geschreven,
een toekomst zonder pijn of strijd.…
Tussen taal en tekens
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
658 Wie het overkomt: de dood of het leven
moet in het zicht van het licht
naar het pad van de wolken zweven
vuren laten branden als in een heldendicht.
Wie bloemen ziet groeien op gebroken grond
moet licht als een veertje schrijven
meerstemmig zingen met liefdevolle mond
in tijden van nood de liefde eer bewijzen.…
zolang wij hier zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
302 wij weten
dat onze dagen niet eindeloos zijn
en toch
elke morgen
een zachte belofte
in het licht
geen boom die zijn blad betreurt
geen vogel die de stilte vreest
maar wij
wij kennen het einde
daarom liefhebben wij
met open handen
de dood loopt zwijgend
langs het pad
zij herinnert ons
aan een stem
aan nabijheid
zolang wij…
Niet vergeten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
317 Ik liep op een pad van herfstbladeren,
ze knisperden onder mijn voeten.
Gevallen bladeren, verkleurde bladeren.
Ze zijn nog niet vergeten. Ze zijn nog niet vergeten.
De wind speelt ermee, soms licht, soms hard,
terwijl ik opnieuw leer lopen tussen takken, tussen bomen, door een bos.…
Het vooruitziend geweten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
210 Maar kijk eens door de nevel naar het pad
dat voor je ligt, ver weg van het kabaal en u.
Stel dat de avond valt en alles zwijgt,
en jij de balans opmaakt van de strijd.
Welk handelen is het dat dan de zegen krijgt,
gezuiverd door de zeef van tijd?…
Landmans lot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
202 Langs holle wegen voert het pad
Van de landman met zijn knapzak
Op zijn rug en zijn stok in de hand,
Dwalend door het ganse land
Op zoek naar werk en wat kost,
Liefst daarbij iets voor de dorst
En andere geneugten men biedt.
Nochtans valt hij veelal op z’n bek,
In ’n landloper heeft men geen trek.…
De richting die ik was
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
160 Geen onherbergzaam pad, een foutief woord,
de opstellen waarin jij je totaal gaf;
de verandering ben ik, de geëiste straf,
het vonnis dat je onlangs hebt gehoord.…
Terugkeer uit den Vreemde
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.220 ach, hoe lang heb ik niet gezocht
naar het pad van haar huis, naar haar tuin,
naar het gras dat haar schrede betrad.
zij was de eerste die in de lente des levens
een zomer lang met mij was...
maar zij verliet mij
en zij verried de vluchtige tenten
voor het veilge vijandelijk dak.…
Lakschoentjes
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.711 Ik voelde me een prinses op dat pad
van grint.
Dat geluid bleef me altijd bij…net als het piepen
van de oude kraan.
Mijn broer en ik mochten water gaan halen en ik
liep nadrukkelijk op mijn nieuwe lakschoentjes.
Ik was nog zo klein , zo ècht nog een kind.
Ik genoot van het geluid die mijn schoenen daar
maakten….op het pad van grint.…
Sicut filius.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.300 Vroeg uit mijns vaders woning
Dreef mij verlangen uit
De woningen te vinden
Van harts beloofde bruid:
Om liefdes woon te vinden
Wou 't trotse hart voortaan
Wel eigen wegen volgen,
Op eigen paden gaan...
Naar welke woestenijen
Versteeg het dolend pad?
Mijn voeten werden 't stijgen
Mijn ogen 't staren mat.…
Uit de bocht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
701 Van smalle paden de snelweg op, daaraan heb ik me verstout,
het ultieme dat ik tijdens het zoeken naar expressie zocht
vond ik niet. Ik raakte in een slip en vloog uit de bocht.
Te hoog gegrepen; zoiets laat vanzelfsprekend een ieder koud.…
UITDRUKKING
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.023 Mist heeft op de eigen bank
plaatsgenomen de stoel van
pad blijft leeg de hond moet
op zijn poot spelen aangezien
de pan waarin normaal hersens
zijn gehuisvest als schoteltje
fungeert overvliegend ambitie
uitstraalt de huid van de olifant
verdikt prikklokken ontregelt
het gewricht een kom aanbiedt
met stemmen die gevorkt in een
buis gedwongen…
Geheim
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.022 Ergens bedolven onder stof
van gestold verlangen
achter echo’s van psalmen en gezangen
in de laatste kelder van het hof
naast het hakhout uit oude linden
hoop ik het terug te vinden
Een eeuwige schemer pakt kil mijn hand
verpakt het pad in gedoofde kolen
en nauwelijks tastbaar ligt verscholen
het bruine sieraad uit het verre land
Ik breek…
wij alleen samen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.445 Bladeren vallen voor ons
versieren het pad waarover wij dwalen
herfstkleuren lichten op met de zon
wij lichten op met de laatste zonnestralen
de laatste regenbui van vandaag
heeft regendruppels achtergelaten
glinsterende bladeren
alsof belegd met kleine karaten
zingende stilte om ons heen
het zuiverste geluid dat bestaat
alleen de wind…
HAGELSTENEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
831 natter dan nat
eenden vliegen op uit de slootwal
kieviten buitelen tussen de spatten
door kikkers zwijgen in alle talen
bozige koeien verlangen naar de stal
de hofhond blaft aan de erfrand
grommend houdt hij mij op afstand
stug wandel ik door in de regen
zie een meststrooier in het weiland
een CocaColabal aan de grachtkant
kom op mijn pad…
Eenrichtings verliefd
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.612 Onze paden schenen te gaan kruizen
Zouden gaan verweven
Alle signalen wezen naar de liefde
Maar een gelukkig einde is uitgebleven
Een openhartig gesprek, nog net geen ruzie
Maakte een eind aan de illusie
Een vriendschap is gevormd in de discussie
Liefde was er niet, was de conclusie
Toch koester ik gevoelens voor je
Gevoelens die ik je…
smelt kristallen ijs
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.423 het pad geurt
duizendschonen
uit mijn dromen
jouw passen lijken
bloemen te verrassen
in groen blad
een vogelparadijs
de beek is helder
en het water klatert
smelt kristallen ijs
we dansen op het
mos, de zon breekt
door en maakt de
sluiers even los met
warme zachte handen
we wervelen
roze-rood, geen bloot
maar zie het blozen…
Daar op dat bankje...
