3205 resultaten.
Winterfee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
670 Zij viel bijna als vanzelfsprekend
in mijn armen
de hekken waren verdwenen
en het leek alsof een nieuwe Eva
zin in mij had
maar de scène werd afgekapt
heel even voelde ik haar zachte energie
heel even was er die overgave
het uitzicht op paradijstintelingen
en dat
waar ik al afscheid van had genomen
al verschijnt er soms nog een vrolijke…
Het anderhalfwereldspel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
678 spiritueel verdroogden
zonder enig contact
met de mens groeide
de wereld van knuffels
en troetelbeesten
omdat liefde en warmte
ook andere gezichten kent
zoals de kabouters
en dwaallichtjes boven
het zwart water ven
dieper in het bos
de dansende elfjes bij
maanlicht op het mos
griekse mythen en
sagen in latere dagen
het glanzen is verdwenen…
Eeuwigheid...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
685 Kijkend op de eeuwigheid was het niet meer dan een zucht,
een nevel die even verscheen en zomaar verdween.
Is alles nu verloren, is alles nu voorbij?
Nee, er is hoop gebleven, op een nieuw leven.
Een nieuw leven, nee, niet voor even,
maar een leven tot in eeuwigheid.
Ik wil jou niet vergeten, dat is een zekerheid.…
Net zo'n kat
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
589 Mijn hart krimpt nadat jij bent verdwenen
en ook al zoek ik mij 't apenzuur
volgens mij nam jij voorgoed de benen
en beslist niet voor onbeperkte tijdsduur.
Nu zit ik hier eenzaam op m'n bank
maar waar is waar, ik weet, ik ben je kwijt
wat helpt 't als ik in m'n ééntje jank
't is zo 't is, en da's een nuchter feit.…
Gekwelde queeste
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
560 Wel eenentwintig dagen ondergronds
Onzichtbaar van de aardbodem verdwenen
Geloken ogen, spieren zonder zenen
Kwijnde onhoorbaar leegte
zonder ons
Haar lelieblanke huid is niet van grenen
Zij zwijgt als 't graf - waar moet mijn zang nu henen
Is het haar ziel, de duivel of haar genen
Moet ik om mijn gekwelde queeste wenen?…
Boven de koorts van de wolken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
371 Ik ben
geen lichaam meer —
alleen echo,
alleen hitte,
alleen de vlam
die achterblijft
wanneer de vlammer al is verdwenen.…
Onder de herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
352 Het leder is van zijn voet gesneden,
aan het uiteinde huist breekbaar steen;
zijn tegenslag dwaalde in wat verdween,
de herfst heeft zijn huid tot nu gemeden.
Een rap tempo kon hij niet meer inkopen;
nu dolen gestrompel, verdriet en leer;
zijn oude huid komt nog niet in verweer
en blijft op een voorspoedig herstel hopen.…
gewogen en geteld
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
502 Een woordvogel met oude veren
nam toevlucht tot de lege lucht
reikend naar verdwenen goden
de proef op de som duurt een leven
zijn poëzie gewogen en geteld.…
Afscheidslied
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
571 In hoeverre je echt dood bent
nu je blijft leven in mijn gedachten
durf ik niet met stelligheid te zeggen
ik ben in de war over een hulpverlener
die zijn zakken vult met nietsdoen
omdat je bent verdwenen in mijn angst
in de bizarre leegte van het niets
zit ik je achterna met mijn demonen
is er geen verklaring mogelijk
om je een dienst…
oud en nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 zoveel dat lief en heilig was
week weg, ging heen, verdween
o Vader, die mijn pijn begrijpt
laat U mij niet alleen
bouwt U Uw huis vol heerlijkheid
geef mij een plaats daarin
het oude is voorbij gegaan
maakt U een nieuw begin…
Tranenbiotoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
144 Jij, mijn gids door de schaduw—
het grenst aan een wonder dat ik nog hoor
hoe jouw nagelaten licht nog zingt
in het domein waarin je verdween.
De muren van de oude wereld
harden uit, worden weer van steen.
