4280 resultaten.
Een klein gebaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.143 Zeg je niet vaak
Wat ik moet zeggen
Teveel verliest al
snel zijn kracht
Ik warm je bed
en deel je nachtrust
Intimiteit in iedere nacht
Sta voor je op
als je nog soezelt
Verlaat het warme
zachte bed
Kom weer terug
met een kop koffie
Heel liefdevol
voor jou gezet
Zomaar een ding
Wat ik nu opschrijf
Waaraan ik hier
dan refereer
Graag…
VECHTEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 het leven is ons in principe gegeven
om te genieten
om gelukkig te mogen zijn
om te beleven
soms moet je je wel degelijk
in een worsteling begeven
maar met een leven lang
vechten zal niemand iets opschieten
dat kan niemand aan
dat kan niemand verdragen
op die manier ontglipt je
de essentie van het leven
en gaat je gezondheid je verlaten…
de facto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 in de levende verlatenheid
ontmoet men de toekomst
niet vreemd aan ons bestaan
zo ook groeit de ouderdom
over wegen die niet meer
volgens oorspronkelijke paden gaan
ik schets een schaduwrijk beeld
dat het alledaagse verkleint
het is ook hier de onbekende tijd
die wel heelt op een vlek die blijft
maar waarop regen droefenis lekt
ik beschrijf…
binnenin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
533 langs het water van de rivier
voor de zeedijk blazen hoge
schoorstenen triomfantelijk
grijze wolken uit
de laatste dorpelingen overleden
de klinkerpaden verdwenen
een praatbankje bleef leeg
op het verlaten kerkhof
in de verte zien we boerderijen
met dichtgetimmerde luiken
een kudde pony's en
wat knotwilgen
de mensen hadden geen…
Donkere handen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 Bladloze bomen in een gure herfststorm
die als grote donkere grijphanden
wuiven naar de vogelzwermen
Verkleumde sprietige vingers
herbergen hun verlaten nesten
Rustplaatsen die zij maanden geleden hebben verankerd
in het toen nog zo levendige loof
Hun reeds volgroeide jongen zijn allang gevlogen
Vergetend de grote donkere grijphanden…
Jules
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 geen obstakel
O kon ik maar
Was het
Maar
Nog steeds
Eindigt alles op ine
Geen coke geen
Benzine
Geen bezinning
Geen zielen
Wat zal men je missen
Klasse en bezinning
Zingen en de nacht
Jules
De nacht splijt open
Je bent nu dat licht
Waar duisternis waakt
Vandaag
Eren wij gij
Waar voetbal kunst
Kust over de stad
Verlaten…
Vergane Glorie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 Verlaten tussen onkruid en struikgewas,
staat wat eens een huis was.
Een dak vol gaten,
de ramen zonder glas.
Eens woonden hier mensen.
Leefden hun leven,
met al hun dromen en wensen.
Nu rest verweerde steen
en rottend hout.
De kachel brandt niet meer,
het voelt hier koud.
De neergaande zon,
kleurt de lucht in alle tinten rood.…
Een onvoorziene nacht?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
381 Verlaten dier, treedt
uit een donkere schaduw,
wat ligt je nog
te mijmeren hier,
er is brood, je spelen,
ga, loop niet in dood
spoor mij jezelf achterna,
je verlangen in te dammen
tot schrander dier, wat doe
je nog hier, het is om even
hoe je mag heten, of
hoe ik je kan strelen,
om alle dromen met
je te delen, de zwakheid
van je…
ongeschreven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
381 een ontbrekend
woord in het vers
een onderbroken kus
door de reddende engel
de niet verzonden
brief aan een liefde
de losse eindjes
van een mooi verhaal
het ademloze talmen
van het onvoltooide lied
het rusteloos zoeken
naar een vergeten dag
het vergeefse wachten
in een maanloze nacht
de gemiste ontmoeting
op een verlaten perron…
Op een bank, overpeinzend.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 wist ik als kind al de kudde te verlaten.
