5045 resultaten.
Nooit meer thuis
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.225 Hij denk aan haar, haar stem
maar zal hem nooit meer horen.
Hij draait zich langzaam om
en wandeld weer naar huis.
En als hij binnen is dan weet hij;
dit, nee dit wordt nooit meer "thuis".…
Als in een waas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
768 als in een waas zag ik
je lachende ogen schaatsen
van gezicht naar gezicht
voelde ik je lichaam
vlinderen tussen de mensen
kinderen nog
in de diepte van hun blik
flarden van je stem
hoorde ik wit miezeren
in de mist van
mijn gemijmer
en rimpeling van volk
suisde door jouw fladder
als wollen pluizen
op rijm
zo kwam ik je tegen…
Dons
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.935 Dromerig volgde jouw blik
Twee om elkaar heen buitelende vogeltjes
Ze dansten verliefd
Over fladderend zonlicht
Door de slagwiekende vleugels aan flarden gereten
Als donzige veertjes over jou heen
Ook jij kwam in mijn armen
En met een vertederde stem schonk je mij dat moment
Het prille geluk dat verliefdheid heette
en ook ons weer…
Dons
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.406 dromerig volgde jouw blik
twee om elkaar heen buitelende vogeltjes
ze dansten verliefd
over fladderend zonlicht
door de klapwiekende vleugels aan flarden gereten
als donzige veertjes over jou heen
ook jij kwam in mijn armen
en met een vertederde stem schonk je mij dat moment
het prille geluk dat verliefdheid heette en ook ons weer dartel…
ik rook Parijs
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
911 zag je door
beslagen ramen
aangekomen
nog op reis
een vleugje buitenland
verdromend in je ogen
je kuste me
ik rook Parijs
ik nam je hand
de koffers
maakten grenzen
een eiland in
de mensenzee
we lachten samen
de omgeving deinde
met de golven mee
je stem had
zuidelijke klanken
woorden nog
een licht accent
ik gaf je bloemen…
Verloren lucht
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
840 en weer klad ik
hoop tegen de muur
als ontelbare, grijze wolken
rond gefluisterd
in blinde stormen
en al wat ik ben
blijft bestaan
in immer onbestemde regen
wanneer dag na dag
de stenen verpulveren
tot stuifzand in de wind
een stem in dag
tot nacht gezwart
breekt de laatste gebeden
als ver weg het kind schreit
door de schaduwen…
Naar binnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
662 omgeving te beleven
het ontwaken als een schot
verbreekt de sluier van de waan
onthult de waarheid in een traan
onttrekt de nevel van mijn lot
fakkels van verbinding zijn ontstoken
en met de wereld zoals die bestond
is voor eeuwig het contact verbroken
in rust glijdt de diepte langs de wond
en in mijn hoofd wordt zacht gesproken
door een stem…
Youssou N´Dour
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
775 Youssou N´Dour: I Bring What I Love - New Africa
--
Wat liefde is
en vermag
laat deze man zien
met zijn stem.
Change your thinking
Work together
Keep on working
Simpele woorden
als een gebed
so let´s get ready
En dan de beat
die het doet
voor hij de armen heft
en Afrika herrijst.…
de deur
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
467 ik bel aan
brekelijk een stem
en toch zwaait
een deur open
verwacht steun
onvermijdelijk
de broze vrouw
kan niet anders
overgeleverd
stofzuigen valt haar zwaar
dweilen deed zij terwijl
ik haar boodschappen
ze is niet gek
en ik praat met haar
ze zegt, zeg maar Mara
ik sla een 5-euro-biljet
af, neem ik aan
ik trek een deur
achter…
Verbinding
hartenkreet
2.5 met 25 stemmen
1.934 Mijn vingers strelen
je gezicht, je huid
omdat ik het fijn vind
om alleen bij jou te zijn
je ogen te doorgronden
je hartwarmte te ontvangen
en je stem
als muziek te laten klinken
in mijn oren.…
De eenzame zwerver
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.003 Je hoort de eenzaamheid
ook in zijn breekbare stem
na een zonovergoten dag
van moeizaan eenzaam zwerven
terug in zijn keuken
met het open raam
warmt hij de soep op
en belt met zijn geliefde
die overzee zwemt
in een rood badpak
achtervolgt door haaien
hij vraagt haar
naar haar liefde
maar zij antwoordt niet
zij blijft liever…
woekergras
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.297 niet kan verdragen
zijn leven was een flop
schopt het zand over de graven
woekergras
waar de insekten zich kunnen laven
dan ziet men hoe hij was
bij leven, naar menselijke maatstaven
een verdoemde
welkom in geen enkele haven
geen mens die zijn naam roemde
op die ene na, hij smacht naar hem
heimwee vreet
hunkerend naar zijn donkere stem…
Museum
gedicht
3.0 met 15 stemmen
8.943 Een metalen
stem, verfrommeld van ontroering,
legde uit.
De gouden kamer uit vervlogen tijden
lag één verdieping hoger. Banen glanzend
in het stof getrokken wezen
eerder nagebootste ontucht aan.…
In Medias Res
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Het roestbruin bloeiend
bedolven onder het witte laken
van de continue geboorte
De stem van de stilte
zweefde over het open veld
zelfs de kraaien vluchtten
Zout was de dauw
de tranen van het ontwaken
deden de ramen beslaan
Zacht glooiend plooide
het landschap zich ondertussen
naar het afscheid van de winter
Haar groene vacht werd…
Stil vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 Omdat zijn stem dood was,
zijn nachtmerries nu zouden zwijgen
en hij de stilte onverdraaglijk wilde maken.