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.163 Met mijn handen diep in mijn zakken
En een zachte herfstbries in mijn gezicht
Met mijn blik op rondspringende padden
En een vale zon die mijn dag verlicht
Zit ik nu op dit bankje…
Mijn trillende hand bleef in de lucht hangen
Toen hij zijn gezicht doelbewust omdraaide
Erkenning was slechts mijn enige verlangen
Totdat al het beleefde met de…
Laatste uren
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.039 Maar wanneer de dag over haar
laatste uren verhaalt,
ben ik alweer van het pad afgedwaald.
De wind ruikt naar oude twijfels
en bevestigt de gapende rand
in mijn donkere achterland.…
Ontspring de dans
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.099 kiezen doet vergaan,
de einder komt eraan
Ik heb dit pad gekozen
vroeger, ooit eens wel
mijn toekomst zit op rozen
maar de einder nadert snel…
wat is er mis gegaan?
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.266 Waar ben ik verkeerd gegaan
welk pad heb ik genomen
dat mij zo treurig naar
deze diepe afgrond leidde?
kan ik nog terug of
is er geen weg meer
naar mijn veilige bestaan
wat er van over is gebleven.
ik wil niet meer heen
ik word meegesleurd door
wezens langs de kant
ik wil terug, niet heen!…
archivaris
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.051 de dagen slijt hij in een ver verleden
omgeven door stellages met papier
verborgen in een lusthof vol vertier
z’n godentuin kent geen erfdienstbaarheden
het later komt aan hem voorbijgeschreden
in teksten nog geschreven met de hand
wat vroeger was herhaalt zich haast gênant
de nieuwste paden zijn reeds lang betreden
wat is het leven meer…
Rozenblaadjes
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
897 Rozenblaadjes op mijn pad
gestrooid met zachte hand
in de leegte van de nacht
steelt gevoel even verstand
De paarse tint warm en frele
laat dromen verzwinden
tiptenig raken kleuren
ook hen die mij beminden
Voorzichtig loop jij uit mijn droom
verblind door kleurrijk weten
fluweelzacht heb jij mij geraakt
nooit wil ik die paarstint vergeten…
Ontnuchtering
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.252 Balancerend op spitse dilemma’s
platgetreden paden belopen
waar stopt het uitzichtloze einde
waar begint het troostende begin.
Angstige tunnels vol donkere zorgen
grillige gedachten zonder herstel
slechts ontknoopt door de waarheid
die zich openbaart in de morgen.…
Hexerex
gedicht
3.4 met 42 stemmen
12.757 had hij de wil om zijn leven te sturen
een rondtrekkend oeuvre zou hij dan zijn
beschadigd wellicht door geestdrift of wijn
maar in de kracht van een keihard verduren
zijn pad zou voeren langs hetere vuren
dan zwiepte hij klakkend vanaf een schrijn
een middelomgorde striemende lijn
opdat zij niet in hun speeksel verzuren
Hexerex handhaaft…
ANSICHTKAARTEN
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
4.355 Somberte
en rododendrons langs pad en oprijlaan
van het geheugen bloeien steeds, maar
door de vensters van de oude huizen
zie ik onherkenbare gedaanten gekend,
ondefinieerbare voorwerpen herkenbaar
op zoek naar een plek om ongestoord
de komende vijftig jaar te verstillen.…
Onder de maan
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.209 Effenen we het pad
dat gelopen moet worden
zodat de onschuld niet verdwaald?
Houden wij een schuilplaats vrij
in ons hart als er tranen zijn?
Als wij een baken willen zijn
in de woeste levenszee
dan zal het kind
onder de maan
van de vallende nacht
niet zijn ondergang
maar een veilige haven vinden.…