Slechts buiten de stad en weg van de straten,
diep verscholen in bergen en in bossen
wist ik mijn grieven even te lossen.…
Een Huis Een Thuis
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
621 wat stenen
een dak
een ruimte
een huis
je bewaarde mijn boeken
deelde m’n muziek
gedachten stille geheimen
je was mijn kluis
nu ik je ga verlaten
heb ik pas in de gaten
hoe belangrijk je
voor me was
hier kon ik in stilte huilen
en schaamteloos lachen
in jouw kon ik mij verschuilen
jij bood geborgenheid en warmte
jij die…
Meneer de president, wordt nou wakker!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
619 Zorg niet dat men je gaat haten
dat kleine beetje mens wat -het nog niet doet
hou op met je te verlaten
op kogels, doden en land veroveren.
Stop de oorlog want er is er geen:
die winnaars kent!…
Rouwdragenden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 lieve mensen
en kinderen
zeker dezen
niet vergeten
nu moeten
jullie allen
weten
de overledene
gaat een
gigantisch mooie
hemelse reis
maken volgend
het goddelijk
licht
omarmend door
de schitterende
engelen wijzend
naar het
ver gezicht
verlatend de
aarde daar
waar vreugde
was maar
ook pijn
en verdriet
zeker wetend
de…
Mos op kei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 Mijn vader is weer godenkind,
hij heeft zijn graf verlaten,
nu ik hem hier niet meer vind,
kan ik overal met hem praten.
Ik krabde aan het verse mos
om zijn geboortedatum te lezen,
gekerfd in een weelderig bos,
uit de hunnebedden verrezen.…
INTROSPECTIE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
546 toen ik heel even
van een afstandje
naar mezelf keek
er slechts
teleurstelling
ontgoocheling
verlatenheid en
een zeker falen
bleek
en de vraag rees
zoals bij zo velen
wat ging er mis of juist goed toen
en hoe zou je dat nu anders doen
helaas het is gelopen
zoals het nu eenmaal is
ooit verkeerd begonnen
wordt er veelal
niets meer…
LAIS CCLXI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Van achter het masker, uit de gaten,
aan hun git gebonden zijn de woorden,
slaan een laken rond niets dan hiaten,
verwijzende naar verlaten oorden,
pracht van niets waartoe het nooit behoorde.
Lyriek ontkent net zo haar verwoording,
haar zang gaat dwars doorheen elk woordending,
het perforeert elk 'ik' en de persoon.
…
vertrouwen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 vertrouwen betekent
je kunnen verlaten
op iets of iemand
dingen vertrouwen
spreekt voor zich
gemakkelijk en vaak
tot plots zij stuk zijn
eigen lijf vertrouwen
is ons heel natuurlijk
terwijl het leven leert
wel zijn is niet zeker
mensen vertrouwen
is zo natuurlijk niet
als je het zelf niet hebt
lastig weg te geven ook
vertrouwen…
Na Ons
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
516 Belangrijk is het niet
of wij in God geloven
Vast staat immers toch
dat Eeuwigheid bestaat
Wat maakt het ook maar uit
wat mensen steeds bedenken
Want zeker is dat men bij dood
deez’ aardkloot echt verlaat
Veel verder dan de maan
is nog geen mens gekomen
En nu we met z’n allen naar
de Filistijnen gaan
Is plots het eind’ der…
vele malen soms
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
677 dikwijls wil zij weggaan
als de duisternis
haar besluipt
vaak draagt zij met loden voeten
de verlatenheid
door de tijd
soms talmt haar hart
als de wind opsteekt
uit de woestijn
dikwijls ziet zij de schemering
als een loodkleurig onheil
dat de huizen binnendringt
vaak leunt zij
roerloos gelukkig tegen een boom
in de adem…
bosrand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 vangen
met natuurlijke overgangen
tussen licht en donker
flagrant blijven liggen
tweezijdig ontwaken of slapen