Ik sla de illusies aan diggelen
en adem door de scheuren heen.…
De deskundige en het doorzichtige meisje
gedicht
3.7 met 3 stemmen
946 vroeg hij steeds en steeds
zweeg ze wereldwijd maar zodra hij dacht
dat ze was verdwenen verscheen ze
een spiegeling in een fysieke kamer
Ze is een engel, dacht de deskundige
Af en toe stoot ze engelachtige
klanken uit. Af en toe
voel ik dat ze lacht
Ben je daar? Ben je daar? Heb je me gezien?…
Depressie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.245 Wanneer ik met de eigen schaduw vlucht
Langs starre straten en kanalen
En luister naar de eindeloze zucht
Waarmee mijn longen ademhalen
Zie ik geen enkel noodlot overbrugd
Door mijn verdwenen idealen.
Ik ben een grijze dag, een leeg gehucht,
Een labyrint waarin ik zal verdwalen.…
LOF DER ZOTHEID
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.366 tijdens het plastificeren van kilometers
cola en een knetterende ruzie gaan
mijn gedachten uit naar Kameleon Ahoy
verjaardagscadeau van zus en zwager
toen ik tien werd
of elf
het begin van het proces dat leidde
tot de status van boekenwurm via
het verdwenen parelsnoer met Pieter
Pikmans het zeegat uit Okke Tannema
wiens vader alcoholicus…
Mama
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.045 Afscheid nemen was ons niet gegeven
plotseling verdween je uit mijn leven
een ongeluk, gewoon wat domme pech
nam je uit het leven weg.
Het gekke is dat hoe ouder ik ben
ik steeds meer wil dat ik je ken
dat ik even, zomaar, met je kan praten
over het opvullen van de lege gaten.…
Flarden mist
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.147 "
Ogen zoeken dwalend de vlugge rakker
die dribbelend uit het blikveld verdween
in sjaals van mist die alles omweven
klittend mijn wereld in komen zweven
besef knijpt de maag genadeloos ineen
drijvend in herinnering word ik wakker!…
Geliefd
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.029 Verraden en geslagen
Tranen van verdriet
Waarom nou toch verlaten
Een antwoord komt er niet
Wat was is gaan vervagen
Verdwenen in de tijd
Waardeloos geworden
Omdat je het vermijdt
In schoonheid vroeg gestorven
Verdronken in een wel
De allermooiste hemel
Muteerde in een hel
Gebroken en vernederd
Vertrouwen broos en teer
Gebrandmerkt…
de zee van het gezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
720 aanpast
gelopen als ik, anderen, hun wandeling even eenvoudig maar
heel uitzonderlijk toch anders beschreven: hoe
zowel zij als ik omkeken naar de voetafdrukken, de snelle
gang die de putjes afleggen in een enkele blik tot
onderaan onze verenigde voeten, en die achter de ruggen van
deze omgedraaide gewillige geesten als
hardgelopen weer verdwenen…
hoe schaduwen zich langer maakten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.686 we liepen hard
de duinen op, waren
bijna boven, zijn
door ademnood gestopt
ik zag de pijn
voelde tranen om
het falen, wist dat we
de top niet zouden halen
we waren niet alleen
zagen hoe schaduwen
zich langer maakten, hoe
alle licht rond ons verdween
we hadden elkaar ingepakt
een teveel aan goede zorgen
wisten hoe de dag verliep…
een toekomst zonder dagen
netgedicht
3.0 met 54 stemmen
8.564 we vrijden
tegen beter weten
met passie die
ons alles deed vergeten
maar in bewegen
voelde ik het hoekige
de klanken in je stem
verspraken zich in weten
je handen zijn nog zacht
de warmte is verdwenen
je streelt een koude huid
en praat zonder geluid
ik zie je strakke lijf
het hunkeren in je ogen
passie is niet te gedogen
als vriendschap…
Woorden Te Laat
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
1.664 Twee jaren zijn voorbij gestreken
Sinds jouw levenslicht werd gedoofd
En hoewel men zegt dat je voorgoed bent verdwenen
Heb ik dat eigenlijk nooit echt geloofd
Had ik maar meer voor je kunnen betekenen