Waar zijn naam en zijn ogenblik zouden overblijven
en ze onze stilte
nog steeds
kleuren.…
Wat ik vind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
701 steeds later rangeert mijn liefde
lege wagons naar jouw verlangens
het is het ontwijken van het lot
geen prijs maar een boetedoening
om het kansspel dat ik heb genegeerd
alleen maar mij, ongeëvenaard in besef
beeld en uitspraak, laat mijn naakte stem
de kledij verwijderen die me zo pijnt
en zelfs overtreft in de beschouwing
die jouw veroordeelt…
meerstemmig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
645 vullen ze de avond met een lied, aaneen gezongen
levend, zoals vaardigheid het weten biedt
een wereldklank
gebracht uit warme kelen, kwelend
rond wat handen onderschrijven met geduld
niet slechts dat wat vrolijk klinkt
maar de toon van hoe je hartstocht drinkt
als liefde onze harten kruist
in alles huist ervaring
uit alles spreekt een stem…
Wat de mens mij vertelt
gedicht
3.2 met 8 stemmen
4.241 Eén stem blijft over,
de mondeloze mensen
volgen in gebed.
(Devoot of geknakt?)
De eenzame echo tegen stenen en pilaren
zwijgt
als een self-fulfilling prophecy.…
boven smart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
666 waar licht voorzichtig
eerste stappen zet
loopt tijd door ijle sluiers
in nevelwerelden vol zon straalt weten
als de stem van nu
een gezang dat zware tonen blaast
vol levensmelodiën
op mijn knieën lig ik kleiner
als gebogen spiegelglas, de ingehouden smart
van nu
heeft zich ervan gekweten
water glanst haar stille charme
tot een lang…
Mijn pa.
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
622 Ma baalde, zat tegen hem te praten
maar kreeg geen grip op hem
hij kon het lezen niet laten
al sprak ze met luide stem.....
Het enige wat z'n krant deed zakken
was: "GEBROKEN BEEN of CHOCOLA!"
Daar had ík hem mee te pakken
HA HA HA, dus ga maar na..........…
Een gracieuze dans
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
517 een eerste schets
in ronde streken
op handgeschept papier
geen scherpe lijn
omdat pastel
moet vloeien zonder pijn
jouw reiken
naar het leven
is totale harmonie
bewegen is
een gracieuze dans
die ik in kleuren vang
je gezicht
bloeit open in het
licht van andere ogen
je stem zingt
in het koor als een
juweel voor het gehoor…
Voorbestemd
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
605 jij reikte mij de hand
ik streelde zacht je vingers
aan de werkkant
vond warmte en
begrip dat dieper ging
dan ik verwachtte
jouw zachte stem
opende wegen in mijn geest
waar ik nooit was geweest
geen doolhof meer
vol onbegrepen vragen
ogen die de antwoorden al gaven
wij zijn gaan lopen
alsof we waren voorbestemd
jou heb ik mijn…
Moeders
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
2.472 Ver weg en dichtbij waar geen stem weldadiger klinkt of waakt
en wachten helende herinneringen belooft
van weerzien en gebaren die troosten en dulden.…
verzilverd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
578 het zal zachter zijn
nu ik er mijn dromen
als van trap tot trap
neerleg
ik draai me om
langzaam vult de zee
mijn ogen
met een zilvergrijze zon
een meeuw wordt weer
een stip, schip in de verte
ongehaast
misschien is het een teken
dat de horizon zich verdiept
in een stilstaand uur
hoger dan het water
als eb
zonder hoorbare stem…
het slaafse beeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 dagelijks sterf ik in mijn lijf
en schreeuw de leugen die
me pijnt, er is geen hemel achter
de grote zon slechts een deken
die de nacht doet ontluiken
hoe mijn stem ook krijst in het schreeuwen
van haat en tucht blijf ik mens in het
slaafse beeld van silhouet en schaduw
en zelfs geridderd door het lot
tart de zekerheid mijn hoop…
Bouwdoos
gedicht
4.3 met 3 stemmen
5.691 Je oogopslag ligt in een bouwdoos,
je nagels, je haren, je stem;
voorzichtig het spanen deksel in
de houten gleuven schuiven - dicht.
Nog even het plaatje bekijken
waarop vijfmaal een ander huis
te bouwen van dezelfde stenen.…
Zacht branden
poëzie
4.3 met 3 stemmen
3.326 Die stem, die stameling bij 't huwen:
wie zijt gij? - En het diepst bezit
de tweelingster, haar ogen, weergevonden
in de golven en het nachtstruweel
der haren, stromende ontbonden
op deze schouder en haar prille keel.…
Nog warm ik mijn hand
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
446 ik kan je nog zien
horen en voelen
ogen en handen
samen kunnen we
lachen maar de
verhalen zijn al verteld
ik proef de
nuances van je stem
ook al ben je er niet
jij deelt mijn denken
al zoveel jaren
toch laat het daar los
breekt in besef
dat ik alleen sta voor
vraag zonder antwoord
kijk in reflex
naar ogen die er niet zijn…
Onbewoond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
424 in mijn koffer neem ik eilanden,
kinderjaren en een schepje mee
uit de poriën tussen korrels
waarschuwt een stem voor twee
ga niet te ver in zee, blijf dicht
bij de schaduw van het duin
volg de lijnen van geheugen
zie de palm, de vlag in de kruin
aflandig waait de tranendood
naar de horizon van het oog
een weidse zucht tot verlaten…
het eikenpad
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
738 en wanneer de mensen denken dat het een andere dag is
morgen
in blauwgroene wateren
volgt deze stem
die alleen bij de bomen
is
zo zie je een vrouw
waar het zout uit je keel stroomt
en jij niet mag lopen
met een walvis onder haar buik
en in zijn maag
de rest
van de wereld
een kei verwijderd
roept een meeuw dan wilgentakje aan…