vergeefs de dag verdrijven
die grenst aan vlees noch vis
als voorwoord om nog
wat langer in bed te blijven
alvorens mijn weg te bestraten
om stilistisch figuratief
maar zonder nutteloze ergernis
wederom het huis te verlaten…
het witte water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 als zwarte vogels niet
uit wolken zouden vallen
of uit bomen zelfs
als ze niet
laag over de aarde
zouden gaan vliegen
of zich te pletter zouden storten soms
dan zou ik naast je blijven
in de ontharde tijd
maar nu moet ik gaan
waar niemand me kan volgen
intens alleen
maar niet verlaten
in dit koele nevelland
rondom
geen hoek of kant…
Zuurstofvriend
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.294 Een oude boom met een knoestig lijf
een krom gebogen stam en eerbiedige takken
ben ik voor jou in dit voorheen verlaten bed
alsof mijn nieuwste wortels vochtig worden
door alles wat in tranen bij jou bleef
en ik buig voor jouw jeugdige schoonheid
jouw frêle handen aan de volumeknoppen
zuurstofvriend jij bent de vitale bron
voor mijn…
Herinnering
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
307 Die herinnering zingt in mijn zijn,
Die verlaat mij nooit,
Deez symfonie overstemt de pijn,
Een melodie van louter liefde,
Begeleidend tot mijn eind,
Nadat haar eind mijn zijn kliefde.…
Verlegen vlinder in een natte jas
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
360 Hij heeft de intense emoties
om lief te hebben in stilte
door pure glorie
van natuurlijke heimwee
op de lange duur
in zijn mystieke erotische dromen
waar koude nachten
in verlaten steden
huilen om een wreed verleden
van armoede, verdriet en pijn
hij houdt zichzelf niet aan het licht vast
zoals de nacht soms om de dag lacht
is…
elke dag weer denk ik aan jou..
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
2.612 Waarom heb jij mij zo plotseling verlaten?
het is nu bij mij zo leeg in al die straten.
want elke dag weer
denk ik aan jou
ik mis je grapjes en je warme lach,
ik bleef je altijd trouw.…
Lezen van een slecht erotisch gedicht
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
956 iemand die net een drama
van Tsjechov heeft verlaten
beseffend dat door eenzaamheid
en oppervlakkig denken toch
een tragikomedie is geschreven…
Wat zeg je ten afscheid?
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
2.991 Wat weten over onze medemens
wat weten we over jou
wat zeggen als je ons verlaat
zo meid, dit was 't nou?
Ajuus!
We weten van jou niet bijster veel
daar komen we achter als je ons verlaat
en Annemarie dat is jammer maar reken
dat je bij ons op 't netvlies staat.
Tot ooit?…
- Lieve Vader -
hartenkreet
3.9 met 31 stemmen
2.492 Met ons vroeg verlaten stierf jij moedig,
niet eens belangrijk, pijn die je gevoeld moet hebben,
terwijl op blote voeten smekend, dood de mens verzoend,
de pijn je smachtend kust en zachte liefde je omhelst,
het huis gezalfd met zuivere hemelse verzoeningsleer.…
Mijn moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
834 Ik zelf ben nooit verlaten, nee nooit verlaten.
Omdat ik moeders heb voor me en ik voor hen.
De nachten komen met raadselachtige ogenblikken.
Waarin ik vlucht bij de moeders voor mij.
Want we hebben moeders in de hemel, en moeders op het land en moeders in het water.…
De laatste sterren
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.741 Raak niet aan mijn tranen,
loop zachtjes om me heen,
nog even naar de sterren kijken
en het boogje van de maan
Het ontwaken van de pijn,
vluchtig langs mijn wang,
draagt de stilte in jouw ogen
als wij de woorden overslaan
Vraag maar aan de nacht,
slapend op mijn huid
' Mag ik even bij jou schuilen
voor het leven mij verlaat…