Dan had ik het schuldgevoel dat ik nu heb
Voorgoed met je kunnen verrekenen
Men zegt dat gedachten vervagen
Tot schimmen uit het verleden…
ik hoorde sterven in je stem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
949 ik ben je
achterna gegaan
je schouders
iets gebogen
pas op de hoek
heb ik je ingehaald
ontmoette toen je ogen
ik zag je leven
in een flits voordat
de tranen kwamen
ik raakte je
heel even aan
vroeg je met
me mee te gaan
er was geen
schaduw meer
het zwarte
was verdwenen
de drooom die je
gegeven had was
in je blik verschenen…
Herinnering aan mijn jeugd
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.306 Ik was twaalf
En nog zo jong
Toen de
narigheid begon
De werkelijkheid
Zo bikkelhard
Sloeg in mijn jeugd
Een diep zwart gat
Waarin ik toen
verdween
Niet meer wist
waarheen
Hoe donker ook
de dagen
Hoe groter ook
de angst
Welke weg
ik moest gaan
Welke duurde
het langst
De richting
die ik heb gekozen
Was kiezen
voor…
Een zachte dood & Laatst
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.600 Laatst heb ik de dood ontmoet
Ze keek met lede ogen
Jeugdig keek ik terug
Vol van onvermogen
Toen besloot haar gezicht
Zo bleek, klaar te zijn
Haar ogen bleven daarna dicht
Langzaam verdween de pijn
Een lichaam bleef achter
Met rust op haar gelaat
En haar wangen nog iets zachter
Een laatste kus kwam net te laat
-Laatst is nooit later…
Het is over
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.150 Geen lijmen meer, geen praten
Geen kusjes, geen gevrij
Niet teder aan te raken
Geen aandacht meer van jou
Je niet meer zien ontwaken
Slechts eenzaamheid en kou
Niet samen plannen maken
Jouw aandeel weggegrist
Geen toekomst te bewaken
Geen dromen meer, slechts mist
Geen liefde meer te geven
Een hart verkrampt van pijn
Verdwenen…
Verspeeld
hartenkreet
2.0 met 19 stemmen
2.610 gelaten
ook al staat het overal nog op
de muren geschilderd,
ook al staat het nog gegrift
op banken, tafels, planken
je zag enkel mijn schulp,
waar ik al die tijd in kroop
je zag enkel mij verdorren
in de late herfst avond
het doet me nog steeds
de sporen bij elkaar zoeken
maar elke aanwijzing zegt me
met trillende stem dat
die verdwenen…
Depressie
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.388 De verte vangt de leegte
van je starre stille blik
ontkent het vurig leven
dat eens het jouwe was
Hoe diep moet je graven
om te zien waarom
Hoe ver moet je lopen
om te vinden wat je zoekt
Hoe hoog moet je vliegen
om het licht weer te zien
Je werkelijkheid van waan
van grijze stof geweven
waar leven verdween
in kille klamme grotten…
Weemoed
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
920 weer terug vol weemoed
Aan die mooie tijd van jou en mij
Het blijft zo ongelofelijk pijnlijk
Alles wat straalde verliest zijn kleur
Dat ik je zo zou gaan missen schat
Soms in een vlaag ruik ik opeens je geur
Ik snap je niet kan er niet meer bij
Je laat me zo alleen
En nu leef jij een ander leven
Is het zo dat elk gevoel voor mij verdween…
Het Zoldertje
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.254 jouw geur overtroffen het zweet dat gestroomlijnd
langs je schouder naar beneden gleed
mijn ogen volgden met stil verlangen
de stroom van kleine straaltjes naar omlaag
elke beweging veranderde de richting
terwijl jouw lippen in mijn oren de woorden spelden
het bloed in mijn aderen opzweepte tot kolkende rivieren
het zoldertje is verdwenen…
Regenboog
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
956 De weg naar huis was lang
toch fietste ik een snelle gang
een diepe zucht
Donkere wolken kwamen bijeen
waarachter de zon steeds verdween
onweer in de lucht
De eerste druppels vallen neer
droog aankomen, lukt niet meer
ik kijk omhoog
In de verte hoor ik gedonder
het regent, de zon schijnt een wonder
een regenboog
Ben nu thuis, fiets in…